"Hello Cheeky" радио бағдарламасы (1973–1979)

Кіріспе

Британдық радио бағдарламасы (1973–1979)

Hello Cheeky – Барри Крайер, Джон Джанкин және Тим Брук-Тейлор қатысқан комедиялық сериал. 1973 және 1979 жылдар аралығында BBC Radio 2 арнасында, ал 1976 жылы ITV телеарнасында көрсетілді. Бағдарламаның форматы – қысқа комедиялық шағын очерктер, көбінесе бір жолдан тұратын, кейде ұзақ очерктер де болды. BBC радиолық бағдарламасы апта сайын жарты сағаттық уақыт белгісінде, әдетте сенбі немесе жексенбі күндері түскі астан кейін эфирге шықты. Бағдарламаның үш жұлдызы әдетте ғана қатысушылар болды, бірақ бағдарламаның музыкалық директоры Денис Кингке кейде бір-екі қысқа шағын очеркте сөйлейтін шағын рөл берілді. Радиолық сериалда Денис Кинг триосының музыкасы ойнады, ал бастапқыда Дэвид Хэтч, содан кейін Ричард Уиллкокс, одан кейін Боб Оливер Роджерс өндірді.

Радио

Сериал 1973 жылдан 1979 жылға дейін BBC Radio 2 арнасында көрсетілді. Сондай-ақ, үш мерекелік бағдарлама болды: 1973 жылдың желтоқсанында «Hello Cheeky Hello Christmas», 1974 жылдың желтоқсанында «Hello Christmas» және 1976 жылы пантомималық стильдегі «Cheeky Whittington және оның Magic Ballpoint». 1974 жылы жазғы арнайы бағдарлама да болды. Алғашқыда сценарийлерді шоудың үш жұлдызы жазды. Кейін, Тим Брук Тейлордың «The Goodies» телешоуына жұмысы көбейгенде, сценарийлерді Барри Крайер мен Джон Джанкин ғана жазды. 1973-74 жылдардағы алғашқы екі серияны әдетте Дэвид Хэтч шығарды, бірақ кейде Ричард Уиллкокс та шығарды (екі продюсер де 1974 жылғы жазғы арнайы бағдарлама «Hello Summer» үшін көрсетілді). 1975 жылы 3-ші сериядан бастап Боб Оливер Роджерс шығарды (Бобтың күтпеген өліміне байланысты 1979 жылы эфирге шыққан соңғы серияның кейбір бөлімдерін шығару үшін Дэвид Хэтч қысқа мерзімге оралды). Бастапқыда, сенбі күндері түскі уақытта хабар тарату тәжірибесі тек бір серияға созылды. 2-ші сериядан бастап ол жексенбі күндері түскі уақытта берілді, бұл комедиялық шоуларға қолайлы уақыт болды, себебі 1960 жылдардың басынан бері ескі BBC Light бағдарламасының өркендеу кезеңінен бастап станцияның кестесінде осы уақыт комедиялық бағдарламаларға арналған. Оны скетч-шоу деп атау техникалық тұрғыдан дұрыс болғанымен, бұл шатастыруға әкелуі мүмкін. Әдетте, бұл нақты скетчтер емес, жылдам әзілдер мен біржолды шуақтардың тізбегі болды. Көптеген бөлімдер біржолды болғандықтан, қосымша сценарийші Барри Крайер «Hello Cheeky» бағдарламасында «бір минуттық скетч өте ұзақ» деп мәлімдеді. Мұның салдарынан шоуда тұрақты құрылым болмады. Кейбір бөлімдер әр апта сайын қайта оралатын, бірақ белгілі бір тәртіппен емес: оларға жылдам «осы арада», «сен оған сенесіз бе?», «шеберге үй кеңестері», «Әуе энциклопедиясы», әзілді әндер, мазақтап айтылған телефон қоңыраулары (бір актер тыңдаушы немесе танымал адам рөлін сомдайтын, бұрынғы бөлімге шағымдану үшін қоңырау шалатын), мазақтап айтылған жаңалықтар және «Hello Cheeky-дің жеке бағаны» (жалған кеңес форумы) кіретін. Қолданылған материалдың бір бөлігі бұрын Марти Фельдман жазған (Джон Джанкин мен Тим Брук Тейлор 1968 жылдан бері оны білетін). Көптеген әзілдер өзекті болды, сол кездегі танымал тұлғаларға сілтеме жасады: шоу-бизнес жұлдыздары (комик Кен Доддтан актер Роджер Мурға дейін), сондай-ақ BBC жүргізушілері (Майкл Аспель, Фрэнк Буг, Николас Парсонс және Терри Воган), саясаткерлер (әсіресе премьер-министр Гарольд Уилсон және оппозиция жетекшісі миссис Тэтчер), спортшылар (мысалы, Англия футболшысы Мартин Петерс) және сол кездегі көрнекті тұлғалар (теледидарды тазалау науқанының белсендісі Мэри Уайтхаус және иммиграцияға қарсы депутат Енох Пауэлл). Шоу өзінің ойын-сауық ойындарымен танымал болды. Екі мысал: «Мен бірде он екі бенедиктиндікпен кеш өткіздім». «Не болды?» «Мен олардың бәрін ішіп, құлап түстім»; және «Енох Пауэлл маған Рождествоға шахмат тақтасын жіберді. Бірақ, барлық шаршылар ақ». Әр аптаның соңғы бөлімі, әдетте шоудағы ең ұзақ бөлім, көбінесе үш көрінеу маңызды хабардың (мысалы, Z Cars, Gardeners' Question Time және A Book At Bedtime) комикалық қоспасы болды, актерлердің бірі теледидар немесе радиода арналарды ауыстырды, сондықтан бір бағдарламадан (азық желісі) басқа бағдарламадан (панчлайн) бір сөз айтылып, күлдіреді. Кейде соңғы скетч киноның пародиасы болды. Мысалы, құпия агент Джим Беллибатон Джеймс Бонд фильмдерін мазақтайтын тыңшылық эскизінде пайда болды. Бұл эскиздер сол кездегі танымал тұлғаларды мазақтауға бейімделген. Мысалы: Агент Беллибатон, Роджер Мурдың күшіне емес, Мартин Питерстің күшіне ие, бірақ Патрик Мурдың күшіне, Сильвия Питерстің күшіне ие. Ақымақ ғалым оны апаттан кейін қайта құруға мәжбүр болады (The Six Million Dollar Man телесериалын мазақтап): Six Pounds 37 New P? Біз тіпті Ронни Корбетті де қайта құрастыра алмадық. Кейінгі серияларда әзілдің нысанасы болған танымал тұлғалар шоуға шақырылып, олардың бетін мазақтауға мәжбүр болды. Бұл емделуді өздері өткізген танымал жұлдыздар арасында әңгімелесу шоуының жүргізушісі Майкл Аспель, BBC телеарнасының спорттық жүргізушісі Фрэнк Буг және радио ди-джей Терри Воган бар. 1975 жылдың 6 сәуірінде «The Least Worst of Hello Cheeky» Боб Оливер Роджерс продюсерімен BBC-нің Париж студиясында Regent Street-те тікелей эфирде жазылды. Екі сағаттық шоудан 45 минут материал винилдік ЛП-ге шығарылды, ал осы жазба сессиясынан материалды қамтитын екі 30 минуттық радио шоу 1976 жылдың 25 қаңтары мен 1 ақпанында үшінші серияның соңғы бағдарламалары ретінде эфирге шықты. Мерекелік және жазғы бағдарламалар едәуір ерекшеленді. Олар стандартты форматты көрсетпеді және көбінесе байланыссыз музыкалық бөлімдер мен кейде әзілдерден тұрды; мерекелік бағдарламаларда маусымдық туындыларға ерекше назар аударылмады. Кейбір қысқа музыкалық бөлімдер шоудың үш жұлдызымен орындалды, бірақ көптеген бөлімдерде тек қонақтар болды. Арнайы бағдарламалар да стандартты жарты сағаттық эпизодтардан әлдеқайда ұзақ болды: жазғы арнайы бағдарлама бір сағаттық болды, ал мерекелік арнайы бағдарламалар әртүрлі болды – 1973 жылғы мерекелік бағдарлама да бір сағаттық болды, ал 1974 жылы 90 минуттық болды. Үшінші және соңғы маусымдық бағдарламада, 1976 жылы, көбірек комедиялық шоу жасау үшін – бұл жолы тек 45 минут эфир уақыты берілді – Крайер мен Джанкин «Hello Cheeky» пантомимасын (Cheeky Whittington және оның Magic Ballpoint) жазды. Радио үшін сәтті өткен төрт серияны және алты арнайы бағдарламаны аяқтағаннан кейін, бірқатар жағымсыз оқиғалар шоудың танымал және сәтті жолын тоқтатты. Біріншіден, актерлердің ITV-ге ауысуына байланысты BBC басшылығымен дау туды, шоудың теледидарлық нұсқасын жасау үшін. Екіншіден, радиошоудың 29 жастағы продюсері күтпеген жерден қайтыс болды. Бұрынғы продюсер Дэвид Хэтч қалған материалдан соңғы алты эпизодты жасау үшін шақырылды, бұл қысқартылған соңғы серияға әкелді: ол бұрынғы сериядан кейін үш жылдан астам уақыт өткен соң ғана эфирге шықты. Соңғы жылдары «Hello Cheeky» эпизодтарының кейбіреулері цифрлық станция BBC Radio 7 және оның ізбасары BBC Radio 4 Extra арналарында қайта жарық көрді. Бұл көбінесе 1973 жылы алғаш рет эфирге шыққан бағдарламалар болды, бірақ «Cheeky Whittington және оның Magic Ballpoint» да үш сағаттық арнайы бағдарлама «Barry Cryer's Christmas Selection Box – Part 2» бөлігі ретінде маусымдық қайта оралуды алады. 1975 жылдың 6 сәуірінде жазылған екі арнайы бағдарламадан басқа, барлық радио хабарламалары сақталған (деп есептесек, эфирден жазылған).

The series ran on BBC Radio 2 from 1973 to 1979. There were also three Christmas specials: Hello Cheeky Hello Christmas in December 1973, Hello Christmas in December 1974, and the pantomime style Cheeky Whittington and his Magic Ballpoint in 1976. There was also a Summer Special in 1974. Initially, the scripts were written by all three of the show's stars. Later in the run, as Tim Brooke Taylor's time became increasingly absorbed by his television work on The Goodies, the scripts were written solely by Barry Cryer and John Junkin. During the first two series in 1973 74 it was ordinarily produced by David Hatch, but occasional editions were produced by Richard Willcox (with both men credited on the 1974 summer special, Hello Summer) From series 3, in 1975, it was produced by Bob Oliver Rogers (with David Hatch returning briefly to produce some editions of the final series, aired in 1979, due to Bob's unexpected death). The initial experiment of broadcasting it at lunchtime on Saturdays lasted for one series only. From series 2 it was transmitted at lunchtime on Sundays, a more natural home for comedy shows, which had traditionally occupied that spot in the station's schedules since the heyday of the old BBC Light Programme in the early 1960s. To describe it as a sketch show, while technically correct, would also be misleading. It was typically more a succession of quick fire gags and one liners, rather than actual sketches. So many of the items were one line, that co writer Barry Cryer was moved to comment publicly that "a minute was a long sketch on Hello Cheeky". One consequence of this was that the show lacked anything resembling a regular structure. Some items did reappear each week, but not in any kind of regular order: these included quickfire "meanwhile"s, "would you believe it? "s, "home hints for the handyman", "the Encyclopedia of the Air", comic songs, spoof phone calls (one cast member would pretend to be a listener or celebrity, phoning to complain about the previous item), spoof news flashes, and "Hello Cheeky's personal column" (a spoof advice forum). A number of the items that were used had previously been recorded by Marty Feldman (who John Junkin and Tim Brooke Taylor had known since working together on television in 1968). Many of the jokes were topical, featuring references to well known personalities of the day: not only showbusiness celebrities (everyone from comedian Ken Dodd to actor Roger Moore), but also BBC presenters (including Michael Aspel, Frank Bough, Nicholas Parsons and Terry Wogan), politicians (especially the Prime Minister, Harold Wilson, and the Leader of the Opposition, Mrs Thatcher), sportsmen (such as England international footballer Martin Peters), and prominent personalities of the day (the inevitable references to clean up TV campaigner Mary Whitehouse, and the anti immigration MP, Enoch Powell). The show gained a reputation for its puns. Two examples: "I once spent an evening with twelve Benedictines". "What happened?" "I drank them all, and fell over"; and "Enoch Powell sent me a draught board for Christmas. Trouble is, all the squares are white." The final item each week, which was typically the longest item in the show, often featured a comic amalgam of three ostensibly serious broadcasts (e. g. Z Cars, Gardeners' Question Time and A Book At Bedtime), with one of the cast changing channels on his TV or radio, such that a line from one programme (the feed line) was followed by one from a very different type of programme (the punchline), to get a laugh. Occasionally, the final sketch was a film spoof. For instance, secret agent Jim Bellybutton appeared in an espionage sketch spoofing the James Bond films. These sketches tended to lampoon famous celebrities of the day. For example: Agent Bellybutton, not so much Roger Moore with the stamina of Martin Peters; more Patrick Moore, with the stamina of Sylvia Peters. A mad scientist has to rebuild him after an accident (spoofing The Six Million Dollar Man TV series): Six Pounds 37 New P? We couldn't even rebuild Ronnie Corbett for that. In later series the celebrities who were the butt of the jokes were invited onto the show, to be lampooned to their faces. Famous stars of the day who put themselves through this treatment included chat show host Michael Aspel, BBC TV sports presenter Frank Bough, and radio DJ Terry Wogan. On 6 April 1975, "The Least Worst of Hello Cheeky" was recorded before a live audience in the BBC's Paris Studio in Regent Street, produced by Bob Oliver Rogers. From the two hour show, 45 minutes of material was released on a vinyl LP, while two 30 minute radio shows containing material from this recording session were broadcast on 25 January and 1 February 1976 as the final editions of the third series. The Christmas and Summer specials were somewhat atypical. They did not reflect the standard format, and were in the main a collection of unrelated musical items interspersed with occasional jokes; the Christmas shows did not even have a preference for seasonal pieces. Some of the shorter musical items were performed by the show's three stars, but many items solely featured guests. The Specials were also much longer than the standard half hour of the regular episodes: the Summer Special was one hour, while the Christmas specials varied the 1973 Christmas show was also one hour, while in 1974 it was 90 minutes. For the third and final seasonal edition, in 1976, in order to achieve a more comedy focused show this time allotted only 45 minutes of airtime Cryer and Junkin wrote a Hello Cheeky pantomime (Cheeky Whittington and his Magic Ballpoint). After the completion of four successful series for radio, plus the six Specials, a combination of unfortunate events occurred which curtailed what had been a popular and successful show. Firstly, a dispute arose with BBC Management, concerning the cast's decision to defect to ITV, to make a TV version of the show. And then, unexpectedly, the radio show's 29 year old producer died. Former producer David Hatch was brought in to put together a final half dozen episodes, from material already in the can, for a truncated final series: which was only transmitted after more than three years had elapsed since the previous series. In recent years, some of the half hour episodes from Hello Cheeky have been re broadcast on digital station BBC Radio 7 and its successor BBC Radio 4 Extra. These have mostly been editions first heard in 1973, although Cheeky Whittington and his Magic Ballpoint also receives seasonal re runs as an item in the three hour special, Barry Cryer's Christmas Selection Box Part 2. With the exception of the two specials recorded on 6 April 1975, all of the radio broadcasts are known to exist (at least as off air recordings).

Теледидар

1976 жылы Hello Cheeky теледидарда көрсетуге жасалған сәтсіз әрекет болды, оның сценарийін жазу және орындаушылар тобы бұрынғыдай қалыптасты. BBC телеарнасы ұсынысты қабылдамаған соң, шоу ITV желісінде көрсетілді. Оны Йоркшир теледидары продюсері Лен Луркук және бұрынғы BBC комедиясының продюсері Дункан Вуд жасады. Сегіз эпизодтан тұратын алғашқы серия 1976 жылдың 19 қаңтары мен 22 наурызы аралығында эфирге шықты. Сол жылдың соңында, 26 мамыр мен 23 маусым аралығында тағы бес эпизодтан тұратын екінші серия көрсетілді: бұл уақыт радио шоуының танымалдылығын пайдалануға бағытталған, соңғы сериясы сол жазда эфирде болды. Телевизиялық шоу рейтинг бойынша сәтті болған жоқ. Бұған себеп, материалды теледидар үшін көрінеу жақсартуға тырыспағандықтары деп есептелді. Шоуды теледидарға көшіруге жасалған әрекет сәтсіз аяқталды, сонымен қатар актерлердің ITV-ге өтуі (және, іс жүзінде, BBC радиосын бәсекелес ITV арнасындағы телесериалды насихаттау үшін пайдалануы) BBC басшылығына кері әсер етті. Осыған дейін өте сәтті болған радио шоу тек бірнеше қосымша эпизодтармен толықтырылды, ал олардың эфирге шығуы бірнеше жылға кейінге қалдырылды (ITV желісінде қайта көрсетілген телешоу тоқтағанша). Екі телесериал (архивте сақталмаған 10-шы эпизодты қоспағанда) 2010 жылдың маусым айында Network компаниясы арқылы DVD форматында шығарылды. DVD 2013 жылдың 13 қаңтарында олардың каталогынан алынып тасталды.