Фернандо Валенсуэла: Мексикалық бейсбол жұлдызы

Кіріспе

Мексикалық америкалық бейсболшы (1960 жылы туған)

Mexican American baseball player (born 1960)

the [[Spanish nobility

Fernando Valenzuela Anguamea (feɾˈnando βalenˈswela, born November 1, 1960) is a Mexican former professional baseball pitcher. Valenzuela played 17 Major League Baseball (MLB) seasons, from to and to While he played for six MLB teams, his longest tenure was with the Los Angeles Dodgers. Valenzuela batted and threw left handed. His career highlights include a win loss record of 173–153, with an earned run average (ERA) of 3.54. His 41.5 career wins above replacement (according to Baseball Reference) is the highest of any Mexican born MLB player. Valenzuela had an unorthodox windup and was one of a small number of pitchers who threw a screwball regularly. Never a particularly hard thrower, the Dodgers felt he needed another pitch; he was taught the screwball in 1979 by teammate Bobby Castillo. Valenzuela was signed by the Dodgers on July 6, 1979, and made his debut late in the season. In , in what came to be called "Fernandomania", Valenzuela rose from relative obscurity to achieve stardom. He won his first eight starts (five of them shutouts). Valenzuela finished with a record of 13–7 and had a 2.48 ERA; the season was shortened by a player's strike. He became the first, and only, player to win both Cy Young and Rookie of the Year awards in the same season. Valenzuela had the best period of his career from to He was named a National League (NL) All Star in each season and won a major league leading 21 games in , although Mike Scott of the Houston Astros narrowly beat him out in the Cy Young Award voting. Valenzuela was also one of the better hitting pitchers of his era. He had ten career home runs and was occasionally used by Los Angeles Dodgers manager Tommy Lasorda as a pinch hitter. However, for the remainder of Valenzuela's Dodgers career, his pitching efforts were rendered less effective, largely due to nagging shoulder problems. He was on the Dodgers’ 1988 World Series championship team, but he did not play that postseason because of his ailing shoulder. On June 29, 1990, Valenzuela threw his only MLB no hitter, pitching at Dodger Stadium against the St. Louis Cardinals, a 6–0 victory. Despite having recently shown flashes of his former self, he was unceremoniously released by the Dodgers just prior to the season. The remainder of his big league career was spent with the California Angels, Baltimore Orioles, Philadelphia Phillies, San Diego Padres, and St. Louis Cardinals. Valenzuela retired from baseball after the 1997 season. In 2003, he returned to the Dodgers as a broadcaster. In 2015, he became a naturalized American citizen.

Фернандо Валенсуэла Ангуамеа (Feɾˈnando βalenˈswela, 1960 жылғы 1 қарашада туған) – мексикалық бұрынғы кәсіби бейсбол ойыншысы. Валенсуэла 17 маусым МЛБ-да ойнады. Ол МЛБ-ның алты командасында ойнаған, бірақ ең ұзақ уақыты «Лос-Анджелес Доджерс» командасында өтті. Валенсуэла сол қолмен соққы беретін және тастайтын. Оның мансабындағы ең маңызды жетістіктері: 173–153 жеңіс-жеңіліс көрсеткіші және 3.54 орташа ұпай жинауы. «Baseball Reference» деректері бойынша, оның 41.5-ке жуық жеңіске жету көрсеткіші мексикалық туған МЛБ ойыншылары арасында ең жоғары көрсеткіш. Валенсуэланың ерекше техникасы болды және ол бұрандалы допты жиі тастайтын сирек кездесетін ойыншылардың бірі еді. Ол аса қатты лақтыратын емес, сондықтан «Доджерс» оған қосымша соққы қажет деп ойлады; 1979 жылы командаласы Бобби Кастильо оған бұрандалы допты үйретті. Валенсуэла 1979 жылғы 6 шілдеде «Доджерс» командасымен келісімшарт жасады және маусым соңында дебют жасады. 1981 жылы «Фернандомания» деп аталған құбылыста Валенсуэла бұрын белгілі емес есімнен жұлдызға айналды. Ол алғашқы сегіз ойынында жеңіске жетті (олардың бесеуіде қарсыластарына есеп беруге мүмкіндік бермеді). Валенсуэла 13–7 есебімен аяқтады және 2.48 ERA көрсетті; маусым ойыншылар ереуіліне байланысты қысқартылды. Ол бір маусымда «Cy Young» және «Rookie of the Year» жүлделерін жеңіп алған алғашқы және жалғыз ойыншы атанды. Валенсуэланың мансабының ең жақсы кезеңі 1981 жылдан 1986 жылға дейін болды. Ол әр маусымда Ұлттық лиганың (NL) жұлдызы атанды және 1986 жылы 21 ойын жеңіп алды, бірақ «Хьюстон Астрос» командасының Майк Скотт «Cy Young» жүлдесі үшін одан сәл басым түсті. Валенсуэла заманының ең жақсы соққы беретін питчерлерінің бірі болды. Ол мансабында он рет үйге соққы берді және кейде «Лос-Анджелес Доджерс» командасының бас жаттықтырушысы Томми Ласорда оны қосымша соққышы ретінде пайдаланды. Алайда, Валенсуэланың «Доджерс» командасындағы карьерасының қалған бөлігінде оның питчинг әрекеттері иық проблемаларына байланысты тиімсіз болды. Ол 1988 жылы «Доджерс» командасының әлем чемпионатын жеңіп алған құрамында болды, бірақ иығының ауруына байланысты сол маусымда ойнамады. 1990 жылғы 29 маусымда Валенсуэла өзінің жалғыз МЛБ но-хиттерін «Доджер стадионында» «Сент-Луис Кардиналс» командасына қарсы 6–0 есебімен жеңіске жеткізді. Жақында өзінің бұрынғы деңгейін көрсеткеніне қарамастан, ол «Dodgers» командасынан маусым басталғанға дейін босатылды. Оның үлкен лигалық карьерасының қалған бөлігі «Калифорния Энджелс», «Балтимор Ориолс», «Филадельфия Филлис», «Сан-Диего Падрес» және «Сент-Луис Кардиналс» командаларында өтті. Валенсуэла 1997 жылғы маусымнан кейін бейсболдан зейнеткерлікке шықты. 2003 жылы ол «Доджерс» командасына комментатор ретінде оралды. 2015 жылы ол АҚШ азаматы атанды.

Ерте өмір

Фернандо Валенсуэла 12 баланың ең кішісі болып Мексиканың Сонора штатындағы Навохоа муниципалитетіне қарасты шағын Этчоуакила қаласында дүниеге келді. Оның туған күні ресми түрде 1960 жылдың 1 қарашасы деп тіркелген, бірақ 1981 жылы жаңадан бастаған маусымында бірнеше комментатор оның жасына күмән келтіріп, оны 20 жастан әлдеқайда үлкен деп болжады. Олар Майо тайпасының түпкі тегінен шыққан деп санайды.

Мексикадағы алғашқы еңбек жолы

1977 жылы Валенсуэла «Майос де Навохоа» клубымен келісімшарт жасасқаннан кейін кәсіби бейсбол карьерасын бастады. Бір жылдан соң ол Мексика Орталық лигасының «Гуанахуато Тузос» командасына жіберілді, онда 5–6 есебімен (жеңіс-жеңіліс) және 2.23 ERA (жинақталған ұпай орташасы) көрсетті. Келесі жылы Мексика Орталық лигасы кеңейтілген Мексика лигасына біріктірілді, бұл 18 жасар Валенсуэланы автоматты түрде Triple-A деңгейіне көтерді. Сол жылы «Леонс де Юкатан» командасы сапында ойнаған Валенсуэла 10–12 есебімен, 2.49 ERA және 141 соққымен өнер көрсетті. Осы кезеңде бірнеше MLB командалары Валенсуэланы қадағалап бақылады. «Лос-Анджелес Доджерс» клубының скауты Майк Брито Мексикадағы ойынға «Али Усканга» атты шортстопты бағалау үшін барды. Валенсуэла Ускангаға үш доп лақтырып, есеп бойынша артта қалды, содан кейін үш тікелей соққы жасап, оны алаңнан шығарды. Кейін Брито сол кезде «шортстоп туралы мүлдем ұмытып қалдым» деген еді. «Доджерс» ақыры жас сол жақ қолмен ойнауға батыл қадам жасап, 1979 жылдың 6 шілдесінде оның лигалық келісімшартын 120 000 долларға сатып алды. «Доджерс» Валенсуэланың жылдамдықпен лақтыруды үйренуі керек деп ойлады, сондықтан 1980 жылғы маусымға дейін «Доджерс» питчері Бобби Кастильо оған бұрандалы допты қалай лақтыру керегін үйретті. 1980 жылы Валенсуэла Double-A деңгейіндегі «Сан-Антонио Доджерс» командасына көтерілді. Онда Валенсуэла 162 соққымен Техас лигасын жетектеп, маусымды 13–9 есебімен (жеңіс-жеңіліс) және 3.10 ERA көрсеткішімен аяқтады. 1980 жылдың қыркүйегінде Валенсуэла «Лос-Анджелес Доджерс» клубының резервтік құрамына шақырылды. Маусымның соңғы айында Валенсуэла «Доджерс» клубына Ұлттық лиганың Батыс дивизионында «Хьюстон Астрос» командасымен тең болуға көмектесті, 10 ойын барысында 17 голсыз жеңілдеу сапында екі жеңіске қол жеткізіп, бір ойынды сақтап қалды. Алайда, «Доджерс» бір ойындық плей-оффта жеңіліске ұшырады, осылайша дивизион чемпионы атағы «Астрос» командасына бұйырды.

"Фернандомания"

Келесі маусымда Валенсуэла, Джерри Реус жоспарланған ойыннан 24 сағат бұрын жарақаттанғаннан және Берт Хутонның орнына тұруға дайын болмағаннан кейін, жаңа ойыншы ретінде Ашылу күнінің басты стартері атанды. Валенсуэла Хьюстон Астросын 2:0 есебімен таза жеңіске жеткізді. Ол маусымды 8-0 есебімен бастады, бес ойында қарсыластарды ұтып, ERA көрсеткіші 0.50 болды. Оның үстемдігімен қатар, Валенсуэланың ерекше және жарқын лақтыру қимылы – әрбір лақтырудың жоғарғы нүктесінде аспанға қарауы да көп назар аударды. Ол Доджерс құрамына келгенге дейін бұл әдеттің өзінен пайда болғанын айтады. Бірден медиа иконасына айналған Валенсуэла, Лос-Анджелестің латиноамерикандық қауымдастығынан әр ойынында үлкен көрермендерді жинады және 1981 жылғы Topps және Fleer бейсбол карталарына бүкіл елде үлкен сұраныс тудырды. Валенсуэлаға байланысты қызулық "Фернандомания" деп аталды. Dodger Stadium-дағы жаттығу кезінде, стадиондағы дыбыс жүйесі ABBA-ның 1976 жылғы хит-әні "Fernando" ойнатылатын. Ол бір маусымда "Жылдың жаңашылы" және "Cy Young" сыйлықтарын жеңіп алған алғашқы ойыншы болды. Сондай-ақ, ол Ұлттық лигада страйк-ауттар бойынша көшбасшы атанған алғашқы жаңашыл болды. Доджерс сол маусымда Әлем сериясін жеңіп алды. 1981 жылғы ойыншылар ереуілі маусымның ортаңғы үштен бірін жойғаннан кейін Валенсуэла бұрынғыдай үстемдік танытпады, бірақ солқолды лақтырушы 13-7 есебімен және 2.48 ERA көрсеткішімен аяқтады. Ол толық ойындар (11), соққыға ұшыраулар (8), тастаған иннингтер (192.1) және страйк-ауттар (180) бойынша барлық лақтырушылардың арасында көшбасшы болды. Хьюстон Астросқа қарсы NL Батыс дивизиялық сериясында Валенсуэла постсезондық кез келген серияның алғашқы ойынын бастаған ең жас лақтырушы атанды, ал Әлем сериясінің үшінші ойынында Нью-Йорк Янкилерге қарсы толық ойын ойнады. Барлығында, ол постсезонда 3-1 есебімен жеңіске жетіп, Доджерске 1965 жылдан бергі алғашқы әлем чемпионатын жеңуге көмектесті. Лақтыру дағдыларынан өзге, Валенсуэла көптеген лақтырушыларға қарағанда жақсы шабуылдық қабілеттерді де көрсетті. Жаңа маусымында Валенсуэла .250 орташа көрсеткішпен ойнады және 64 соққыда бар болғаны тоғыз рет страйк-аутқа ұшырады, сондай-ақ ол лиганың үздік шабуылшы лақтырушысы ретінде күміс Slugger сыйлығын жеңіп алды.

The following season, Valenzuela was named the Opening Day starter as a rookie after Jerry Reuss was injured 24 hours before his scheduled start, and Burt Hooton was not ready to fill in. Valenzuela shut out the Houston Astros 2–0. He started the season 8–0 with five shutouts and an ERA of 0.50. In addition to his dominance on the mound, Valenzuela's unusual and flamboyant pitching motion—including a glance skyward at the apex of each wind up—drew attention of its own. It was a habit he claims to have developed spontaneously, although not until joining the Dodgers. An instant media icon, Valenzuela drew large crowds from Los Angeles' Latino community every time he pitched and triggered high demand across the country for his rookie 1981 Topps and Fleer baseball cards. The craze surrounding Valenzuela came to be known as "Fernandomania". During his warm up routine at Dodger Stadium, the PA system would play ABBA's 1976 hit song Fernando. He became the first player to win the Rookie of the Year Award and the Cy Young Award in the same season. He was also the first rookie to lead the National League in strikeouts. The Dodgers won the World Series that season. Valenzuela was less dominant after the 1981 player strike wiped out the middle third of the season, but the left hander still finished with a 13–7 record and a 2.48 ERA. He led all pitchers in complete games (11), shutouts (8), innings pitched (192.1), and strikeouts (180). In the NL West Division Series against the Houston Astros, Valenzuela became the youngest pitcher to start the first game of any postseason series and later pitched a complete game in Game Three of the World Series against the New York Yankees. In total, he went 3–1 in the postseason as he helped the Dodgers to their first world championship since 1965. In addition to his skills on the mound, Valenzuela also displayed much better offensive skills than most pitchers. During his rookie season, Valenzuela batted .250 and struck out just nine times in 64 at bats, and he was the recipient of the National League's Silver Slugger Award for pitchers.

"Эль Торо"

Өзінің керемет дебютінен кейін, жанкүйерлер "Эль Торо" (Бұқа) деп лақап берген Валенсуэла бірнеше жыл бойы тұрақты түрдегі бастауыш ойыншы және лиганың ең жақсы питчерлерінің бірі болды. 1986 жылғы маусымға дейін ол үш жылға 5,5 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды (бұл кездегі келісімшарт бейсбол тарихындағы питчер үшін ең жоғары төлем болды). Оның орташа жылдық жалақысы 1 833 333 доллар, ал 1988 жылғы жалақысы 2,05 миллион доллар (1988 жылғы 2,05 доллар шамамен соңғы жылдары миллионға тең) – бұл да питчер үшін жаңа рекордтарды орнатты. 1986 жылы ол өзінің ең жақсы маусымдарын өткізді, 21–11 есебімен және 3.14 ERA көрсеткішімен жеңіске жетті, сонымен қатар жеңістер, толық ойындар және тастаған иннингтер саны бойынша лигада көш бастады. 1986 жылғы Ұлттық лиганың "Cy Young" сыйлығы үшін Астростың Майк Скоттқа қарсы өткен сайыста ол аз айырмамен жеңіліп қалды. 1986 жылғы "Жұлдыздар ойынында" Валенсуэла бес америкалық лига питчерін қатарынан жеңіп, 1934 жылғы жарыста солқол питчер Карл Хаббелл көрсеткен рекордты теңестірді. 1987 жылы оның көрсеткіштері төмендеді: ол 14–14 есебімен және 3.98 ERA көрсеткішімен ойнады. 1988 жылы, Доджерс әлем чемпионатын жеңген жылы, ол тек бес ойын жеңіп, маусымның көп бөлігін өткізіп жіберді. Постсезон тізіміне енбегеніне қарамастан, ол екінші әлем чемпионатын жеңіп алды. 1989 жылы ол сәл жақсарып, 10–13 есебін көрсетті, ал 1990 жылы 13–13 есебін тіркеді. 1990 жылдың 29 маусымында ол Сент-Луис Кардиналдарына қарсы 6–0 есебімен но-хиттер тастады, бұл Окленд Атлетикс-тің Дейв Стюарт Торонто Блю Джейске қарсы но-хиттер тастағаннан кейін бірнеше сағат өткен соң болды. Командаласы Майк Сциоссияның айтуынша, Фернандо және көптеген Доджерлер ойыншылары Стюарттың, бұрынғы Доджерлер ойыншысының, теледидардан но-хиттер тастағанын көрді. Ойынға шығар алдында Фернандо командаластарына: "Сіздер теледидардан но-хиттерді көрдіңіздер. Енді сіздер оны өз көзіңізбен көресіздер" деді. Мансабының басында Валенсуэла ұстаушыларымен қарым-қатынас жасауда қиындықтарға тап болды, себебі ол ағылшын тілін жақсы білмейтін. Майк Сциоссия, жаңа ойыншы ретінде шақырылғаннан кейін, испан тілін үйренуге тырысты және ақырында Доджерс командасында Валенсуэланың "жеке ұстаушысы" болды, содан кейін толық уақытты ұстаушыға айналды.

Following his outstanding debut, Valenzuela, nicknamed El Toro (the Bull) by fans, settled down into a number of years as a workhorse starter and one of the league's best pitchers. Prior to the 1986 season, he signed a contract worth $5.5 million over three years (equivalent to $5.5 in 1986 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ), then the wealthiest contract for a pitcher in baseball history. His annual average salary of $1,833,333 and 1988 salary of $2.05 million (equivalent to $2.05 in 1988 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ) also both set records for a pitcher. He had one of his best seasons in 1986, when he finished 21–11 with a 3.14 ERA and led the league in wins, complete games and innings pitched. He lost a narrow vote for the 1986 National League Cy Young Award to the Astros' Mike Scott. At the 1986 All Star Game, Valenzuela made history by striking out five consecutive American League batters, tying a record set by fellow left handed screwballer Carl Hubbell in the 1934 contest. In 1987 his performance declined; he earned a 14–14 win–loss record with a 3.98 ERA. In 1988, a year in which the Dodgers won the World Series, he won just five games and missed much of the season, despite not being on the postseason roster, he still earned a second World Series ring. He improved slightly in 1989 and went 10–13; he posted a 13–13 record in 1990. He had one last great moment on June 29, 1990, when he threw a 6–0 no hitter against the St. Louis Cardinals just hours after the Oakland Athletics' Dave Stewart had thrown one against the Toronto Blue Jays. According to teammate Mike Scioscia, Fernando and many Dodger players watched Stewart, who was a former Dodgers player, throw the no hitter on TV. Afterward, before his game, Fernando said to his teammates, "You just saw a no hitter on TV. Now you will see one in person." Early in his major league career, Valenzuela had trouble communicating with his catchers because he spoke very little English. Mike Scioscia, after being called up as a rookie, made the effort to learn Spanish and eventually became Valenzuela's "personal catcher" with the Dodgers before becoming the full time catcher.

Доджерсден кейінгі мансап

1991 жылы көктемгі жаттығуларда тиімсіз ойын көрсеткеннен кейін, Валенсуэла «Доджерс» командасынан босатылды. Валенсуэла босатылған кезде, Томми Ласорда, Фред Клэр және Питер О’Мэлли сияқты «Доджерс» командасының бірнеше жетекшілері, Валенсуэланың бірнеше маусым бойы керемет естеліктер сыйлағанын атап өтіп, оны босатудың қиын шешім болғанын мәлімдеді. Кейін сол жазда «Калифорния Энджелс» командасымен қайта оралуға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды. Валенсуэла 1992 жылдың көктемінде «Детройт Тайгерс» командасымен келісімшартқа отырды, бірақ ол бұл командада ешқашан ойнаған жоқ және 1992 жылы жоғары лигадан (Majors) шығып қалды, ал оның келісімшартын сол жазда Мексика лигасының «Халиско» клубы сатып алды. 1993 жылы «Балтимор Ориолс» командасымен қысқа қайта оралуға дейін, алаңда болмағанда, ол бірінші базада да ойнады. Келесі бірнеше маусымда жоғары лига мен Мексика арасында жүріп-қонып, 1996 жылы «Сан-Диего Падрес» командасы үшін тағы бір табысты маусым өткізіп, 13-8 есебімен және 3.62 ERA көрсеткішімен ойнады. Бір жылдан кейін ол 173-153 есебімен және 3.54 ERA көрсеткішімен «Сент-Луис Кардиналс» командасының құрамында зейнеткерлікке шықты. 1999 жылы «Лос-Анджелес Доджерс» оны көктемгі жаттығуларға шақырды, бірақ ол ұсыныстан бас тартты. 2004 жылдың 29 маусымында Валенсуэла Мексиканың Тынық мұхиты лигасына (Liga Mexicana del Pacífico) қайта оралып, қазан айында «Лос Агилас де Мексикали» командасы үшін ойнайтынын хабарлады. Ол кезде оның жасы 44-ке жуық еді. 2005-2006 маусымдарында Мексиканың қысқы лигасында қайтадан алаңға шықты. 2006 жылдың 20 желтоқсанында Мексиканың Мексикали қаласында Фернандо Валенсуэла «Лос Агилас де Мексикали» командасының басты ойыншысы ретінде өзінің кәсіби мансабындағы соңғы ойынын өткізді.

Соққы

Валенсуэла питчер үшін ерекше жақсы соққышы болып саналды. Оның ең жақсы жылы 1990 жылғы – «Доджерс» командасындағы соңғы жылы болды, ол 69 соққыда .304 орташа көрсеткіш, 5 қос соққы, 1 хоум-ран және 11 RBI көрсетті. Бұл оған 101 OPS+ көрсеткішін берді, яғни Валенсуэла сол жылы Ұлттық лиганың барлық соққышыларының арасында, тіпті питчер емес ойыншыларды қоса алғанда, орташадан жоғары деңгейде болды. 936 мансаптық соққыда 187 соққы – толық уақыттық позициялық ойыншы үшін шамамен екі маусымдық соққыға тең – оның мансаптық соққы орташа көрсеткіші .200, 10 хоум-ран, 26 қос соққы және 84 RBI құрады. Валенсуэла кейде резервтік соққышы ретінде де пайдаланылды, мұндай жағдайларда .368 (19 соққыдан 7 соққы) көрсетті. «Доджерс» командасында екі рет Валенсуэла ұзақ соңғы ойындарда аутфилд пен бірінші базада ойнауға шақырылды, онда ол питчерлік қызмет атқармады. 1981 және 1983 жылдары питчерлер арасындағы «Күміс соққы» сыйлығын жеңіп алды. Валенсуэла 2006, 2009, 2013 және 2017 жылғы Әлемдік бейсбол классикаларында Мексика құрамасының жаттықтырушы штабында да қызмет етті. 2017 жылы Мексика лигасының «Тигрес де Кинтана Роо» командасын сатып алды.

Мұра

Валенсуэла 2003 жылғы 23 тамызда «Доджер» стадионында өткен ойын алдындағы салтанатты шарада Испан мұрасы бейсбол музейінің Даңқ залына енгізілді. 2005 жылы ол MLB-нің Латино аңыздары тобындағы үш негізгі питчердің бірі деп танылды. 2013 жылы Кариб теңізі аймағының Бейсбол Даңқ залына қосылды. Құрмет көрсету мақсатында «Доджерс» командасы Валенсуэланың 34-ші нөмірін ресми түрде айналымнан шығарды. Олар 2023 жылғы 11 тамыздағы ойын алдындағы салтанатты шарада оның нөмірін ресми түрде зейнеткерлікке шығарды. Ол Джим Гиллиаммен бірге Даңқ залына енбеген «Доджерс» командасының жейде нөмірі зейнеткерлікке шығарылған жалғыз екі ойыншысы болды. «Доджерс» командасы оны 2019 жылы «Доджер бейсболының аңыздары» тобының алғашқы құрамына енгізді және 2023 жылғы 4 ақпанда «Фернандомания» мерекесі күндері, 2023 жылғы 11-13 тамызда Валенсуэланы «Доджерс» құрмет залына енгізетінін хабарлады. 2010 жылғы 26 қазанда ESPN телеарнасы Валенсуэланың «Доджерс» командасына келгенін еске түсіретін «Фернандо ұлты» атты деректі фильмін «30 арқылы 30» деректі фильмдер сериясының бөлігі ретінде көрсетті. 2017 жылғы 25 қазанда Валенсуэла 2017 жылғы Әлем чемпионатына қатысқан екінші ойында «Доджер» стадионында алғашқы допты лақтырды, оны жақында зейнеткерлікке шыққан комментатор Вин Скулли таныстырды, ал оған Стив Йегер қосылды. Мексикалық бейсбол лигасы 2019 жылғы 6 шілдеде Валенсуэланың есімдерін еске алу үшін оның 34-ші нөмірін лиганың барлық командаларынан алып тастады.

Жеке өмір

1981 жылы Валенсуэла Мексикадан келген мектеп мұғалімі Линда Бургосқа үйленді. Карьерасының басында Валенсуэла отбасымен мексикалық Эчоуакила және Мерида қалаларында демалысын өткізді. Олардың төрт баласы бар. Валенсуэланың ұлы Фернандо, Сан-Диего Падрес және Чикаго Уайт Сокс командаларында бірінші базамен ойнады. 2006 жылдан бері Фернандо кіші лигасында Мексикада немесе тәуелсіз лигаларда бейсбол ойнап келеді. Валенсуэла 2015 жылдың 22 шілдесінде Лос-Анджелес қаласындағы салтанатты шарада АҚШ азаматы атанды. Ол екі рет "Розалар парады" турниріне қатысты – 1983 жылы Мексика үкіметінің платформасында, ал 2008 жылы Лос-Анджелес Доджерс командасының платформасында. 1981 жылы Валенсуэла Шығыс Лос-Анджелес Рождестволық шеруіне бас маршал ретінде қатысты.