Кіріспе

Ағылшын магнаты (1449–1478)

Джордж Плантагенет, Кларенс герцогы (21 қазан 1449 – 18 ақпан 1478), Ричард Плантагенеттің, 3-ші Йорк герцогының, және Сесили Невиллдің алтыншы баласы және үшінші тірі қалған ұлы, сондай-ақ Эдуард IV және Ричард III ағылшын корольдерінің бауыры болған. Ол қазір Розалар соғысы деп белгілі Плантагенеттердің бәсекелес топтары арасындағы династиялық күресте маңызды рөл атқарды. Йорк әулетінің мүшесі болғанымен, ол Йоркистерге қайта оралғанға дейін Ланкастер әулетін қолдауға көшкен. Кейіннен ол ағасы Эдуард IV-ке қарсы жасалған мемлекеттік қасақаналық қылмысы үшін айыпталып, Мальмсей шарабына батырып өлім жазасына кесілді деген әңгіме бар. Ол Уильям Шекспирдің "Генрих VI, 3-бөлім" және "Ричард III" пьесаларында кейіпкер ретінде бейнеленеді, онда оның өлімі Ричардтың істеген ісінің нәтижесі деп көрсетілген.

Өмір

Джордж 1449 жылғы 21 қазанда Дублинде дүниеге келді, оның әкесі Йорк герцогы Генрих VI-ға тәжді таласа бастаған кезде. Оның крест әкесі – Джеймс Фицджеральд, Десмондтың 6-шы графы. Ол Ричард пен Сесилияның үш ұлының екіншісі болды, әкесінен аман қалған және тәжге талапкер болуға мүмкіндік алған. Оның әкесі 1460 жылы қайтыс болды. 1461 жылы оның ағасы Эдуард Англия королі болды, Эдуард IV болып тақты иеленді, ал Джордж Кларенс герцогы аталды. Жасы келмесе де, сол жылы Ирландияның Лорд-лейтенанты болып тағайындалды. Бургундия герцогы Чарльз Батылдың қызы Мэриге күйеу болып бару мүмкіндігі талқыланған Кларенс өзінің бірінші туысы Ричард Невилл, Уорвик графының ықпалына түсті және 1469 жылдың шілдесінде Каледегі Нотр-Дам шіркеуінде графтың үлкен қызы Изабел Невиллге үйленді. 1472 жылғы 25 наурызда ол Солсберидің жаңадан құрылған бірінші графы аталды. 1477 жылы Кларенс Бургундия герцогинясы болған Мэриге тағы да үміткер болды. Эдуард бұл одаққа қарсылық білдірді, содан кейін Кларенс сарайдан кетіп қалды. Бұл кезде ол Бат және Уэллс епископы Роберт Стиллингтондан Джорджтың «Эдуардтың леди Элеонора Талботпен некеге тұруға дейінгі келісімінің құпиясын жасырып айтқан болуы мүмкін» екенін естіген болуы мүмкін, бірақ басқалар бұл туралы дауласыпты.

Шекспирдің

Кларенс Уильям Шекспирдің екі тарихи пьесасының маңызды кейіпкері: «Генрих VI», 3-бөлім және «Ричард III». Шекспир Кларенсті әлсіз ниетті және өзгергіш деп бейнелейді. Оның Эдуард IV-тен Уорвикке көшкенінің себебі – Эдуардтың королевасы Елизавета Вудвилл отбасына көрсеткен игілігіне деген наразылығы. Уорвикке және Генрих VI-ға адалдығын жариялаған бірнеше сөзіне қарамастан, Кларенс ағаларын көрген соң Эдуардтың жағына қайта оралады; Йорк партиясына қайта қосылуына итермелеу үшін ағаларына аз ғана уақыт керек болады. Бірнеше жол оның шарапқа құмар екенін көрсетеді. «Ричард III» Глостердің Кларенсті мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыптауымен басталады, ол патшаның бауырына күмән тудыру үшін болжамгерді пайдаланады, ал бірінші көріністе Кларенс тұтқындалып, Тауэрге жеткізіледі. Глостер Кларенстің өлімін шеберлікпен жоспарлайды, жазаны орындауды жеделдетеді және Эдуард пікірін өзгерткенде патшаның кешірімін тоқтатады. Бірінші актінің төртінші көрінісінде Кларенс қорқынышты түсін айтады, онда оны Глостер (мүшесіз) мұхитқа итеріп жіберіп, суға батып кетеді, содан кейін өзін тозақта табады, онда Уорвик пен Принц Эдуардтың рухтары оны жалған куәлік берген деп айыптайды. Глостер жіберген қаскөйлер оған шабуыл жасағанда, ол әдемі және асыл сөздермен жалбарынады, бірақ оны пышақтап, Малмси шарабына батырып жібереді. Кларенстің өлімі Эдуардты өкінішке жетеліп, өлімге алып келеді. Кларенс – пьесада өлетін алғашқы кейіпкер; оның рухы кейін Глостерге, содан кейін Ричард III-ке және Генри Тюдорға, Босворт шайқасы алдында ағасын қарғып, Генриге күш береді.

Балалар

Кларенс 1469 жылғы 11 шілдеде сол кезде Англияның бақылауында болған Кале қаласында Изабел Невиллге үйленді. Олардың төрт баласы болды: Анна Кларенс (16 сәуір 1470 ж., шамамен 17 сәуір 1470 ж.), Каледен тыс теңізде кемеде туып, сол жерде қайтыс болған. Кейбір дереккөздер оны қыз деп, ал басқалары есімсіз ұл деп сипаттайды. Маргарет Поул, Солсбери графинясы (14 тамыз 1473 – 28 мамыр 1541); Сер Ричард Поулға үйленді; Генрих VIII-нің бұйрығымен өлім жазасына кесілді. Эдвард Плантагенет, Уориктің 17-ші графы (25 ақпан 1475 – 28 қараша 1499); Лондон мұнарасынан қашуға тырысқаны үшін Генрих VII-нің жазасына ұшырады. Ричард Кларенс (5 қазан 1476 – 1 қаңтар 1477); Глостерширдегі Теуксбери аббаттығында туған; Уорвик қаласында қайтыс болды және Уорвикке жерленді.