Кіріспе
Француз газетінің магнаты Роберт Херсант (30 қаңтар 1920 – 21 сәуір 1996) – француз газетінің магнаты. Виши режимі кезеңіндегі соғыс жылдарында ол нацистік жастар қозғалысының белсенді жетекшісі болды, бірақ түрмеде отырғаннан кейін ірі газет империясын құрып, консервативті саясатқа қатысты. Өлген кезде ол 40 басылымды басқарды және 8000 адамды жұмысқа алды, алайда теледидар саласына ену әрекеті сәтсіз аяқталды.
Robert Hersant (30 January 1920 – 21 April 1996) was a French newspaper magnate. He was a leader in the pro Nazi youth movement during the Vichy wartime years, but after prison time built a major newspaper empire and engaged in conservative politics. At the time of his death he operated 40 publications and employed 8,000 people, but failed in his leap into television.
Ерте өмір
Херсант Верту қаласында, Луар-Атлантик департаментінде дүниеге келді. Ол сауда флоты капитанының ұлы болды және бала кезінен мектеп газеттеріне қызығушылық танытқан.
merchant navy and showed early on an interest in school newspapers.
Виши Франция
Алғашында 1935 жылы Социалистік жастар қозғалысына қатысқан Роберт Херсант 1940 жылы жазда оңшыл саяси партиясы Jeune Front-ты құрды. Сол кезеңде ол Жан-Мари Балестрмен дос болады. Jeune Front, шағын топ болғанымен, нацистік идеологияны қолдайтын "Au Pilori" газетін шығарды. 1940 жылдың қазан айында ол бұл қозғалыстан шығып, Виши режимінің жастар бас хатшылығының мүшесі болды. 1941–1942 жылдары ол Бреванн қаласында Маршал Филипп Петан атымен аталатын лагерь құрды, онда жастарды Ұлттық революция идеологиясына баулу мақсатында жұмыс істеді. Бостандыққа шыққаннан кейінгі Épuration légale-дің алғашқы толқынында ол зардап көрмеді. 1945 жылдың 15 маусымында Фресне түрмесіне бір айға қамалды. 1947 жылы сотқа тартылып, нацистік Германиямен ынтымақтастық еткені үшін 10 жылға ұлттық ар-ұяттан айырылды. Сот бұл үкімді негіздеу үшін 1940 жылдың тамызында Jeune Front нацистерден қолдау алғанын атап көрсетті.
Баспа және саясат
Ол 1947, 1951 және 1953 жылдары жалпы кешірім арқылы босатылды. 1950-ші жылдары Гай Моле және Франсуа Миттеран сияқты көрнекті социалистік саясаткерлермен жеке достығы оған жаңа өмір бастауға мүмкіндік берді. Бірнеше сәтсіз жарияланымдарды (Bazars et Galeries, l'Équipement Ménager, le Quincailler) іске қосып, 1950 жылы автомобильдердің танымалдылығы артуына байланысты сәттілікке жеткен L'Auto журналын құрды. 1952 жылдың қазан айында La semaine de l'Oise газетін сатып алып, оны саяси мансабының бастауы ретінде пайдаланды. 1953 жылдың ақпанында Равенель қаласының (Oise) мэрі болып сайланды, ал 1956 жылдың қаңтарында радикалдық кандидат ретінде Ұлттық Ассамблеяға депутаттыққа түсті. Ол француздық жұмысшылар интернационалының (SFIO) және Кеңесшіл қарсылық және демократиялық одағының (UDSR) қолдауымен сайланды. Алайда, 1956 жылдың 18 сәуірінде оның сайлануы оның бұрынғы коллаборационистік өміріне байланысты Ассамблеяда қызу пікірталас тудырды. Ұлттық Ассамблея оның сайлауын жойды, бірақ 1956 жылдың 25 қазанында ол қайта сайланды. Депутат ретінде Херсант 1946 жылғы Конституцияны реформалауды, 45, 46, 47, 48 және 52-баптарды өзгертуді жақтады. Бұл Президенттік Кеңестің тікелей сайлануына және оның заң шығарушы органдарға жатпайтын тұлғалардан кабинет құруына мүмкіндік беретін еді. Херсант Алжир соғысын шешу үшін Алжирді бөлуді ұсынды. 1958 жылы ол голлист болып кетті. 1967 жылы Демократиялық және социалистік солшылдар федерациясынан радикал ретінде сайланды. Кейін ол Валери Жискар д’Эстенді қолдаған консерваторға айналды. 1978 жылға дейін депутат болды. 1984 жылы Симон Вейль басқарған Республика үшін жиын (RPR/UDF) тізімі бойынша Еуропалық парламентке депутат болып сайланды. Өмірінің соңына дейін Еуропалық депутат қызметін атқарды. Socpresse холдингі (және оның еншілес компаниясы France Antilles) арқылы жергілікті және аймақтық газеттерді сатып алып немесе құра отырып, өзінің империясын біртіндеп құрды. 1957 жылы Centre Presse, ал 1964 жылы France Antilles газеттерін құрды. Роберт Херсант сондай-ақ Le Courrier de l'Ouest, Nord Matin (1967 жылы сатып алынған), Paris Normandie (1972 жылы сатып алынған), Nord Éclair (1975 жылы сатып алынған және Nord Matin-мен біріктірілген) сияқты бірнеше аймақтық басылымдарды бақылады. 1975 жылы Жан Пруводан үлкен консервативті Le Figaro газетін (Пьер Жуйе және Мари-Франс Гараудтың көмегімен, сол кезде Жак Ширактың кеңесшісі), 1976 жылы танымал France Soir газетін, ал 1980 жылы Марсель Буссак мұрагерлерінен L'Aurore газетін сатып алды. Ол кезде президент Жискар д’Эстен Херсантқа үш париждік газетті (жалпы таралымы 1,06 миллион дана) бақылауға алу үшін қарыз алуға көмектескен деген қауесет тарады. 1979 жылы Херсант Le Figaro Magazine журналын іске қосты, ол Le Figaro газетінің апталық қосымшасы болды және оны Луи Пауэлс басқарды. 1980 жылы Le Figaro L'Aurore газетін өзіне қосты. 1983 жылы Le Dauphiné Libéré, 1986 жылы Le Progrès de Lyon және l'Union de Reims, ал 1987 жылы Les Nouvelles Calédoniennes газеттерін сатып алды. Нәтижесінде, 1986 жылы Дэниел Сингердің сөзіне сүйенсек, ол Франциядағы ұлттық баспасөздің 38%-ын және аймақтық баспасөздің 26%-ын бақылады. Берлин қабырғасы құлағаннан кейін Херсант өзінің қызметін Шығыс Еуропаға кеңейтті. 1991 жылы ол Magyar Nemzet (Мажарстан), Rzeczpospolita (Польша) акцияларының 51%-ын, сондай-ақ Tempo, Dziennik Bałtycki, Dziennik Łódzki, Trybuna Śląska, Express Ilustrowany, Wieczór Wybrzeża, Dziennik Zachodni және Gazeta Krakowska газеттерін сатып алды. Осы көптеген сатып алулар оған сатирикалық Le Canard enchaîné газетінде "Гражданин H" және "Le Papivore" деген лақап есімдерін әкелді. 1987 жылы ол Сильвио Берлусконимен бірге La Cinq телеарнасын іске қосуға қатысты. 1990 жылы ауыр зиянға ұшырағаннан кейін одан бас тартты. La Cinq 1992 жылы құлдырады. 1996 жылы Роберт Херсанттың тобы 8000 адамды жұмысқа орналастырып, 6 миллиард франк табыс тапты.
Өлім
Ол 1996 жылы Сент-Клаудта қайтыс болды. Герсан қайтыс болғаннан кейін Socpresse Серж Дассоға сатылды.