Калеб Карр: Әскери тарихшы және жазушының өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық әскери тарихшы және жазушы Калеб Карр (2 тамыз 1955 жылы туған) – американдық әскери тарихшы және жазушы. Карр Люсьен Карр мен Франческа фон Харцтың үш ұлының екіншісі. Ол «Альтерналист», «Қараңғылық періштесі», «Террор сабақтары», «Уақытты өлтіру», «Жын әскері», «Италиялық хатшы» және «Сынған аңыз» кітаптарының авторы. Ол Бард колледжінде әскери тарихтан сабақ берді және кино, теледидар және театр саласында кең ауқымда жұмыс істеді. Оның әскери және саяси жазбалары көптеген журналдар мен мерзімдік басылымдарда, оның ішінде The Washington Post, The New York Times және The Wall Street Journal газеттерінде жарияланды. Ол Нью-Йорк штатының солтүстігінде тұрады.

Алғашқы жылдар және білім

Ол 1955 жылдың 2 тамызында Манхэттенде дүниеге келді. Бұл 1997 жылы берген сұхбатында бала кезінде "әдебиет жазушы болудан басқа ештеңе қаламайтынын" айтқан сөзімен расталды. Карр бастауыш білімін Гринвич-Виллидждегі Сент-Люк мектебінде, ал орта білімін Нью-Йорк қаласының орталық бөлігіндегі Friends Seminary-де алды. Каррдың әскери тарихқа деген қызығушылығы, квакер мектебі Friends Seminary-де оқуға бейімделуіне көмектеспеді. Ол жақсы оқушы болғанмен, мектептің дәретханасында шырша бомбаларын жарып, ойын-құлықтар жасады. Оның мектептегі үлгерім тізіміне "әлеуметтік тұрғыдан қолайсыз" деп жазылғанын көргенде, ол "таң қалды". "Біздің мектепте опиум мен кокаин сататын жігіттер болды, мұғалімдер оларды бөлек алып әңгімелесетін". Бұл белгілеу оны Гарвардқа түсуден алды. Каррдың көптеген туындылары балалық шақтағы зорлық-зомбылықтан туған мінез-құлықтың нәтижесінде жасалған зорлық-зомбылық туралы. Оның әкесі, балалық шағында қиын жағдайларға тап болып, адам өлтіру айыбымен сотталған, әйелі мен балаларына физикалық және эмоционалдық зорлық-зомбылық көрсеткен. Карр әкесінің ұрып-соғуына ерекше назар аударғанын есіне алады: "Мен бала кезімнен оны қатты қорқыта бастадым, менің пікірімді айтуға бейімділігім оны қорқытты. Алкоголиктер мұндай балаларды ұнатпайды". Алкоголь мен ашу-ызаның салдарынан туған физикалық және сөздік зорлық-зомбылық, Каррдің ата-анасы сегіз жасында ажырасқаннан кейін де тоқтаған жоқ. Карр әкесінің қылмысы туралы 18 жасқа толғанда ғана білді. Ол оқиғаға шок болғанын, бірақ "күтпегенін" айтады. Манхэттеннің көшелерінен басқа, оның сүйікті орындары қаланың кинотеатрлары болды. Ол бастапқыда классикалық, содан кейін соғыс фильмдерін жақсы көріп, әскери тарихқа қызығушылық таныта бастады. "Бұл зорлық-зомбылықты іздеу еді, біріншіден, мақсатқа бағытталған, екіншіден, анық этикалық кодекспен басқарылатын. Менің неге солай істегім келетіні анық", - деді ол 1994 жылы New York журналына берген сұхбатында. Ол сонымен қатар әлемдік мәселелер бойынша еркін мақалалар жазды. Бұл белгілі тарихшы және АҚШ сыртқы саясатының сарапшысы Джеймс Чейске Нью-Йорк университетінен кеткеннен кейін Каррға Foreign Affairs Quarterly журналының зерттеушісі және редакторлық көмекшісі болып жұмысқа орналасуға көмектесті. Джон Спайхердің ұзақ жылдардан бергі досы Чейс Каррды тоғыз жасынан бері білетін және оның кеңесшісі болған. "Қиын өсіп-өскендігіне байланысты Кейлеб көптеген ересектерге сенбеді", - деді Чейс 1994 жылы New York журналына берген сұхбатында. "Мен ерекше болдым, өйткені ол мені өз жағында екенін сезінді". 1980 жылы Карр сыртқы істерді толығымен түзетіп, өзінің алғашқы романын жариялады, "Уәде етілген жерді қоршау", Нью-Йорктегі үш жас жігіт туралы жастық шақтағы оқиға. Ол "Мені тамақтандырғандардың барлығына және Джеймс Чейске" арналған. "Уәде етілген жерді қоршау" басылып шыққаннан кейін 20 жылға жуық уақыт өткен соң, кітап сатушылардың кітап үшін ұсынған өте жоғары бағалары Каррды кітаптың Amazon.com бетінде осы "өзін-өзі сынға алуын" жариялауға мәжбүр етті: "Мен осы кітаптың авторымын. Оның бірнеше жақсы көрінісі бар, бірақ бұл негізінен "roman à clef" деген мағынасыздық, әрбір жазушы оны өз жүйесінен ерте шығаруы керек. Өзіңізге жақсылық жасап, мен жазған басқа да нәрселерді оқыңыз (сендер маған да жақсылық жасайсыңдар). Жастық шақтағы ақымақтықты кешіріңіз". (Түпнұсқада баса назар аударылады)

He was born on August 2, 1955, in Manhattan, one of three sons born to Beat Generation figure Lucien Carr and Francesca von Hartz. This reaffirmed an earlier sentiment in a 1997 interview, where he stated that, as a child, he "wanted nothing less than to be a fiction writer". Carr received his primary education from St. Luke's School in Greenwich Village and his secondary education from Friends Seminary, also in downtown New York City. Carr's interest in military history did not help him fit in at Friends Seminary, a Quaker school. He was an excellent student, but he was guilty of pranks like setting off cherry bombs in the school lavatories. When he discovered that his school transcript was marked "Socially Undesirable", he was "stunned". "We had guys in our school who dealt opium and cocaine out of their lockers, and the teacher would take them aside and have conversations". The designation was enough to keep him out of Harvard. Much of Carr's fiction deals with violence perpetrated by people whose behavior has its origins in childhood abuse. His father, whose famously turbulent childhood ended in a conviction for manslaughter, inflicted physical and emotional abuse upon his wife and children. Caleb remembers being singled out for his father's beatings: "He was enormously threatened by me, from the time I was a child—threatened by my tendency to speak what I perceived. Alcoholics don't tend to like children like that." The physical and verbal abuse fueled by alcohol and rage didn't stop even after Caleb's parents divorced when he was eight. Carr did not learn about his father's crime until he was 18. He recalls being shocked, "but not exactly surprised". Among his favorite havens, other than the streets of Manhattan themselves, were the city's movie theaters. He at first preferred classic and then war movies, and became increasingly interested in military history. "Part of it was a desire to find violence that was, in the first place, directed toward some sort of purposeful end, and second, governed by a definable ethical code. And I think it's fairly obvious why I would want to do that", he told New York magazine in 1994. He also wrote freelance articles on global issues. This assisted noted historian and expert on U. S. foreign policy James Chace in helping Carr, after he left New York University, to get a job as a researcher and editorial assistant for the Foreign Affairs Quarterly, where Chace was managing editor. A longtime friend of John Speicher, Chace had known Carr since he was nine and became his mentor. "Because of his difficult upbringing, Caleb didn't trust many adults", Chace told New York magazine in 1994. "I became the exception because he sensed I was on his side." In 1980, Carr left Foreign Affairs to fine tune and publish his first novel, Casing the Promised Land, a coming of age story about three young men in New York City. It was dedicated to "Everyone who fed me and to: James Chace". Nearly 20 years after Casing the Promised Land was published, the extreme prices that book dealers were offering for the volume forced Carr to post this "self criticism" on the book's Amazon. com page: "I am the author of this book. It has a few good scenes, but is essentially 'roman à clef' nonsense that every writer has to get out of his system early on. Do yourself a favor and read anything else I've written (you'll be doing me a favor, too). Forgive the follies of youth." (emphasis in the original)

Джеймс Чейс Каррды Орталық Америкадағы дағдарысты қарастыратын өзінің "Endless War" атты кітабын ұйымдастыруға және редакциялауға шақырды, одан кейін Карр Беркшир Игл және The New York Times үшін еркін тілші ретінде осы тақырыпты қамтыды. Американың ұлттық қауіпсіздікке деген дәстүрлі және нақты көзқарасын зерттейтін, Құрылтайшылардан басталатын бұрын-соңды болмаған және жоғары бағаланған зерттеу. Кітаптан: "АҚШ екі ғасырдан астам уақыт бойы шетелдік қауіп-қатерлерден толық қауіпсіздікке ұмтылып келеді. Ұлттық қауіпсіздікке тіпті әлеуетті қауіп төндіретін жағдайлардан да қорқып, американдықтар өз шекараларына, сондай-ақ стратегиялық немесе саяси тұрғыдан біздің қауіпсіздігімізге байланысты деп санайтын шетелдік мемлекеттер мен провинцияларға жасалған нақты және қиялданған шабуылдарға күшпен жауап берді. Бірақ толық қауіпсіздікке жету мақсаты үнемі бізден қашып жатыр". 1989 жылы ол MHQ: The Quarterly Journal of Military History журналының редакторы болды, сонымен қатар оның өмірбаяны және кең танымалдыққа ие болған алғашқы кітабы жарық көрді. Карр 1980-90 жылдары Голливудта сценарист және продюсер ретінде де белсенді болды. Ол теледидар үшін бір фильм жазды, "Bad Attitudes" (1991), бірақ оның сценарийінің өңделуі мен орындалуы оны қатты көңілді етті. Карр Нью-Йоркке оралып, өзінің табысқа жеткен романы "The Alienist" зерттеуін және жазуын бастады, ол 1994 жылы жарық көрді. Кітап халықаралық бестселлерге айналды және 24-тен астам тілге аударылды. 1995 жылғы Энтони сыйлығының иегері.

Каррдың зорлық-зомбылыққа деген өмір бойындағы қызығушылығы, бастапқыда әскери тарихты зерттеуіне түрткі болды, 1976-1977 жылдардағы "Son of Sam" қылкерлерінің ісімен қатар сериалды кісі өлтірушілерді зерттеуге дейін жетті. Келесі романы үшін Карр "The Alienist" романынан кейіпкерлерді қайтару арқылы "The Angel of Darkness" романында тағы бір сериалды кісі өлтіру ісін шешуге кірісті, ол 1997 жылы жарық көрді. Екінші кітап тек алдыңғы кітаптан көптеп сатылған ғана емес, сонымен қатар көбірек сынға ие болды. Осы жолы, қылмыс орталығында нәрестелерді өлтіретін әйел тұр. Осы оқиғаның баяндаушысы - доктор Ласло Крейцлер жылдар бұрын түрмеден құтқарған көше баласы Стиви Таггарт. Тақырып туралы сұрағанда Карр былай деді: "Өмірде сенімді болуға болатын бір қарым-қатынас бар, ол қиянатқа ұшырамайтын, мұндай ауыртпалықты бастан өткермейтін қарым-қатынас бар деп сенгіңіз келеді, бірақ ол жоқ. Шындығында, егер баспасөз беттерінде көріп отырған аналар мұндай нәрсе жасаса, онда осының қаншасы істеліп жатыр деген сандар одан да көп болуы мүмкін". Ол Сомалиге жасалған әскери операциясы ("Сомалидің салдары"), ЦРУ-дың сыбайлас жемқорлығы және оның пікірінше, әдепсіздігі ("Aldrich Ames және американдық барлау қызметінің жүргізілуі") және таза "гуманитарлық" әскери операцияларын жүргізудің мәнсіздігі туралы ("Гуманитарлық иллюзия") танымал эсселер де жариялады, сонымен қатар көптеген қауіпсіздік және әскери саясат туралы материалдар жазды. Осы еңбектері үшін Random House Каррды Modern Library War сериясының редакторы етіп тағайындады. Карр сонымен қатар олардың Modern Library кеңесінің мүшесі. Осылайша, 1998 және 1999 жылдары ол "100 үздік" жобасына қатысып, 20 ғасырдың 100 үздік романы мен 100 үздік ғылыми еңбегіне дауыс берді. 2000 жылы Карр өзінің келесі романын жариялады, "Killing Time", тағы бір антиутопиялық туынды, осы жолы жақын болашақ: 2023 жыл. Алғаш рет 1999 жылы Time журналында жарияланды. Кітапта ақпараттың көп болуы, оңай манипуляцияға түсуі және осылайша шындықты жиі бүркемелеуі туралы әңгімелеуде. Кейіпкерлер адамзаттың пайдасы үшін мұндай манипуляцияны пайдалануға тырысып, Нью-Йорктен Африканың ормандарына саяхат жасайды, бірақ олар өз күш-жігерінің орталық трагедиялық парадоксына тап болады, кітаптан алынған және қазір кең таралған сөзбен айтқанда: "Ақпарат - білім емес". Кейбір адамдар USA Today-дің "Killing Time - ақпараттық дәуірдің апаттық еркіндігі" және "Alienist формуласынан батыл қашып, бірақ Карр әлі де ширақ сюжеттің шебері, оқиғаның соңына дейін үдемелі қарқынмен жетеді" деген пікірімен келіссе де, көптеген адамдар ақпаратты манипуляциялаудың және оның салдарының мұңды көрінісіне тым пессимистік көзқарас танытты және кітап New York Times бестселлері тізіміне ұзақ уақытқа кірген жоқ. 2001 жылдың 11 қыркүйегіндегі шабуылдардан кейін, Карр өзінің жазбаларында терроризм туралы ескерткен нәрселерге ұқсас оқиғалар орын алды, ол "Terrorism as Warfare" мақаласын негіз етіп...

Carr's lifelong interest in violence, which initially fed his study of military history, expanded into a study of serial killers with the advent of the Son of Sam murders of 1976–1977. For his next novel, Carr brought back the principals from The Alienist to solve another serial murder case in The Angel of Darkness, published in 1997. The sequel not only sold more copies than its predecessor, it received more critical acclaim. This time, the killer at the center of the hunt is a female murdering infants. The narrator for this adventure is Stevie Taggart, the street urchin Dr. Laszlo Kreizler saved from jail years earlier. When asked about the subject matter, Carr stated, "You want to believe that there's one relationship in life that's beyond betrayal a relationship that's beyond that kind of hurt and there isn't. The simple fact is, if the mothers that we see in the press are doing this kind of stuff, then the numbers who are actually doing it are probably much higher." He also published widely recognized essays on the Somalia intervention ("The Consequences of Somalia") on the corruption and what he saw as the immorality of the CIA ("Aldrich Ames and the Conduct of American Intelligence"), and the pointlessness of trying to pursue purely "humanitarian" military interventions, which the Clinton administration was trying to establish as a doctrine ("The Humanitarian Illusion"), along with numerous other security and military policy pieces. In recognition of these efforts, Random House appointed Carr editor for the Modern Library War series. Carr is also a member of their Modern Library Board. As such, in 1998 and 1999, he participated in the "100 best" project, voting on the 100 best novels and 100 best non fiction works of the 20th century. In 2000, Carr published his next novel, Killing Time, another dystopian tale of the future, this time the near future: 2023. First serialized in Time magazine in 1999. The book finds a world with an abundance of information too easily manipulated, thus frequently obscuring reality. The characters travel from New York to the jungles of Africa in their quest to use such manipulation for the benefit of mankind, only to find themselves enmeshed in the central tragic paradox of their efforts, summed up best in a line from the book that is now a commonplace: "Information is not knowledge". Although some agreed with USA Today that Killing Time was "a techno terrifying tale of the information age run amok" and "a daring departure from the successful Alienist formula, but Carr is still a master of the cliffhanger, serving up a non stop thrill ride as the story builds to a surprising finish", many found its stark view of information manipulation and its consequences too pessimistic, and the book was only briefly a New York Times bestseller. Following the attacks of September 11, 2001, which were along the lines that Carr had warned of in his writings on terrorism, he returned to the subject, using his "Terrorism as Warfare" piece as the basis for his best selling, highly acclaimed but controversial book, The Lessons of Terror: A History of Warfare Against Civilians. Published in 2002, this study of the history of terrorism from ancient Rome to the present was among the first to provide a precise definition of terrorism, one that has endured and made the book a landmark book in the field: Once again, reviews were extreme but mixed: some did not share the opinion of the Christian Science Monitor, which foretold correctly that, "After the deadly attacks against the United States, many Americans may now find Carr's earlier arguments prescient and his approach the only one that has a chance of working;" instead, many critics agreed with Newsweek opinion that, "The Lessons of Terror is so earnest, so well informed and so outrageous that almost any reader will find something to love and something that will make you want to throw the book across the room. It is, in short, pure Carr." But the work achieved the influence among military historians, one of the most eminent of whom, John Lynn, subsequently declared, in his own ensuing volume, Battle: a History of Combat and Culture, that Carr's "insistence that Terrorism [sic] can be traced back to the ancient world and that great armies and great states have engaged in attacks on civilians designed to intimidate and terrorize them is important in both obvious and subtle ways", as well as among terrorism experts, and the military and defense communities that Carr had sought; and it formed the basis of his deeper involvement in an advisory capacity for members of the government. Shortly after its publication, he testified before the House Subcommittee on National Security, met privately with Defense Secretary Donald Rumsfeld to discuss the future of the war on terrorism, and served as a guest speaker on every major network and many cable news outlets during the American invasions of Afghanistan and Iraq. Carr was scheduled to appear on February 6, 2002, at the Council on Foreign Relations to discuss his book, The Lessons of Terror. On February 4, 2002, the appearance was cancelled. Various reasons for the halting of the engagement were put forth in the media. One council member was told there was a scheduling conflict; others alleged not enough members signed up; yet Carr believed the real reason was due to his criticisms of Henry Kissinger, who was a member of the council. Bard College had asked Carr, in 2003, to speak on the topic of Imperial America. He furthered his relationship with Bard as a visiting professor of history from 2004 to 2005 teaching courses ranging from World Military History to the History of American Intelligence to the History of Insurgencies and Counter Insurgencies. In 2007, he again participated in the Bard Globalization and International Affairs Program's Speakers Series speaking on the topic of anticipating counter insurgency in Iraq. On September 10, 2002, Carr participated in the Bard's Globalization and International Affairs Program panel discussions to mark the events of September 11, 2001, discussing the repercussions of the attacks on the World Trade Center, Shanksville, Pennsylvania, and the Pentagon. In 2013, Bard hosted a six week academic exchange program on foreign policy with the U. S. State Department, titled, "Grand Strategy in Context: Institutions, People, and the Making of U. S. Foreign Policy". In 2005 Carr published The Italian Secretary, subtitled A Further Adventure of Sherlock Holmes. The project was initially to be part of an anthology of new Sherlock Holmes stories by modern mystery writers. When asked why he took on this project, Carr responded, "I think my interest in Holmes is probably like a lot of authors'. There are authors for whom the Holmes stories are part of the beginning of their decision to become writers, especially writers who aspire to popular fiction that has a bit more to it." Carr's next fiction endeavor, an ambitious volume he had been tinkering with since the 1980s, was published under the title The Legend of Broken in 2012. This work of speculative history set during a time period we know little about—the Dark Ages—imagines a multilayered tale where cultures collide in their bid to rule a kingdom where the borders of the natural world seem to almost bleed over into the unnatural, at times, although Carr was and is adamant in his declaration that the book was not a work of fantasy. The fictional kingdom of Broken occupies the part of modern Germany known as the Harz Mountains, in particular the mountain peak known as Brocken, which for centuries had been considered the seat of supernatural doings, because, Carr demonstrates, of the ignorance and superstition of man. As the book progresses we see how the word "broken" pertains, not only to the city, but also to the characters. The book is an allegory, a cautionary tale for our own time that The Washington Post declared, "an excellent and old fashioned entertainment The Legend of Broken seamlessly blends epic adventure with serious research and asks questions that men and women grappled with in the Dark Ages and still do today." Carr spent several years researching and writing his most recent novel, Surrender, New York, published August 23, 2016, by Penguin Random House. He stated, "This book is essentially a modern application of the principles and theories of Dr. Laszlo Kreizler to criminal behavior especially that directed at children." After many failed attempts at adapting The Alienist to film, Paramount announced, in the summer of 2015, that it had partnered with TNT to produce a TV series adaptation helmed by Cary Fukunaga, Emmy winning director of True Detective. Carr, tentatively hired on (pending his approval of the final scripts produced) as a consulting producer, commented, "After twenty years of tough struggle and countless failed attempts, I'm delighted that Paramount Television, Anonymous Content and TNT have decided to join forces and bring 'The Alienist' to life in what, based on the material I've read, has the potential to be a faithful and exciting TV series." Hossein Amini, Gina Gionfriddo, E. Max Frye and John Sayles also joined the Paramount Television and Anonymous Content project as writers. Carr has consistently kept up his nonfiction writing, on terrorism, especially. In response to the continued threats from ISIS near the end of 2015 and early in 2016, for example, Carr published a quartet of essays embodying once again his roots as a noted military scholar. The first article, published in the Los Angeles Times, was "If France Wants to Succeed against Islamic State, it should Study the U. S. Invasion of Afghanistan". That was followed by "Let Europe Lead the War in Syria: History Counsels Caution for American Troops", published in the New York Daily News. Next, Vanity Fair published, "The Frantic Media Response to San Bernardino is Making Us Less Safe;" and most recently, the Daily News published another essay of Carr's called, "Strangling Isis, Slowly but Surely". The last warned what Carr saw as an American public that has never fully recovered psychologically from the attacks of 9/11 that the Global War on Terrorism will never have "a Hiroshima moment", and should not attempt one; instead, victory will only be gained patiently and over a span of decades.

Басқа жұмыстар

Каррдың үйдегі алғашқы жылдары қаужырлық пен зорлық-зомбылыққа толы болғанымен, балалық шақтағы досы Джеймс Чейс сол үйдің "білімге толы болғанын" айтты. Оның айтуынша, "Көп адамдар тар көңісті болады. Бірақ Каррлардың барлығы музыканы, тарихты, әдебиетті керемет жақсы біледі – олар шынымен ерекше". 1980 жылдары Карр ғылым және журналистика саласындағы мансабын жалғастырды; ол түндерін театрда режиссерлікпен айналысып, репертуарлық қойылымдар мен өзінің пьесаларын сахнаға қойды. Бұған қоса, ол Hell and High Water тобында гитарада ойнады.

Жеке өмір

Карр өмірінің көп бөлігін Манхэттеннің төменгі шығыс жағында өткізді, жаздарын және көптеген демалыс күндерін Нью-Йорктің Черри-Плейн ауылындағы отбасылық үйінде өткізді. 2000 жылы ол Черри-Плейндегі «Мизерри-Маунтин» деп аталатын жеке меншігін сатып алды; ал 2006 жылы сонда тұрақты түрде көшті. Ол 17 жыл бойы сибириялық құтқарған Masha мысығымен бірге тұрды. Маша 2022 жылдың сәуір айында қайтыс болды. 2024 жылдың қаңтарына қарай Кейлеб Карр емделе алмайтын қатерлі ісікке шалдыққан.

Бағандар

2003 жылғы "Нью-Йорк обсерваторы". Тарихи контекст: М. И. А. – Бас қолбасшыны кінәлау
2003 жылғы "Нью-Йорк обсерваторы". Бағдадты көру туралы
2003 жылғы "Нью-Йорк обсерваторы". Әскери мүмкіндіктерді бағалау күн тәртібінде; Маурин той жасап отыр
2003 жылғы "Нью-Йорк обсерваторы". Бағдадтағы қаһарлы көрініс
2003 жылғы "Нью-Йорк обсерваторы". Қорқыныш Ирак соғысының шабуылдық мақсаттарын басып тастады
2003 жылғы "Нью-Йорк обсерваторы". Стратегиялық бомбалау әскери этика мәселесін тудырады
2003 жылғы "Нью-Йорк обсерваторы". Түркиядағы қиындықтар және «Аль-Каида» ұсталғандары жағдайды шиеленістірді
2003 жылғы "Нью-Йорк обсерваторы". Буш қақтығысы: Ирак соғысындағы әскери тәсілдер

Пікірлер

Карр, Кейлеб (2015 жылдың 31 наурызы). "ИИДҰ-ны жеңу, баяу бірақ сенімді түрде: үрейленбеңіз және Хиросима сияқты бір сәт күтпеңіз". Нью-Йорк Daily News

Журнал жарияланымдары

2007 "Терроризм": Неге анықтамасы кең болуы керек, World Policy Journal, Vol. 24, No.4 (көктем, 2007), с. 47–50
1996/1997 Терроризм соғыс ретінде: Әскери тарих сабақтары, World Policy Journal, Vol.13, No.4, (қыс, 1996/1997), с. 1–12
1995: Фашизм дәуіріндегі интернационализм, World Policy Journal, Vol. 12, No. 2, (жаз, 1995), с. 67–70
1994: Қараңғы рыцарь, MHQ: Әскери тарих журналы, Vol. 6, No. 3, (көктем, 1994)
1994: Олдрич Эймс және американдық барлау қызметінің жүріс-тұрысы, World Policy Journal, Vol. 11, No. 3 (күз, 1994), с. 19–28
1993: Сомалидің салдары, World Policy Journal, Vol. 10, No. 3 (күз, 1993), с. 1–4
1992: The American Rommel, MHQ: Әскери тарих журналы, Vol. 4, No. 4, (жаз, 1992)
1990: Оливер Кромвельдің қиындыққа ұшыраған генийі, MHQ: Әскери тарих журналы, Vol. 2, No. 4, (жаз, 1990)
1989: Үнсіз адам, MHQ: Әскери тарих журналы, Vol. 2, No. 4, (көктем, 1989)

Пікірлер

Карр, Кейлеб (2002) Нью-Йорк Таймс. Дәуірдің жауыздығымен күресу
Карр, Кейлеб (2000) Нью-Йорк Таймс. Ішуге бір тамшы да жоқ
Карр, Кейлеб (1993) Нью-Йорк Таймс. Жекхан Жаратушы ма?
Карр, Кейлеб (1992) Нью-Йорк Таймс. Соғысты генералдарға қалдыру керек пе?
Карр, Кейлеб (1992) Нью-Йорк Таймс. Миннесотадағы өлім саяхаты

Басқа

2002 Жалған терроризммен күрес: «Зұлымдық осі», көпжақты ұстау немесе бір жақты қақтығыс, Палата тыңдалымы, 107-ші Конгресс. (2002 жылғы 16 сәуірде)