Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Берлиндегі бұрынғы хабар тарату мұнарасы
Former broadcasting tower in Berlin
Берлин радио мұнарасы немесе Funkturm Berlin (Берлин радио мұнарасы) – Германияның Берлин қаласындағы бұрынғы хабар тарату мұнарасы. 1924-1926 жылдары архитектор Генрих Штраумердің жобасы бойынша салынған, ол 1926 жылдың 3 қыркүйегінде Шарлоттенбург-Вильмерсдорф ауданындағы Messe Berlin сауда жәрмеңкесінің аумағында өткен үшінші Große Deutsche Funkausstellung (Ұлы неміс радио көрмесі) ашылуына орай ашылды. "Der lange Lulatsch" ("ұзын бойлы жігіт") деген лақап атымен белгілі мұнара Берлин қаласының ең танымал орындарының бірі болып табылады және қазіргі таңда хабар тарату үшін қолданылмаса да, ол қорғалатын ескерткіш мәртебесін сақтап тұр.
The Berliner Funkturm or Funkturm Berlin (Berlin Radio Tower) is a former broadcasting tower in Berlin, Germany. Constructed between 1924 and 1926 to designs by the architect Heinrich Straumer, it was inaugurated on 3 September 1926, on the occasion of the opening of the third Große Deutsche Funkausstellung (Great German Radio Exhibition) in the grounds of the Messe Berlin trade fair in the borough of Charlottenburg Wilmersdorf. Nicknamed der lange Lulatsch ("the lanky lad"), the tower is one of the best known points of interest in the city of Berlin and, while no longer used for broadcasting purposes, it remains a protected monument.
Құрылыс әдісі
Мұнара Париждегі Эйфель мұнарасына ұқсас, ірі болаттан жасалған конструкция болып салынған. Шамамен 600 тонна салмақты радио мұнарасы бастапқыда тек хабар тарату мұнарасы ретінде жоспарланған, бірақ кейіннен оған шамамен 52 метр биіктіктегі мейрамхана және шамамен 125 метр биіктіктегі бақылау алаңы қосылды. Зияратшылар мейрамханаға және бақылау алаңына секундына 6 метр жылдамдықпен қозғалатын лифт арқылы жетеді. Радио мұнарасының екі ерекше қасиеті бар. Біріншіден, ол тек қана 20 метрлік қатарлы бетте тұр. Оның бетінің ауданы мен биіктігінің арақатынасы 1:6.9-ды құрайды. Салыстыру үшін, Эйфель мұнарасы 129 метрлік қатарлы бетте тұр, бұл бетінің ауданы мен биіктігінің арақатынасын 1:2.3-ке тең етеді. Екіншіден, радио мұнарасы – әлемдегі порцелин изоляторлардың үстінде тұрған жалғыз бақылау мұнарасы болуы мүмкін. Ол орта толқындарға арналған Т-тәрізді антеннаның тірегі ретінде жобаланған, ал изоляторлар тарату қуатының мұнараның өзі арқылы төмен ағып кетуін болдырмау үшін орнатылған. Алайда, бұл тиімсіз болып шықты, себебі келушілер күшті электр тогының қаупіне тап болар еді, сондықтан мұнара кейіннен лифт шахтасы арқылы жерге жалғанды. Қолданылған изоляторлар Koeniglich Preussische Porzellanmanufaktur (Пруссия Корольдік фарфор фабрикасы) өндірісінде жасалған. 1935 жылдың 22 наурызында мұнараның үстіндегі антеннадан әлемдегі алғашқы теледидар бағдарламасы таратылды. 1962 жылы мұнара Батыс Германияның теледидар хабарларын тарату үшін қолданылымнан шығарылды. 1973 жылы радио мұнарасы телерадио хабарларын тарату үшін тұрақты тарату мұнарасы ретінде жұмысын тоқтатты, бірақ ол әлі де полиция радиосы және ұялы телефон байланысы үшін релелік станция ретінде қолданылады. Соңғы толықтай жөндеу Берлиннің құрылғанына 750 жыл толуына орай 1987 жылы жасалды.
The tower is built as one large steel framework construction, similar to the Eiffel Tower in Paris. The and approximately 600 metric ton radio tower was originally planned strictly as a transmitting tower, but later additions included a restaurant at a height of approximately 52 m, and observation deck at a height of approximately 125 m. Visitors reach the restaurant and the observation deck by an elevator which travels up to 6 meters per second. The radio tower has two very notable structural characteristics. First, it sits on a square surface area merely 20 meters to a side. Its ratio of surface area to height is 1:6.9. For comparison, the Eiffel Tower sits on a square 129 meters to a side, giving surface area to height ratio of 1:2.3. Second, the radio tower is probably the only observation tower in the world standing on porcelain insulators. It was designed as the support tower for a T antenna for medium wave, and the insulators were intended to prevent the drain of the transmitting power down through the tower itself. However, this was impractical, because visitors would have been vulnerable to massive electric shocks, so the tower was later grounded via its elevator shaft. The insulators used were manufactured in the Koeniglich Preussische Porzellanmanufaktur (Royal Prussian Porcelain Factory). On March 22, 1935, the first regular television program in the world was broadcast from an aerial on the top of the tower. In 1962, the tower stopped being used for West German television transmissions. In 1973, the radio tower stopped serving as a regular transmission tower for broadcasting purposes, but it is still used as relay station for police radio, and mobile phone services. The last complete renovation took place in 1987 in honor of the 750th anniversary of the founding of Berlin.