Джордж Углоу Поуп: Англиялық миссионер және тамыл тілінің ғалымы

Кіріспе

Англикандық христиан миссионері және тамил ғалымы Джордж Углоу Поп (24 сәуір 1820 – 11 ақпан 1908), немесе Г.У. Поп – 40 жыл Тамил Надуда тұрып, көптеген тамил мәтіндерін ағылшын тіліне аударған англикандық христиан миссионері және тамил ғалымы. Оның танымал аудармаларының ішінде "Тирүккурал" және "Тирувасагам" кітаптары бар. Кейіннен ол Оотакамундта жеке мектебін ашып, оқытумен айналысты, содан кейін Бангалор қаласындағы Епископ Коттон ұлдар мектебіне жетекшілік етті. Англияға оралғаннан кейін Оксфордтағы Баллиол колледжінде лекция оқыды. Тамил тілін түсінуге және насихаттауға қосқан үлесі үшін Ченнаи жағажайында оның ескерткіші орнатылған.

Өмірбаян

Джордж Углоу Поуп 1820 жылғы 24 сәуірде Канаданың Принс-Эдуард аралындағы Бедеке қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джон Поуп (1791–1863) Корнуоллдың Пэдстоу қаласынан шыққан саудагер, кейін миссионер болып, 1818 жылы Принс-Эдуард аралына көшіп келген, ал анасы Кэтрин Углоу (1797–1867) Солтүстік Корнуоллдың Страттон қаласынан. Отбасы 1826 жылы Англияның Плимут қаласына оралғанға дейін Нова-Скотиядағы Сент-Винсентке көшіп, онда Джон Поуп сәтті саудагер және кеме иесі болды. Джордж Углоу Поуп пен оның кіші інісі Уильям Берт Поуп Бьюри және Хокстон қалаларындағы Веслиан мектептерінде білім алды. Он төрт жасында Джордж Оңтүстік Үндістанда миссионерлік қызметке кірісті. 1839 жылы Оңтүстік Үндістанға аттанып, Евангелия тарату қоғамымен бірге Тутикоринге (қазіргі Тхутхуди) жақын Сойерпурамға келді. Поуп Англияда жасөспірім кезінде тамил тілін оқып, Үндістанға сапар кезінде оны, сондай-ақ санскрит және телугу тілдерін жетік меңгерді. 1841 жылы Англия шіркеуінде дін қызметкері болып тағайындалды және басқа англикан дін қызметкерінің қызы Мэри Карверге үйленді. Поуп Тирунелвели аймағында жұмыс істеді, онда Кристиан Фридрих Шварц сияқты басқа миссионерлермен де байланыс жасады. 1845 жылы Мэри Тутикоринде қайтыс болды, ал Поуп Мадрасқа (қазіргі Ченнай) көшіп барды. Ол Г. ван Сомереннің қызы Генриетта Пейджге үйленді және 1849 жылы Англияға оралды. Осы кезеңде ол Оксфорд католиктік қозғалысының көрнекті өкілдерімен, соның ішінде кардинал Генри Эдвард Мэннинг, архиепископ Тренч, епископ Самуэль Уилберфорс, епископ Джон Лонсдейл, Э. Б. Пузи және Джон Кеблмен бірге жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Оти қаласында Әулие Үшбірлік шіркеуін құрды. Поуп қатал мінезімен танымал болды және 1870 жылы Бангалор қаласындағы епископ Котон ұлдар мектебінің директоры болып тағайындалды. 1881 жылы Поуп Үндістаннан қайтып, Оксфордқа қоныс аударды, онда 1884 жылы тамил және телугу тілдерінен лекция оқып көзге түсті. 1886 жылы құрметті магистр дәрежесін, ал 1906 жылы Корольдік Азия қоғамының алтын медалін алды. Раджив Малхотра Поуптың еңбектерін сынап бағалады. Малхотраның «Индияны бөлгендер» атты кітабында Поуптың тамилдердің рухани мәдениетін әлсіретуге жасаған тырыстары жайлы айтылады. Ол Поуптың барлық тамил еңбектерінің христиандық тегі бар деген талабын және тамил мәдениетінің үнді мәдениетімен ешқандай байланысы жоқ екенін, осылайша бұрын болмаған дравидтік ұлттық сананы қалыптастыруға бағытталған әрекеттерін жазды.

George Uglow Pope was born on 24 April 1820 in Bedeque, Prince Edward Island in Canada. His father was John Pope (1791–1863), of Padstow, Cornwall, a merchant who became a missionary, who emigrated to Prince Edward Island in 1818, and Catherine Uglow (1797–1867), of Stratton, north Cornwall. The family moved to Nova Scotia, St. Vincent's before returning to Plymouth, England in 1826 where John Pope became a prosperous merchant and ship owner. George Uglow Pope's and his younger brother William Burt Pope studied at the Wesleyan schools in Bury and Hoxton and at the age of fourteen George joined missionary service in southern India. He left for South India in 1839 and arrived at Sawyerpuram near Tuticorin(now Thoothukudi) with the Society for the Propagation of the Gospel. Pope started studying Tamil as a teenager in England and during the voyage to India and Pope later turned into a scholar of Tamil, Sanskrit and Telugu. In 1841 he was ordained by the Church of England and he married Mary Carver, daughter of another Anglican priest. Pope worked in the Tirunelveli region where he also interacted with other missionaries like Christian Friedrich Schwartz. In 1845, Mary died at Tuticorin and Pope moved to Madras(now Chennai). He married Henrietta Page, daughter of G. van Someren and they left for England in 1849. During this period he worked with many figures in the Oxford Catholic movement including such as Cardinal Henry Edward Manning, Archbishop Trench, Bishop Samuel Wilberforce, Bishop John Lonsdale, E. B. Pusey, and John Keble. He also founded Holy Trinity Church in Ooty. Pope became famous for his strictness and in 1870 he was made principal of Bishop Cotton Boys' School at Bangalore. In 1881, Pope left India and settled in Oxford where he made a mark as a lecturer in Tamil and Telugu (1884). He received an honorary MA in 1886 and a Gold Medal of the Royal Asiatic Society in 1906. Rajiv Malhotra has been critical of the work of Pope. In Malhotra's book Breaking India, he writes of Pope's attempts to undermine Tamil spirituality. He writes of Pope's claims that all Tamil works are of Christian origin, and that Tamil culture has nothing to do with Indian culture, thereby forging a Dravidian identity that previously never existed.