Кіріспе
Американдық бейсболшы және менеджер Стивен Фрэнсис О'Нилл (6 шілде 1891 – 26 қаңтар 1962) – американдық кәсіби бейсбол ойыншысы және менеджер. Ол өз мансабының алғашқы 13 маусымын «Кливленд Индианс» командасында өткізді. Менеджер ретінде ол «Детройт Тайгерс» командасын Әлем сериясының чемпионы атандырды.
Stephen Francis O'Neill (July 6, 1891 – January 26, 1962) was an American professional baseball catcher and manager. He played his first 13 seasons with the Cleveland Indians. As a manager, he led the Detroit Tigers to a World Series championship.
Ерте өмір
О'Нилл Пенсильвания штатының Минука қаласында (қазір Скрантонның бөлігі), ирланд иммигранттары Майкл "Сквайр" О'Нилл мен Мэри (Джойс) О'Нилл отбасында дүниеге келді. Ол – көмір шахталарындағы өмірден қашып, үлкен лигада ойнаған төрт бауырдың бірі. О'Ниллдің үлкен лигасында ойнаған үш інісі болды: Джек, Ұлттық лигада ұстағыш (1902–1906); Майк, Ұлттық лигада оң жақтан тастаушы (1901–1904, 1907); Ол 1911 жылдың 18 қыркүйегінде «Нэпс» сапында Бостон «Ред Сокс» клубына қарсы үлкен лигадағы алғашқы ойынын өткізді. Ол 4 соққыдан 1-ін соғып, бір база ұрлады. Ол келесі он екі жылды осы командада өткізді. Ол тағы сегіз ойынға қатысып, барлығы төрт соққы берді. Келесі үш маусымда Кливленд сапында 69, 80 және 87 ойын өткізді; 1913 жылы сексен ойында .295-ке дейін ұпай жинап, «Жылдың ең құнды ойыншысы» сайлауында 24-орынға ие болды. 1915 жылы ол маусымның көп бөлігін өткізді, 121 ойынға қатысып, .236 ұпай жинады, 91 соққы берді және 34 рет ұпай таптырды; сол маусымда ол екі рет үйден соғып, мансабындағы жалғыз 13 голының бірін соқты. 1917 жылы .184 ұпай жинағаннан басқа, ол мансабының соңына дейін .230-дан жоғары ұпай жинады. О'Нилл 1919 жылы жүзден астам соққы берген алғашқы маусымын өткізді, 125 ойында 115 соққы беріп, 47 ұпай таптырды; ол .289 ұпай жинап, сонымен қатар 48 қос және 21 соққы берді. Келесі жылы ол өзінің ең жақсы және ең ұзақ маусымын өткізді. Ол 149 ойын өткізіп, 55 рет ұпай таптырды және мансабындағы ең жоғары көрсеткіштерді (157 соққы, 39 қос және 3 үйден соғу) көрсетті. Оның сол маусымдағы соңғы голы трагедиялық сәтте соғылды. 16 тамызда ол «Нью-Йорк Янкис» клубының тастаушысы Карл Мейске қарсы гол соқты. Сол түні, Кливленд үшін ойынды 4:3 есебімен жеңіп алу үшін жүгіріп бара жатқанда, Мейстің жылдам тастауы Рей Чепменнің басына тиді, ол сол түні қайтыс болды; О'Нилл және команданың қалған бөлігі оның денесін жерлеуге дейін көрді, ал ол оны табутта көргеннен кейін есінен айрылды. Сол маусымда Кливленд алғаш рет Америка лигасының жеңімпазы атанды. 1920 жылғы әлем чемпионатына қатысқан О'Нилл 21 соққыдан 7-ін соғып, .333 ұпай жинады және екі ұпай таптырды (екеуі де Кливленд жеңіске жеткен бірінші ойында); олар «Бруклин Робинс» клубын жеті ойында жеңді. 1924 жылғы маусымда О'Нилл Кливлендтен Джордж Бернс, Чик Фьюстер және Рокси Уолтерспен Ден Бун, Джо Коннолли, Билл Уэмбсганс және О'Ниллді «Бостон Ред Сокс» клубына ауыстырған жеті ойыншыдан тұратын келісім бойынша сатылды. Ол 106 ойында .238 ұпай жинап, 73 соққы берді және 38 ұпай таптырды. Ол резервке қойылды және 1924 жылдың 15 желтоқсанында «Нью-Йорк Янкис» клубына қосылды. 1925 жылы ол 35 ойында ғана ойнап, 26 соққымен және 10 ұпаймен .286 ұпай жинады, содан кейін босатылды. Ол келесі екі жылды Халықаралық лигада өткізді, содан кейін 1927 жылы үлкен лигаға оралып, «Сент-Луис Браунс» клубында ойнады, онда ол екі маусымда 84 ойын өткізді; оның соңғы ерекшелігі сол маусымда болды: 17 мамырда Говард Эмкеге қарсы сол жаққа соққы беріп, мансабындағы 13-ші және соңғы голын соқты. О'Нилл 1590 ойында .263 орташа ұпай жинап, 1259 соққы, 13 үйден соғу және 537 ұпай таптырды.
Басқарушылық мансап
Ойыншылық карьерасы аяқталғаннан кейін О'Нилл кіші жастағы командаларды жаттықтыруға көшті. 1929-1931 жылдары Халықаралық лигадағы Торонто Мейпл Лифс командасын басқарды, сонымен қатар ойыншы-жаттықтырушы болып та қызмет етті. Содан кейін 1932-1934 жылдары Толедо Мад Хенс командасын жаттықтырды. Ұзақ уақыттан соң ол талантты жас ойыншыларды дамытумен аты шықты, олардың кейбіреулері Атақ залына енді. Үлкен лигадағы төрт команданың бас жаттықтырушысы ретінде – Индианс (1935–1937), Тайгерс (1943–1948), Ред Сокс (1950–1951) және Филадельфия Филлис (1952–1954) – О'Нилл ешқашан жеңіліске ұшырамады. 1935 жылғы команда үшінші орынды алды, ал келесі екі командасы бесінші және төртінші орындарда болды, одан кейін 80 жеңіске жетіп, жұмыстан босатылды. 1938 жылы Буффало Бисонс командасымен кіші лигаға оралды, онда 1940 жылға дейін Детройт Тайгерс командасының жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. Содан кейін 1942 жылғы маусымда Детройттың кіші лига командасы – Бомонт Экспортерс командасына көшті. 1944 жылы Тайгерс командасының бас жаттықтырушысы болып Дел Бейкердің орнына тағайындалды. Тайгерс О'Ниллдің басшылығымен алғашқы маусымда жеңістері бес ойынға артса да, бұл 1940 жылдан бергі алғашқы жеңіске жеткен маусымы болды. Келесі жылы Хэл Ньюхаузердің арқасында 88–66 есебімен жеңіске жетті, ол MVP жүлдесін жеңіп алды. Тайгерс 26 қыркүйекке дейін Америка лигасын жетектеп келе жатқанда, Вашингтон Сенаторларына қарсы соңғы ойындарын өткізді, ал Сент-Луис Браунс командасы жақын болды. Үш күнде төрт ойын өткізген Тайгерс серияны тең бөлісті, ал Сент-Луис маусымның соңғы күні жеңіп, флагманды жеңіп алды. Келесі жылы Тайгерс тағы бір флагмандық жарысқа қатысты, олар жеңіске жетті; 27 маусымда флагмандыққа ие болды, Вашингтоннан 1,5 ойынға қалып, флагманды жеңіп алды, ал Ньюхаузер питчинг бойынша үш жүлде алып, тағы бір MVP жүлдесін жеңіп алды. 1945 жылғы әлем чемпионатына қатысып, Чарли Гримм мен 98 жеңіске жеткен Чикаго Кабс командасына қарсы шықты. Тайгерс серияның 4-ші ойынына Чикагоға көшкенге дейін Детройтта өткен үш ойынның екеуінде жеңіліске ұшырады. Келесі екі ойында жеңіске жетіп, 3–2 есебімен көшбасшы болды, ал 6-шы ойындағы он екі иннингтік тартыс серияны теңестірді. 7-ші ойында Тайгерс Ньюхаузерге (1-ші және 5-ші ойындарда жеңіске жеткен) сүйенді, олар 9–3 есебімен жеңіске жетіп, 1940 жылдан бергі алғашқы әлем чемпионатын жеңіп алды. 1946 жылғы команда 92 жеңіспен екінші орынды алды, өйткені Бостон Ред Сокс 100-ден астам жеңіспен лиганы жеңіп алды, ал келесі жылы олар 85 ойын жеңіп, бірақ екінші орынды иеленді. 1948 жылы бесінші орынды алғаннан кейін Тайгерс Ред Рольфке ауысты. О'Нилл 1949 жылы Ред Сокс командасының скауты болып жұмыс істеді, кейін Бостонның үшінші базалық жаттықтырушысы болып тағайындалды. Алайда, маусымның ортасында Жо Маккартидің орнына бас жаттықтырушы болып тағайындалды, өйткені бас менеджер Жо Кронин одан отставкаға кетуін сұрады. Сол кезде команда 31–28 есебімен болды, бірақ О'Нилл оларды 95 ойында 63 жеңіске жетелеп, 94–60 жалпы есебін көрсетті. Ред Сокс Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі бірінші команда болып, бір маусымда 1000-нан астам ұпай жинады, сонымен қатар .300-ден астам орташа көрсеткішті алған соңғы команда болды. 18 қыркүйекте олар лиганың флагбауына бір ойын ғана қалып қойды, бірақ маусымның соңында соңғы он екі ойынның жетісінде жеңіліске ұшырады, оның ішінде үш қос ойын (алты ойынның екеуінде жеңіске жетті). 1951 жылғы маусым төмендеудің көрсеткіші болды, өйткені Бостон 90 ойын жеңбеген он алты маусымның біріншісі болды. Олар 87–67 есебімен үшінші орынды алды, яғни Янкистен тағы да он бір ойынға артта қалды; О'Ниллдің орнына Лу Будро келді. О'Нилл Ред Сокстан босатылған кезде, ол 150 ойын жеңіп, 99-да жеңілген болатын. Кливлендпен 199–168 және Детройтпен 509–414 есебімен қосып есептегенде, оның бас жаттықтырушы ретіндегі көрсеткіші 858–681 болды. 1952 жылғы маусымның ортасында Филадельфия Филлис командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Эдди Сойер 1950 жылғы команданы (баспасөз "Whiz Kids" деп атады) Ұлттық лиганың флагбауына алып барды, өйткені ойыншылардың жалпы жастық мәртебесіне (мысалы, болашақ Атақ залы Ричи Эшберн) байланысты болды. Алайда, олар өткен жылы бірінші орыннан бесінші орынға дейін төмендеді, ал 27 маусымда 28–35 есебімен Сойер О'Нилл үшін жұмыстан босатылды. Ол келесі 91 ойынның 59-ында жеңіске жетіп, оларды төртінші орынға көтерді. Келесі маусымда 83 ойын жеңіп, маусымның соңында 1000-шы жеңісін тойлады, ал Сент-Луис Кардиналспен тең бөлісіп үшінші орынды иеленді (флагманды жеңіп алған командадан 22 ойын артта қалды). Алайда, ол келесі маусымды аяқтамады. 40–37 есебімен 15 шілдеде Терри Мурмен ауыстырылды (Мур қалған уақытта 35 ойын ғана жеңіп алды).
Мұра
Оның он төрт маусымдық мансабындағы жеңіс көрсеткіші берік .559 құрады (821 жеңіліс және он сегіз тең түсумен 1,040 жеңіс). О'Нилл – жеңіс көрсеткіші .540-тан жоғары және 1,000 ойын жеңген 23 бапкердің бірі, сондай-ақ 1,000 ойын жеңіп, 1,000 ойын жеңілмеген он екі бапкердің қатарында. Лу Будро, Боб Феллер, Хал Ньюхаузер және Робин Робертс сияқты көрнекті ойыншылар О'Ниллдің баптауынан үлкен пайда көрді.
Басқарушылық жазба
Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффОйнатылғанЖеңілгенЖеңіс %Орын Алғашқы кезеңЖеңілгенОйнатылғанЖеңіс %НәтижеCLE 5936230.610 3-ші AL – – – –CLE 15480740.519 5-ші AL – – – –CLE 15483710.539 4-ші AL – – – –CLE жалпы 367 199 168 0.542 0 0 – DET 15478760.506 5-ші AL – – – –DET 15488660.571 2-ші AL – – – –DET 15388650.575 1-ші AL 4 3 .571 Әлем сериясын жеңді (CHC)DET 15492620.597 2-ші AL – – – –DET 15485690.552 2-ші AL – – – –DET 15478760.506 5-ші AL – – – –DET жалпы 923 509 414 0.551 4 3 .571 BOS 9563320.663 3-ші AL – – – –BOS 15487670.565 3-ші AL – – – –BOS жалпы 249 150 99 0.602 0 0 – PHI 9159320.648 4-ші NL – – – –PHI 15483710.539 4-ші NL – – – –PHI 7740370.519 Қызметтен босатылды – – – –PHI жалпы 322 182 140 0.565 0 0 – Барлығы 1861 1040 821 0.559 4 3 .571