Кіріспе

Оңтүстік Глостерширдегі ауыл, Англия. Оңтүстік Глостерширдегі Альвестон ауылы – 2014 жылы шамамен 3000 адам тұратын, азаматтық приход және бұрынғы корольдік усадьба. Ауыл Торнбериден оңтүстікке қарай 1,6 шақырым, Бристольден солтүстікке қарай 16 шақырым жерде орналасқан. Альвестон Франциядағы Курвилль-сюр-Эрмен қаласымен туысқан. Азаматтық приходқа Рудгевей және Ерскотт ауылдары да кіреді.

Неолиттен қола дәуіріне дейін

Алвестон Даун деп аталатын ең биік төбесінде, Ваттингстоун Лэйннің қасында жоспарланған дөңгелек барроу орналасқан. Барроу диаметрі шамамен және биіктігі болған, жалпақ төбелі дөңгелек түрінде сақталған. Барроу ескі құжаттарда "Лангели" деген атпен белгілі және англосаксондық "Лангели жүзінің" сот отырысы/кездесу орны ретінде пайдаланылғаны туралы ақпараттар жарғыларда кездеседі. 1890 жылы қазба жұмыстары кезінде, құм мен ұсақ тастардың астынан күл мен күйген сүйектердің бастапқы жиынтығы табылды.

Темір дәуірі

Ауылдағы үңгірден шамамен 2000 жыл бұрынғы сүйектердің ритуалдық сақталысы табылған. Кем дегенде жеті адамның қалдықтары қазылып алынды. Кем дегенде бір бас сүйекке балтамен соққы берілгені және содан кейін ішіне қағылғаны байқалды. Ересек адамның сан сүйегі бойлық бағытта екіге бөлінген, осылайша сүйек миын қарып алуға болыпты. Бұл оқиға адам жеудің (каннибализмнің) куәсі болып табылады, бұл Ұлыбританиядағы Темір дәуіріне жататын басқа да орындарда да болған деген күдік тудырады. Сонымен қатар, көптеген ит сүйектері, бірнеше сиыр сүйектері және мүмкін бір аю сүйегі де табылды.

"Домсдей кітабы"

1086 жылғы "Domesday Book"-та Альвестон туралы мынадай жазба бар: Langelei Hundredum tenuit comes Herald Alwestan ibi erant X hidae in dominio, I carruca, XXIII villi, V bordarii cui XXII carrucae, II servii. Онда 2 жұмысшы, 5 құл болды. 12 фунт төленді. Аудармасында: "Лангели жүзінде граф Гарольд Альвестонды иеленді. Оның демеснесінде 10 телім, 1 жұмысшы тобы, 23 шаруа, 5 бондар болды, олар үшін 22 жұмысшы тобы, 2 крепостной болды. Тағы 2 жұмысшы тобы, 5 құл. Одан 12 фунт түсім болды." Бұл барлығы 35 шаңырақтың аса ірі иелігі еді. Иелік король Гарольд Годвинсонға тиесілі болғандықтан, Жеңімпаз Уильям оны патшалық деменіне қосып алды және 1149 жылға дейін патшалық аң ауру паркі ретінде пайдаланылды.

Уильям Руфустың ауруы

1093 жылдың наурыз айының басында король Уильям II (1087–1100) Альвестон корольдік сарайында болды, мүмкін, Уэльске Ауст паром арқылы Северн өзенінен өтуге дайындалып отырды. Ол кенеттен ауыр науқасқа шалдықты, бұл асқазан немесе ішек ауруы деп есептелді. Ол дереу солтүстікке қарай 25 шақырым қашықтықтағы Глостер қамалына жеткізілді, онда Глостер аббаттығының монахтарына медициналық көмек көрсетуге сенді. Бұл ауру корольдің күнәлі іс-әрекеттерінен туды деп саналды, сондықтан ол тәубе етіп, түзетуге бел буды. Алвестонда жұқтырған бұл ауру корольдің тәж кигізу кезінде берген уәдесін егжей-тегжейлі түсіндіретін, бостандықтар жарғысына ұқсас жарлық шығаруға себеп болды. Ол шіркеуді қорғауға, симонияны жоюға, әділетсіз заңдарды күштен шығаруға және залымдарды тоқтатуға уәде берді. Ол түрмедегілерді босатуға, қарыздарды кешіруге бұйрық берді және өзіне қарсы жасалған барлық құқық бұзушылықтарды кешірді. Ол 1093 жылдың 2 наурызынан 17 сәуіріне дейінгі Ораза айының барлық кезеңінде өз бөлмесінде қамалды. 6 наурызда ол бұрын қатты қарсы болған Анселм Бек абатты Кентербери архиепискобы етіп тағайындауға келісті.

Фицварин

1149 жылы оны Генрих Плантагенет, содан кейін король Стефанның мұрагері (1135–1154) Шропширден шыққан күшті маркер лорды Фулк I Фицваринге (1171 жылы қайтыс болды) берді. 1160 жылы Фулк король Генрих II (1154–1189) үшін Довер қамалын қарулап, жабдықтауды басқарды, ол Лондон мұнарасынан кейін Англиядағы екінші маңызды бекініс болды. Генрих Фулкке сенді және оның қызметін жоғары бағалады. 1215 жылы қол қойылған Магна Карточкаға әкелген король Джонның (1199–1216) билік кезеңіндегі барондық соғыстар кезінде Фулк II-нің ұлы және мұрагері Фулк III Фицварин (1258 жылы қайтыс болды) көтеріліс жасады, ал усадьба коронаға қайтарылды және уақытша Хью де Невиллдің басқаруына өтті. 1204 жылы Фулк III иелігін қайта алды, бірақ 30 маусымда 1216 жылы король Джон Фулк III Фицвариннен Альвестонды қайта тартып алуға бұйырды. 15 қаңтарда 1230 жылы король Генрих III Фулк III Фицваринге Альвестон паркін қайтарып берді, және бұл үшін Фулк 300 марка қарыз алғаны жазылған. Корольдің кеңшілігімен Фулкқа осы қарыздың 200 маркасы кешірілді. Фулк патшаның кеңшілігінде болғаны анық, өйткені 1234 жылдың маусым айында ол корольден Кенноктың корольдік орманнан үш бұғыны сыйлық ретінде алды. Қыркүйек айында ол Брэден корольдік орманнан екі арыстан мен сегіз бұғы алды, бұл Уилтширдің солтүстігінде орналасқан және Альвестон паркін малмен қамтамасыз етуге көмектесті. 1236 жылы Фулкке Брэденнен тағы алты бұғы және Селуод орманнан тағы алты бұғы берілді, бұл Альвестон паркін малмен қамтамасыз етуге көмектесті. 1246 жылдың қараша айында король Фулкке осы мақсат үшін тағы алты арыстан мен он бұғы берді. 1249 жылы Фулк III өзіне қарсы Арон Актоннан келген көршісі Николас Пойнц бастаған ұзақ сот процесіне қатысты, ол Фулкті Альвестон усадьбасына іргелес Төкингтонның жалпы жайылымынан қуған деп айыптады. 1264 жылы Льюс шайқасында Фулк IV Фицварин қаза тапты, король Генрих III-ті баронға қарсы күресте адал қолдады. Ол өзінің ұлы мен мұрагері, кәмелетке толмаған Фулк V-ті (1314 жылы қайтыс болды) қалдырды. Фулк V-ге, мүмкін, Льюесті жеңген Симон де Монфорт, Питер де Монфорт (1265 жылы қайтыс болды) «Маркер лордтарының жазасы» сыйлаған. Ол осы жағымсыз жағдайдан Евешем шайқасында оның күзетшісінің қазасынан құтқарылды, содан кейін король Генрих III оны Фицвариннің көп жылдық досы Хамо ле Стрэнджге қамқорлыққа қайта берді. 1273 жылы Фулк V 21 жасқа толып, әкесінің жерлерін, соның ішінде Альвестонды иеленді.

Де Глостер

1309 жылдың 28 қыркүйегінде Фулк V корольдің Альвестон иелігін, ол корольге тікелей бағынышты болған, Уолтер де Глостерге (1310 жылы қайтыс болды) өмір бойына беруге рұқсат алды. Уолтер 1293–1298 жылдары Сомерсет және Дорсет округтерінің шерифі болды, ал 1309 жылы Трент өзенінің оң жағындағы ("цитра Трентам") эшеатор болды. Бұл отбасының тегі мен тарихы туралы көп мәлімет жоқ, бірақ сэр Роберт Аткинс (1711 жылы қайтыс болды) өзінің "Глостершир тарихында" оны Фулк Фицвариннің кіші ұлы деп көрсеткен, бірақ осы тұжырымын түсіндірген жоқ. Ол Альвестон иелігінің 1/3 бөлігін күйеуінің мүлігі ретінде иеленгенін айтады. 1340 жылдың 28 шілдесінде Глостердің Уолтеріне, айып төлегеннен кейін, корольдің рұқсатынсыз тікелей бағынышты жерді иеліктен шығаруға байланысты жасалған бұзушылық кешірілді.

Корбет

Алвестон және "Уркотт" (Эрткотт Грин) де Глостердің елордалары Лэнгли Хандредпен бірге король Эдуард III (1327–1377) билік құрған кезде Хоуп, Салоп және кейіннен Систонның Питер Корбеттің (1363 жылы қайтыс болды) мұрагеріне берілді. Уолтер Фиц-Вальтер де Глостер (1360 жылы қайтыс болды) Глостерширдің Чэдсли Корбет, Уоркс және Систонның Уильям Корбеттің (шамамен 1280 жылы туған) үш қызының бірі Петрониллаға (немесе Пернелге) үйленді. 1342 жылы осы некеден кейін Уолтер Альвестон және Ердекот елордаларын, сондай-ақ "Лангель" жүзін өзіне және әйеліне олардың өмір бойына, содан кейін аман қалғандарының өміріне, ал егер олардан ұрпақ болмаса, Систонның Питер Корбетіне және оның мұрагерлеріне берді. Питер Корбет (1362 жылы қайтыс болды) Уильям Корбеттің кіші інісі және мұрагері болды (ол сол кезде қайтыс болған болуы мүмкін, ал ағасынан айырмашылығы, оның еркек балалары болмады) және сондықтан Петронилланың ағасы болды. Уолтер мен Петронилланың ұлы Питер де Глостер белгілі Алисаға үйленді. Питер де Глостер 1370 жылға дейін баласыз қайтыс болды, себебі оның әкесі жасаған келісім сол кезде Глостер жерлерін, соның ішінде Альвестонды, Джон Корбетке (1370 жылы қайтыс болды) берді. Джон Корбет қысқа ғұмыр кешкен әкесі Вильгельмнен ұзақ өмір сүрді, бірақ ол 17 жасында қайтыс болды, оның үш баласының бірі Вильгельм Корбет (1353–1378) мұрагері болды, ол да 1378 жылы 25 жасында қайтыс болды. Алиса де Глостер, Питер де Глостердің жесірі, сол кезде әлі тірі еді және 1378 жылғы Уильям Корбеттің өлімнен кейінгі сауалнамасында Альвестонның 1/3 бөлігін иеленгені жазылған. Жас Вильгельм Корбет жүн саудасымен айналысатын саудагер болды, себебі ол қайтыс болған кезде Бристольдің саудагері және киім тігушісі Джон Кэйнджеске (1405 жылы қайтыс болды), Ұлы Бристоль саудагері Уильям II Кэйнджестің (1474 жылы қайтыс болды) әкесіне алған тауар үшін 320 фунт стерлингтік үлкен сомаға қарыз болды. Бұл сома 1375 жылға дейін жиналған, Бристольдің штапл қаласының мэрі Уолтер Фрэмптон алдында тыңдалған қарыздар туралы 1375 жылғы жазбада көрсетілгендей, және ол Корбет отбасының Глостерширдегі барлық елордаларынан түсетін жылдық кірістің бірнеше еселенген сомасына тең болды, бұл мұраны қауіпті жағдайға түсірді. Шындығында, Джон Кэйнджес және оның серігі Уильям Чеддар Үлкені Вильгельм Корбеттің Альвестон елордасының 2/3 бөлігін қарызы үшін кепіл ретінде уақытша иеленді, ал кейіннен оны "еркін жалға алушы" ретінде ұстаған Уильям II Кэйнджеске (1474 жылы қайтыс болды) сыйға берді. Жас Вильгельмнің мұрагері оның қарындасы Маргарет Корбет (1398 жылы қайтыс болды) болды, ол Корбет елордаларын күйеуі Уильям Уайриотқа (1379 жылы қайтыс болды) Пемброкширден әкелді. Уайриотт ұрпақ қалдырмастан қайтыс болды, ал Маргарет екінші рет Гилберт Денис мырзаға (1422 жылы қайтыс болды) Гламорганның Коити иелігіндегі Уотертоннан үйленді. Осылайша, Альвестон, Эрткотт Грин және Систон елордалары, сондай-ақ Лэнгли Хандреді Денис отбасының иелігіне өтті.

Денис

Жесір әйел Алиса де Глостер Алан Экилсалемен қайтадан тұрмысқа шықты, және олар Гилберт Денис пен Маргарет төлеген 100 маркаға байланысты Альвестондағы оның 1/3 мүліктік үлесіндегі барлық құқықтарынан бас тарды. Осылайша, Гилберт пен Маргарет осы қонысты толық иеленуге қол жеткізді.

Қазіргі Альвестон

19 ғасырда Альвестон ауылының ортасы Рудгевейден Айрон Актонға қарай созылған жол бойындағы Черч Ферма болды. Кейбір адамдар қазіргі Альвестонның ортасы Кеме тавернасы деп санайды. Альвестондағы Кеме тавернасы – 1589 жылға дейін тарихы бар ескі пошта станциясы. 19 ғасырда Кеме тавернасы төңірегіндегі аймақ Альвестон Грин деп белгілі болды. Көптеген адамдар Alveston Parade – шағын сауда орталығын – орталық деп есептейді. Глостерге бағытталған басты жол бастапқыда Кеме тавернасының жанынан өтіп, содан кейін шығысқа бұрылып, қазіргі A38 магистралінің бағытына қосылған. 20 ғасырда қысқа айналма жол салынды. Альвестон гольф клубы (қазір жабық) 1903/1904 жылдары құрылған. Клуб 1948 жылы таратылды.

Марлвуд мектебі

Марлвуд мектебі – Альвестон және айналасындағы аудандарды қамтитын аралас, жалпы білім беретін мектеп. Мектеп 1069 жылы Торнбери қаласының грамматикалық мектебі ретінде негізделген, бірақ 1972 жылы жалпы білім беретін мектепке айналған кезде қазіргі орнына көшірілді. Оның аты Марлвуд иелігіне жақын орналасқандықтан берілген. Мектеп 2006 жылы 400 жылдығын тойлап, бірнеше шаралар өткізді.

Екі Сент-Еленс шіркеуі

Алвестонның ескі Әйлән-Шен шіркеуінің қиратылыстары Рудгевейде, қазіргі Алвестон ауылының оңтүстігінде, A38 тас жолы бойында орналасқан. Алвестон жеке қауымдастығы 1846 жылға дейін құрылмаған, оған дейін Алвестон поместьесі Олвестон қауымдастығының құрамында болған. Алвестонның қазіргі заманғы ауылы поместьеден және оның қасындағы Әйлән-Шен шіркеуінен біршама қашықтықта дамып, өскеннен кейін, ауылдық билік жаңа ауылға жақын жерде жаңа шіркеу салуға бекінді. Ескі шіркеу пайдаланылмай, құлдырап кетті, қазір тек мұнарасы мен оңтүстік қанат қабырғасы ғана сақталған. Алайда, құрылысы Rolls Royce plc әуе-ғарыш компаниясы тарапынан жоғары деңгейде қалпына келтірілді. Бұл компания бұрынғы поместьеге де, қазір корпоративтік іс-шаралар үшін пайдаланылатын және "Ескі шіркеу фермасы" деп аталатын, сондай-ақ шіркеудің өзіне де ие.