Баудилио Диас: Венесуэлалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Венесуэлалық бейсболшы (1953-1990)

Баудилио Хосе Диас Сейхас (23 наурыз 1953 - 23 қараша 1990) – венесуэлалық кәсіби бейсболшы. Ол 1977 жылдан 1989 жылға дейін Басты лига бейсболында қақпашы ретінде ойнады, ең көп танылғаны Кливленд Индианс командасында болды, онда ол 1981 жылы Америка лигасының (AL) All-Star ойыншысы ретінде көзге түсті, содан кейін Филадельфия Филлис командасында 1983 жылғы Ұлттық лиганың жеңімпаз командасының мүшесі болды. Диас өзінің мансабын Бостон Ред Сокс командасында бастады. 2006 жылы Диас қайтыс болғаннан кейін Венесуэла Бейсбол Даңқы залына енгізілді.

Кіші лигалар мен Бостон Ред Сокс

Диас Венесуэланың Миранда штатындағы Куа қаласында дүниеге келген. 14 жасында ол ұлттық чемпион Литтл Лига командасы құрамында ойнады, алайда 1967 жылғы Литтл Лига әлем чемпионатына қатысу мүмкіндігінен қағылды, себебі сол кезде Каркас қаласын күшті жер сілкінісі қиратқан еді. 1970 жылдың желтоқсан айында Диас «Бостон Ред Сокс» клубымен аматорлық еркін агент ретінде келісімшарт жасасты. 1977 жылы «Паутукет Ред Сокс» сапында ойнағанда, ол .263 орташа ұпай жинап, 14 қос соққы, 7 хоум-ран және 54 ұпай (RBI) енгізді. Осының нәтижесінде Диас 1977 жылдың 6 қыркүйегінде Торонтода «Блю Джейс» командасына қарсы үлкен лигаға шақырылды. Ол ойынға атақты Карлтон Фисктің орнына қорғаныс үшін кірді.

Кливленд үнділері

1978 жылғы 30 наурызда Диас Тед Кокс, Майк Пакстон және Рик Уайзбен бірге Денис Эккерсли мен Фред Кендаллға айырбасталды және «Кливленд Индианс» командасына қосылды. 1978 жылы ол Гарри Александерден кейін «Индианс» командасының қосалқы қақпашысы болды. Келесі маусымда Рон Хасси оның орнына келді, ал Диас 1979 жылдың қыркүйегінде «Индианс» командасына қайта оралғанға дейін Тынық мұхиты лигасындағы «Такома Тагс» командасымен кіші лигаларда ойнады. Маусымның соңына қарай ол .356 соққы орташасын, 4 хоум-ранды және 25 ұпайды жинады, соның арқасында 1981 жылғы «All-Star» ойынында Америка лигасының резервтік ойыншысы ретінде таңдалды. Ол 63 ойында .313 соққы орташасымен маусымды аяқтады. 1982 жылы Боб Бун «Калифорния Энджелс» командасына ауысқаннан кейін Диас «Филлис» командасының негізгі қақпашысы болды. Ол карьерасындағы ең жоғары көрсеткіштерге қол жеткізді: .288 соққы орташасы, 18 хоум-ран және 85 ұпай. Карлтон лигадағы страйк-ауттар мен шат-ауттар бойынша көшбасшы атанды және 1982 жылғы Ұлттық лиганың «Cy Young» сыйлығын жеңіп алды. Шабуылдық және қорғаныс статистикасын пайдаланған 1982 жылғы компьютерлік рейтингте Диас Ұлттық лига қақпашылары арасында Гари Картерден кейін екінші орынды иеленді. Диас 1983 жылы «Филлис» командасының құрамында болды, ол команданың орташа жасы отыздан асып кеткендіктен «The Wheeze Kids» деп аталды. Бұл атау 1950 жылы Ұлттық лиганың жеңімпазы атанған «Whiz Kids Phillies» командасына сілтеме жасады. 1983 жылғы 13 сәуірде «Нью-Йорк Метс» командасына қарсы өткен ойында Диас Мэйджора Лигасы тарихында бар болғаны 11 ойыншы ғана орындаған ерекше жетістікке қол жеткізді. «Филлис» командасы 9:6 есебімен ұтылып тұрғанда, тоғызыншы иннингте екі аут болғанда Диас Нил Алленнен гранд-слэмін соқты және «Филлис» командасына 10:9 есебімен жеңіс сыйлады. 23 қыркүйекте Стив Карлтон өзінің мансабындағы 300-ші ойынын жеңгенде Диас «Филлис» командасының қақпашысы болды. «Филлис» командасы бесінші иннингте 3:2 есебімен алға шыққанда, Диас екі ұпайлық соққымен жеңіске жетті. «Филлис» командасы 1983 жылғы маусымның соңғы 14 ойынының 12-сінде жеңіске жетіп, Ұлттық лиганың Шығыс дивизионының чемпионы атанды. Диас маусымның соңғы аптасында .360 соққы орташасын көрсетті, соның ішінде 28 қыркүйекте «Чикаго Кабс» командасына қарсы өткен ойында 5 соққыдан 5 соққы соқты, оның ішінде 2 хоум-ран. Ол Ұлттық лига қақпашылары арасында қателіктер саны бойынша көшбасшы болғанымен, қашықтық факторы бойынша лиганы жетектеді және аут, ассисттер және ұрлап ұсталған ойыншылар саны бойынша екінші орынды иеленді. 1983 жылғы Ұлттық лига чемпионатында «Лос-Анджелес Доджерс» командасын жеңгеннен кейін «Филлис» командасы 1983 жылғы Әлем чемпионатына қатысты, бірақ «Балтимор Ориолс» командасына бес ойында жеңілді. Өзінің мансабындағы жалғыз Әлем чемпионатына қатысқан Диас «Филлис» командасының ең көп ұпай жинаған ойыншысы болды, оның соққы орташасы .333 құрады. Серияның бірінші ойынында (Филлис жеңген серияның жалғыз ойыны, есебі 2:1) Диас хоум-ран соғуға жақын болды, бірақ Джон Ловенштейн керемет қабылдаумен оны қағып алды. 1984 жылы Диас екі рет тізе жарақатына байланысты мүгедектер тізіміне енді және тек 27 ойын өткізді. Диас 1985 жылғы маусымның басында оң білегін сындырып, бір жарым ай бойы мүгедектер тізімінде болды. Ол болмаған кезде оның орнындағы Оззи Виргиль .300-ден жоғары соққы берді, Диас оралғаннан кейін қосалқы қақпашы рөліне түсті. 1985 жылғы 8 тамызда «Филлис» командасы Диасты «Цинциннати Редс» командасына ауыстырды. 1986 жылғы 27 маусымда Диас ерекше оқиғаның куәсі болды, «Сан-Франциско Гигантс» командасының екінші базашысы Робби Томпсон Мэйджора Лигасы тарихында бір ойында төрт рет ұрлап ұсталған бірінші ойыншы атанды. Томпсонды Диас 4, 6 және 9-иннингтерде екінші базадан лақтырып жіберді, ал 11-иннингте питчер Джон Франко ұстап алды. Ол шілде айының ойыншысы атанды, ол .351 соққы орташасымен 5 хоум-ран және 23 ұпай жинады, соның ішінде 7 шілдеде 6 ұпай жинаған ойын болды. Оның ауыр жұмыс жүктемесі жалғасты, ол 140 ойында ойнады және маусымды .270 орташа көрсеткішімен 15 хоум-ран және 82 ұпаймен аяқтады. «Редс» командасының бас жаттықтырушысы Пит Роуз 1988 жылғы маусымда Диаспен күнде ойнауға жалғастырды. Диас 1988 жылғы 6 маусымда «Редс» командасының қақпашысы болды, осы кезде питчер Том Браунинг «Сан-Диего Падрес» командасына қарсы қақпаны қағып жіберуге жақын болды. Браунинг Падрес командасын сегіз иннинг бойы жеңіліссіз ұстады, бірақ тоғызыншы иннингте Тони Гвинн бір соққы соқты (оған қарамастан, Браунинг екі айдан кейін 16 қыркүйекте «Доджерс» командасына қарсы тамаша ойын өткізді). Ақырында Диасқа ауыр жұмыс жүктемесінің салдары сезілді. Маусымның ортасында иық жарақатынан кейін ол мүгедектер тізіміне енді, ал қыркүйекте Диас сол тізесіне артроскопиялық операция жасады, бұл оның маусымын аяқтады. 1989 жылы ол Джефф Ридпен қақпаны ұстау міндеттерін бөлісті, бірақ шілдеде Диас сол тізесінде екінші рет артроскопиялық операция жасауы керек болды, бұл оның маусымын аяқтады. Диас мансабын аяқтауға шешім қабылдады және 1989 жылғы 9 шілдеде 36 жасында соңғы Мэйджора Лигасы ойынын өткізді. Диас 1982 жылғы Кариб теңізі сериясында .412 соққы орташасымен және 2 хоум-ранмен ең көп ұпай жинаған ойыншы атанды, соның арқасында серияның ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Диас өте күрделі оқиғаның қатысушысы болды, ол он үш жылға созылды. 1973 жылғы 6 қаңтарда ол кіші лига питчері Урбано Луго үшін қақпашы болды, ол «Леонес дель Каракас» командасы «Тибуроне де ла Гуайра» командасын 6:0 есебімен жеңген кезде қақпаны қағып жіберді. Он үш жылдан кейін, 1986 жылғы 24 қаңтарда Диас тағы бір қақпаны қағып жіберді, «Каракас» командасы «Ла Гуайра» командасын 4:0 есебімен жеңді. Осы жолы питчер Мэйджора Лигасы ойыншысы Урбано Луго кіші, егде Лугоның ұлы болды.

On March 30, 1978, Díaz was traded along with Ted Cox, Mike Paxton and Rick Wise to the Cleveland Indians for Dennis Eckersley and Fred Kendall. He played as the Indians' backup catcher, working behind Gary Alexander in 1978. He lost his job to Ron Hassey the following season, and played most of the year in the minor leagues with the Tacoma Tugs in the Pacific Coast League, before returning to play for the Indians in September 1979. By June, he was hitting for a .356 batting average with 4 home runs and 25 runs batted in to earn a place as a reserve player for the American League team in the 1981 All Star Game. He ended the season with a .313 batting average in 63 games. He became the Phillies starting catcher in 1982, replacing Bob Boone, who had been traded to the California Angels. Díaz set career highs in batting average (.288), home runs (18), and runs batted in (85). Carlton also led the league in strikeouts and shutouts and, was named the 1982 National League Cy Young Award winner. In a 1982 computer ranking of major league players that used offensive and defensive statistics, Díaz was ranked second among National League catchers behind only Gary Carter. Díaz was a member of the 1983 Phillies team that became known as The Wheeze Kids, due to the average age of the team being over thirty. The moniker was a whimsical reference to the Whiz Kids Phillies team that won the National League pennant in 1950. In a game against the New York Mets on April 13, 1983, Díaz performed a feat that has only been accomplished by 11 other players in the history of Major League Baseball. The Phillies were trailing by a score of 9–6 and with two outs in the ninth inning, when Díaz hit a grand slam home run off Neil Allen to win the game for the Phillies by a score of 10–9. On September 23, Díaz was the Phillies catcher when Steve Carlton won the 300th game of his career. With the Phillies leading the game by a score of 3–2 in the fifth inning, Díaz sealed the victory with a two run single. The Phillies won 12 out of the final 14 games of the 1983 season to win the National League Eastern Division title. Díaz contributed by hitting .360 in the final week of the season, including a game on September 28 against the Chicago Cubs in which he had 5 hits in 5 at bats including 2 home runs. Although he led National League catchers in errors, he led the league in range factor and finished second in putouts, assists and in baserunners caught stealing. After defeating the Los Angeles Dodgers in the 1983 National League Championship Series, the Phillies lost the 1983 World Series against the Baltimore Orioles in five games. In the only World Series appearance of his career, Díaz was the leading hitter for the Phillies with a .333 batting average. During Game One of the Series (the only game of the Series that the Phillies won, by a 2–1 score), Díaz almost hit a home run, but he was robbed of it by John Lowenstein with a spectacular, beyond the wall catch. In 1984, Díaz went on the disabled list twice due to knee problems and played in only 27 games. Díaz broke his right wrist at the beginning of the 1985 season and was on the disabled list for a month and a half. During his absence, his replacement, Ozzie Virgil hit above the .300 mark, relegating Díaz to the backup catcher's role upon his return. On August 8, 1985, the Phillies traded Díaz to the Cincinnati Reds. On June 27, 1986, Díaz was part of an unusual occurrence when San Francisco Giants second baseman, Robby Thompson, became the first player in major league history to be caught stealing four times in one game. Thompson was thrown out at second base by Díaz in the 4th, 6th and 9th innings and was picked off by pitcher John Franco in the 11th inning. He was named Player of the Month for the month of July during which he produced a .351 batting average with 5 home runs and 23 runs batted in, including a game on July 7 when he had 6 runs batted in. His heavy workload continued as he played in 140 games, ending the season with a respectable .270 average with 15 home runs and 82 runs batted in. Reds' manager Pete Rose continued to play Díaz almost every day in the 1988 season. Díaz was the Reds catcher on June 6, 1988, when pitcher Tom Browning almost threw a no hitter against the San Diego Padres. Browning held the Padres hitless through eight innings before Tony Gwynn hit a single with one out in the ninth inning (however, Browning would go on to throw a perfect game two months later on September 16 against the Dodgers). Eventually, the heavy workload began to catch up with Díaz. In mid June, a shoulder injury put him on the disabled list and then in September, Díaz had to undergo arthroscopic surgery on his left knee, which ended his season. He shared catching duties with Jeff Reed in 1989 but, in July Díaz had to undergo arthroscopic surgery on his left knee for a second time, which ended his season. Díaz decided to retire, having played in his final major league game on July 9, 1989, at the age of 36. Díaz was the leading hitter in the 1982 Caribbean Series with a .412 batting average and 2 home runs, earning him the Series’ Most Valuable Player award. Díaz was part of an extremely unlikely event spanning thirteen years. On January 6, 1973, he caught for minor league pitcher Urbano Lugo, who threw a no hitter as the Leones del Caracas defeated the Tiburones de La Guaira, 6–0. Thirteen years later, on January 24, 1986, Díaz was the catcher for another no hitter in a 4–0 Caracas's victory over La Guaira. This time, the pitcher was major leaguer Urbano Lugo Jr., son of the elder Lugo.

Өлім

1990 жылы 23 қарашада Диас Каракастағы үйінің шатырында реттеп тұрған спутниктік антеннасы оның үстіне құлап, мойны мен басын жарақаттады, сол жерде көз жұмды. Ол қайтыс болған кезде 37 жасқа толыпты. Диасқа әйелі Мария және екі ұлы мұрагерлік етті.