Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
La Vieille Taupe – Францияның Париж қаласындағы баспа үйі және кітап дүкені. Бұл мекеме тарихында екі бөлек кезеңнен өтті. 1965-1972 жылдар аралығында ол саяси тұрғыдан ультра солшыл бағытты ұстанды. 1980 жылы La Vieille Taupe-тың бұрынғы қатысушыларының бірі осы атпен жаңа жобаны іске қосты, ол антисемиттік және Холокостты жоққа шығаратын әдебиеттерді жариялауымен белгілі болды.
La Vieille Taupe is a publishing house and bookshop in Paris, France. The establishment went through two distinct phases in its history. Between 1965 and 1972, it had a politically ultra left slant. In 1980 a project with the same name was launched by one of La Vieille Taupe's previous participants and became renowned for publishing antisemitic and Holocaust denial literature.
Өте солшыл шығу тегі
Атауының мағынасы – "Ескі Тышқан" және ол қоғамның астында әлеуметтік күштердің қалыптануының коммунистік түсінігінен туындаған, бұл күштер ақырында революциялық қозғалыстарда жарылысқа ұшырайды. Кітап дүкені 1965 жылы Париждің 5-ші округіндегі 1, rue des Fossés Saint Jacques мекенжайында ашылды. Ол Ситуационисттік интернационал, Амадео Бордига және басқа да ультра солшыл топтардың мәтіндерінің маңызды көзі болды. Маркстің Фейербах туралы тезистері Гай Дебордың көмегімен плакат түрінде қолжетімді болды. Ситуационисттер көптеген плакаттарды таратып, ашылу кешіне Pouvoir Ouvrier өкілдері де қатысты. 1966 жылы Ситуационисттер La Vieille Taupe-пен келіспей, өз басылымдарын кері тартып алды. Кітап дүкені 1972 жылы жабылғанға дейін ультра солшыл қызметтің орталығы болып қала берді. 1973 жылы La Vieille Taupe басылымы La gauche allemande: Textes du KAPD, de L'AAUD, de L'AAUE et de la KAI (1920-1922) мәтіндерін La Vecchia Talpa (Неаполь) және Invariance бірлесіп жариялады.
The name means Old Mole and comes from a communist conception of the maturation of social forces beneath the surface of society which eventually erupt in revolutionary movements. The bookshop was founded in 1965 at 1, rue des Fossés Saint Jacques, Paris 5eme. It was the major source for texts by the Situationist International, Amadeo Bordiga and other ultra left groups. Marx's Theses on Feuerbach were available as a poster thanks to Guy Debord. The situationists did much of the fly postering and along with Pouvoir Ouvrier who turned up for the opening party. In 1966 the Situationists fell out with La Vieille Taupe and withdrew their publications. The bookshop continued as a focus of ultraleft activity until its closure in 1972. In 1973 La Vieille Taupe published La gauche allemande: Textes du KAPD, de L'AAUD, de L'AAUE et de la KAI (1920 1922) with La Vecchia Talpa (Naples) and Invariance.
Холокостты жоққа шығарудың қайта жаңғыруы
1979 жылы Пьер Гийом Жерар Лебовичиге Пол Рассиньенің Холокостты жоққа шығаратын «Улиссаның жалғаны» атты мәтінін жариялау туралы ұсыныс жасады. Лебовичи бас тартқандықтан, 1980 жылы Гийом «La Vieille Taupe» баспасын жоққа шығарушы баспахана ретінде қайта іске қосты. Рассинердің кітабы алғашқы болып басылды. Гийомның бұрынғы әріптестерінің көптегені оның бұл есімді бұрынғы қызметтеріне қайшы келетін мақсатта қайта қолдануын өкінішпен қабылдады. Кейбіреулер Гийомның Гай Деборды құпия жоққа шығарушы деп айтуын ұятты деп есептейді. Көптеген адамдар ультрасолшыл жоққа шығарушылықты ультрасолшыл және ультраоңшыл идеологиялардың өте ұқсас екендігінің дәлелі деп санайды – екі ұясының қақтығысуы. Дегенмен, көптеген ультрасолшыл белсенділер барлық түрдегі жоққа шығарушылықтан бас тартады және Гийомның соңғы өзгерісін қапалы құлдырау деп қарастырады. Гийом «La Vieille Taupe» баспасын «Екінші дүниежүзілік соғыстың капиталистік жеңімпаздарының жалғандарын әшкерелеуге» бағытталған нағыз ультрасолшыл жоба деп санайды, тіпті оның сөзін тыңдағандардың көпшілігі оңшыл болса да.
In 1979 Pierre Guillaume approached Gérard Lebovici with a proposal to publish the Holocaust denial text Le Mensonge d'Ulysse by Paul Rassinier. Lebovici refused, so in 1980 Guillaume relaunched La Vieille Taupe as a negationist publishing house. Rassiner's book was the first published. Many of Guillaume's former associates deplore his reuse of the name for a purpose they regard as completely at odds with their former involvement. Some also regard Guillaume's suggestion that Guy Debord was a secret negationist as obscene. Some people view ultra left negationism as evidence that the ultra left and ultra right are very similar the meeting of the extremes. However most ultra left activists would distance themselves from all forms of negationism, and regard Guillaume's more recent development as a sad decline. Guillaume sees La Vieille Taupe as a genuine ultra left venture which concentrates on "exposing the lies of the capitalist victors of the Second World War", even if most of the people who listen to him are from the far right.