Австралияның тума жануарлары

Кіріспе

Австралияның тума жануарлары Австралия фаунасы жануарлардың алуан түрлі тобынан тұрады; құстардың 46%-ы, сүтқоректілердің 69%-ы, қосмекенділердің 94%-ы және континентте мекендейтін жорғалаушылардың 93%-ы оған эндемик. Эндемизмнің жоғары деңгейі континенттің ұзақ географиялық оқшаулануына, тектоникалық тұрақтылығына және геологиялық уақыт ішінде топырақ пен флораға климаттың өзгеруінің ерекше үлгісіне байланысты туындайды. Австралия фаунасының ерекшелігі – тума плаценталық сүтқоректілердің салыстырмалы түрде аз болуы. Осының салдарынан, marsupial – балаларын қапшықта өсіретін сүтқоректілердің тобы, оның ішінде макроподтар, опоссумдар және дасиуроморфтар – әлемнің басқа бөліктерінде плаценталық жануарлардың қамтитын көптеген экологиялық орындарды иеленеді. Австралияда қазіргі кездегі бес монотрема түрінің екеуі және көптеген улы түрлер кездеседі, оларға платипус, өрмекшілер, сарышаяндар, осьминогтер, медузалар, моллюскалар, тасбалықтар және шағалақайлар жатады. Австралияда улы жыландардың саны улы емес жыландардан көп. Австралияны жергілікті австралиялықтар 48 000 – 70 000 жыл бұрын және еуропалықтар 1788 жылдан бастап қоныстанды, бұл жануарлар дүниесіне елеулі әсер етті. Аң ауру, жергілікті емес түрлерді әкелу және мекендеу орындарын өзгерту немесе жоюмен байланысты жерді басқару тәжірибелері көптеген түрлердің жойылуына әкелді. Австралия бұрын Оңтүстік Америка, Африка, Үндістан және Антарктиданы қамтитын Гондвана суперконтинентінің бір бөлігі болды. Гондвана 140 миллион жыл бұрын (млн ж.) бөліне бастады; 50 млн ж. Австралия Антарктидадан бөлініп, Миоцен дәуірінде Индо-Австралиялық плитаның Азиямен соқтығысқанға дейін салыстырмалы түрде оқшауланған күйде болды. Қазіргі кездегі жануарлар дүниесінің қалыптасуы мен дамуы континенттің ерекше климатымен және геологиялық құрылымымен байланысты. Австралия қозғалғанда, ол белгілі бір дәрежеде жаһандық климаттың өзгеруінен оқшауланды. Гондванада пайда болған ерекше фауна, мысалы, сумкалы жануарлар, Австралияда сақталып, бейімделді. Миоценнен кейін Азиядан шыққан фауна Австралияда орнықты. Уоллес сызығы – Азия мен Австралияның зоогеографиялық аймақтарын бөліп тұратын гипотетикалық сызық. Бұл құрлықтық шекара құрлық көпірлерінің пайда болуына кедерес жасады және құстарды қоспағанда, көптеген Азия және Австралия фаунасының ерекше зоологиялық таралуына, шектеулі араласуына әкелді. Олигоцен дәуірінің ортасында (шамамен 15 млн ж.) циркумполярлық ағымның пайда болуынан кейін Австралия климаты құрғақтана түсті, құрғақ жағдайға бейімделген әртүрлі организмдер тобы пайда болды, ал ылғалды тропикалық және маусымдық ылғалды аймақтар өздеріне тән бейімделген түрлерді өркендетті.

Native animals of Australia

The fauna of Australia consists of a large variety of animals; some 46% of birds, 69% of mammals, 94% of amphibians, and 93% of reptiles that inhabit the continent are endemic to it. This high level of endemism can be attributed to the continent's long geographic isolation, tectonic stability, and the effects of a unique pattern of climate change on the soil and flora over geological time. A unique feature of Australia's fauna is the relative scarcity of native placental mammals. Consequently, the marsupials – a group of mammals that raise their young in a pouch, including the macropods, possums and dasyuromorphs – occupy many of the ecological niches placental animals occupy elsewhere in the world. Australia is home to two of the five known extant species of monotremes and has numerous venomous species, which include the platypus, spiders, scorpions, octopus, jellyfish, molluscs, stonefish, and stingrays. Uniquely, Australia has more venomous than non venomous species of snakes. The settlement of Australia by Indigenous Australians between 48,000 and 70,000 years ago and by Europeans from 1788, has significantly affected the fauna. Hunting, the introduction of non native species, and land management practices involving the modification or destruction of habitats have led to numerous extinctions. Australia was once part of the southern supercontinent Gondwana, which also included South America, Africa, India and Antarctica. Gondwana began to break up 140 million years ago (MYA); 50 MYA Australia separated from Antarctica and was relatively isolated until the collision of the Indo Australian Plate with Asia in the Miocene era 5.3 MYA. The establishment and evolution of the present day fauna was apparently shaped by the unique climate and the geology of the continent. As Australia drifted, it was, to some extent, isolated from the effects of global climate change. The unique fauna that originated in Gondwana, such as the marsupials, survived and adapted in Australia. After the Miocene, fauna of Asian origin were able to establish themselves in Australia. The Wallace Line — the hypothetical line separating the zoogeographical regions of Asia and Australasia — marks the tectonic boundary between the Eurasian and Indo Australian plates. This continental boundary prevented the formation of land bridges and resulted in a distinct zoological distribution, with limited overlap, of most Asian and Australian fauna, with the exception of birds. Following the emergence of the circumpolar current in the mid Oligocene era (some 15 MYA), the Australian climate became increasingly arid, giving rise to a diverse group of arid specialised organisms, just as the wet tropical and seasonally wet areas gave rise to their own uniquely adapted species.

Сүтқоректілер

Австралияда сүтқоректілердің бай палеонтологиялық тарихы бар, сондай-ақ, қазіргі кезде әртүрлі сүтқоректілер түрлері кездеседі, олардың арасында марсупиалдар басым. Алайда, Австралияның сүтқоректілерін таксономиялық тұрғыдан зерттеу қазіргі уақытта шектеулі. Палеонтологиялық деректер көрсетіп тұрғандай, монотремалар Австралияда ерте бор кезеңінен бері, яғни 145-99 миллион жыл бұрын пайда болған, ал марсупиалдар мен плаценталық сүтқоректілер 56-34 миллион жыл бұрын, қазіргі сүтқоректілердің алғашқы қазба қалдықтары табыла бастаған кезде пайда болған. Эоцен дәуірінде құрлықтағы марсупиалдар мен плаценталық сүтқоректілер бірге болғанмен, қазірге дейін тек марсупиалдар ғана сақталған. Плаценталық сүтқоректілер Австралияда миоцен кезеңінде, Австралия Индонезияға жақындағанда қайта пайда болды, ал кеміргіштер кейінгі миоцендегі қазба қалдықтарында анық көріне бастады. Марсупиалдар белгілі бір экологиялық ортаны толтыру үшін эволюциялады, және көп жағдайда олар физикалық тұрғыдан Еуразия мен Солтүстік Америкадағы ұқсас ортаны мекендейтін плаценталық сүтқоректілерге ұқсас, бұл құбылыс конвергенттік эволюция деп аталады. Мысалы, Австралиядағы басты жыртқыш – тасмания қасқыры, gliding possumдар мен flying squirrelдар ағаш өміріне бейімделген ұқсас қасиеттерге ие; ал нумбат пен муравьедтер екеуі де жәндіктермен қоректенеді. Көптеген сүтқоректілер фауналық ландшафттың айқын бөлігі емес, себебі көптеген түрлері түнгі өмір салтына бейімделген, ал көптеген түрлері ағаштарда өмірін өткізеді.

Монотремалар және қапсырмалар

Монотремалардың бес тірі түрінің екеуі Австралияда кездеседі: платипус және қысқа мүңкілі эхидна, ал қалған үшеуі Жаңа Гвинеяда ғана таралған эхидналар. Монотремалар көбею әдістерімен басқа сүтқоректілерден ерекшеленеді, атап айтқанда, олар тірі тумай, жұмыртқа салады. Қысқа мүңкілі эхиднаның аузының орнына түтікшелі тұмсығы бар, ол термиттерді ұстау үшін минутына 100 рет жылдамдықпен қозғалатын тілімен жабдықталған және түкті тікпен қапталған. Австралияда әлемдегі ең ірі және алуан түрлі қаптал сүтқоректілер мекендейді. Қаптал сүтқоректілер туғаннан кейін балаларын өсіретін қаптың болуымен сипатталады. Тасманиялық жолбарыс – Dasyuromorphia тобының ең ірі өкілі және Thylacinidae тұқымдасының соңғы тірі данасы, ол 1936 жылы тұтқындықтан қайтыс болды. Бұл түр 600 жыл бұрын материкте жойылып, қазір тек Тасманияда ғана кездеседі. Dasyuridae тұқымдасының қалған өкілдері «қаптал сүтқоректі тышқандар» деп аталады, олардың көпшілігі 100 грамнан кем салмақтайды. Батыс Австралияның шөлдерінде екі марсупиалдық моль түрі – Notoryctemorphia орденіне жатады. Бұл сирек, соқыр және құлақсыз жыртқыштар өмірінің көп бөлігін жер астында өткізеді, олар туралы көп мәлімет жоқ. Бандикуттар мен билбилер – Peramelemorphia орденіне жататын, барлық түрлі нәрмен қоректенетін қаптал сүтқоректілер. Австралияда жеті тірі түрі бар, олардың көпшілігі жойылу қаупі төніп тұр. Бұл кішкентай жануарлардың денесі дөңгелек, арқасы иіліңкі, мұрны ұзын және жіңішке, тік құлақтары, ұзын, жұқа аяқтары және жұқа құйрығы сияқты бірнеше ерекше физикалық белгілері бар. Ал вомбаттар жерде тіршілік етеді және шөп, шөптесін және тамырлармен қоректенеді, олардың мөлшері мысыққа шамалас сақиналы және қылқан жапырақты оссумдарға дейін жетеді. Шәкәр және ұшқын планерлері – шығыс Австралияның эвкалипт ормандарында кездесетін, кең таралған планерлер, ал қауырсын құйрықты планер – ең кішкентай планер түрі. Планерлердің алдыңғы аяғының бесінші саусағынан артқы аяғының бірінші саусағына дейін созылатын «патагия» деп аталатын қанаттары бар. Бұл қанаттарды жайғанда, олар ағаштар арасында ұшуға мүмкіндік береді. Макроподтар үш отбасыға бөлінеді: Hypsiprymnodontidae, оның жалғыз өкілі – мысық кенгуру; Potoroidae, 11 түрі бар; және Macropodidae, 45 түрі бар. Макроподтар Австралияның барлық аймақтарында кездеседі, тек альпілік аймақтарды қоспағанда. Potoroidae отбасы бетонгтар, калкан және мысық кенгуруларды қамтиды, олар кішкентай түрлер, ұя салады және құйрықтарымен өсімдік материалдарын тасиды. Macropodiae құрамына кенгурулар, валлабилер және олармен байланысты түрлер кіреді, олардың мөлшері осы отбасы ішінде кең ауқымда өзгереді. Көптеген макроподтардың үлкен артқы аяқтары және ұзын, тар артқы аяқтары бар, олар төрт саусақтың ерекше орналасуымен және күшті бұлшық еттері бар құйрықтарымен жабдықталған, оларды секіріп жүруге пайдаланады. Мысық кенгуру – ең кішкентай макропод және екі аяқты емес, төрт аяқты жалғыз түр, ал еркек қызыл кенгуру – ең үлкені, биіктігі шамамен 2 метрге жетеді және салмағы 85 кг дейін жетеді.

Two of the five living species of monotreme occur in Australia: the platypus and the short beaked echidna, the other three being echidnas that only occur in New Guinea. Monotremes differ from other mammals in their methods of reproduction; in particular, they lay eggs instead of giving birth to live young. The short beaked echidna is covered in hairy spikes with a tubular snout in the place of a mouth, and a tongue that can move in and out of the snout at a rate of 100 times a minute to capture termites. Australia has the world's largest and most diverse range of marsupials. Marsupials are characterised by the presence of a pouch in which they rear their young after birth. The Tasmanian tiger was the largest Dasyuromorphia and the last living specimen of the family Thylacinidae died in captivity in 1936. It became extinct on the mainland some 600 years ago, and is now found only in Tasmania. The remainder of the Dasyuridae are referred to as "marsupial mice"; most weigh less than 100 g. There are two species of marsupial mole — order Notoryctemorphia — that inhabit the deserts of Western Australia. These rare, blind and earless carnivorous creatures spend most of their time underground; little is known about them. The bandicoots and bilbies — order Peramelemorphia — are marsupial omnivores. There are seven extant species in Australia, most of which are endangered. These small creatures share several characteristic physical features: a plump, arch backed body with a long, delicately tapering snout, large upright ears, long, thin legs, and a thin tail. Wombats, on the other hand, live on the ground and feed on grasses, sedges and roots. to the cat sized common ringtail and brushtail possums. The sugar and squirrel gliders are common species of gliding possum, found in the eucalypt forests of eastern Australia, while the feathertail glider is the smallest glider species. The gliding possums have membranes called "patagia" that extend from the fifth finger of their forelimb back to the first toe of their hind foot. These membranes, when outstretched, allow them to glide between trees. The macropods are divided into three families: the Hypsiprymnodontidae, with the musky rat kangaroo as its only member; the Potoroidae, with 11 species; and the Macropodidae, with 45 species. Macropods are found in all Australian environments except alpine areas. The Potoroidae include the bettongs, potaroos and rat kangaroos, small species that make nests and carry plant material with their tails. The Macropodiae include kangaroos, wallabies and associated species; size varies widely within this family. Most macropods have large hind legs and long, narrow hind feet, with a distinctive arrangement of four toes, and powerfully muscled tails, which they use to hop around. The musky rat kangaroo is the smallest macropod and the only species that is quadrupedal not bipedal, while the male red kangaroo is the largest, reaching a height of about 2 m and weighing up to 85 kg.

Плаценталық сүтқоректілер

Австралияда екі отрядқа жататын жергілікті плаценталық сүтқоректілер бар: жарықанаттар – Chiroptera отряды, олар алты тұқымдаспен өкілделген; және егеуқұйрықтар мен тышқандар – Rodentia отряды, Muridae тұқымдасы. Жарықанаттардың тек екі эндемикалық туысы бар, ал егеуқұйрықтар Австралияға 5-10 миллион жыл бұрын келген. Ежелгі эндемиктер 14 қазіргі туыспен ұсынылған. Миллион жыл бұрын, тышқан Жаңа Гвинеядан Австралияға келіп, жеті түріне бөлінді, олар «жаңа эндемиктер» деп аталады. Еуропалықтар Австралияға қоныстанғанда, олар көптеген түрлерді қасақана босатып жіберді, соның ішінде қызыл түлкі, еуропалық қоян және еуропалық қасқыр. Басқа да үй жануарлары қашып, уақыт өте келе жабайы популяцияларды құрады, олардың ішінде бантенг, мысық, көгал, қызыл көгал, самбар көгал, руса көгал, хитал, шошқа көгал, жылқы, есек, шошқа, ешкі, су бұқасы және түйе бар. Тек үш түр ғана плаценталық сүтқоректілер Австралияға қасақана әкелмеген: үй тышқаны, қара тышқан және қоңыр тышқан. Австралияның жағалау суларында 46 теңіз сүтқоректісі кездеседі. Бұл түрлердің көпшілігі бүкіл әлемде таралғандықтан, кейбір авторлар оларды Австралиялық түрлер деп санамайды. Балейн китінің он бір түрі бар; көбінесе дөңес кит, оңтүстік оң кит, жәндік минк кит және пигмей көк кит байқалады. Ziphiidae тұқымдасына жататын алты туысты қамтитын 37 тісті кит түрі және 2005 жылы алғаш рет сипатталған австралиялық снубфин дельфині бар 21 мұхиттық дельфин түрі бар. Кейбір мұхиттық дельфиндер, мысалы, киік, материктің барлық суларында кездеседі; ал басқалары, мысалы, Иравади дельфині, тек солтүстік жылы суларында ғана кездеседі. Дугонг – құрып кету қаупі төнген теңіз түрі, ол Солтүстік-Шығыс және Солтүстік-Батыс Австралия суларында, әсіресе Торрес бұғазында мекендейді. Теңіз шөптерінің жойылуы осы түрдің тірі қалуына қауіп төндіреді. Олардың 45% -ы Австралияға тән. Австралиядағы құстардың қазба жәдігерлері толық емес, алайда қазіргі түрлердің ата-бабаларының жазбалары Олигоценнің соңғы кезеңіне дейін табалады. Гондвана тарихы бар құстарға ұшпайтын құстар (эму және оңтүстік казуар), мегаподалар (малефул және австралиялық щеткалы күріш) және эндемикалық попугайлардың үлкен тобы кіреді. Австралиялық попугайлар әлемдегі попугайлардың алтыдан бірін құрайды, олардың ішінде көптеген какадулар мен галахтар бар. Кукабура – балықшылар тұқымдасының ең ірі түрі, ол адам күлімсіреп, қатты дауыстаған дыбысымен танымал. Бролга – Австралияға тән жалғыз кран, ол кең таралған Сарус кранмен тіршілік ортасын бөліседі. Австралияның құсқұстары, сондай-ақ әнші құстар немесе тұрып жатқан құстар деп аталады, олардың ішінде құсқұстар, қарақұстар, көгершіндер тобы, тікенді құстар, пардалоттар, үлкен бал жегіштер отбасы, ағашқа шапшаң құстар, лира құстары, жұмақ құстары және бовер құстары бар. Сатинді бовербұрға эволюциялық психологтардың қызығушылығын тудырды; оның күрделі құдалану рәсімі бар, онда аталық серіктерін құдаландыру үшін көк, жылтыр заттарға толы бовер жасайды. Еуразиядан жақында келгендер – қарлығаштар, құсқұстар, құсқұстар, күнқұстар және кейбір жыртқыш құстар, соның ішінде үлкен тікұйрықты бүркіт. Адамдар көптеген құс түрлерін әкелді; кейбіреулері, мысалы, еуропалық алтын және жасыл құс, австралиялық түрлермен бірге өмір сүреді, ал басқалары, мысалы, қара құс, қара құс, үй құсы және үнді майынасы, кейбір жергілікті құс түрлерін жояды және осылайша жергілікті экожүйені тұрақсыз етеді. Австралия жағалауында 200-ге жуық теңіз құсының түрі, соның ішінде көшіп-қонушы теңіз құстарының көптеген түрлері мекендейді. Австралия Шығыс Азияның оңтүстік шетінде орналасқан. Бұл - Шығыс Ресей мен Аляскадан Оңтүстік-Шығыс Азия арқылы Австралия мен Жаңа Зеландияға дейін созылатын көшіп-қонушы су құстарының Австралия-Австралия ұшу жолы. Жыл сайын екі миллионға жуық құс осы жолмен Австралияға барып-кетеді. Австралияның көптеген су арналарында кездесетін үлкен теңіз құсы – австралиялық пеликан. Австралиялық кішкентай пингвин – Австралия құрлығында тұқым қуалайтын пингвиндердің жалғыз түрі.

Australia has indigenous placental mammals from two orders: the bats — order Chiroptera — represented by six families; and the mice and rats — order Rodentia, family Muridae. There are only two endemic genera of bats, Rodents first arrived in Australia 5–10 MYA, The old endemics are represented by 14 extant genera. A million years ago, the rat entered Australia from New Guinea and evolved into seven species of Rattus, collectively called the "new endemics". When Europeans settled Australia they intentionally released many species into the wild including the red fox, European hare, and the European rabbit. Other domestic species have escaped and over time have produced wild populations including the banteng, cat, fallow deer, red deer, sambar deer, rusa deer, chital, hog deer, horse, donkey, pig, goat, water buffalo, and the camel. Only three species of non native placental mammal were not deliberately introduced to Australia: the house mouse, black rat and the brown rat. Forty six marine mammals from the order Cetacea are found in Australian coastal waters. Since the majority of these species have global distribution, some authors do not consider them to be Australian species. There are eleven species of baleen whale present; humpback whales, southern right whales, dwarf minke whales and pygmy blue whales are more commonly observed. There are 37 species of toothed whale, which include all six genera of the family Ziphiidae, and 21 species of oceanic dolphin, including the Australian snubfin dolphin, a species first described in 2005. Some oceanic dolphins, such as the orca, can be found in all waters around the continent; others, such as the Irrawaddy dolphin, are confined to the warm northern waters. The dugong is an endangered marine species that inhabits the waters of north eastern and north western Australia, particularly the Torres Strait. The destruction of sea grass beds is a threat to the survival of this species. 45% of these are endemic to Australia. The fossil record of birds in Australia is patchy; however, there are records of the ancestors of contemporary species as early as the Late Oligocene. Birds with a Gondwanan history include the flightless ratites (the emu and southern cassowary), megapodes (the malleefowl and Australian brush turkey), and a huge group of endemic parrots, order Psittaciformes. Australian parrots comprise a sixth of the world's parrots, including many cockatoos and galahs. The kookaburra is the largest species of the kingfisher family, known for its call, which sounds uncannily like loud, echoing human laughter. The Brolga is the only crane exclusive to Australia, and it shares habitat with the more widely distributed Sarus Cranes. The passerines of Australia, also known as songbirds or perching birds, include wrens, robins, the magpie group, thornbills, pardalotes, the huge honeyeater family, treecreepers, lyrebirds, birds of paradise and bowerbirds. The satin bowerbird has attracted the interest of evolutionary psychologists; it has a complex courtship ritual in which the male creates a bower filled with blue, shiny items to woo mates. Relatively recent colonists from Eurasia are swallows, larks, thrushes, cisticolas, sunbirds, and some raptors, including the large wedge tailed eagle. A number of bird species have been introduced by humans; some, like the European goldfinch and greenfinch, coexist happily with Australian species, while others, such as the common starling, common blackbird, house sparrow and Indian mynah, are destructive of some native bird species and thus destabilise the native ecosystem. About 200 species of seabird live on the Australian coast, including many species of migratory seabird. Australia is at the southern end of the East Asian Australasian Flyway for migratory water birds, which extends from Far East Russia and Alaska through Southeast Asia to Australia and New Zealand. About two million birds travel this route to and from Australia each year. One very common large seabird is the Australian pelican, which can be found in most waterways in Australia. The Australian little penguin is the only species of penguin that breeds on mainland Australia.

Екібарлы және бауырымен жорғалаушылар

Австралияда төрт туысты бақа мен бір енгізілген бақа – қамыс бақасы бар. 1935 жылы қамыс бақасы қант плантацияларындағы зиянкестерді бақылауға жасалған сәтсіз әрекеттің нәтижесінде Австралияға әкелінді. Одан бері ол құрылысқа зиян келтіретін кең таралған зиянкес болып кетті, Солтүстік Австралияға тарады. Қамыс бақасы жергілікті жәндік жеушілермен тамақ үшін бәсекелеседі, сонымен қатар жергілікті фаунаға, тіпті адамдарға да улы болатын у иісі шығарады. Myobatrachidae, немесе оңтүстік бақалары – Австралиядағы ең ірі бақалар тобы, олар 17-ден 22-ге дейінгі туыстарға бөлінген 112 түрді қамтиды. Бұл топтың ерекше өкілі – әдемі және құрып бара жатқан Corroboree бақасы. Hylidae тұқымдасына жататын ағаш бақалары Солтүстік және Шығыс жағалауларында жауын-шашын көп жайларда кең таралған; Австралияда үш туысқа жататын 77 түрі бар. Microhylidae бақаларының екі туысына жататын 18 түрі Солтүстік Австралияның жаңбырлы ормандарымен және жақын жерлермен шектелген; осы тұқымдасқа жататын ең кішкентай түрі – сирек бақа. Әлемдегі ең көп таралған бақалар тұқымдасы – Ranidae-ден бір ғана түр бар – Австралиялық ағаш бақасы, ол тек Квинсленд тропикалық ормандарында ғана кездеседі. Басқа жерлердегідей, соңғы жылдары Австралияда да бақалар популяциясы күрт төмендеді. Зерттеулер көрсеткендей, оңтүстік жарты шардағы түрлердің орташа жасы 4,6 миллион жыл, ал солтүстік жарты шардағы түрлердің орташа жасы 2,9 миллион жыл болуы мүмкін. Зерттеушілердің пікірінше, бұл жас айырмашылығы солтүстік жарты шардың суық дәуірлер тарихымен байланысты, ол ескі түрлердің жоғалуына әкелуі мүмкін. Австралияда крокодилдің екі түрі бар. Тұз сулы крокодил, халық арасында "салтты" деп белгілі, ең ірі крокодил түрі болып табылады; 7 метрден аса ұзындығы мен 1000 кг-дан аса салмағы бар олар адамдарды өлтіруі мүмкін. Олар Солтүстік Австралияның жағалауында және тұщы су өзендері мен батпақ жерлерінде өмір сүреді, сонымен қатар еті мен терісі үшін шаруашалыққа тартылады. Барлығы Австралия суларында қорғалады. Австралиялық тұщы су бақалары Chelidae тұқымдасының сегіз туысына жататын 35 түрді қамтиды. Шошқа мұрынды бақа – бұл тұқымдасқа жатпайтын жалғыз Австралия бақасы. Австралия Антарктидадан басқа Testudinoidea суперотбасынан құрлықта тіршілік ететін бақалардың тірі түрі жоқ жалғыз континент. Австралия – улы жыландардың саны улы емес туыстарынан көп болатын жалғыз континент. Австралиялық жыландар жеті тұқымдасқа жатады. Олардың ішіндегі ең улы түрлері, соның ішінде қатал жылан, шығыс қоңыр жылан, тайпан және шығыс жолбарыс жыланы Elapidae тұқымдасына жатады. Элапидтердің 200 түрінің 106-сы Австралияда, ал 86-сы тек Австралияда ғана кездеседі. Австралияның солтүстік суларында Hydrophiidae тұқымдасына жататын 33 теңіз жыланы мекендейді; олардың көпшілігі өте улы. Австралия суларында Acrochordidae тұқымдасына жататын екі түр теңіз жыланы да кездеседі. Австралияда Colubridae тұқымдасына жататын әлемдегі ең маңызды жыланның тек 11 түрі бар; олардың ешқайсысы эндемик емес және олар Азиядан салыстырмалы түрде жақында келген деп саналады. Мұнда 15 питон түрі мен 45 жәндік жейтін соқыр жылан түрі бар. Дарвинде басқа Австралия штаттарының астаналарына қарағанда жыланның көп түрі бар, аймақта 34 теңізге жатпайтын жылан түрі табылған, оның 23-і Дарвиннің өзінде кәсіби жылан аулаушылар тіркеген. Дарвин тұрғындары үшін қуантарлық жағдай, бұл жыландардың өте аз бөлігі басқа қалаларда кездесетінге қарағанда уытты, себебі алдыңғы тісті элапид түрлерінің саны аз және салыстырмалы түрде зиянсыз питон мен колумбрид түрлерінің басымдығы бар. Австралияда бес тұқымдасқа жататын 700-ден астам кекірек түрі бар. Австралия құрлығында кездесетін гекконның 20 туысына жататын 130-дан астам түрі бар. Австралияда жеті туыстың барлық 39 түрі кездеседі. Мониторлы кекіректің 30 түрі бар, ең үлкен Австралиялық монитор – 2 метрге дейін жете алатын периентие. Австралияның барлық кекірек фаунасының 50% -дан астамын құрайтын 40-тан астам туысқа жататын 450-ге жуық скинк түрі бар.

Australia has four families of native frogs and one introduced toad, the cane toad. In 1935 the cane toad was introduced to Australia in a failed attempt to control pests in sugarcane crops. It has since become a devastating pest, spreading across northern Australia. As well as competing with native insectivores for food, the cane toad produces a venom that is toxic to native fauna, as well as to humans. The Myobatrachidae, or southern frogs, are Australia's largest group of frogs, with 112 species classified into anywhere from 17 to 22 genera. A notable member of this group is the colourful and endangered Corroboree frog. The tree frogs, from family Hylidae, are common in high rainfall areas on the north and east coasts; there are 77 Australian species from three genera. The 18 species from two genera of the Microhylidae frogs are restricted to the rainforests of northern Australia and nearby habitats; the smallest species, the scanty frog, is from this family. There is a single species from the world's dominant frog group, family Ranidae – the Australian wood frog – which only occurs in the Queensland rainforests. As elsewhere, there has been a precipitous decline in Australia's frog populations in recent years. Another theory for the decline might be, as research shows, that species from the Southern Hemisphere are on average 4.6 million years old, compared to an average 2.9 million years old for the Northern Hemisphere: Researchers believe this age difference is because of the history of severe ice ages in the Northern Hemisphere, which may drive older species to extinction. Australia has two species of crocodile. The saltwater crocodile, known colloquially as the "salty", is the largest living crocodile species; reaching over 7 m, and weighing over 1,000 kg, they can and do kill people. They live on the coast and in the freshwater rivers and wetlands of northern Australia, and they are farmed for their meat and leather. all are protected in Australian waters. There are 35 species of Australian freshwater turtles from eight genera of the family Chelidae. The pig nosed turtle is the only Australian turtle not of that family. Australia is the only continent without any living species of land tortoises of the Testudinoidea superfamily besides Antarctica. Australia is the only continent where venomous snakes outnumber their non venomous cousins. Australian snakes belong to seven families. Of these, the most venomous species, including the fierce snake, eastern brown snake, taipan and eastern tiger snake are from the family Elapidae. Of the 200 species of elapid, 106 are found in Australia and 86 are found only in Australia. Thirty three sea snakes from family Hydrophiidae inhabit Australia's northern waters; many are extremely venomous. Two species of sea snake from the Acrochordidae also occur in Australian waters. Australia has only 11 species from the world's most significant snake family Colubridae; none are endemic, and they are considered to be relatively recent arrivals from Asia. There are 15 python species and 45 species of insectivorous blind snake. There are more species of snake in Darwin than any other Australian state capital, with 34 non marine snake species found in the region, of which 23 have been recorded by professional snake catchers in Darwin itself. Fortunately for the citizens of Darwin, a far smaller proportion of these snakes are highly venomous than is typically found in other cities, due to the low numbers of front fanged elapid species and dominance of relatively harmless pythons and colubrid species. There are more than 700 species of lizards in Australia with representatives of five families. There are over 130 species in 20 genera of gecko found throughout the Australian continent. all 39 species from seven genera occur in Australia. There are 30 species of monitor lizard, The largest Australian monitor is the perentie, which can reach up to 2 m in length. There are about 450 species of skink from more than 40 genera, comprising more than 50% of the total Australian lizard fauna;

Балық

Австралияның су жолдарында 5000-нан астам балық түрі қоныстанды; Тұщы су балықтарының екі туысы көне текті: арована немесе сүйекті тілділер, және Квинслендтің өкпелі балықтары. Квинслендтің өкпелі балығы – Австралия Гондванадан бөлініп шыққанға дейін пайда болған өкпелі балықтардың ең алғашқы түрі. Батыс Австралияның оңтүстік-батысына тән ең кішкентай тұщы су балығы – саламандра балығы. Гондвана тегінен туындаған басқа отбасыларға Retropinnidae, Galaxiidae, Aplochitonidae және Percichthyidae жатады. Байырғы тұщы су түрлерінен өзге, Австралияның тұщы су балықтарының 70% тропикалық Һинд-Тынық мұхитының теңіз түрлерімен байланысты, олар тұщы суға бейімделген. Бұл түрлерге тұщы су шамбалақтары, майшабақ, қалың қабатты балықтар, жаңбыр балықтары және 50-ге жуық балық түрі, соның ішінде ұйықтайтын балық кіреді. Жергілікті тұщы су аңшылық балықтарына баррамунди, Мюррей балығы және алтын балық жатады. Солтүстік территорияда екі түрлі құрып бара жатқан тұщы су акулалары кездеседі. Австралияның су жолдарына қоңыр, бұлақты, көкжиекті форель, Атлант және Чинук лососы, қызыл балық, кәдімгі карп және москитобалық сияқты бірнеше экзотикалық тұщы су балық түрлері әкелінді. Москитобалық өте агрессивті түр, ол басқа балықтардың қанаттарын мазалап, шағып алады. Ол бірнеше шағын жергілікті балық түрлерінің азаюына және жергілікті түрлердің жоғалуына себепкер болды. Әкелінген форель түрлері таулық балықтардың бірқатар түрлеріне, соның ішінде форель балығы, Маккуарри торсығы және таулық галактикалар түрлеріне, сондай-ақ таулық фаунаның басқа да өкілдеріне, мысалы, дақтанған ағаш бақасына, зиян келтірді. Кәдімгі карп Мюррей-Дарлинг бассейніндегі су өсімдіктерінің күрт азаюына, шағын жергілікті балық түрлерінің азаюына және оңтүстік-батыс Австралиядағы тұмандылықтың тұрақты түрде жоғары деңгейіне тікелей қатысты. Австралияның балық түрлерінің көп бөлігі теңізде қоныстанды, ал 75% тропикалық теңіз ортасында өмір сүреді. Бұл, ішінара, Австралияның 9 миллион км² аумақты қамтитын үлкен теңіз аумағымен байланысты, сондай-ақ құм балықтары мен теңіз жылқыларының еркектерінің серіктерінің жұмыртқаларын арнайы қалтада инкубациялау қабілетімен де байланысты. Тревалли, 50 түрлі күмісдік балықтар тобы, және лақ балықтары коммерциялық балық аулау үшін танымал түрлер болып табылады. Ұлы Барьер рифі кішкентай және орташа өлшемді риф балықтарының алуан түрлілігіне ие, олардың ішінде қыз балық, бауыршақ балық, періште балық, гоби, кардинал балық, расси, триггер балық және хирург балық бар. Бірнеше улы балықтар бар, олардың ішінде тас балықтардың, балықтардың және қызыл арыстан балықтың бірнеше түрлері бар, олардың барлығында адамдарды өлтіре алатын у бар. 11 түрлі шақырғыш бар, олардың ең ірісі – тегіс шақырғыш. Барракудалар – рифтің ең ірі түрлерінің бірі. Дегенмен, үлкен риф балықтарын цигуатера улануынан сақтану үшін жеуге болмайды. Акулалар Австралия жағалауының барлық жағалаулық суларында және сағалық орталарында қоныстанды. Олардың ішінде 30 түрі – реквием акуласы, 32 түрі – мысық акуласы, 6 түрі – воббегонг акуласы және 40 түрі – итбалық акуласы бар. Heterodontidae туысына жататын үш түр бар: Порт-Джексон акуласы, жолақты бұқа балық акуласы және қыртысты бұқа балық акуласы. 2004 жылы Австралияда акулалардың 12 шабуылы тіркелді, оның екеуі өліммен аяқталды. Адамдар үшін маңызды қауіп төндіретін акулалардың тек 3 түрі бар: бұқа акуласы, жолбарыс акуласы және үлкен ақ акула. Квинсленд пен Жаңа Оңтүстік Уэльстегі кейбір танымал жағажайлар акула торымен қоршалған, бұл әдіс зиянды және зиянсыз акула түрлерінің популяциясын кездейсоқ іліну арқылы азайтты. Акулаларды шамадан тыс аулау Австралия суларында акулалардың санын едәуір азайтты, ал қазір бірнеше түрі құрып кету қаупіне ұшырады. 1988 жылы Перт жағалауында мегамоут акуласы табылды; бұл түр туралы өте аз мәлімет бар, бірақ бұл жаңалық Австралияның жағалау суларында осы түрдің болуын көрсетеді.

More than 5000 species of fish inhabit Australia's waterways; Two families of freshwater fish have ancient origins: the arowana or bonytongues, and the Queensland lungfish. The Queensland lungfish is the most primitive of the lungfish, having evolved before Australia separated from Gondwana. One of the smallest freshwater fish, peculiar to the southwest of Western Australia, is the salamanderfish, which can survive desiccation in the dry season by burrowing into mud. Other families with a potentially Gondwanan origin include the Retropinnidae, Galaxiidae, Aplochitonidae and Percichthyidae. Apart from the ancient freshwater species, 70% of Australia's freshwater fish have affinities with tropical Indo Pacific marine species that have adapted to freshwater. These species include freshwater lampreys, Herrings, catfish, rainbowfish, and some 50 species of gudgeon, including the sleepy cod. Native freshwater game fish include the barramundi, Murray cod, and golden perch. Two species of endangered freshwater shark are found in the Northern Territory. Several exotic freshwater fish species, including brown, brook and rainbow trout, Atlantic and Chinook salmon, redfin perch, common carp, and mosquitofish, have been introduced to Australian waterways. The mosquitofish is a particularly aggressive species known for harassing and nipping the fins of other fish. It has been linked to declines and localised extirpations of several small native fish species. The introduced trout species have had serious negative impacts on a number of upland native fish species including trout cod, Macquarie perch and mountain galaxias species as well as other upland fauna such as the spotted tree frog. The common carp is strongly implicated in the dramatic loss in waterweed, decline of small native fish species and permanently elevated levels of turbidity in the Murray Darling Basin of south west Australia. Most of Australia's fish species are marine, and 75% live in tropical marine environments. This is partly due to Australia's huge marine territory, covering 9 million km2. as well as the pipefish and seahorses, whose males incubate their partner's eggs in a specialised pouch. The trevally, a group of 50 species of silver schooling fish, and the snappers are popular species for commercial fishing. The Great Barrier Reef supports a huge variety of small and medium sized reef fish, including the damselfish, butterflyfish, angelfish, gobies, cardinalfish, wrassees, triggerfish and surgeonfish. There are several venomous fish, among them several species of stonefish and pufferfish and the red lionfish, all of which have toxins that can kill humans. There are 11 venomous species of stingray, the largest of which is the smooth stingray. The barracudas are one of the reef's largest species. However, large reef fish should not be eaten for fear of ciguatera poisoning. Sharks inhabit all the coastal waters and estuarine habitats of Australia's coast. There are 166 species, including 30 species of requiem shark, 32 of catshark, six of wobbegong shark, and 40 of dogfish shark. There are three species from the family Heterodontidae: the Port Jackson shark, the zebra bullhead shark and the crested bullhead shark. In 2004, there were 12 unprovoked shark attacks in Australia, of which two were fatal. Only 3 species of shark pose a significant threat to humans: the bull shark, the tiger shark and the great white shark. Some popular beaches in Queensland and New South Wales are protected by shark netting, a method that has reduced the population of both dangerous and harmless shark species through accidental entanglement. The overfishing of sharks has also significantly reduced shark numbers in Australian waters, and several species are now endangered. A megamouth shark was found on a Perth beach in 1988; very little is known about this species, but this discovery may indicate the presence of the species in Australian coastal waters.

Омыртқасыздар

Таксономиялық топ Австралияда сипатталған түрлердің шамамен саны Австралиядағы түрлердің жалпы саны Порифералар 1,476 ~3,500 Книдариялар 1,705 ~2,200 Платигельминттер 1,593 ~10,000 Акантоцефалалар 56 ~160 Нематодалар ~2,060 ~30,000 Молюскалар ~8,700 ~12,250 Анелидалар 2,192 ~4,230 Онихофоралар 71 ~80 Крастациялар 7,266 ~9,500 Арахнидалар 6,615 ~31,338 Жәндіктер ~62,000 ~205,000 Эхинодермалар 1,475 ~2,000 Басқа омыртқасыздар ~2,371 ~5,015 Өзгертілген: Уильямс және басқалар. 2001 және Чэпман, 2009 Австралиядағы шамамен 200 000 жануар түрінің 96%-ы омыртқасыздар. Омыртқасыздардың әртүрлілігінің толық көлемі белгісіз болса да, жәндіктер мен моллюскалардың 90%-ы эндемикалық болып саналады, олар тозаңдаушылар және тағамдық көздер. Омыртқасыздардың ең үлкен тобы – жәндіктер, Австралияның жануарлардың белгілі түрлерінің 75%-ын құрайды. Жәндіктердің ең көп түрленетін топтары – 28 200 құрт-құмырсқалар мен құрттардың түрлері бар Колеоптералар, 20 816 түрі бар Лепидоптералар, соның ішінде көбелектер мен мотырлар, және 14 800-ге жуық түрі бар Гименоптералар, оның ішінде құмырсқалар, аралар және шершеңдер. Диптералар отрядына ұшқыштар мен масалар кіреді, оның құрамында 7 786 түр бар. Гемиптералар отряды, оның ішінде жуаншақтар, көкпарлар мен күректер, 5 650 түрден тұрады; және Orthoptera отрядының 2 827 түрі бар, оның ішінде шегірткелер, шегірткелер және кеуделер. Жергілікті түрлерге айтарлықтай қауіп төндіретін енгізілген түрлерге еуропалық құрт, қызыл отты құмырсқа, сары ақылсыз құмырсқа және жергілікті аралармен бәсекелесетін жабайы бал аралары жатады. Австралияда арахидтердің көп түрлері бар, оның ішінде 78 жәндік туыстары бар, 79 жәндік түрі жалпы атауларға ие. Мұнда көптеген улы жануарлар тіршілік етеді, соның ішінде Сиднейдің атақты түйіршік желісі және оған ұқсас мигаломорфтар, олардың тістеуі өлімге әкелуі мүмкін. Қызыл жәндік өлімге әкеледі деп саналған, бірақ қызыл жәндіктің шағылуы өмірге қауіп төндірмейтін деп саналады, өйткені 1956 жылдан бері өлім-жітімнің болмауы антиусіртке жасаумен байланысты деп саналады, ол содан бері плацебодан артық емес екені дәлелденді. Акари класына жататын мыңдаған құрт пен құрт түрлері бар. Австралияда кем дегенде 150 псевдоскорпион түрі бар, олардың 550-і сипатталуға күтуде және кем дегенде 17 шаян туысы бар, 120 түрі бар. Annelida (sub)class Oligochaeta су құрттарының көптеген отбасылары бар, ал жергілікті құрлық құрттары үшін: Enchytraeidae (тостаған құрттары) және Acanthodrilidae, Octochaetidae және Megascolecidae отбасыларындағы "нағыз" құрттар. Соңғысына әлемдегі ең үлкен құрт – Виктория штатының Гиппленд қаласында ғана кездесетін гигант Гиппленд құрттары жатады. Орташа алғанда, олардың ұзындығы 80 см-ге жетеді, бірақ ұзындығы 3,7 м-ге дейінгі даналар табылған. Парастасидалар тұқымдасына Австралияның тұщы судағы рактерінің 124 түрі жатады. Бұлардың ішінде әлемдегі ең кішкентай – 30 мм-ден аспайтын батпақ рагы және әлемдегі ең үлкен – 76 см-ге дейін ұзындығы мен салмағы 4,5 кг тасманиялық гигант тұщы су рагы бар. Шеракс туысына қарасты раковиналар, Книдария (медузалар, маржандар мен теңіз анемондарын, тарақ желдектерін қамтиды), Эхинодерматалар (теңіз қарындарын, теңіз жұлдыздарын, сынық жұлдыздарды, теңіз қызанақтарын, шам қабықтарын қамтиды) және Молюскалар (көбелектер, шұжықтар, шалалар, семіз, сегізбұрыш, кокки, устрицалар, шұжықтар және хитондар). Уытты омыртқасыздарға қораптық медуза, көк сақиналы сегізбұрыш және адамда тыныс алу қабілетінің төмендеуіне және өлімге әкелетін конуслы шаяндардың он түрі жатады. Айта кетерлік түрлерге Тасманиялық алып краб, әлемдегі екінші ірі краб түрі, терең суларда кездеседі және салмағы 13 кг-ға дейін жетеді, ал Австралиялық тікенді лобстер, мысалы батыс рок лобстер, олар басқа лобстер түрлерінен ерекшеленеді, өйткені олар тырнақтары жоқ. Қызыл түлкілер жергілікті эндемикалық фаунаға жыртқыш ретінде әсер етеді, ал құраққақ бақасы желіп, жыртқыштарды уландырады. Кейбір су блохаларын Австралияға адамдар немесе құстар әкелген болуы мүмкін. Басқа инвазивті түрлерге құстар (индиялық мина), балықтар (қалыпты карп), жәндіктер (қызыл импорттық отты құмырсқа), моллюскалар (азиялық шұңқырлар) жатады. Бұл мәселені инвазивті экзотикалық флора, сондай-ақ енгізілген аурулар, саңырауқұлақтар мен паразиттер күшейтеді. Бұған мысал ретінде Викторияның көптеген су айдындарында, мысалы Гиппленд көлдерінде таралып жатқан көк жасыл балдырлар келтіруге болады. Бұл түрлерді бақылауға арналған қымбат, ауыр және көп уақытты қажет ететін күш-жігер сәл сәттілікке жетті және бұл Австралияның биоәртүрлілігін сақтаудағы маңызды мәселе болып қалуда. Көптеген енгізілген түрлер жануарлар қызметтері арқылы реттелмейді және жыл бойына үнемі аулануы мүмкін. Кейбір штаттар тіпті осы бағдарламалардың тиімділігі күмәнді болса да, аулау бастамаларын қаржыландырады. 2023 жылғы біолог Тим Лоудың бірлесіп жазған есебіне сәйкес, 1960 жылдан бері Австралияның жергілікті жануарларының жоғалуына себепкер болған басты фактор – инвазивті түрлер.

Taxonomic groupEstimated number of species describedEstimated total number of species in AustraliaPorifera1,476~3,500Cnidaria1,705~2,200Platyhelminthes1,593~10,000Acanthocephala56~160Nematoda~2,060~30,000Mollusca~8,700~12,250Annelida2,192~4,230Onychophora71~80Crustacea7,266~9,500Arachnida6,615~31,338Insecta~62,000~205,000Echinodermata1,475~2,000Other invertebrates~2,371~5,015 Modified from: Williams et al. 2001 and Chapman, 2009

Of the estimated 200,000 animal species in Australia, about 96% are invertebrates. While the full extent of invertebrate diversity is uncertain, 90% of insects and molluscs are considered endemic. pollinators, and food sources. The largest group of invertebrates is the insects, comprising 75% of Australia's known species of animals. The most diverse insect orders are the Coleoptera, with 28,200 species of beetles and weevils, the Lepidoptera with 20,816 species including butterflies and moths, and around 14,800 species of Hymenoptera, including the ants, bees and wasps. Order Diptera, which includes the flies and mosquitoes, comprises 7,786 species. Order Hemiptera, including bugs, aphids and hoppers, comprises 5,650 species; and there are 2,827 species of order Orthoptera, including grasshoppers, crickets and katydids. Introduced species that pose a significant threat to native species include the European wasp, the red fire ant, the yellow crazy ant and feral honeybees which compete with native bees. Australia has a wide variety of arachnids, including 78 spider families with 79 species of spider familiar enough to have common names. There are numerous highly venomous species, including the notorious Sydney funnel web and allied mygalomorphs, whose bites can be deadly. The redback spider was thought to be deadly but redback bites are no longer thought to be life threatening, as the lack of deaths since 1956 was thought to be due to the development of an anti venom which has since been shown to be no better than placebo. There are thousands of species of mites and ticks from the subclass Acari. Australia also has at least 150 species of pseudoscorpion with an estimated 550 more waiting to be described, and at least 17 scorpion genera with 120 species. In the Annelida (sub)class Oligochaeta there are many families of aquatic worms, and for native terrestrial worms: the Enchytraeidae (pot worms) and the "true" earthworms in families Acanthodrilidae, Octochaetidae and Megascolecidae. The latter includes the world's largest earthworm, the giant Gippsland earthworm, found only in Gippsland, Victoria. On average they reach 80 cm in length, but specimens up to 3.7 m in length have been found. The large family Parastacidae includes 124 species of Australian freshwater crayfish. These include the world's smallest crayfish, the swamp crayfish, which does not exceed 30 mm in length, and the world's largest crayfish, the Tasmanian giant freshwater crayfish, measuring up to 76 cm long and weighing 4.5 kg. The crayfish genus Cherax includes the common yabby, the Cnidaria (includes the jellyfish, corals and sea anemones, comb jellies), the Echinodermata (includes the sea urchins, sea stars, brittle stars, sea cucumbers, the lamp shells) and the Mollusca (includes snails, slugs, limpets, squid, octopus, cockles, oysters, clams, and chitons). Venomous invertebrates include the box jellyfish, the blue ringed octopus, and ten species of cone snail, which can cause respiratory failure and death in humans. Notable species include the Tasmanian giant crab, the second largest crab species in the world, found in deep water, and weighing up to 13 kg, and the Australian spiny lobsters, such as the western rock lobster, which are distinct from other lobster species as they do not have claws. Red foxes affect local endemic fauna by predation while the cane toad poisons the predators by being eaten. Some water fleas may have been introduced to Australia by humans or birds. Other invasive species include birds (Indian mynah), fish (common carp), insects (red imported fire ant), molluscs (Asian mussel). The problem is compounded by invasive exotic flora as well as introduced diseases, fungi and parasites. An example of this is Blue Green Algae, which is spreading through many bodies of water in rural Victoria, such as the Gippsland Lakes. Costly, laborious and time consuming efforts at control of these species has met with little success and this continues to be a major problem area in the conservation of Australia's biodiversity. Many of the introduced species are not regulated through wildlife services and can be regularly hunted year round. Some states even fund hunting initiatives though the efficacy of these programs are disputed. According to a 2023 report co authored by biologist Tim Low, invasive species are the leading cause of native Australian animal extinctions since the 1960s.

Адамның әсері және сақтау

Кем дегенде 40 000 жыл бойы Австралияның фаунасы көптеген түрлерге азық-түлік және тері көзі ретінде арқа сүйеген жергілікті австралиялықтардың дәстүрлі өмір салтында маңызды рөл атқарды. Жалпы жиналған омыртқалы жануарларға макроподтар, опоссумдар, теңіз түлкілері, балықтар және қысқа құйрықты шыршақұстар кіреді, олар көбінесе қой құсы деп аталады. Тамақ ретінде пайдаланылатын омыртқасыз жануарлар арасында богонг күбәзі және жалпы алғанда, witchetty grubs деп аталатын личинкалар және моллюскалар сияқты жәндіктер бар. Аңшылықты жеңілдету үшін бұталы жердің үлкен бөліктерін өртеп жіберу, яғни отпен өңдеу әдісі флора мен фаунаны өзгертті және арнайы тамақтануға ие ірі өсімдікқоректілердің, мысалы, Genyornis туысына жататын ұшпайтын құстардың жойылуына ықпал етті деп есептеледі. Австралиялық мегафаунаның құрып кетуінде аборигендердің аулау және ландшафтты өзгерту рөлі талқыланады, бірақ адамдар мегафаунаның құрып кетуіне жауапты болды деген пікірге көбірек қолдау көрсетілуде. Австралияда аборигендер жергілікті түрлерге үлкен әсер еткеніне қарамастан, бұл еуропалық қоныстанушылардың әсерінен кем деп саналады. 1973 жылы федералды үкімет Австралияның биологиялық ресурстарды зерттеу (ABRS) ұйымдастырды, ол флора мен фаунаның таксономиясы, идентификациясы, жіктелуі және таралуы бойынша зерттеулерді үйлестіреді. ABRS Австралия флорасы мен фаунасының көп бөлігін сипаттайтын тегін онлайн деректер базасын ұстап тұрады. Өзендерге заңсыз тұзақтар қою сияқты факторлар австралиялық платипустар сияқты жануарларға зиян келтіреді, сонымен қатар жыл сайын 2-5 австралиялық адам қауіпсіз деп есептелетін жаратылыстан өмірін жоғалтады. Австралияның әртүрлі жануарлар дүниесін түсіну маңызды, себебі көрінетін қауіпсіз нәрселер көбінесе өлімге алып келеді. Австралияның жабайы табиғатты қорғау ұйымы – елдегі қорғауға арналған жердің ең ірі жеке меншік иесі, ол Кимберли, Кейп-Йорк, Эйр көлі және Топ-Энд сияқты ең танымал аймақтардағы 4,8 миллион гектар жерде жойылу қаупі төнген түрлерді қорғауға арналған. Бұл коммерциялық емес ұйым түрлі жануарлар қорықтарында жойылып бара жатқан жергілікті түрлердің жойылып кетуін болдырмау үшін тырысады. Австралия Халықаралық кит аулау комиссиясының мүшесі және коммерциялық кит аулауға қарсы тұрады – Австралия суларындағы барлық кит түрлері қорғалады. Австралия CITES келісіміне де қол қойған және жойылу қаупі төнген түрлерді экспорттауға тыйым салады. Еліміздің бірегей экожүйесін қорғау және сақтау үшін әр штат пен аумақта қорғалатын аймақтар құрылды. Бұл қорғалатын аймақтарға ұлттық парктері мен басқа да қорықтар, сондай-ақ Рамсар конвенциясы бойынша тіркелген 64 ылғалды жер және 16 Дүниежүзілік мұра орындары кіреді. 2002 жылғы мәліметтер бойынша, Австралияның жалпы жер аумағының 10,8% (774 619,51 км²) қорғалатын аймақтарда орналасқан. Теңіз биоәртүрлілігін сақтау үшін көптеген аймақтарда қорғалған теңіз аймақтары құрылды; 2002 жылы бұл аймақтар Австралияның теңіз юрисдикциясының шамамен 7% (646 000 км²) құрады. Ұлы Барьерлі рифті Ұлы Барьерлі риф теңіз паркі басқармасы федералды және штаттық заңнамаға сәйкес басқарады. Австралияның кейбір балық шаруашылықтары қазірдің өзінде шамадан тыс пайдаланылуда, ал көптеген теңіз түрлерін тұрақты жинау үшін квоталар белгіленді. Федералды үкімет үшін тәуелсіз зерттеушілер дайындаған "2001 жылғы Қоршаған ортаның жай-күйі туралы есеп" Австралиядағы қоршаған ортаның жағдайы мен қоршаған ортаны басқару 1996 жылғы есептен бері нашарлағанын көрсетті. Жабайы табиғатты қорғау үшін маңызды болып табылатын есепте тұздылық, гидрологиялық жағдайдың өзгеруі, жерді тазарту, экожүйелердің бөлшектелуі, жағалау ортасын нашар басқару және инвазивті түрлер сияқты көптеген процестер Австралияның биоәртүрлілігін қорғау үшін үлкен проблемалар тудыратындығы көрсетілді.

For at least 40,000 years, Australia's fauna played an integral role in the traditional lifestyles of Indigenous Australians, who relied upon many species as a source of food and skins. Vertebrates commonly harvested included macropods, possums, seals, fish and the short tailed shearwater, most commonly known as the muttonbird. Invertebrates used as food included insects such as the bogong moth and larvae collectively called witchetty grubs and molluscs. The use of fire stick farming, in which large swathes of bushland were burnt to facilitate hunting, modified both flora and fauna – and are thought to have contributed to the extinction of large herbivores with a specialised diet, such as the flightless birds from the genus Genyornis. The role of hunting and landscape modification by aboriginal people in the extinction of the Australian megafauna is debated, but increasingly favours the idea humans were responsible for megafaunal extinction. Despite the major impact of Aboriginals on native species populations, this is considered to be less significant than that of the European settlers, More broadly, a complete cataloguing of all the species within Australia has been undertaken, a key step in the conservation of Australian fauna and biodiversity. In 1973, the federal government established the Australian Biological Resources Study (ABRS), which coordinates research in the taxonomy, identification, classification and distribution of flora and fauna. The ABRS maintains free online databases cataloguing much of the described Australian flora and fauna. Impacts such as the illegal setting of traps in rivers affect animals such as the Australian platypus, along with lack of awareness each year an average of 2–5 Australians lose their lives to what is presumed a safe creature. The key is understanding of Australia's diverse wildlife and fauna; what seems safe is often deadly. The Australian Wildlife Conservancy is the largest private owner of land for conservation in the country which is dedicated to protecting endangered species across 4.8 million hectares of land in the most popular regions such as the Kimberley, Cape York, Lake Eyre and the Top End. This not for profit organisation is working hard to avoid extinction of the endangered native species in various wildlife sanctuaries. Australia is a member of the International Whaling Commission and is strongly opposed to commercial whaling — all cetacean species are protected in Australian waters. Australia is also a signatory to the CITES agreement and prohibits the export of endangered species. Protected areas have been created in every state and territory to protect and preserve the country's unique ecosystems. These protected areas include national parks and other reserves, as well as 64 wetlands registered under the Ramsar Convention and 16 World Heritage Sites. as of 2002, 10.8% (774,619.51 km2) of the total land area of Australia is within protected areas. Protected marine zones have been created in many areas to preserve marine biodiversity; as of 2002, these areas cover about 7% (646,000 km2) of Australia's marine jurisdiction. The Great Barrier Reef is managed by the Great Barrier Reef Marine Park Authority under specific federal and state legislation. Some of Australia's fisheries are already overexploited, and quotas have been set for the sustainable harvest of many marine species. The State of the Environment Report, 2001, prepared by independent researchers for the federal government, concluded that the condition of the environment and environmental management in Australia had worsened since the previous report in 1996. Of particular relevance to wildlife conservation, the report indicated that many processes — such as salinity, changing hydrological conditions, land clearing, fragmentation of ecosystems, poor management of the coastal environment, and invasive species — pose major problems for protecting Australia's biodiversity.