Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз физигі (1841–1902)
French physicist (1841–1902)
Мари Альфред Корну (kɔʁny; 6 наурыз 1841 – 12 сәуір 1902) – француз физигі. Француздар оны көбінесе Альфред Корну деп атайды.
Marie Alfred Cornu (kɔʁny; 6 March 1841 – 12 April 1902) was a French physicist. The French generally refer to him as Alfred Cornu.
Өмір
Корну Орлеан қаласында Франсуа Корну мен Софи Пуаньселье отбасында дүниеге келген. Ол Политехникалық мектепте және Кендер мектебінде білім алған. 1866 жылы Эмиль Верде қайтыс болғаннан кейін, 1867 жылы Корну Верденің Политехникалық мектептегі эксперименталды физика профессоры лауазымын мұраға алды және өмірінің соңына дейін сол қызметте болды. Ол физика ғылымының басқа салаларын да зерттегенімен, мысалы, 1870 жылы Жан Баптистин Бейльмен бірге гравитациялық тұрақты G-ді анықтау үшін Кавендиш экспериментін қайтадан жүргізді, бірақ оның негізгі еңбектері оптика және спектроскопия саласында болды. Атап айтқанда, ол Гипполит Физо әдісін жарық жылдамдығын өлшеу үшін қайталады (Физоның ауадағы жарық жылдамдығын өлшеуіне қараңыз), аппаратқа бірнеше жақсартулар енгізіп, нәтижелердің дәлдігін арттырды. Бұл жетістігі үшін ол 1878 жылы Лаказе сыйлығын, Француз ғылым академиясының (l'Académie des sciences) мүшелігін және Англия Корольдік қоғамының Рамфорд медалін жеңіп алды. 1892 жылы ол Швеция Корольдік ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1896 жылы ол Француз ғылым академиясының президенті болды. Корну 1897-1899 жылдары Француз астрономиялық қоғамы – Société Astronomique de France (SAF) президенті қызметін атқарды. 1899 жылы сэр Джордж Стоукстің мерейтойына орай ол Кембридж университетінде Rede лекциясын оқыды, лекциясының тақырыбы жарықтың толқындық теориясы және оның қазіргі физикаға тигізген әсері болды; сондай-ақ ол университеттің құрметті ғылым докторы (D. Sc.) дәрежесімен марапатталды. Ол 1902 жылдың 12 сәуірінде Роморантинде қайтыс болды. Френельдің жақын дала дифракциясы моделінде жарық интенсивтілігін есептеуге арналған графикалық құрал – Корну спиралі оның құрметіне аталған. Бұл спираль (немесе клотоид) жолдардың геометриялық дизайнында да қолданылады. Корну деполяризаторы да оның есімімен аталған. Корну әртүрлі сызық аралық дифракциялық торлар теориясын жасады.
Cornu was born at Orléans to François Cornu and Sophie Poinsellier. He was educated at the École polytechnique and the École des mines. Upon the death of Émile Verdet in 1866, Cornu became, in 1867, Verdet's successor as professor of experimental physics at the École polytechnique, where he remained throughout his life. Although he made various excursions into other branches of physical science, undertaking, for example, with Jean Baptistin Baille about 1870 a repetition of Cavendish's experiment for determining the gravitational constant G, his original work was mainly concerned with optics and spectroscopy. In particular he carried out a replication of Hippolyte Fizeau's method to measure the speed of light (see Fizeau's measurement of the speed of light in air), introducing various improvements in the apparatus, which added greatly to the accuracy of the results. This achievement won for him, in 1878, the prix Lacaze and membership of the French Academy of Sciences (l'Académie des sciences), and the Rumford Medal of the Royal Society in England. In 1892, he was elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences. In 1896, he became president of the French Academy of Sciences. Cornu was the President of the Société Astronomique de France (SAF), the French astronomical society, from 1897 1899. In 1899, at the jubilee commemoration of Sir George Stokes, he was Rede lecturer at Cambridge, his subject being the wave theory of light and its influence on modern physics; and on that occasion the honorary degree of D. Sc. was conferred on him by the university. He died at Romorantin on 12 April 1902. The Cornu spiral, a graphical device for the computation of light intensities in Fresnel's model of near field diffraction, is named after him. The spiral (or clothoid) is also used in geometric design of roads. The Cornu depolarizer is also named after him. Cornu developed the theory of varied line space diffraction gratings.