Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пуэрто-Риколық бейсболшы (1965 жылы туған)
оның ұлы, пуэрто-риколық баскетболшы және бұрынғы бейсболшы
Puerto Rican baseball player (born 1965)
his son, the Puerto Rican basketball player and former baseball player
Бенито Сантьяго Ривера (9 наурыз 1965 жылы туған) – пуэрто-риколық бұрынғы кәсіби бейсболшы. Ол 1986 жылдан 2005 жылға дейін 20 маусым бойы Үлкен Лига бейсболында (MLB) қақпашы ретінде ойнады, ең бастысы «Сан-Диего Падрес» командасының құрамында төрт рет «Күміс сомыр» жүлдесін және үш рет «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алды. Бес рет «Барлық Жұлдыз» атанған ол «Падрес» командасында ойнаған кезінде Ұлттық Лиганың (НЛ) ең үздік қақпашысы саналды. 2015 жылы Сантьяго «Сан-Диего Падрес» атақ-даңқ залына енгізілді.
Benito Santiago Rivera (born March 9, 1965) is a Puerto Rican former professional baseball player. He played for 20 seasons as a catcher in Major League Baseball (MLB) from 1986 to 2005, most prominently as a member of the San Diego Padres where he was a four time Silver Slugger Award winner as well as a three time Gold Glove Award winner. The five time All Star was considered the premier catcher in the National League (NL) during his tenure with the Padres. In 2015, Santiago was inducted into the San Diego Padres Hall of Fame.
Алғашқы жылдар
Сантьяго 1982 жылғы 1 қыркүйекте Сан-Диего Падрес командасымен аматорлық еркін агент ретінде келісімшартқа отырды. Бұл тарихындағы қақпашылардың ең ұзақ соққы сериясы болды. Ол маусымды 164 соққы, 33 екіұралы және .300 орташа көрсеткішпен мансабындағы ең жоғары көрсеткішпен аяқтады. Ол қорғаныста қиындықтарға тап болса да, лигадағы ең көп қателік жасаған және өткізіп алған доптар бойынша көшбасшы болды, бірақ шабуылдық өнері үшін 1987 жылғы Күміс Соққы сыйлығын жеңіп алды, ол әр позициядағы ең үздік шабуылшыға жыл сайын беріледі. Сантьяго бастапқыда шабуылдық статистикасымен көзге түссе де, көп ұзамай қорғаныстағы шеберлігімен, әсіресе күшті лақтыру қабілетімен танымал болды. Сантьяго тізе бүгіп тұрып, базадан ұрлауға тырысатын ойыншыларды аударып тастау қабілетімен белгілі болды. Ол лигадағы қақпашылардың арасында 12 қателік жасаса да, бұл өткен маусымдағы 22 қателіктен жақсы нәтиже болды. Сантьяго 1988 жылы үш рет Алтын қолғап сыйлығының біріншісін жеңіп алды. Падрес командасы Ұлттық лиганың Батыс дивизионында үшінші орынға көтерілгендіктен, Сантьяго екінші рет Күміс Соққы сыйлығын иеленді. 1989 жылы маусымның ортасында .236 орташа көрсеткішпен ойнап тұрса да, оның қорғаныстағы беделі оған 1989 жылғы Жұлдыздар ойынындағы бастапқы қақпашы рөлін әкелді. Ол сондай-ақ Падрес маусымның соңғы турнир кестесінде екінші орынға көтерілгендіктен, 1989 жылғы Ұлттық лиганың Алтын қолғап сыйлығын жеңіп алды. Сантьяго 1990 жылы қайта жақсарды және маусымның ортасында 9 рет үйден шығып, .317 орташа көрсеткішпен ойнады, бірақ допқа тиіп алғандықтан маусымның алты аптасын өткізіп алды. Ол маусымды .270 орташа көрсеткішпен, 11 рет үйден шығып, 53 ұпай жинап аяқтады және үшінші Күміс Соққы сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ 1990 жылғы Жұлдыздар ойынында Ұлттық лига командасының резервтік ойыншысы болып тағайындалды және үшінші рет Алтын қолғап сыйлығын жеңіп алды. 1991 жылғы маусымға дейін Сантьяго 11 миллион долларлық төрт жылдық келісімшарт сұрады, бірақ төрелікте жеңіліп, 1,65 миллион долларлық бір жылдық келісімшартқа ие болды. Ашуланған Сантьяго 1992 жылғы маусымнан кейін еркін агенттікке жарамды болғаннан кейін Падрестен кететінін мәлімдеді. Маусым айында Падрес бас жаттықтырушысы Грег Риддок Сантьягоны алаңдағы шапшаңдық танытпағаны үшін құрамынан шығарды. 1992 жылдың қыркүйегінде Падрес Сантьягоны қайтадан келісімшартқа отырғызуға тырыспайтынын хабарлады, бұл шығындарды қысқарту шарасы ретінде қарастырылды. 1991 жылдан 1994 жылға дейін Сантьяго 09 нөмірлі жейде киді, бұл оны жейдесінде алдыңғы нөл бар жалғыз ірі кәсіби спортшылардың біріне айналдырды.
Santiago was signed as an amateur free agent by the San Diego Padres on September 1, 1982. It was also the longest hitting streak by a catcher in major league history. He ended the season with what would be career highs in hits (164), doubles (33) and batting average (.300). Although he struggled defensively, leading the league in errors and passed balls, his hitting performance earned him the 1987 Silver Slugger Award which is awarded annually to the best offensive player at each position. While Santiago initially made an impression with his offensive statistics, he soon became known for his defensive prowess, most notably for his strong throwing arm. Santiago was known for his ability to throw out would be base stealers from a kneeling position. Although he still led the league's catchers with 12 errors, it was an improvement over the 22 he had committed the previous season. Santiago was awarded the first of three consecutive Gold Glove Awards in 1988. Santiago also claimed his second successive Silver Slugger Award as the Padres improved to finish in third place in the National League Western Division. Although he was hitting for only a .236 average at mid season in 1989, his defensive reputation earned him the starting catcher's role in the 1989 All Star Game. He was awarded the 1989 National League Gold Glove Award for catchers, as the Padres climbed to second place in the season's final standings. Santiago rebounded in 1990 and was hitting for a .317 batting average with 9 home runs in mid June when he was hit by a pitch and had to miss six weeks of the season. He finished the season with a .270 average along with 11 home runs and 53 runs batted in to earn his third Silver Slugger Award. He was also named as a reserve player for the National League team in the 1990 All Star Game and won his third consecutive Gold Glove Award. Before the 1991 season, Santiago asked for a four year contract worth $11 million, but lost his arbitration case and was awarded a one year contract worth $1.65 million. A disgruntled Santiago announced that he would leave the Padres when he became eligible for free agency after the 1992 season. In June, Padres manager Greg Riddoch benched Santiago for his lack of hustle on the playing field. In September 1992, the Padres announced that they would not seek to re sign Santiago, in what was seen as a cost cutting measure. From 1991 to 1994, Santiago wore a jersey with the uniform number 09, making him one of the only major professional sports players to have ever worn a jersey with a leading zero as part of his uniform number.
Төмендеу және сауда
1992 жылғы 16 желтоқсанда Сантьяго жаңа құрылған Флорида Марлинс командасымен келісім шарт жасасты және команда тарихындағы алғашқы хоум-ранды соқты. 1994 жылы .273 орташа көрсеткішпен ойнағанына қарамастан, маусым соңында ол еркін агент мәртебесіне ие болды, себебі Марлинс жас және перспективті қақпашы, Чарльз Джонсонды негізгі құрамға енгізуге дайын еді. Сантьяго сол маусымда қатарынан төрт рет хоум-ран соқты. Сантьяго маусымды мансабындағы рекордтық 30 хоум-ран және 85 ұпаймен аяқтады, ал «Филлис» командасы турнир кестесінде соңғы орында қалды. Кейіннен ол 1999 жылы «Кубс» сапында 89 ойын өткізіп, 2000 жылы «Цинциннати» командасы үшін өнер көрсетті. 2001 жылы Марк Гарднермен бірге «Вилли Мак» сыйлығын бөлісті, бұл сыйлық олардың көшбасшылық қасиеттерін және командалық рухын таныды. Сантьяго 2002 жылы да жақсы ойын көрсетіп, 126 ойында қатысып, Ұлттық лига қақпашылары арасында .995 филдинг көрсеткішімен үшінші орынға ие болды. «Гигантс» плей-оффтың бірінші турында «Атланта Брейвс» командасын жеңіп, 2002 жылғы Ұлттық лига чемпионатында «Сент-Луис Кардиналс» командасымен кездесті. Сантьяго серияда екі хоум-ран соқты және 6 ұпай жинады, соның нәтижесінде Лига Чемпионатының ең бағалы ойыншысы атағын жеңіп алды, ал «Гигантс» командасы «Кардиналс» командасын бес ойында жеңді. 2002 жылғы Әлемдік серияда «Анахайм Энджелс» командасына қарсы Сантьяго 5 ұпай әкелді, бірақ «Гигантс» жеті ойындық серияда жеңіліске ұшырады. 2003 жылы 38 жастағы Сантьяго өте жақсы өнер көрсетуді жалғастырды, Барри Бондстан кейін бесінші нөмірде соққы беруге мүмкіндік алды. Ол 108 ойында .279 орташа көрсеткішпен және 56 ұпаймен өнер көрсетті.
On December 16, 1992, Santiago signed with the newly established franchise Florida Marlins and hit the first home run in team history. Despite hitting for a .273 average in 1994, he was granted free agency after the season as the Marlins were ready to promote their young catching prospect, Charles Johnson. Santiago also hit a home run in four consecutive at bats in the same season. Santiago ended the season with a career high 30 home runs, along with 85 runs batted in, for the last place Phillies. A free agent again, he played 89 games for the Cubs in 1999 and played for Cincinnati in 2000. He shared the 2001 Willie Mac Award with Mark Gardner, which recognized the spirit and leadership of each. Santiago had another good year in 2002, appearing in 126 games and finishing third among National League catchers with a .995 fielding percentage. The Giants defeated the Atlanta Braves in the first round of the play offs then met the St. Louis Cardinals in the 2002 National League Championship Series. Santiago hit two home runs in the series along with 6 runs batted in, and was awarded the League Championship Series Most Valuable Player Award as the Giants defeated the Cardinals in five games. In the 2002 World Series against the Anaheim Angels, Santiago delivered 5 runs batted in as the Giants were defeated in a seven game series. In 2003, the 38 year old Santiago continued to perform well, hitting fifth in the batting order behind Barry Bonds, he appeared in 108 games while posting a .279 batting average with 56 runs batted in.
Кейінгі жылдар
2003 жылдың 11 желтоқсанында Сантьяго, қайтадан бос агент ретінде, «Канзас-Сити Роялс» командасымен келісімшарт жасасты. 18 маусымда ол 6 хоум-ран соғып, 23 RBI көрсеткішімен .274-ке дейін жеткенде, «Джефф Гиридің» тастаған добынан қолы сынды. 2004 жылғы маусымнан кейін «Роялс» оны «Питтсбург Пайрэтс» командасына Лео Нунестің, кіші лига ойыншысының орнына саудалады. «Пайрэтс» Сантьягоны бар болғаны 23 соққыдан кейін жіберіп, жас Дэвид Россқа ойын уақытын берді. Сантьяго «Нью-Йорк Метс» командасымен кіші лига келісімшартына қол қойды, бірақ ол тек бірнеше ойында ғана қатысты. Ол Triple A келісімшартынан бас тартты, бірақ 2006 жылы үлкен лигада ойнамады. 2015 жылдың 8 тамызында Сан-Диего Падрес құрмет залына енгізілді.
On December 11, 2003, Santiago, again a free agent, signed with the Kansas City Royals. By June 18, he was hitting .274 with six home runs and 23 RBI when he was hit by a pitch from Geoff Geary that broke his hand. After the 2004 season, the Royals traded him to the Pittsburgh Pirates for Leo Núñez, a minor league pitcher. The Pirates let Santiago go after a mere 23 at bats in favor of giving playing time to young David Ross. Santiago signed with the New York Mets to a minor league contract, but he appeared in only a handful of games. He opted out of his Triple A contract, but did not play in the major leagues in 2006. He was inducted into the San Diego Padres Hall of Fame on August 8, 2015.
Мансап статистикасы
20 жылдық үлкен лигадағы мансабында Сантьяго 1978 ойынға қатысып, 6951 соққы жасады, 1830 соққыны жинап, .261 карьералық соққы орташа көрсеткішіне, сондай-ақ 217 хоум-ран, 920 ұрып өткізілген ойыншы және .307 базаға шығу көрсеткішіне қол жеткізді.
In a 20 year major league career, Santiago played in 1,978 games, accumulating 1,830 hits in 6,951 at bats for a .261 career batting average along with 217 home runs, 920 runs batted in and an on base percentage of .307.
Стероидтар туралы мәлімдемелер
2003 жылы Сантьяго ФБР тергеушілері анаболикалық стероидтар қолданған деген күдікпен айтылған спортшылардың бірі ретінде аталды. Ол "Көлбеу ойындар" кітабында күштілікті арттыратын препараттармен байланыстырылды. 2007 жылдың 13 желтоқсанында Сантьяго Митчелл есебінде есімдері тізілді. "2003 жылғы маусымның соңында, "Джайантс" командасының жабдықтаушысы Майк Мерфи Сантьягоның киім шкафын тазалап жатқанда, мөрленген шприцтердің жинағын табады", - делінген есепте. "Мерфи шприцтерді жаттығу залына әкеліп, [Стэн] Контеге тапсырып, оларды Сантьягоның шкафынан тапқанын айтады. Конте "өз шаруамды білем" деп жауап берді. Мерфи "Джайантс" командасының басты жаттықтырушысының көмекшісі Дейв Грошнердің де осы әңгіме кезінде жаттығу залында болғанын еске алды."
In 2003, Santiago was named by FBI investigators as one of the athletes alleged to have received anabolic steroids. He was linked to performance enhancers in the book Game of Shadows. On December 13, 2007, Santiago was named in the Mitchell Report. "At the end of the 2003 season, Mike Murphy, a Giants clubhouse attendant, was cleaning out Santiago's locker when he found a sealed package of syringes," the report read. "Murphy brought the syringes to the training room, handed them to [Stan] Conte, and told Conte that he had found them in Santiago's locker. Conte responded that he "would take care of it." Murphy recalled that the Giants’ assistant athletic trainer Dave Groeschner also was present in the training room during this conversation."
Жеке өмір
Сантьягоның Беннито Сантьяго-младший деген ұлы бар. Ол Пуэрто-Рико кәсіби баскетболшысы және қазіргі уақытта Пуэрто-Риконың жоғары деңгейдегі баскетбол лигасы – Baloncesto Superior Nacional (BSN) командасы «Vaqueros de Bayamón» үшін ойнайды.
Santiago has a son named Benito Santiago Jr., who is a Puerto Rican professional basketball player who currently plays for the Vaqueros de Bayamón in the Baloncesto Superior Nacional (BSN), the top tier basketball league in Puerto Rico.