Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық республикашы, Fianna Éireann мүшесі (1891–1916)
Irish republican, member of Fianna Éireann (1891–1916)
Ерте өмір
Хьюстон 21 ақпан 1891 жылы Дублиндегі Глостер көшесінде клерк Джон Хьюстон мен Мария Макдональдтың ұлы болып дүниеге келді. Христиан бауырластардан білім алған ол кейін Лимерикте теміржол кызметкері болып жұмыс істеді және сол жерде Fianna Éireann ұйымына белсенді қатысып, оның офицері болды. Шон Хьюстон киім-кешек сатып алуға шамасы жетпейтін мүшелерге апта сайын аз-аздан төлеу арқылы униформа алуға көмектесті. Оның жетекшілігімен Лимериктегі Fianna мүшелері бұрғылау, сигнал беру, барлаушылыққа оқыту және қару-жарақпен қатар, ирланд тарихы мен ирланд тілі сабақтарын да тыңдады.
Heuston was born at Gloucester Street in Dublin on 21 February 1891, the son of clerk John Heuston and Maria McDonald. Educated by the Christian Brothers, he later worked as a railway clerk in Limerick and while there took an active part in Fianna Éireann, of which he was an officer. Seán Heuston arranged for members who could not afford to buy their uniforms to do so by paying small weekly sums. Under his guidance the Fianna in Limerick had a course which encompassed not only drilling, including signalling, scout training and weapons training, but also lectures on Irish history and Irish classes.
Бас тарту
Семус Бреннан, Хьюстонның бағынындағы қайыршылық институты гарнизонының мүшесі, капитуляциялау туралы шешімді былай баяндады: "Біздің жиырма алты кішкентай гарнизонымыз бүкіл таң бойы үш-төрт жүз британдық әскермен шайқасты. Пулемет пен мылтық оқтары біздің позициямызды үздіксіз атқылап тұрды. Шон бізді жігерлендіре отырып, әр постқа келіп, көтеріңкі сөздер айтты. Бірақ енді біз жаңа бір шабуыл түрімен бетпе-бет келдік. Жау жақындасып, ғимаратқа гранаталар лақтыра бастады. Біздің жалғыз мүмкіндігіміз – оларды ұстап, жарылмас бұрын кері лақтыру болды. Осыны істеу барысында Шонның жақын достары болған Лиам Стейнс пен Дик Балф екеуі де ауыр жарақат алды. Бізде оқ-дәрі таусылып бара жатты. Шаршап, азық-түліксіз, тұтқындалып, үлкен сандық артықшылыққа тап болғандықтан, біздің төзімділігіміздің шегіне жеттік. Бізбен кеңескеннен кейін Шон жарақат алғандардың және, шын мәнінде, баршамыздың қауіпсіздігі үшін жалғыз үміт – капитуляциялау екенін шешті. Барлығы да келіспеді, бірақ бұйрық орындалды және біз өзімізді тапсырғанға дейін барлық мүмкіндігімізше жабдықты жойдық." Әке Альберт қорытындылады:
Séamus Brennan, a member of the Mendicity Institution Garrison under Heuston, gave the following account of the decision to surrender: cquote|Our tiny garrison twenty six—had battled all morning against three or four hundred British troops. Machine gun and rifle fire kept up a constant battering of our position. Seán visited each post in turn, encouraging us. But now we were faced with a new form of attack. The enemy, closing in, began to hurl grenades into the building. Our only answer was to try to catch these and throw them back before they exploded. Two of our men, Liam Staines and Dick Balfe, both close friends of Seán's were badly wounded doing this. We had almost run out of ammunition. Dog tired, without food, trapped, hopelessly outnumbered, we had reached the limit of our endurance. After consultation with the rest of us, Seán decided that the only hope for the wounded and, indeed, for the safety of all of us, was to surrender. Not everyone approved but the order was obeyed and we destroyed as much equipment as we could before giving ourselves up Father Albert concluded: