Кіріспе

Канада бірінші қозғалысы – 1868 жылы құрылған канадалық ұлтшыл қозғалыс. Ол британдық протестанттық құраушыны канадалық ұлттық ерекшеліктің орталық элементі ретінде жариялады. Оны бастапқыда Голдвин Смит пен Эдвард Блейк қолдады. Онтарио тұрғындары Джордж Денисон, Чарльз Мейр, Уильям Александр Фостер және Роберт Грант Галибуртон бұл қозғалысты іске қосты. Канада партиясын құрған Джон Кристиан Шульц, аталған партияның жетекші мүшесі болды және Луи Риелдің басты қарсыласы еді. 1870 жылғы Қызыл өзен көтерілісі кезінде Томас Скотттың өлім жазасы Канада бірінші қозғалысының құрылуына ықпал еткен маңызды фактор болды. Көтерілістің ортасында қалған Шульц пен Мейр өлімнен мүжілген күйі құтылды. Онтариоға оралғаннан кейін екеуі де Канада бірінші қозғалысы ұйымдастырған Торонтодағы ірі наразылық акциясында басты рөл атқарды. Оранж протестанттарының Скотттың өліміне деген ашуын пайдаланып, қозғалыстың басшылары Ред-Ривер көтерілісшілері мен Луи Риелдің жасаған ұлттық сатқындығын айрықша атап көрсетті. 1874 жылы Батыс Торонто федералды округінде өткен қосымша сайлау кезінде Канада бірінші қозғалысы ресми саяси партияға айналып, Канада Ұлттық қауымдастығы деп аталды. Партия кандидатты тікелей ұсынбаса да, «Британдық байланыс, Империяны консолидациялау және Канадаға қатысты келісімдерде дауыс беру құқығы» туралы партиялық бағдарламасын жариялады. Канаданың сыртқы саясатты жүргізуде үлкен үлес қосу және тәуелсіздік алуды көздеген қозғалыс Империялық Федерация қозғалысын қолдады. Партияның алғашқы қолдаушыларының қатарында бұрынғы Онтарио премьері және белгілі либерал Эдвард Блейк болды. Алайда, 1875 жылы Блейктің Александр Маккензи үкіметінде лауазымға тағайындалуы партияның тез тарауына себеп болды. 1876 жылға қарай Чарльз Линдсей бас редакторы болған олардың апталық газеті «The Nation» жабылды.