Кіріспе

Нобель сыйлығының лауреаты физик

Фернанд Холвек медалі және сыйлығы (1968)
Бурк сыйлығы (1976)
Раках лекциясы (1976)
Ампер сыйлығы (1977)
CNRS алтын медалі (1980)
Гей-Люссак – Гумбольдт сыйлығы (1983)
ForMemRS (1984)

Білім және ерте өмір

Ол Париж қаласында, Францияда дүниеге келді және 12 жасқа дейін үйде оқытылды. 13 жасқа келгенде, ол ересектердің оқу әдеттерін қабылдап, музейлерге бара бастады. Кейін де Женн École Normale Supérieure-де оқыды. 1955 жылы Экольді бітіргеннен кейін, ол Атом энергиясы комиссариатының Саклей орталығында зерттеуші инженер болып жұмыс істеді, негізінен нейтрон шашырауы және магнетизм салаларында, Анатоль Абрагам мен Жак Фридельдің кеңесімен. Ол 1957 жылы Париж университетінде докторлық диссертациясын қорғады.

Мансап және зерттеу

1959 жылы ол Берклидегі Калифорния университетінде Чарльз Киттельмен докторантурадан кейінгі зерттеуші болып жұмыс істеді, содан кейін 27 ай француз әскери-теңіз күштерінде қызмет етті. 1961 жылы ол Орсейде ассистент профессор болды және көп ұзамай суперөткізгіштер тобын құрды. 1968 жылы сұйық кристалдарды зерттеуге көшті. 1971 жылы ол Франция колледжінде профессор атанды және полимер физикасы бойынша STRASACOL (Страсбург, Сакла және Франция колледжінің бірлескен жобасы) қатысты. 1980 жылдан бастап ол интерфейстік мәселелерге қызығушылық танытты: ылғалдану және жабысу динамикасы. Ол ұсақ бөлшекті материалдар мен мидағы естелік нысандарының сипатын зерттеді.

Марапаттар мен құрметтер

1968 жылы Фернан Холвек медалімен және сыйлығымен марапатталды. Ол 1988 және 1990 жылдары Харви сыйлығы, Лоренц медалі және Вольф сыйлығын алды. 1991 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды. 1976 жылдан 2002 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Париж қаласының Жоғары физика және химиялық өнеркәсіп мектебінің (ESPCI) директоры қызметін атқарды. П. Г. де Жен 1997 жылы Американдық химиялық қоғамның химиялық зерттеулердегі үздік еңбектері үшін Ф. А. Cotton медалін, француз және британдық физикалық қоғамдардың бірлескен Холвек сыйлығын; Француз ғылым академиясының Ампер сыйлығын; француз CNRS-нің алтын медалін; Италия академиясының Маттеучи медалін; Израильдің Харви сыйлығын; сондай-ақ APS және ACS-тің полимер саласындағы сыйлықтарын алды. Ол аталған Нобель сыйлығын "жөнөкөй жүйелердегі реттелу құбылыстарын зерттеуге арналған әдістерді материяның күрделі формаларына, әсіресе сұйық кристалдар мен полимерлерге жалпылауға болатынын ашқаны үшін" алды. Корольдік химия қоғамы оның құрметіне екі жылда бір рет Де-Генн сыйлығын тағайындайды. 1984 жылы Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі болып сайланды. 1998 жылы А. Джемал Эринген медалімен марапатталды.

Жеке өмір

Ол Анн Мари Руэге үйленді. Өмірінің соңына дейін олар некеде тұрды және үш балалары болды: Кристиан (9 желтоқсан 1954 жылы туған), Доминик (6 мамыр 1956 жылы туған) және Мари Кристин (11 қаңтар 1958 жылы туған). Matthieu Wyart (24 мамыр 1978 жылы туған), Olivier Wyart (3 тамыз 1984 жылы туған) және Marc de Gennes (16 қаңтар 1991 жылы туған). "Пьер – өте тартымды және әзілқой адам еді, ол өзгелерді де өздерінің ақылды екендеріне сендіре білді. Біз оны шабыттандыратын лектор және ұстаз ретінде еске аламыз, Шекспир саласындағы сарапшы, конгресс лекцияларына шаңғысымен келіп қатысқан шебер шаңғышы және 1978 жылы Бордодағы сұйық кристалдар конференциясында қызыл жамылғымен киініп, Сент-Эмильон шарапатты шарабының құрметті мүшесі болып тағайындалғанда зор қуанышқа бөленді". 2003 жылы ол Гуманистік манифестке қол қойған 22 Нобель жүлдесінің лауреатының бірі болды. 22 мамыр 2007 жылы оның қазасы туралы ресми хабарламалар мен ақталмаулар тарады.