Магниттік таспадағы бейнекассета форматы

Кіріспе

Магниттік таспаға негізделген бейнекассета форматы

Видеокассета жазғышы (VCR) – Philips компаниясы жасаған аналогтық жазу форматының алғашқы нұсқасы. Бұл тұңғыш, тұтынушы деңгейіндегі үй видеокассеталық жазғыштар (VCR) жүйесі болды. Кейінгі нұсқаларына VCR LP және Super Video (SVR) форматтары кірді. Видеомагнитофон форматы 1972 жылы, Sony U-matic форматынан кейін (1971 жылы) енгізілді. Бір қарағанда, екі формат бір-біріне қарсы келетін сияқты көрінсе де, олар әртүрлі нарықтарға бағытталған. U-matic тұтынушылар үшін формат ретінде сәтсіз болғаннан кейін кәсіби теледидар өндірісі форматы ретінде сатылды, ал VCR негізінен білім беру және үй пайдаланушыларына арналған. Cartrivision сияқты басқа ерте форматтардан айырмашылығы, VCR форматы жоғары сапалы бейнесигналды Skip өрісін қолданбай тіркейді. Бұрын үйге арналған бейнежүйелер болған, бірақ олар ашық катушкалы жүйелер (мысалы, Sony CV 2000) болды және сатып алу, пайдалану қымбатқа түсті. Олар сондай-ақ сенімсіз болды және көбінесе EIAJ 1 сияқты қара-ақ түспен жазылатын. VCR пайдалануға оңай болды және түсті жазды, бірақ ол да қымбат болды: 1972 жылы енгізілген N1500 жазғыштың құны шамамен 600 фунт стерлингке жетті (1972 жылғы 600 фунт стерлинг соңғы жылдары <есептелген сомаға> тең). Салыстырмалы түрде, шағын автомобиль (Morris Mini) 600 фунт стерлингтен астамға сатып алынуы мүмкін еді. VCR форматында үлкен, шаршы кассеталар қолданылды, олардың үстінен біріне бірі орналасқан екі коаксиалды катушкасы болды, олардың ішінде жарты дюйм (12,7 мм) енділігіндегі хром диоксидінен жасалған магниттік таспа сақталды. Үш жазу уақыты болды: 30, 45 және 60 минут. 60 минуттық видеокассеталар өте сенімсіз болып шықты, өте жұқа 17 мкм видеотаспаның салдарынан көптеген ақаулар мен жыртылулар пайда болды. 45 минут немесе одан аз уақытқа жазылған таспаларда 20 мкм қалыңдығы бар таспа қолданылды. Механикалық тұрғыдан күрделі жазғыштар да сенімсіз болып шықты. Жиі кездесетін ақаулық – кассета ішінде таспаның босаңсуы, сонда жоғарғы (тасымалдау) катушкадағы таспа төменгі (жеткізу) катушканың жолына түсіп, кері оралғанда оған ілігіп қалуы мүмкін. Бұл жағдайда кассета толығымен тоқтап, ақауды жою үшін бөлшектеу қажет болады, ал таспа бүгіліп, зақымдалады. Жүйе көршілес бейне жолдар арасындағы кедергіні болдырмау үшін көлбеу азимут техникасы дамығанға дейін пайда болды, сондықтан жолдар арасында тіркелмеген күзетшік жолақ қолдану қажет болды. Бұл жүйенің секундтық 11,26 дюйм жылдамдықпен жұмыс істеуін талап етті. Philips VCR жүйесі видеожазу технологиясының көптеген жетістіктерін біріктіріп, алғашқы шынайы практикалық үй видеокассеталық жүйені жасады. Philips N1500 тұңғыш моделі тұрмыстық видеокассеталық жазғыштың барлық негізгі элементтерін қамтыды: кассетаны оңай жүктеу және "пианино пернелері" басқару құралдары арқылы оңай басқару, таспаның соңында толық автоматты тоқтату, эфирден телебағдарламаларды жазу үшін тюнер, қадағалаусыз жазбалар үшін таймері бар сағат және аудио және бейне кіріс коннекторлары жоқ (сол кездегі) қалыпты теледидар қабылдағышына қосылуға мүмкіндік беретін модулятор. Philips VCR жүйесі тек Ұлыбританияда, Еуропаның материктік бөлігінде, Австралияда және Оңтүстік Африкада сатылды. 1977 жылдың ортасында Philips компаниясы Солтүстік Америкада осы форматты таратуды қарастырып жатқанын мәлімдеді және бірнеше ай бойы сынақтан өткізді. Формат бастапқыда 625 жолдық 50 Гц PAL жүйесімен пайдалану үшін жасалғандықтан, VCR құрылғыларын 60 Гц NTSC жүйесімен жұмыс істеу үшін өзгерту қажет болды. Өкінішке орай, механикалық және электрондық себептерге байланысты таспа жылдамдығы 20% -ға ұлғайтылуы керек болды, нәтижесінде 60 минуттық PAL таспасы NTSC құрылғысында 50 минут істеді. DuPont 60 минуттық NTSC VCR таспасын (және PAL-да шамамен 70 минут) рұқсат ететін жұқа видеотаспа формуласын жариялады, бірақ бұл таспа бұрынғы формулалардан гөрі одан да сенімсіз болды. Соңында Philips сол жылы VHS-тің енгізілуіне байланысты Солтүстік Америкада VCR форматын сатуға үмітін жоғалтты, себебі сенімділік мәселелері де болды.

Video Cassette Recording (VCR) is an early domestic analog recording format designed by Philips. It was the first successful consumer level home videocassette recorder (VCR) system. Later variants included the VCR LP and Super Video (SVR) formats. The VCR format was introduced in 1972, just after the Sony U matic format in 1971. Although at first glance the two might appear to have been competing formats, they were aimed at very different markets. After failing as a consumer format, U matic was marketed as a professional television production format, whilst VCR was targeted particularly at educational but also domestic users. Unlike some other early formats such as Cartrivision, the VCR format does record a high quality video signal without resorting to Skip field. Home video systems had previously been available, but they were open reel systems (such as the Sony CV 2000) and were expensive to both buy and operate. They were also unreliable and often only recorded in black and white such as the EIAJ 1. The VCR system was easy to use and recorded in colour but was still expensive: when it was introduced in 1972 the N1500 recorder cost nearly £600 (600.0 in 1972 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). By comparison, a small car (the Morris Mini) could be purchased for just over £600. The VCR format used large square cassettes with 2 co axial reels, one on top of the other, containing half inch (12.7 mm) wide chrome dioxide magnetic tape. Three playing times were available: 30, 45 and 60 minutes. The 60 minute videocassettes proved very unreliable, suffering numerous snags and breakages due to the very thin 17μm video tape. Tapes of 45 minutes or less contained 20 μm thickness tape. The mechanically complicated recorders themselves also proved somewhat unreliable. One particularly common failing occurred should tape slack develop within the cassette; the tape from the top (takeup) spool may droop into the path of the bottom (supply) spool and become entangled in it if rewind was selected. The cassette would then completely jam and require dismantling to clear the problem, and the tape would then be creased and damaged. The system predated the development of the slant azimuth technique to prevent crosstalk between adjacent video tracks, so it had to use an unrecorded guard band between tracks. This required the system to run at a high tape speed of 11.26 inches per second. The Philips VCR system brought together many advances in video recording technology to produce the first truly practical home video cassette system. The very first Philips N1500 model included all the essential elements of a domestic video cassette recorder:
Simple loading of cassette and simple operation using "Piano Key" controls, with full auto stop at tape ends. A tuner for recording off air television programmes. A clock with timer for unattended recordings. A modulator to allow connection to a normal (for the time) television receiver without audio and video input connectors. The Philips VCR system was marketed only in the U. K., mainland Europe, Australia and South Africa. In mid 1977, Philips announced they were considering distribution of the format in North America, and it was test marketed for several months. Because the format was initially designed only for use with the 625 line 50 Hz PAL system, VCR units had to be modified in order to work with the 60 Hz NTSC system. Unfortunately, for mechanical and electronic reasons, the tape speed had to be increased by 20%, which resulted in a 60 minute PAL tape running for 50 minutes in a NTSC machine. DuPont announced a thinner videotape formulation that would allow a 60 minute NTSC VCR tape (and roughly 70 minutes in PAL), but the tape was even less reliable than previous formulations. Ultimately, Philips abandoned any hope of trying to sell their VCR format in North America, partly because of the reliability issues, and partly because of the introduction of VHS that same year.

Нұсқалар

Кейіннен VCR LP деп аталатын ұқсас форматқа дамыды. Бұл формат жазу уақытын едәуір арттыру үшін көлбеу бұрышты пайдаланды. Екі форматта да бірдей бейнекассеталар қолданылса да, жазбалар екі жүйеде де үйлесімсіз болды және екі форматты қолдайтын жазғыштар өте сирек кездесті. 1977 жылы шыққан Philips N1700 моделі VCR LP форматын қолдады. Кейіннен, тіпті ұзақ ойнатуға арналған Super Video (SVR) нұсқасы тек Grundig компаниясымен өндірілді. SVR қассеталары Philips-тің алдыңғы кассеталарымен бірдей болды, бірақ оларға қосымша, кассетаның төменгі жағына орнатылған шағын итергіш механизм қосылды, және SVR тек BASF және Agfa өндірген хром диоксиді таспасымен жұмыс істеуге арналған. Бұл, SVR машиналарында тек BASF/Agfa таспалары ғана жұмыс істейтінін, бірақ осы таспаларды ескі VCR және VCR LP машиналарында да пайдалануға болатынын білдірді. VCR LP жазбалары VCR форматымен үйлесімсіз болғандай, SVR жазбалары да VCR және VCR LP форматтарымен үйлесімсіз. Өндірілген жалғыз модель – Grundig SVR4004 болды, сондай-ақ ITT 240 моделі де бірнеше өзгерістермен қайта жаңартылды, мысалы, қосымша аудио/бейнеқосылғыштар.

N1500 (1972)

Бірінші Philips машинасы N1500 модель нөмірімен шығарылды, осыдан кейін оның форматы да таныс. Онда салыстырмалы түрде үлкен желілік кернеулі индукциялық қозғалтқыштарға қолданылған магниттік тежегіш сервожүйелері бар "бірінші буын" механикасы болды. Корпустың сыртқы жиегі ағаштан жасалған. Қуат кабелі ажыратылатын болған, бірақ ауыстыру қиынға түсетін сирек кездесетін жалғауыш қолданылған. N1520 – теледидар тюнері мен таймері жоқ, бірақ монтаждау функциялары (төрт бейнебаспен), 2 тректік сызықтық аудио (стерио емес, тәуелсіз моноарналар) және тікелей AV кіріс/шығыс қосылыстары бар N1500 машинасы.

N1460 (1973 жылы шығарылған)

Көбінесе мектептер мен колледждерде кездеседі, онда бірнеше негізгі VCR үлгілері эфирден жазбалар жасап, ал арзан N1460 үлгілері ойнату үшін қолданылатын. Польшада сәл өзгертілген нұсқасы Unitra magnetowid kasetowy MTV 20 деген атпен өндірілді.

N1501 (1974 жылы шығарылған)

АЖ желісі ішінде кең таралған: желілік моторлар, желілік сағаттар және т.б. Бастапқы N1500 модельімен салыстырғанда түс схемасы жақсартылды, сондай-ақ кейбір теледидарларда кері байланыс кедергісін азайту үшін өріс бос кеңістігі өзгертілді. N1500-нің сыртқы түрі өзгертілді, күміс алдыңғы панелі қара түске ауыстырылды және ағаш емес, қара пластиктен жасалған қоршау қолданылды.

N1502 (1976 жылы шығарылған)

Кейінгі N1502 моделі DC моторларын және күрделі электрониканы пайдаланып, мүлдем басқа механизмге ие болды және сәл сенімдірек болды. Одан кейінгі нұсқа да N1502 деп аталды, бірақ маңызды механикалық және электрондық жақсартуларға ие болды, әсіресе жүктеу механизмін іске қосу үшін, сынғыш пластикалық редуктор жинастығының орнына червяк жетектері қолданылды. Алдыңғы модельдерде тікелей қосылған желілік кабель болған, ал кейінгілері стандартты "8-сурет" C7 қуат ұясымен жабдықталған.

N1512 (1976 жылы шығарылған)

N1512 моделі композиттік бейне кіріс және шығыс ұңғыштарын ұсынды, бірақ қалған жағынан N1502 моделінен ешқандай айырмасы болмады. VCR LP N1700 моделі кейінірек шыққан N1502 нұсқасына өте жақын болды. Philips-тің басқа, сирек кездесетін модельдері стерео дыбыс және монтаждау мүмкіндіктерін қамтиды. Схемалар мен ішкі құрылымы алғашқы буын Philips VCR-ларына қарағанда әлдеқайда модулді болды. Ұнсыз тұрақты ток моторларын қолданды (Алғашқы буын бейнежазғыштар ауыр синхронды айнымалы ток желілік моторларын қолданды). Ақиқатында, бұл модель Philips N1502 сияқты болды, бірақ видео кірісі/шығысы үшін қосымша платасы болды. 8-канал батырмасы видео кірісін таңдау үшін пайдаланылды.

N1700 (1977 жылы шығарылған)

Сыртқы және ішкі жағынан Philips N1502 үлгісіне ұқсас. Кейбір компоненттер екі модель арасында алмастырылатын болды. Төмендетілген лента жылдамдығы және көлбеу азимутты жазу техникасы (лентаның қорғау жолақтарын пайдаланбастан бейне жолдар арасындағы өзара әсерді жоюға мүмкіндік берді) сурет сапасын айтарлықтай төмендетпестен ұзақ ойнату уақытын қамтамасыз етті. Желілік кабель машинаға тікелей қосылған; бірақ N1700 үлгісінің кейінгі нұсқаларында ол алынып-қойылатын болды, бұл N1702 үлгісінде стандартқа айналды. Компания N1702 өндірісін бастағандықтан, кейінгі үлгілерде ішкі бейнебас кейде N1700 орнына N1702 деп таңбаланған. Ұлыбританиядағы бағасы шамамен 700 фунт стерлинг болды, ал 2023 жылы ол 5500 фунт стерлингтен асып түседі. Skantic таңбалы клоны VCR 1209281 үлгісінде N1702 үлгісінің күміс түсті дизайны болды. Денис Норден бұл үлгіні "Philips Time Machine" индустриялық видеосында жарнамалады.

N1702 (1979 жылы шығарылған)

Philips N1700 моделіне ұқсас, N1702 үстіңгі қақпағы ашық түсті болды (N1702 күміс және қара, ал N1700 сұр түсті). 4 таңбалы санауыш, 9 күндік таймер, жеке қуат сымы (тікелей қосылмаған) және теледидарды реттеуге көмектесетін сынақ суретін шығару құрылғысы болды. Кейінірек шыққан N1702 үлгілерінде таспаның жылжу жазулары сәл басқаша орналасқан.

Үлгілер

Grundig микропроцессорлық басқаруы бар VCR4000 VCR LP моделін жасады, бұл модель таспаларды таза механикалық тетіктерге қарағанда абайсырақ қатыстырды, ал SVR4004 (ұзақ жазбаға арналған SVR форматы) моделі де оған өте ұқсас болды. Grundig-тің басқа модельдеріне VCR3000 (VCR форматы деп есептеледі) және VCR5000AV (VCR және VCR LP форматтарын қолдайтын жалғыз модель деп есептеледі) кірді.

Ауыстыру

1970-ші жылдардың соңында VCR форматтары Video 2000 (сонымен қатар "Видео компакт-кассета" немесе VCC деп те аталады) форматымен толығымен ығыстырылды. Бастапқы әріптерінің ұқсастығы және екеуі де Philips компаниясымен жасалғандықтан, "VCC" және "VCR" форматтары көбінесе шатастырылады. Дегенмен, екі жүйе өзара үйлесімсіз және олардың арасында маңызды айырмашылықтар бар. Кейбір Video 2000 құрылғылары "VCR" логотипін (N1500 және N1700 құрылғыларында болғандай) өзгертілген түрінде қолданады, бұл шатасуды одан әрі күшейтеді.