Генрих Венявский: Поляқ виртуозы, композиторы және педагогы
Henryk Wieniawski
Генрих Венявский: польский композитор, скрипач-виртуоз (1835-1880). Биография, творчество, семья музыкантов Венявских. История и наследие выдающегося скрипача.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польша композиторы, скрипкашы және педагог (1835–1880)
Polish composer, violinist, and pedagogue (1835–1880)
Генрих Винявский (10 шілде 1835 – 31 наурыз 1880) – тарихтағы ең көрнекті скрипкашылардың бірі саналатын польшалық виртуоз скрипкашы, композитор және педагог. Оның інісі Йозеф Винявский және немере інісі Адам Тадеуш Винявский де талантты музыканттар болды, ал оның қызы Регина да музыкамен айналысты, ол теңдесіз ақсүйекке үйленгеннен кейін британ азаматы болып, Польдовски деген атпен шығармалар жазды.
Henryk Wieniawski (; 10 July 183531 March 1880) was a Polish virtuoso violinist, composer and pedagogue, who is regarded amongst the most distinguished violinists in history. His younger brother Józef Wieniawski and nephew Adam Tadeusz Wieniawski were also accomplished musicians, as was his daughter Régine, who became a naturalised British subject upon marrying into the peerage and wrote music under the name Poldowski.
Өмір
Генрих Винявский қазіргі Польшаның Люблин қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Тобиас Петрушка, немесе Вольф Хельман, Люблиннің еврейлік Винява ауданындағы еврей шаштаразшысы Хершель Мейер Хельманның ұлы болды. Кейін Вольф Хельман өзінің атын Тадеуш Винявский деп өзгертіп, поляк ортасына сіңісу үшін ауданының атын қабылдады. Медициналық білім алу алдында ол католицизмге көшті. Варшавадан танымал еврей дәрігерінің қызы Регина Вольфке үйленді, осы некеден Генрих туды. Генрихтің скрипкада ойнау таланты ерте жастан-ақ байқалды, 1843 жылы ол Ламберт Массарт сабақ берген Париж консерваториясына қабылданды. Оны қабылдау үшін ерекше жағдай жасалды, өйткені ол француз емес және сегіз жаста болды. Ол 1843 жылдан 1846 жылға дейін консерваторияда оқыды және 1849 жылы тағы бір жылға оралды. Бітіргеннен кейін ол көп саяхаттап, көптеген концерттер берді, онда көбінесе бауыры Йозеф фортепианода сүйемелдеді. 1847 жылы ол өзінің алғашқы шығармасын – Grand Caprice Fantastique-ті жариялады, бұл 24 шығармадан тұратын каталогтың бастамасы болды. Изабелла Хэмптонмен құдайы болуына оның ата-анасы қарсылық білдірген кезде Винявский Légende, Op. 17 шығармасын жазды; бұл туынды оның ата-анасының ойын өзгертуге көмектесті, содан кейін жұбайлар 1860 жылы үйленді. Антон Рубинштейннің шақыруымен Винявский Санкт-Петербургке көшіп келді, онда 1860 жылдан 1872 жылға дейін өмір сүрді, көптеген скрипкашыларды оқытты және Ресей музыкалық қоғамының оркестрі мен скрипкалық квартетіне жетекшілік етті. 1872 жылдан 1874 жылға дейін Винявский Рубинштейнмен бірге Америка Құрама Штаттарында гастрольдік сапармен болды. 1875 жылы Винявский Анри Вьётемпстің орнына Брюссель корольдік консерваториясында скрипка профессоры болды. Брюссельде тұрған кезінде Винявскийдің денсаулығы нашарлап, концерттерінің ортасында жиі тоқтауға мәжбүр болды. 1879 жылы ол Ресейді аралап шығуға кірісті, бірақ аяқтай алмады және концерттен кейін Одессадағы ауруханаға жеткізілді. 1880 жылдың 14 ақпанында Пётр Ильич Чайковскийдің меценаты Надежда фон Мекк оны өз үйіне қабылдап, медициналық көмек көрсетті. Оның достары отбасына көмектесу үшін қайырымдылық концертін ұйымдастырды. Бірнеше аптадан кейін ол жүрек талмасынан қайтыс болды және Варшавадағы Повонзки зиратына жерленді. Оның қайтыс болғанға дейін бір жыл бұрын Брюссельде туған қызы Регина Винявски де композитор болды. Ол өзінің алғашқы шығармаларын "Ирен Винявска" деген атпен жариялады, бірақ сэр Обри Дин Полға үйленгеннен кейін және британдық азамат болғаннан кейін "Полдовски" псевдонимін қабылдады. Тағы бір қызы, Генриетта, 1904 жылы Титаник апатында қаза тапқан Джозеф Холланд Лорингке үйленді. Винявский Лондондағы Бетховен квартеті қоғамында өнер көрсетті, онда ол альт та тартып ойнады.
Henryk Wieniawski was born in Lublin, in present day Poland. His father, Tobiasz Pietruszka né Wolf Helman, was the son of a Jewish barber named Herschel Meyer Helman, from Lublin's Jewish neighborhood of Wieniawa. Wolf Helman later changed his name to Tadeusz Wieniawski, taking on the name of his neighborhood to blend into the Polish environment. Prior to obtaining his medical degree, he had converted to Catholicism. He married Regina Wolff, the daughter of a noted Jewish physician from Warsaw, and out of this marriage, Henryk was born. Henryk's talent for playing the violin was recognized early, and in 1843 he was accepted by the Paris Conservatoire taught by Lambert Massart, where special exceptions were made to admit him, as he wasn't French and was only eight years old. He attended the Conservatoire from 1843 to 1846 and returned for another year in 1849. After graduation, he toured extensively and gave many recitals, where he was often accompanied by his brother Józef on piano. In 1847, he published his first opus, a Grand Caprice Fantastique, the start of a catalogue of 24 opus numbers. When his engagement to Isabella Hampton was opposed by her parents, Wieniawski wrote Légende, Op. 17; this work helped her parents change their mind, and the couple married in 1860. At the invitation of Anton Rubinstein, Wieniawski moved to St. Petersburg, where he lived from 1860 to 1872, taught many violin students and led the Russian Musical Society's orchestra and string quartet. From 1872 to 1874, Wieniawski toured the United States with Rubinstein. Wieniawski replaced Henri Vieuxtemps as violin professor at the Conservatoire Royal de Bruxelles in 1875. During his residence in Brussels, Wieniawski's health declined, and he often had to stop in the middle of his concerts. He started a tour of Russia in 1879 but was unable to complete it, and was taken to a hospital in Odessa after a concert. On 14 February 1880, Pyotr Ilyich Tchaikovsky's patroness Nadezhda von Meck took him into her home and provided him with medical attention. His friends also arranged a benefit concert to help provide for his family. He died in Moscow a few weeks later from a heart attack and was interred in the Powązki Cemetery in Warsaw. His daughter Régine Wieniawski, born in Brussels the year before his death, also became a composer. She published her early works as "Irène Wieniawska", but after marrying Sir Aubrey Dean Paul and becoming a British subject, she used the pseudonym "Poldowski". Another daughter, Henriette, would go on to marry Joseph Holland Loring in 1904, who was among the victims of the Titanic disaster. Wieniawski was a player in the Beethoven Quartet Society in London, where he also performed on viola.
Шығармалары
Генрик Винявский өте қабілетті скрипкашы деп есептелді және скрипка репертуарындағы маңызды туындылардың бірін жазды, оның ішінде екі техникалық қиындыққа толы скрипка концерті бар. Олардың екіншісі (D минорында, 1862) біріншісінен (F-диез минорында, 1853) көбірек орындалады. Скрипкалық этюдтерді бағалаудың бірі Винявскийдің Op. 10 "L'École moderne: 10 Études caprices" шығармасын Паганинидің каприздерінен аздап оңай деп бағалайды.
Henryk Wieniawski was considered a violinist of great ability and wrote some very important works in the violin repertoire, including two technically demanding violin concertos, the second of which (in D minor, 1862) is more often performed than the first (in F sharp minor, 1853). One assessment of violin etudes ranks Wieniawski's Op. 10 L'École moderne: 10 Études caprices just below the difficulty of the Paganini Caprices.
Мұра
Винявскиге бірнеше өлімнен кейінгі құрмет көрсетілді. Оның суреті 1952 жылы және 1957 жылы Польшаның пошта маркасында пайда болды. 1979 жылы 100 злотый монетасы шығарылды, онда оның бейнесі бейнеленген. Көбінесе "орыс садақ ұстау" деп аталатын нәрсе кейде "Винявский садақ ұстау" деп аталады, себебі Винявский өзінің оқушыларына өте қатаң садақ ұстау техникасын үйреткен (орыс садақ ұстауы сияқты), бұл оған "шайтанның стаккатосы" деп аталатын нәрсені оңай орындауға мүмкіндік берді. Бұл "шайтанның стаккатосы" оқушылардың техникасын жетілдіру үшін қолданылды. Винявский есімімен аталған алғашқы скрипка сайысы 1935 жылы Варшавада өтті. Бірінші орынды Жинетт Неву, екінші орынды Давид Ойстрах, үшінші орынды Анри Темианка жеңіп алды. Халықаралық Генрик Винявский скрипка сайысы 1952 жылдан бері бес жылда бір рет өткізіліп келеді.
Wieniawski was given a number of posthumous honors. His portrait appeared on a postage stamp of Poland in 1952 and again in 1957. A 100 zloty coin was issued in 1979 bearing his image. What is commonly called the "Russian bow hold" is sometimes called the "Wieniawski bow hold", as Wieniawski taught his students his own kind of very rigid bowing technique (like the Russian bow hold) that allowed him to play what he called a "devil's staccato" with ease. This "devil's staccato" was used to discipline students' technique. The first violin competition named after Wieniawski took place in Warsaw in 1935. Ginette Neveu took first prize, David Oistrakh second, and Henri Temianka third. The International Henryk Wieniawski Violin Competition has been held every five years since 1952.