Кіріспе

Британдық медиа жетекшісі Марк Джулиан Байфорд (13 маусым 1958 жылы туған) 2004 жылдан 2011 жылға дейін BBC бас директорының орынбасары және BBC журналистикасының басшысы болды. Ол BBC журналистикалық кеңестің төрағасы болды және он үш жыл бойы BBC атқарушы кеңесінің мүшесі болды. Оның жауапкершілігіне BBC Sport, елдер мен аймақтар (BBC Шотландия, Уэльс, Солтүстік Ирландия және Англия аймақтары) және редакциялық саясат кірді. Ол 2005 және 2010 жылғы жалпы сайлаулардың, 2008 жылғы Пекин Олимпиада ойындарының, 2002 жылғы Король анасының қоштасу рәсімінің және 2011 жылғы Корольдік тойдың BBC-де кең ауқымды жариялануын басқарды. Байфорд BBC-нің редакциялық стандарттар кеңесін құрып, оған төрағалық етті, ол BBC-нің этика және бағдарлама жасау стандарттарын корпорация бойынша ілгерілетуге жауапты болды. Ол сондай-ақ шағымдарды басқару жөніндегі кеңесті құрып, оған төрағалық етті, ол BBC-дегі шағымдарды қарауды қадағалады. Бұған қоса, ол BBC академиясының барлық оқыту және дамуын үйлестіретін басқарма төрағасы болды. Ол Лондон 2012 Олимпиада ойындарын жоспарлауға жалпы басшылық етті, Лондон 2012 басқару тобының төрағасы ретінде. 2010 жылдың 12 қазанында Байфордтың өз еркімен жұмыстан босатылуы қабылданды. 2011 жылдың наурыз айында ол атқарушы кеңестен кетіп, 2011 жылдың маусым айында корпорациядан кетті. BBC-ден кеткеннен кейін Байфорд жазушылық қызметпен айналысып, сонымен қатар ерікті және қайырымдылық жұмыстарына белсенділік танытты. Оның Вьетнам соғысында қаза тапқан американдық солдат туралы "Қабырғадағы есім" атты тұңғыш кітабы 2013 жылдың қарашасында Mainstream Publishing баспасынан жарық көрді. Оның екінші кітабы, "Жарлау: Паломниктің іздеуі", Лұқа Евангелиясының мағынасын түсінуге бағытталған жеке ізденіс, 2018 жылдың сәуір айында жарық көрді. Қазіргі уақытта ол Винчестер соборындағы каноник және бөлім мүшесі. Ол сондай-ақ Винчестер университетінің мүшесі, Винчестер хосписі қайырымдылық қорының қамқоршысы және Винчестер Корольдік театры мен Hat Fair фестивалін ұйымдастыратын Play to the Crowd қайырымдылық ұйымының қамқоршысы болып табылады. 2012 жылдан 2019 жылға дейін қызмет еткенде қайырымдылыққа қосқан үлесі үшін 2019 жылы RNLI вице-президенті атанды. Ол аудит және тәуекел комитетінің төрағасы, ал бұрынғыда қаржы жинау және байланыс комитетінің төрағасы болды.

Ерте өмір

Байфорд Йоркширдің Каслфорд қаласында дүниеге келген. Ол өзінің алғашқы жылдарын Йоркширдің Батыс Ридингі аймағында өткізді, онда оның әкесі, сэр Лоуренс Байфорд полиция қызметінде болды. Сэр Лоуренс кейін Линкольнширдің бас констебліне, содан соң Королеваның полиция бас инспекторына тағайындалды. Марк Линкольн мектебінде оқыды, ол кейін Линкольн Христос госпитальдік жалпы білім беретін мектепке айналды. 1976 жылы ол Батыс Йоркширге оралып, Лидс университетінде заң мамандығын бітірді, онда ол Девоншир Холлдың президенті болды. Бітіргеннен кейін 1979 жылы, 20 жасында BBC-ге "уақытша демалысқа шыққандарға көмекші" ретінде қабылданып, жазғы демалысында Лидстегі жергілікті (Look North) телеарнасының жаңалықтар бөлімінде зерттеуші болып жұмыс істеді. Үш айлық тәжірибеден кейін ол BBC-ге толыққанды жұмысқа орналасты.

Би-би-сидегі мансабы

1981 жылы, жасы 22-де, ол Корольдік теледидар қоғамының «Жылдың өңірлік жаңалық бағдарламасы» жүлдесін жеңіп алды – Англияның солтүстігіндегі жұмыссыздық туралы BBC Look North арнайы бағдарламасы. Келесі жылы, 1982 жылы, ол осы жүлделі басылымды қайта жасады – бұл жолы Саутгемптондағы South Today арнасы үшін. 1987 жылы ол BBC Бристольдегі жаңалықтар бөлімінің басшысы болды, содан кейін BBC News және ағымдағы істер редакторы болып тағайындалды, ол Ұлыбритания бойынша барлық телеарналардың жаңалықтар жинауын қамтамасыз етуге жауапты болды. Ол Клэпхэм теміржол апаты, Кегворт M1 әуе апаты, Локербидегі жарылыс, Хиллсборо футбол трагедиясы және Маркиз өзен қайығы апаты туралы BBC-нің хабарлауын басқарды. 1990 жылы ол Лидске орталық басшысы ретінде оралды. 1991 жылы ол аймақтық хабар таратуды бақылайтын директор болды. 1996 жылы ол BBC басқармасына Лондоннан тыс Ұлыбританиядағы BBC қызметіне жауапты өңірлік хабар тарату директоры ретінде қосылды. 1997–1998 жылдары ол BBC-нің децентрализация саясатына жауап берді және Лондоннан тыс желілік бағдарламалар өндірісінің деңгейін арттыру саясатын әзірлеуге және іске асыруға көмектесті. 1998 жылы ол BBC World Service директоры, ал 2002 жылы BBC-нің мультимедиялық жаһандық жаңалықтар бөлімінің басшысы болды. 2004 жылдың қаңтар айында ол BBC бас директорының орынбасары болды, бірақ тағайындалғаннан кейін үш апта өткен соң Грег Дайк Хаттон есебі жарияланғаннан кейін бас директор лауазымынан кетті. Байфорд басқарушылар кеңесі тарапынан бас директор міндетін атқарушы ретінде тағайындалды және бұл қызметті бес ай бойы атқарды. Осы кезеңде Байфорд BBC жарғысын жаңарту манифесті – «Қоғамдық құндылықты құру» (Building Public Value) бағдарламасын жасауда жетекші рөл атқарды. 2004 жылдың маусым айында Марк Томпсон BBC бас директоры болып тағайындалғаннан кейін Байфордтың рөлі кеңейтіліп, Ұлыбританияда, халықаралық және жергілікті деңгейдегі BBC журналистикасының барлығына жауапкершілік жүктелді – мұндай лауазым алғаш рет құрылды. 2006 жылдың шілдесінде ол BBC Sport-қа да жауапкершілік алды. 2008 жылдың маусым айында BBC басқарушы органы, BBC Trust, BBC News-ті тікелей сынға алып, Байфорд пен оның редакторларына «Ұлыбританияның әртүрлі елдері мен аймақтарының желілік хабарлауын жақсартуды», айқындығын және дәлдігін арттыруды тапсырды. Траст BBC-нің «өзінің жоғары стандарттарына жетпегенін» және демократияны ақпараттандырудағы негізгі мақсатына толыққанды орындамағанын айтты. Үш жылдан кейін, Траст үшін алғашқы баяндаманың авторы профессор Энтони Кинг «BBC дамушы елдер туралы хабарлауда үлкен өзгерістер болды. Олар бұрынғыдан әлдеқайда аз қателік жасайды» деді. BBC редакциялық стандарттар кеңесінің төрағасы ретінде Байфорд 2007 жылы BBC-ді қамтыған жалған конкурстарға қатысты жанжалдарға жауапты жауап берді, соның ішінде 17 000-нан астам қызметкер қатысқан «Трастты сақтау» (Safeguarding Trust) арнайы оқу бағдарламасын әзірледі. 2008 жылдың қарашасында ол Брэнд/Росс жанжалына қатысты тергеуді басқарды және кейіннен BBC Trust жариялаған арнайы баяндаманы жасады. Ол Радио академиясының мүшесі. 1990 жылдардың басында ол RAJAR радио зерттеу ұйымының алғашқы кеңес мүшесі болды, сондай-ақ теледидар көрермендерін зерттеу жөніндегі BARB ұйымының кеңес мүшесі болды. Ол 1992–1996 жылдары «Балаларға көмек» (Children in Need) қайырымдылық қорының сенімді адамы болды. 1999 жылы ол BBC World Service Trust-ты құрды, бұл BBC-нің халықаралық даму қайырымдылық ұйымы, ол бұқаралық ақпарат құралдары мен коммуникацияларды кедейлікті азайту және білім беру мен адам құқықтарын бүкіл әлемде насихаттау үшін пайдаланды. 2010 жылдың шілдесінде Байфордтың Оңтүстік Африкадағы әлем чемпионатына бизнес-класта 4,878 фунт стерлингке ұшқаны белгілі болды. Бұл BBC News-тегі кезекті қысқартулар фонында болды, ол үшін Байфорд жауапты болды. 2010 жылдың 12 қазанында Байфордтың 32 жылдық қызметтен кейін корпорацияны тастап кететіні және бас директордың орынбасары лауазымы BBC-нің басшылық қызметкерлерінің шығындарын қысқарту аясында жабылатыны туралы хабарланды. Байфорд 2011 жылдың наурыз айының соңында BBC атқарушы кеңесінен кетіп, корольдік үйлену тойын жариялағаннан кейін жаздың басында жұмыстан босатылды, алдымен 800 000-ден 900 000 фунт стерлингке дейін өтемақы алды. Кейінгі Поллард шолуында бірнеше куәгерлер «Савил ісі және әсіресе, тергеу тоқтатылғаннан кейін BBC-нің оны нашар басқаруы, егер Марк Байфорд бас директордың орынбасары рөлі әлі де болса, орын алмас еді» деп сенетінін айтқандығын атап өтті. Бұқаралық ақпарат құралдарының сарапшылары осы пікірмен келісті. Профессор Стюарт Пурвис: «Ол бас директордың және BBC-нің артын қарады. Маргарет Тэтчер бірде: «Әрбір премьер-министрге Вилли (Уайтлоу) қажет» деді. Қазір әрбір бас директорға Марк Б қажет деген пікірлер көбейіп барады», - деді. Питер Престон оны: «жаңалықтарды білетін орынбасар, қауіпсіздік желісі, қауіпті шағылыстарды жоюшы» деп сипаттады. BBC-ден кеткеннен кейін Байфорд жаңа жолмен жүріп, деректік әдебиеттерді жазуға кірісті. Оның алғашқы кітабы «Қабырғадағы есім: екі адам, екі соғыс, екі тағдар» (A Name On A Wall: Two Men, Two Wars, Two Destinies) 2013 жылы Mainstream баспасында жарық көрді. Онда 1967 жылы Вьетнам соғысында қаза болған америкалық әскер Ларри Байфорд және екінші дүниежүзілік соғыста американдықтармен бірге қызмет еткен оның әкесі Лори Байфордтың қарама-қарсы тарихтары айтылады. Вьетнам соғысының ескерткішінің президенті және негіз қалаушысы Ян Скраггс оны «міссия ретінде ашылған тамаша саяхат» деп сипаттады. «Америкада бұрын-соңды болмаған керемет тәжірибе. Бұл маңызды. Бұл мәнге ие». BAFTA жүлдесін алған Вьетнам соғысы тілшісі Джулиан Петтифер: «Бұл әңгіме парламент депутаттары мен әскери жетекшілер және қарулы қақтығысқа бізді бастауы мүмкін кез келген адам үшін міндетті оқу болуы керек. Қызықты және ұқыпты зерттелген жұмыс» деп жазды. Оның екінші кітабы «Жарлау: Паломниктің іздеуі» (The Annunciation: A Pilgrim's Quest) 2018 жылдың сәуір айында Winchester University Press баспасында жарық көрді. Ұлттық галереядан Уинчестер колледжіне уақытша алынып келген Франсуа Лемойннің «Жарлау» картинасын көруге шабыттанған ол үш жылдық 30 000 шақырымдық саяхат барысында жүзден астам жоғары дәрежелі дін қызметкерлерімен, теологтармен және өнер тарихшыларымен жеке сұхбаттасып, Лукканың библейлік әңгімесінің рухани мағынасын іздеді.

Жеке өмір

Ол Хилари Блейкерге үйленген, оны Лидс университетінде оқып жүргенде, ол ағылшын тілін оқыған кезде танысты. Олардың бес ересек баласы бар, екі ұлы мен үш қызы бар. 2008 жылы Лидс университетінің құрметті заң докторы дәрежесімен марапатталды. Ол отбасымен Винчестерде тұрады. 2006 жылы Винчестер университетінің, ал 2010 жылы Линкольн университетінің құрметті докторлық дәрежесін алды, ол жасөспін шағын өткізген қала. 2017 жылдан бері Винчестер соборында діни қызметкер және тарау мүшесі болып табылады. 2014 жылдан бері Винчестер университетінің мүшесі, 2018 жылдан бері Винчестер хосписіне көмек қорының мүшесі, сондай-ақ 2018 жылдан бері Винчестер Корольдік театры мен Шапка жәрмеңкесін ұйымдастыратын Play to the Crowd қайырымдылық қорының мүшесі. 2012 жылдан 2019 жылға дейін қызметкер ретінде атқарған еңбегі үшін 2019 жылы RNLI вице-президенті болып тағайындалды.