Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық фашистік жарым әскери ұйым
1930 жылдардағы Австралиялық саяси ұйым
Australian fascist paramilitary organisation
the 1930s Australian political organisation
"Жаңа гвардия" 1931 жылдың 16 наурызында ресми түрде құрылды, ол монархизм, классикалық либерализм және коммунизмге қарсылықтың ортақ идеологиялық жүйесіне негізделген. Кемпбелл бас қолбасшы болып сайланды.
The New Guard was officially formed on 16 March 1931, built on a common ideological system of monarchism, classic liberalism and anti communism. Campbell was voted Chief Commander.
Солшылдарға қарсы іс-қимыл (1931-1932 жж.)
Жаңа гвардия – жарымәскери топ болды, оның әскери мүмкіндігі өте шектеулі еді және басшылығы оны қатты асыра бағалады. Топтың құрамында бұрынғы әскери қызметшілер көп болды, соның ішінде ерте авиатор Чарльз Кингсфорд Смит сияқты тұлғалар да бар еді. Гвардия жазбада жиналды, «коммунистік» жиналыстарды таратып, жаттығулар жасады. 1931 жылдың желтоқсан айында капитан Фрэнсис де Грот шамамен 1000 жаңа гвардияшыны солшыл жиналыстарға шабуыл жасау үшін ұйымдастырды. 1931 жылдың 11 желтоқсанында Дарлингхерстте жаңа гвардияшылар мен коммунистер арасындағы төбелес кезінде үш полицей жарақат алды. 1932 жылдың 13 ақпанында 700 жаңа гвардияшы Белморда әскери жаттығулар жасады, ал жаттығуларды тіркеуге тырысқан бірнеше журналистерге шабуыл жасалды. Бірнеше күннен кейін Кофс-Харбордағы саяси жиналысты зорлықпен тоқтатуы үшін Жаңа гвардияның 13 мүшесі тұтқындалды. «Жалпы жұмылдыру» аясында солшыл жиналыстарға зорлық шабуылдары бірнеше апта бойы жалғасты. Жаңа гвардия солшылдарды жамандау үшін төбелес шығару немесе қоғамдық тәртіпті бұзу арқылы олардың беделін түсіруге тырысты, нәтижесінде Жаңа гвардия кеңінен танымал болды. Жаңа гвардия социалистік революция болған жағдайда полицияға көмекші күш ретінде жұмыс істеуді көздегенімен, Ланг үкіметінің бұйрығымен оларға қарсы күшті оппозиция болды. Лангтың Жаңа гвардияға қарсы күресуіне Уильям Джон Маккей ерекше көмектесті, ол 1932 жылдың 26 ақпанындағы «Банкстаун шайқасынан» кейін Метрополитендік бастығының міндетін атқарушы болып тағайындалды. Салтанатты ашылу кезінде армия офицері және аймақ командирі Фрэнсис де Грот Джек Лэнгті басып озып, салтанатты лентаны қылышымен кесіп тастады. Де Гротқа әріптес жаңа гвардияшы Альберт Райхард жылқы берді, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстағы 15-ші гусарлар формасында салтанатқа келді және Лэнгтен бұрын лентаны кесуге үлкерді. Де Грот жылқыдан түсіріліп, ұсталды, кейіннен 9 фунт стерлинг (2017 жылы 859,99 долларға тең) айыппұл салынды. Солтүстік Сиднейдің мэрі Хьюберт Примроуз, салтанатты ашылуға ресми қатысушы, сонымен қатар Жаңа гвардияның мүшесі болды.
The New Guard was a paramilitary group, its military capability was extremely limited and vastly overstated by its leadership. with ex military making up the majority of the group's membership, including the likes of early aviator Charles Kingsford Smith the Guard rallied in public, broke up 'Communist' meetings, drilled, During December 1931, Captain Francis de Groot organised around 1,000 New Guardsmen to attack leftist meetings. On 11 December 1931, three policemen were injured in a fight between New Guardsmen and communists in Darlinghurst. On 13 February 1932, 700 New Guardsmen practised military drills in Belmore and a number of journalists who attempted to document the drills were assaulted. A few days later, 13 members of the New Guard were arrested after violently disrupting a political meeting in Coffs Harbour. Violent attacks on leftist meetings continued for weeks as part of a 'general mobilisation'. and the New Guard became increasingly common as the New Guard attempted to discredit the left by starting brawls or other breaches of the peace. Though the New Guard sought to work as a supplement to the police in the event of a socialist revolution, they were significantly opposed under orders from the Lang government. Of particular use to Lang in opposing the New Guard was William John MacKay, who was appointed Acting Metropolitan Superintendent following the 'Battle of Bankstown' on 26 February 1932. During the opening ceremony, army officer and zone commander Francis de Groot upstaged Jack Lang by slashing the ceremonial ribbon with his sword. De Groot was supplied with a horse by fellow New Guardsmen Albert Reichard and he rode to the ceremony in his World War I 15th Hussars uniform, managing to slash the ribbon before Lang. De Groot was pulled from his horse and detained, later being fined £9 (equivalent to $859.99 in 2017). The Mayor of North Sydney, Hubert Primrose, an official participant at the opening ceremony, was also a member of the New Guard.
Жок-Гарденге шабуыл
1932 жылғы 6 мамырда Лэнгтің жақын айналымындағы ықпалды мүше, Сауда және еңбек кеңесінің хатшысы Джон (Джок) Гарденге "Жаңа гвардия" фракциясының, "Фашистік легион" деп белгілі мүшелері шабуыл жасады. Гарденге үйінде Ку-клукс-клан киімдеріне ұқсас көмекейшен киген сегіз адам шабуылдады. Осы оқиға "Жаңа гвардиядан" көптеген адамдардың қызметтен кетуіне әкеп соқты.
On 6 May 1932, Trades and Labour Council secretary John (Jock) Garden, an influential member of Lang's inner circle, was assaulted by members a New Guard faction known as the Fascist Legion. Garden was assaulted at his home by eight hooded men in Ku Klux Klan like gowns. The incident caused massive resignations from the New Guard.
1933 ж. Фашизмге бет бұру
Кемпбеллдің естеліктерінде Жаңа гвардияның партиялық саясатқа қарсы тұруы және екі тараптың біріне де жандасуға құштар болмауы себепті, оларды жиі «фашистер» деп атаған. Жаңа гвардия Италиядағы қара көйлектерге ұқсағанмен, жеке басқа берілгендігі оларды осы анықтамадан шығарды. Кемпбелл фашизмді бастау көзінен білуге ниеттенгендіктен, 1933 жылы шетелдегі іссапарында Сер Освальд Мосли мен оның әйелі леди Синтиямен Лондондағы үйлерінде кездесіп, бұл мәселені талқылады. Оның тәжірибесі көбінесе жағымды болды, Мослидің Британдық фашистер одағының мүшелері оны әсер қалдырмаса да, Империялық фашистік лиганың жиналысына қатысқанда өзінің Жаңа гвардиялықтарын еске түсірді. Мослидің ұсынысымен ол Берлинге сапар шекті, онда Германия канцлері Адольф Гитлермен кездесе алмады, бірақ Сыртқы істер министрі Иоахим фон Риббентроп пен Альфред Розенбергпен сөйлесті. Римде Муссолинимен кездесуге мүмкіндік болмады, орнына хатшы Ахилл Старачемен кездесті, бірақ олардың бір-бірін түсінбеуі және француз тілін ортақ тіл ретінде қолдануға тырысулары сәтсіз аяқталды. Дегенмен, Кемпбеллдің фашистік Еуропа бойынша сапары оны идеологиямен терең әсерлендірді. Бірақ Австралияға оралғаннан кейін, Кемпбеллдің «ашық түрде фашистік саясатты қолдауына» Гвардияның «фашизмге қарсы бағытталған орталықшылдарынан» қарсылық болды. Жаңа гвардия партиялық саясатқа қадам басты. Орталық партия 1933 жылдың желтоқсанында 1000-нан астам адам қатысқан жиын кезінде ресми түрде құрылды, ал The Sydney Morning Herald газеті партияның 100 филиалы құрылатынын хабарлады. Кемпбеллдің айтуынша, бұл «Жаңа гвардияның талаптарына федералды және штаттық үкіметтердің келіспеуінен туындады». 1935 жылғы мамырдағы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының сайлауында Орталық партия 90 заң шығарушы жиналыстың бес округінде, барлығы Сидней маңындағы округтерде бақталасты және жалпы дауыс берудің 0,60 пайызын алды. Хорнсби (Фергус Мунро бақталастырған) және Лейн Коув (Кемпбелл бақталастырған) округтерінде Орталық партия мен Біріккен Австралия партиясы ғана үміткерлерді тікелей ұсынды, ал біріншісі екі округте де дауыс берудің 15 пайызынан астам үлесін алды. Басқа округтерде Орталық партияның үміткерлері 5 пайыздан астам дауыс жинамады. Партияның Хорнсби мен Лейн Ковтағы салыстырмалы түрде жоғары көрсеткіштері «Стивенске қарсы наразылықтың деңгейін ғана» көрсеткені айтылады, себебі басқа үміткерлер болған жоқ. Арнклифте, дауыстарды қайта бөлуді қажет еткен жалғыз округте, Орталық партияның көп бөлігі (56,78%) Біріккен Австралия партиясының үміткері Хорас Харперге берілді, ол болашақ премьер-министр Жозеф Кахиллден жеңілді. Кемпбелл 1944 жылғы штаттық сайлауда Рокдейл округі үшін Либерал-демократтардан бақталасты. Сонымен қатар, Конкордтағы үміткер Обри Мерфи 1950 жылдары екі рет Голубые таулар қалалық кеңесінің мэрі болды және 1960 жылғы Жаңа жылдық құрметте MBE орденімен марапатталды. Сайлаудан кейін Кемпбелл көптеп қоғамдық өмірден шеттеді, тек кейбір сөздермен ғана көзге түсті. Кемпбеллдің 1965 жылы «Жаңа гвардияға» қатысқаны туралы автобиографиялық еңбегі «Жиналыс нүктесі» Мурдың пікірінше, «шатас», «өте сенімсіз» және «тарихи ойдан туған туынды» болып саналды. Кейінгі жазушылар партияның 1935 жылғы сайлаудағы сәтсіздігін «сайлау кедергісі» деп сипаттады, партияны жалпы «сәтсіздікке» ұшыратты және Кемпбеллдің қозғалысы «көп бөлігін жоғалтты».
Campbell's memoirs state that due to the New Guard's opposition to party politics and unwillingness to align themselves with either side, they were often dubbed "fascists". Though the New Guard bore resemblance to the militant Blackshirts in Italy, its strong adherence to individualism found it disqualified it from this definition. Campbell was curious to learn about fascism from the source however, so in 1933 during an overseas business trip, he met with Sir Oswald Mosley and wife Lady Cynthia at their London home to discuss the matter. His experience was overall positive, and while unimpressed with the members of Mosley's British Union of Fascists, he was reminded of his own New Guardmen when he attended an Imperial Fascist League meeting. With Mosley's recommendations he later progressed to Berlin where, unable to meet Chancellor of Germany Adolf Hitler, he was able to see Foreign Affairs Minister Joachim von Ribbentrop, as well as Alfred Rosenberg. In Rome he was likewise unable to see Mussolini, instead meeting with Secretary Achille Starace, though their mutual unintelligibility and failure to use French as a medium was no use. Nevertheless, Campbell's tour across the fascist powers of Europe left him deeply impressed with the ideology. However, on his return to Australia, Campbell's support for an "openly pro fascist policy" was met with strong opposition from the Guard's "anti fascist moderates". the New Guard entered into party politics. The Centre Party was officially established in December 1933 at a meeting of over 1,000 people, with The Sydney Morning Herald reporting that 100 branches of the party would be established. The majority of the shrinking organisation endorsed its move into electoral politics, which was, according to Campbell, "necessitated by the failure of the UAP governments, at both federal and state levels, to accede to the New Guard's demands". At the May 1935 New South Wales state election, the Centre Party contested five out of the 90 Legislative Assembly districts, all in suburban Sydney, and polled 0.60 percent of the total vote. In two seats, Hornsby, contested by Fergus Munro, and Lane Cove, contested by Campbell, only the Centre Party and the United Australia Party fielded candidates, with the former polling over 15 percent of the vote in both seats. In the other seats it contested, the Centre Party candidates failed to poll more than 5 percent of the vote. The party's relatively high vote in Hornsby and Lane Cove is thought to have represented "merely the level of protest against [UAP Premier] Stevens" in the absence of other candidates. In Arncliffe, the only seat that required a preference distribution, the majority (56.78%) of Centre Party preferences flowed to the United Australia candidate, Horace Harper, who was defeated by Labor's Joseph Cahill, a future premier. and contested the seat of Rockdale for the Liberal Democrats at the 1944 state election. Additionally, Aubrey Murphy, the candidate in Concord, served on two occasions as mayor of the Blue Mountains City Council in the 1950s, and was named an MBE in the 1960 New Year Honours. With the exception of occasional speaking engagements, Campbell largely withdrew from public life following the election, Campbell's 1965 autobiographical account of his involvement in the New Guard, The Rallying Point, considered "confused", "highly unreliable" and a work of "historical fiction" by Moore in any event, Later writers have suggested that the party's lack of success at the 1935 election represented "an electoral brick wall", with the party overall a "failure" and Campbell's movement having "lost most of its drive".