АҚШ Guano Islands Act заңы (1856) – гуано қоры бар аралдарды иеленуге азаматтарға мүмкіндік береді. Шаруашылыққа тыңбілгіш, порохқа қажетті зат ретінде маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрама Штаттар Конгресінің актісі
Congressional act of the United States
Гуано аралдары заңы (1856 жылдың 18 тамызында қабылданған, § § 1411–1419-да кодификацияланған) – Құрама Штаттар Конгресі қабылдаған АҚШ-тың федералды заңы. Бұл заң АҚШ азаматтарына гуано кен орындары бар, талас даусыз аралдарды АҚШ атынан иеленуге мүмкіндік береді. Аралдар кез келген жерде орналасуы мүмкін, егер олар басқа елдің азаматтарымен беленбесе және басқа үкіметтің құзыретіне кірмесе. Заң президентке мұндай мүдделерді қорғау үшін әскери күштерді пайдалануға және осы аумақтарда АҚШ-тың қылмыстық құзыретін белгілеуге өкілеттік береді.
The Guano Islands Act (, enacted August 18, 1856, codified at §§ 1411 1419) is a United States federal law passed by the Congress that enables citizens of the United States to take possession in the name of the United States of unclaimed islands containing guano deposits. The islands can be located anywhere, so long as they are not occupied by citizens of another country and not within the jurisdiction of another government. It also empowers the president to use the military to protect such interests and establishes the criminal jurisdiction of the United States in these territories.
Өмірбаян
1840 жылдары гуано атыс қаруы үшін қажетті селитраның және егістік жерлерді тыңайтуға қолданылатын құнарлы зат ретінде маңыздылығы артты. АҚШ 1843 жылдан бастап Нью-Йорк арқылы гуано импорттауды бастады. 1850 жылдардың басында Ұлыбритания жылына 200 000 тоннадан астам, ал АҚШ шамамен 760 000 тонна гуано импорттады. 1850 жылдардағы "гуано қызуы" олигополистік нарықта бағаның өсуіне, үкіметтің бағаны бақылауға тырысуына, ресурстардың таусылуына қаулы және нәтижесінде 1856 жылдың тамызында Гуано аралдары заңының қабылдануына әкелді. Бұл заң АҚШ азаматтарына гуаносы бар, иеленілмеген аралдарды иеленуге рұқсат берді, Президентке әскери араласу арқылы мұндай талаптарды қорғауға және талап етілген аумақтарда АҚШ заңдары бойынша қылмыстық құқық бұзушылықтарға қатысты сот юрисдикциясын белгілеуге уәкілдік берді. Бұл американдық кәсіпкерлерді Кариб теңізі мен Тынық мұхитындағы кішкентай аралдар мен рифтердегі жаңа кен орындарын іздеуге және игеруге ынталандырды. Бұл АҚШ аумақтарындағы аралдық аймақтар тұжырымдамасының бастауы болды. Осыған дейін АҚШ-тың кез келген аумағы, егер келісімшарт бойынша өзгертілмесе, елдің ажырамас бөлігі деп есептелді және ақырында Одақтың штатына айналу мүмкіндігіне ие болды. Аралдық аймақтарда жер федералдық үкіметтің меншігінде болуы мүмкін, бірақ оның Одақтың штатына айналу перспективасы болмады. Бұл заң бойынша АҚШ шамамен 94 аралды бақылауына алды. 1903 жылға қарай осы аралдардың 66-сы АҚШ аумағы ретінде мойындалды.
In the 1840s, guano came to be prized as a source of saltpeter for gunpowder as well as an agricultural fertilizer. The U. S. began importing it in 1843 through New York. By the early 1850s, the U. K. imported over 200,000 tons a year, and U. S. imports totaled about 760,000 tons. The "guano mania" of the 1850s led to high prices in an oligopolistic market, government attempts to control prices, fear of resource exhaustion, and eventually the enactment of the Guano Islands Act of 1856 in August 1856. The Act authorizes U. S. citizens to take possession of unclaimed islands containing guano for the U. S., empowered the President to protect such claims with military intervention, and established jurisdiction of criminal offenses under the laws of the United States within the territories thus claimed. This encouraged American entrepreneurs to search and exploit new deposits on tiny islands and reefs in the Caribbean and in the Pacific. This was the beginning of the concept of insular areas in U. S. territories. Up to this time, any territory acquired by the U. S. was considered to have become an integral part of the country unless changed by treaty and eventually to have the opportunity to become a state of the Union. With insular areas, land could be held by the federal government without the prospect of its ever becoming a state in the Union. Under the act the US gained control of around 94 islands. By 1903, 66 of these islands were recognized as territories of the US.
Қылмыстық сот төрелігі
6-бөлімде осы аумақтарда немесе олармен шектес жерлерде жасалған қылмыстық әрекеттер "АҚШ-қа тиесілі сауда кемесі немесе кемеде ашық теңізде жасалған болып есептеліп, АҚШ заңдарына сәйкес жазаланады, бұл заңдар осындай кемелерге және ашық теңіздегі қылмыстарға қатысты" делінген. Бұл ереже АҚШ Жоғарғы Сотының "Джонсқа қарсы Америка Құрама Штаттары" ісінде конституциялық деп танылды.
Section 6 provides that criminal acts on or adjacent to these territories "shall be deemed committed on the high seas, on board a merchant ship or vessel belonging to the United States; and shall be punished according to the laws of the United States relating to such ships or vessels and offenses on the high seas". The provision was considered and ruled constitutional by the U. S. Supreme Court in Jones v. United States, .
Нәтиже
Бұл заң АҚШ заңдарының бір бөлігі болып қала береді. Guano Islands Act бойынша ең соңғы талап 1997 жылы Navassa аралына жасалды. Бірақ, талап қабылданбады, себебі американдық сот аралдың бұрыннан-ақ американдық билік құралында екенін шешті (Гаити бұл мәлімдемеге қарсы шығады).
The Act continues to be part of the law of the United States. The most recent Guano Islands Act claim was made in 1997 to Navassa Island. However, the claim was denied because an American court ruled the island was already under American jurisdiction (a claim Haiti disputes).
Даулы талаптар
1856 жылғы Гуано заңы бойынша АҚШ-тың бірнеше аралға қатысты таластары бар. Навасса аралы – АҚШ-тың де-факто бақылауында. АҚШ-тың Гаитиге қарсы Навасса аралына деген құқығын бекіту үшін президент Джеймс Бьюкенен 1856 жылғы Гуано заңынан асып, АҚШ-тың аумақтық юрисдикциясын белгілейтін атқарушы бұйрықтарға қол қойды. 1890 жылы АҚШ Жоғарғы Соты Гуано заңын конституциялық деп салды; сондай-ақ, атқарушы биліктің әрекеттерін және басқа да заңдық негіздерді келтіре отырып, Навасса аралының АҚШ-қа тиесілі екенін анықтады. Навасса аралының бақылауы 1997 жылғы 16 қаңтардағы №3205 бұйрық бойынша Ішкі істер департаментінен Аралдық істер жөніндегі басқарма директорына берілді. Кейіннен Ішкі істер департаменті мен Аралдық істер басқармасы 1999 жылғы 3 желтоқсандағы №3210 бұйрық бойынша АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметіне басқару жауапкершілігін жүктеді. №3210 бұйрығымен Навасса аралының айналасында АҚШ-тың теңіз аумақтық шекарасы да белгіленді. Серранилла банкі және Бахо-Нуэво банкі. 2001 жылы Халықаралық сот Серранилла банкі мен Бахо-Нуэво банкінің Никарагуаның талабына қарсы Колумбияның аумағы екенін растады. АҚШ және Гондурас та өз талаптарын білдірді. Колумбия Ямайкаға балық аулау құқығын берді.
A few islands claimed by the United States under the Guano Act of 1856 are disputed. Navassa Island — de facto US control. To cement the U. S. claim to Navassa Island against Haiti, President James Buchanan issued Executive Orders establishing United States territorial jurisdiction beyond just the Guano Act of 1856. The United States Supreme Court in 1890 ruled the Guano Act constitutional; and, citing the actions of the Executive Branch, amongst other points in law, determined Navassa Island as pertaining to the United States. Control of Navassa Island was transferred by the Department of the Interior to the Director of the Office of Insular Affairs under Order No. 3205 on January 16, 1997. Both the Department of the Interior and Insular Affairs would later grant administration responsibilities to the United States Fish and Wildlife Service under Order No. 3210 on December 3, 1999. Order No 3210 also established a territorial sea boundary for the United States around Navassa Island. Serranilla Bank and the Bajo Nuevo Bank. Serranilla Bank and the Bajo Nuevo Bank were ruled to be territory of Colombia by the International Court of Justice in 2001, against a claim by Nicaragua. The US and Honduras have asserted claims. Colombia has granted fishing rights to Jamaica.
Жекеше танылмаған талап
1964 жылы жазушы Эрнест Хемингуэйдің ағасы Лестер Хемингуэй, Ямайканың аумақтық суларынан тыс жерде, мотор блогымен бекітілген бамбук салға «Жаңа Атлантида Республикасы» деп аталатын мемлекет (немесе дәлірек айтқанда, микроұлт) құруға тырысты. Ол үшін Гуано аралдары заңынан егемендік құқығын дәлелдеу ретінде пайдаланды. Оның негізгі ниеті – жаңа мемлекетті өзінің Халықаралық теңіз зерттеулер қоғамының штаб-пәтері ретінде пайдалану, теңіз зерттеулерін одан әрі дамыту және Ямайка балықшылығын қорғау болды. 1966 жылы сал дауылда жойылғанға дейін АҚШ және Ямайка екі елі де оның талаптарын мойындаған жоқ.
In 1964, Leicester Hemingway, brother of author Ernest Hemingway, attempted to establish a country (or more appropriately, a micronation) dubbed the Republic of New Atlantis, on an bamboo raft anchored with an engine block outside the territorial waters of Jamaica, using the Guano Islands Act as part of a claim to sovereignty. His apparent intention was to use the new country as the headquarters for his own International Marine Research Society, with which he planned to further marine research, as well as to protect Jamaican fishing. Neither the US nor Jamaica recognized his claim before the raft was destroyed in a storm in 1966.