Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері және геохимигі Клод Аллегр (klodaˈlɛɡʁ; 1937 жылдың 31 наурызында туған) – француз саясаткері және ғалым.
French politician and geochemist
Claude Allègre (klodaˈlɛɡʁ; born 31 March 1937) is a French politician and scientist.
Ғылыми жұмыс
Клод Аллегренің негізгі ғылыми саласы геохимия болды. Аллегре 1974 жылы геохимияға кіріспе кітабының авторларының бірі болды. 1980 жылдан бері ол көбінесе ғылыми-популярлы және саяси кітаптар жазады. 1976 жылы Аллегре мен вулканолог Харун Тазиев Гваделупадағы Ла-Суфьер жанартауының айналасындағы тұрғындарды эвакуациялау қажеттігі туралы пікір таласып, көпшілік назарына түсті. Аллегре тұрғындарды эвакуациялау керек десе, Тазиев Суфриер зиянсыз деп санады, себебі барлық талдаулар жаңа магманың белгісі жоқ, таза фреаттық жарылысқа нұсқады. Сақтық шарасы ретінде билік Аллегренің кеңесін қабылдап, эвакуация жүргізді. Жарылыс қандай да бір зақым келтірмеді. Аллегре Париж Жер физика институтының директоры болып жұмыс істеген кезде Тазиевті осы институттан шығарып салды. Осы дау жанартау тоқтағаннан кейін де көп жылдар бойы созылып, сотқа дейін жетті. Клод Аллегре ISI базасында көп сілтемеленген ғалым. Қазір зейнеткерлікте, 2013 жылы өткерген жүрек шабуынан кейін денсаулығы нашарлаған.
The main scientific area of Claude Allègre was geochemistry. Allègre co authored an Introduction to geochemistry in 1974. Since the 1980s, he mainly publishes popular science and political books. In 1976, Allègre and volcanologist Haroun Tazieff started an intense and very public quarrel about whether inhabitants should evacuate the surroundings of the erupting la Soufrière volcano in Guadeloupe. Allègre, held that inhabitants should be evacuated, while Tazieff held that the Soufrière was harmless because all analyses pointed to a purely phreatic eruption with no sign of fresh magma. In part out of caution, the authorities decided to follow Allègre's advice and evacuate. The eruption did not result in any damage. Allègre, as the director of Institut de Physique du Globe de Paris, subsequently expelled Tazieff from that institute. The controversy dragged on for many years after the end of the eruption, and ended up in court. Claude Allègre is an ISI highly cited researcher. He is retired and significantly diminished by a 2013 heart attack.
Саяси мансап
Француз Социалистік партиясының бұрынғы мүшесі Аллегре көбінесе бұрынғы саяси қызметтерімен танымал, оның ішінде 1997 жылдың 4 маусымынан 2000 жылдың наурызына дейін Жоспин үкіметінде Францияның Білім министрі қызметін атқарғандығы, содан кейін оны Джек Ланг алмастырды. Оның оқытушыларға жасаған сын-ескертпелері мен реформалары оны білім саласында көбінесе жақтырмас етті. 1996 жылы Аллегре "Платонның жеңілісі" ("La Défaite de Platon") атты кітабын жариялады, математик Пьер Шапира 1997 жылғы "Mathematical Intelligencer" журналының көктемгі санында оны "концептуалды ойлауға қарсы ең қатал шабуылдың бірі" деп сипаттады.
A former member of the French Socialist Party, Allègre is better known to the general public for his past political responsibilities, which include serving as Minister of Education of France in the Jospin cabinet from 4 June 1997 to March 2000, when he was replaced by Jack Lang. His outpourings of critiques against teaching personnel, as well as his reforms, made him increasingly unpopular in the teaching world. In 1996, Allegre published La Défaite de Platon, ("The defeat of Plato"), described by mathematician Pierre Schapira in the Spring 1997 edition of Mathematical Intelligencer as "one of the most savage broadsides against conceptual thought "
2007 жылғы француз президенттік сайлауы алдында ол социалистік үміткерлікке Лионель Жоспенді, содан кейін Доминик Стросс-Канды қолдады, ал соңында бұрынғы социалист Жан Пьер Шевенменді Сеголен Рояльға қарсы жақтады. Шевенмент сайлауға түспеуге шешім қабылдағанда, ол ядролық энергия, гендік модификацияланған организмдер (ГМО) және шешек жасушаларын зерттеу мәселелеріндегі келіспеушіліктерді айта отырып, Рояльдің президенттікке үміткерлігін қолдаудан бас тартты. Кейіннен ол консервативті президент Николя Саркозиге жақын болды.
In the run up to the 2007 French presidential election, he endorsed Lionel Jospin, then Dominique Strauss Kahn, for the Socialist nomination, and finally sided with the ex Socialist Jean Pierre Chevènement, against Ségolène Royal. When Chevènement decided not to run, he publicly declined to support Royal's bid for the presidency, citing differences over nuclear energy, GMOs and stem cell research. He later became close to conservative president Nicolas Sarkozy.