Кіріспе

Француз физигі (1885–1959)

Жан Кабанес (12 тамыз 1885 жылы туған – 31 қазан 1959 жылы қайтыс болған) – оптика саласында маманданған француз физигі.

Білім және мансап

Кабанес Ницца лицейінде оқыды және 1906 жылы École Normale Supérieure-ге түсті. 1910 жылдан 1914 жылға дейін Кабанес Экс-Марсель университетіндегі Шарль Фабри зертханасында Лорд Рейлидің 19 ғасырдың соңында газ молекулаларының жарықты қалай таратуы туралы көтерген мәселесі бойынша жұмыс істеді. 1914 жылы ол таза газдардың жарықты шашырататынын көрсетті. Бұл 1915 жылы Comptes Rendus журналында жарияланды. (Сілтемеге қараңыз.) Бірінші дүниежүзілік соғыс оның мансабын бес жылға тоқтатты. 1919 жылы Кабанес диссертациясын аяқтау үшін Фабридің зертханасына оралды, содан кейін Монпелье университетіне, одан соң Париж университетіне көшті. 1925 жылы ол Жан Дюфаймен бірге озон қабатының биіктігін есептеп шығарды. Кабанес, Пьер Доре және Ив Рокард 1928 жылы монохроматикалық жарықты таратуға қабілетті газдардың толқын ұзындығын да өзгерте алатынын ашқан ғалымдардың қатарында болды (Кабанес-Доре эффекті). Бұл құбылысты С.В. Раман мен К.С. Кришнан сұйықтықтарда, ал Г.С. Ландсберг пен Л.И. Мандельштам кристалдарда тәуелсіз түрде анықтады. Кабанес 1929 жылғы физика саласындағы Нобель сыйлығының үміткері болды (Шарль Фабри ұсынған), ол де Бройльге берілді, ал 1930 жылғы сыйлық К.В. Раманға берілді.

Құрмет пен марапаттар

1949 жылы ол ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1924 жылы ол Prix Félix Robin сыйлығын алды, ал 1951 жылы Франция қорынан алғаш рет табысталған Prix des Trois Physiciens сыйлығымен марапатталды. Кабанес 1951 жылдан 1953 жылға дейін Франция астрономиялық қоғамының (SAF) президенті болды. Ай бетіндегі Кабанес кратері оның құрметіне аталды.

Жеке өмір

Ол Эжен Фабридің (1856–1944) қызына үйленді, Шарль Фабридің інісі, және төрт баланың әкесі болды, соның ішінде математик Анри Кабанн да бар еді.