Чарльз Уоткин Уильямс Уинн: Британ саяхатшысы және парламент мүшесі
Charles Williams-Wynn (1775–1850)
Чарльз Уоткин Уильямс Уинн (1775-1850) – британдық саяхатшы, парламент мүшесі. Тори және Уиг үкіметтерінде қызмет етті, 1847-1850 ж. Халық үйінің ең үлкен мүшесі болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1775–1850)
British politician (1775–1850)
Чарльз Уоткин Уильямс Винн ПК (9 қазан 1775 – 2 қыркүйек 1850) – 19 ғасырдың басы мен ортасындағы британдық саясаткер. Ол Тори және Виг үкіметтерінде қызмет еткен және 1847–1850 жылдар аралығында Парламент палатасының ең тәжірибелі мүшесі болды.
Charles Watkin Williams Wynn PC (9 October 1775 – 2 September 1850) was a British politician of the early to mid 19th century. He held office in both Tory and Whig administrations and was Father of the House of Commons between 1847 and 1850.
Өмірбаян және білім
Уэльстің ежелгі және мәртебелі отбасында дүниеге келген Уильямс Винн, 4-ші баронет сэр Уоткин Уильямс Винннің екінші ұлы болды. Оның анасы Шарлотта Гренвилл, премьер-министр Джордж Гренвиллдің қызы еді. Оның бес буын бұрынғы атасы сэр Уильям Уильямс, 1-ші баронет, 1680-1685 жылдары Парламент палатасының спикері қызметін атқарды. Анасының тарапынан ол Уильям Уиндхэм Гренвиллдің, 1-ші Гренвилл баронының, және Джордж Нюгент Темпл Гренвиллдің, 1-ші Бэкингем маркизінің сіңілі баласы, ал Ричард Темпл Гренвиллдің, 1-ші Бэкингем және Чандос герцогының туысы болды. Уильямс Винн жеке оқытылды, содан кейін Вестминстер мектебінде және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды. 1798 жылы ол Линкольн қонақүйінің адвокаты болып тағайындалды. Вестминстер мектебінде Уильямс Винн ақын Роберт Саутимен танысып, кейіннен оған қаржылық көмек көрсетті.
Born into an ancient and grand Welsh family, Williams Wynn was the second son of Sir Watkin Williams Wynn, 4th Baronet, by his second wife Charlotte Grenville, daughter of Prime Minister George Grenville. His great great grandfather Sir William Williams, 1st Baronet, served as Speaker of the House of Commons from 1680 to 1685. On his mother's side, he was the nephew of William Wyndham Grenville, 1st Baron Grenville and George Nugent Temple Grenville, 1st Marquess of Buckingham and the first cousin of Richard Temple Grenville, 1st Duke of Buckingham and Chandos. Williams Wynn was educated privately, at Westminster School and Christ Church, Oxford. He was called to the Bar, Lincoln's Inn, in 1798. At Westminster School Williams Wynn became acquainted with the poet Robert Southey, whom he later supported financially.
Саяси мансап
1797 жылы ол ескі Сарумның атақты бұзылған сайлау округі үшін парламентке сайланды, онда ол Ричард Уэлслиден кейін, 2-ші Морнингтон графының орнын иеленді. 1799 жылы Монтгомеришир үшін сайланғанда бұл орыннан бас тартты, және ол келесі 51 жыл бойы осы округтің өкілі болды. Француз революциялық соғысы кезінде Монтгомериширде үй күзету және ішкі қауіпсіздік міндеттері үшін жартылай штаттық жасақтар – атты әскер немесе ерікті жаяу әскер бөлімдерін құруға мүмкіндік болмады. 1803 жылы Амиен бейбітшілігінің қысқа мерзімді тоқтауынан кейін Уильямс Винн бейжайлықты жеңіп, 1803 жылдың тамызына дейін екі атты әскер жасағын құрды. Уильямс Винн майор-командир ретінде басшылыққа келді. 2 қарашаға дейін бұл күш Монтгомеришир еріктілер легионына дейін кеңейді. Заманауи терминологияда «легион» – барлық қару түрлерін білдіреді, және құрылғаннан кейін көп ұзамай Монтгомеришир бөлімі 40 сарбаздық үш атты әскер жасағынан және 20 ерікті жаяу әскер ротасынан тұрды, Уоткинс Винн подполковник-командир және легионның атты әскерінің қолбасшысы болды. 1808 жылы ерікті жаяу әскерлерді жергілікті милиция алмастырды, бірақ атты әскерлер Монтгомеришир атты әскері ретінде жалғасты. Олар 1828 жылы таратылды, бірақ Солтүстік Уэльстегі аласапыранды ескере отырып, Уильямс Винн 1831 жылы полкті қайта құруға өтініш берді. Ол 1838-1839 жылдары чартистердің көтерілісі кезінде қызмет етті. Уильямс Винн 1844 жылы 77 жасында қолбасшылықтан толығымен зейнеткерлікке шықты. 1806 жылы ол өзінің ағасы Лорд Гренвилл басқарған «Барлық таланттар» министрлігінде Ішкі істер департаментінің мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды. Ол келесі жылы үкімет құлағанға дейін осы лауазымда қалды. Уильямс Винн парламенттің белсенді мүшесі болды және ол Төменгі палатаның регламенті бойынша сарапшы саналды. Бұл оны 1817 жылы Төменгі палата спикері лауазымына ұсынуға әкелді. Алайда, оны Чарльз Маннерс Саттон жеңді. 1810-жылдардың соңында Уильямс Винн өзінің туысы Лорд Бэкингемнің атынан әрекет ете отырып, Төменгі палатада үшінші партия құруға тырысқан депутаттар тобының жетекшісі болды. Алайда, үшінші партия құрылмады және топ торилерге қосылды. 1822 жылдың қаңтарында Уильямс Винн Тайлық кеңесіне қабылданды және Ливерпуль графының тори үкіметінде Бақылау кеңесінің президенті болып тағайындалды. Ол Джордж Кэннинг және Лорд Годерих үкіметтерінде де осы лауазымда қалды. Алайда, 1828 жылы Веллингтон герцогы премьер-министр болғанда Уильямс Виннге үкіметте лауазым ұсынылмады. Бұл оны оппозицияға итермеледі, ал 1830 жылдың қарашасында Лорд Грейдің басшылығымен Уильямс Винн билікке келген кезде, ол кабинет мүшесі болмаса да, соғыс министрі болып тағайындалды. Ол бұл лауазымда келесі жылдың сәуіріне дейін ғана болды және Уиг үкіметінің қалған үш жылында басқа лауазымды иеленбеді. 1834 жылы торилер сэр Роберт Пиль басшылығымен қайтадан билікке келді, ал Винн Ланкастер герцогтігінің канцлері болып тағайындалды, бірақ ол тағы да кабинет мүшесі болмады. Пиль үкіметі 1835 жылдың сәуірінде құлады, ал Винн енді ешқандай лауазымды иеленбеді. Алайда, ол Үндістанның генерал-губернаторы лауазымын үш рет қабылдамаған деген қаңтар айтылды. Уинн қайтыс болғанға дейін Монтгомериширдің парламенттік мүшесі болды, ал 1847 жылдан 1850 жылға дейін ол Төменгі палатаның ең тәжірибелі депутаты болды; қайтыс болған кезде ол 18 ғасырдан бері парламентте қызмет ететін соңғы депутат еді. Ол 1823 жылдан 1841 жылға дейін Ұлыбритания мен Ирландияның Корольдік Азия қоғамының алғашқы президенті болып сайланды және 1827 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болды.
In 1797 he was elected to parliament for the notorious rotten borough of Old Sarum, where he succeeded Richard Wellesley, 2nd Earl of Mornington. He resigned this seat in 1799, when he was elected for Montgomeryshire, which constituency he would represent for the next 51 years. During the French Revolutionary War Montgomeryshire had failed to raise a single unit of part time unit Yeomanry Cavalry or Volunteer Infantry for home defence and internal security duties. After the shortlived Peace of Amiens broke down in 1803, Williams Wynn overcame the apathy and the county rapidly two formed Troops of Yeomanry cavalry by August 1803. Williams Wynn took command as Major Commandant By 2 November this had expanded into a large force, the Montgomeryshire Volunteer Legion. In contemporary terminology a 'Legion' was an all arms force, and soon after its formation the Montgomeryshire unit comprised three troops of Yeomanry cavalry each 40 strong, and 20 Companies of Volunteer infantry, with Watkins Wynn as Lieutenant Colonel Commandant and commander of the legion's cavalry. The Volunteer Infantry were replaced by the Local Militia in 1808, but the cavalry troops carried on as the Montgomeryshire Yeomanry. These were disbanded in 1828, but in view of the disturbances in north east Wales Williams Wynn applied to reform the regiment in 1831. It saw service in 1838–39 during the Chartist riots. Williams Wynn finally retired from the command in 1844 at the age of 77. In 1806 he was appointed Under Secretary of State for the Home Department in the Ministry of All the Talents led by his uncle Lord Grenville. He remained in this post until the government fell the following year. Williams Wynn was an active member of parliament and considered an authority on the procedure of the House of Commons. This led him to be nominated for the post of Speaker of the House of Commons in 1817. However, he was defeated by Charles Manners Sutton. During the late 1810s, Williams Wynn was the leader of a group of MPs that tried to establish a third party in the House of Commons, acting on behalf of his cousin Lord Buckingham. However, the third party never materialised and the group instead joined the Tories. In January 1822 Williams Wynn was admitted to the Privy Council and appointed President of the Board of Control, with a seat in the cabinet, in the Tory government of the Earl of Liverpool. He remained in this post also in the administrations of George Canning and Lord Goderich. However, when the Duke of Wellington became Prime Minister in 1828, Williams Wynn was not offered a position in the government. This drove him into opposition, and when the Whigs came to power in November 1830 under Lord Grey, Williams Wynn was appointed Secretary at War, although without a seat in the cabinet. He only remained in this post until April of the following year, and held no other position during the three remaining years of the Whig government. In 1834 the Tories returned to office under Sir Robert Peel, and Wynn was appointed Chancellor of the Duchy of Lancaster, but again was not a member of the cabinet. The Peel government fell already in April 1835 and Wynn never held office again. However, he was said to have thrice rejected the post of Governor General of India. Wynn remained Member of Parliament for Montgomeryshire until his death, and from 1847 to 1850 he was Father of the House of Commons; at the time of his death, he was the final MP from the 18th century still in Parliament. He was elected as the first president, from 1823 to 1841, of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland and as a Fellow of the Royal Society in 1827.
Отбасы
1806 жылы Уинн, Сэр Фостер Кунлиффтің 3-ші баронеті мен Харриет Кинлохтың қызы Мэри Кунлиффке үйленді. Олардың жеті баласы болды – екі ұл және бес қыз. Оның үлкен қызы Шарлотта Уильямс Винн танымал күнделік жазушы еді; ал оның ұлы, Чарльз есімді де, оның ізімен Парламентке өтті. Уильямс Винн 1850 жылдың қыркүйек айында 74 жасында дүние салды.
Wynn married Mary Cunliffe, daughter of Sir Foster Cunliffe, 3rd Baronet and Harriet Kinloch, in 1806. They had seven children, two sons and five daughters. His eldest daughter Charlotte Williams Wynn was a well known diarist; his son, also named Charles, followed him into Parliament. Williams Wynn died in September 1850, aged 74.