Орта ғасыр голланд суретшілері Лимбург ағайындылары
Limbourg brothers
Лимбург ағайындылары – 14-ші ғасырдың Нидерланд суретшілері. Халықаралық готика стиліндегі кітап безендірушілер, «Très Riches Heures du Duc de Berry» авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ортағасырлық голланд суретші ағайындылары
Medieval Dutch miniature painter brothers
Лимбург ағайындылары (Gebroeders van Limburg немесе Gebroeders Van Lymborch; шамамен 1385 – 1416 жылдары) – Нижмеген қаласынан шыққан голланд миниатюра суретшілері (Герман, Пол және Жан). Олар 15 ғасырдың басында Франция мен Бургундияда қызмет етті, Халықаралық готика стилінде жұмыс істеді. Олар ең танымал ортағасырлық кезеңнің соңғы жарықтандырылған қолжазбаларына – «Duc de Berry-дің аса бай сағаттары» (Très Riches Heures du Duc de Berry) мен Жан де Франс, Бургундия герцогінің «Қасиетті сағаттары» (Belles Heures) үшін миниатюралар салып, беттердің жиектерін безендірді. Олардың еңбектері екеуінде де көбінесе толық сақталған, алайда көптеген маңызды қолжазба жобалары сияқты, «Duc de Berry-дің аса бай сағаттары» толық аяқталған жоқ.
The Limbourg brothers (Gebroeders van Limburg or Gebroeders Van Lymborch; fl. 1385 – 1416) were Dutch miniature painters (Herman, Paul, and Jean) from the city of Nijmegen. They were active in the early 15th century in France and Burgundy, working in the International Gothic style. They painted the miniatures and decorated page margins for the best known late medieval illuminated manuscript, the Très Riches Heures du Duc de Berry, the Belles Heures of Jean de France, Duc de Berry, in both of which their work survives largely complete although, like many grand manuscript projects, the Très Riches Heures was not finished.
Отбасылық тарихы және ерте өмір
XIV ғасырдың ортасында Иоганн де Лимборг архивтерде кездеседі. Ол Мёздегі Лимбургтен Нимвегенге, содан кейін Гелдер герцогтығының астанасына келген болуы мүмкін, және Арнольд де Лимбурхтың әкесі болған сияқты, ол ағаш кескіш және мүсінші, оның есімі ортағасырлық мұрағаттарда да кездеседі. 1385 жылы Арнольд Мехтильда Маелвель немесе Малоэльге үйленді. Арнольд пен Мехтильданың келесі он жылда алты баласы болды: үш ұл, Герман, Пол және Жан шамамен 1385 және 1388 жылдар аралығында дүниеге келді; 1390 жылдардың басында тағы екі ұл, ал 1390 жылдардың ортасында – қыз. 1390 жылдардың соңында (шамамен 1398 жылы) Герман мен Жан Парижге жіберілді, онда 1399 жылғы жазбалар оларды париждік алтыншының шәкірттері ретінде тіркеді, бұл мүмкін туысы ұйымдастырған. Сол жылы алтын шеберлері Парижде індет басталуына байланысты жігіттерді Гелдерге қайтарды. Олар Брюссельде тұтқындалып, түрмеге қамалды, бұл Брабант пен Гелдер арасындағы қақтығыс салдарынан болған болуы мүмкін, олардың құны 55 экю және түрме шығындары болды. Сол жылы балалардың әкесі қайтыс болды, анасы мүсірленді және оларды босатуға шамасы келмеді. Брюссельдегі жергілікті гильдия мүшелері қаражат жинауға тырысты, бірақ алты ай өткен соң жігіттер әлі де тұтқында болды, 1400 жылдың мамыр айында Филипп Батыл құн төлегенге дейін.
A Johannes de Lymborgh appears in mid 14th century archives. He may have come from Limbourg on the Meuse to Nijmegen, then the capital of the duchy of Gelre, and appears to be the father of Arnold de Limbourch, a wood carver and sculptor whose name also appears in medieval archives. In 1385 Arnold married Mechteld Maelwael or Maloeul. Arnold and Mechteld had six children over the next decade: the three boys, Herman, Paul, and Jean were born between c. 1385 and c. 1388; two more boys in the early 1390s and a daughter in the mid 1390s. In the late 1390s (probably around 1398) Herman and Jean were sent to Paris, where records from 1399 document them as apprentices to a Parisian goldsmith, a position possibly organized by their uncle. That year the goldsmith sent the boys home to Guelders during an outbreak of disease in Paris. They were captured and imprisoned in Brussels, probably because of a conflict between Brabant and Guelders, with their ransom set at 55 écus plus prison expenses. The boys' father had died that year leaving their mother destitute, unable to secure their release. Local guild members in Brussels tried to raise the funds, but six months passed, the boys were still in captives, when Philip the Bold paid the ransom in May of 1400.
Батыл Филипп
1402 жылдың ақпан айында Филип Пол мен Жанды төрт жыл бойы тек қана Киелі кітапты (a très belle et notable Bible) безендіру жұмысына келісімшартқа отырғызды. Дегенмен, қолжазбаның Жан және Пол Лимбургтардың еңбегімен жасалғаны туралы кең пікір қалыптасқан. Moralizée Bible – 13 ғасырда пайда болған, қысқартылған және көп суреттелген Киелі кітаптың бір түрі. Ол нақты форматты ұстанды, онда Киелі кітаптың үзінділеріне түсіндірмелер немесе моральдық тұжырымдар мен суреттер қоса тіркесетін, әр бетте төрт сурет жұбы орналасқан. Мұндай Киелі кітаптарда әдетте 5000-нан астам боялған миниатюралар кездесетін, сондықтан олардың жасалуына кеткен шығын мен еңбек соншалықты зор болғандықтан, оларды тек патшалар ғана тапсырыс беретін. Париждегі 166 нөміріндегі қолжазба – Филиптің әкесі, Франция королі Жан II тапсырыс берген Moralizée Bible-дің дерлік сөзбен сәйкес келетін көшірмесі, бұл Ms. fr. (французша қолжазба) 167 деп белгіленген, онда 5122 миниатюра бар. Осы кезеңде олар Très Belles Heures de Notre Dame-ның бірнеше беттерін, сондай-ақ Petites Heures de Jean de Berry-ге (шамамен 1412 жыл, қазір BnF, Париж) қосылған бір бетті және басқа да шашыраңқы беттерді бояды. 1408 жылдан бастап 1416 жылы қайтыс болғанға дейін ағайындылар туралы 12 қолжазба және тізімдемелерде айтылады, оларды Берридің жеке кеңсесінің басшысы жазған. Бұл құнды сыйлықтарды беру және алмасу туралы мәліметтерді қамтиды. 1408-1413 жылдар аралығында Пауыл герцогтан жаңа жылдық сыйлық ретінде екі алмаз сақина және аю пішіндес изумруд сақина алды; «герцогтың қызметінде киім-кешекпен және ар-ұятымен көзге түруі үшін» 100 экю; ал барлық ағайындылар 1414 және 1415 жылдары сақина алды. Ағайындылар да оларға жомарт сыйлықтармен жауап берді. Осы кезде үш ағайындының барлығы жеке кеңсе басшысының лауазымына ие болды. Герцог Пауылға Бургес қаласында «асыл текті ақсүйекке лайық» үлкен үй сыйлады. Пол Жилет ла Мерсьер есімді қызға ғашық болды, бірақ оның ата-анасы оған қарсы болды. Герцог қызды қамап, тек корольдің бұйрығымен босатты. 1411 жылы Пауыл мен Жилет әйел алды, бірақ олардың некесі баласыз қалды (қыз 12 жаста, күйеуі 24 жаста болған). "Белльс-Оур" 1409 жылы аяқталды, одан кейін "Трэс-Ришес-Оур дю-Дюк де-Берри" басылымы жарық көрді, ол кеш ортағасырлық кітап безендіруінің шыңы деп есептеледі және әлемдегі ең құнды кітаптардың бірі болуы мүмкін. Ол Франциядағы Шантильдегі Конде мұражайында Ms. (қолжазба) 65 ретінде сақталады.
In February 1402 Paul and Jean were contracted by Philip to work for four years exclusively on illuminating a bible (a très belle et notable Bible). although there is consensus that manuscript was executed by Jean and Pol Limbourg. A bible moralisée is a type of condensed and heavily illustrated bible that emerged in the 13th century. It followed a specific format in which bible passages were paired with commentary or moralizations and an image, with each page containing four pairs of images meant to dominate the page. Typically such a bible contained more than 5000 painted miniatures; the cost and labor involved in such a production was so great that only royalty commissioned them. Manuscript 166 in Paris is an almost verbatim copy of the bible moralisée commissioned by Philip's father John II of France, known as Ms. fr. (manuscrit français) 167, which contains 5122 miniatures. Around this period they also painted some pages of the Très Belles Heures de Notre Dame, a single page added to the Petites Heures de Jean de Berry (perhaps in 1412, now BnF, Paris), and other dispersed pages. Between the period of 1408 until their deaths in 1416, the brothers are referenced in 12 extant documents and inventories, recorded by Berry's valet de chambre. These describe payments and exchanges of valuable gifts. Paul received two diamond rings and an emerald ring in the shape of a bear from the duke as New Year's day gifts between 1408 and 1413; 100 ecus "so he could clothe himself and be more honorable in the duke's employ"; and all the brothers received rings in 1414 and 1415. In return the brothers reciprocated with lavish gifts. By that time all three brothers had achieved the position of varlet de chambre. The duke gifted Paul with a large house in Bourges suitable to "a nobleman of the noble blood". Paul was attracted to a young girl, Gillette la Mercière, but her parents disapproved. The duke had the girl confined, and released her only on the king's command. In 1411 Paul and Gillette married anyway, but the marriage remained childless (the girl was 12, her husband 24 at the time). The Belles Heures was finished in 1409 which was followed by Très Riches Heures du Duc de Berry, widely regarded as the peak of late medieval book illumination, and possibly the most valuable book in the world. It is kept as Ms. (manuscrit) 65 in the Musée Condé in Chantilly, France.
Өлім
1416 жылдың бірінші жартысында Жан де Берри және үш Лимбург бауырлары – барлығы 30 жасқа толмаған – қайтыс болды, мүмкін обадан, нәтижесінде Très Riches Heures толыққан жоқ. Белгісіз суретші (вероятно Бартеломи ван Эйк) 1440 жылдары күнтізбе миниатюраларын аяқтады, кітап сол кезде Рене д'Анжудың қолында болған сияқты, ал 1485 жылы Жан Коломб Савой үйі үшін жұмысты аяқтады. Лимбург бауырларының еңбектері көбінесе қол жетімсіз болғандықтан, 19 ғасырға дейін ұмытылып кетті. Бірақ, олар келешек суретшілерге үлгі көрсетті, бұл үлгі миниатюрадан асып түсті. Олар Солтүстік Еуропалық дәстүрде жұмыс істеді, бірақ итальяндық үлгілердің де ықпалын көрсетті. Олардың көркемдік шабытының көздерінің бірі – Брюссель әріптерінің шебері.
In the first half of 1416, Jean de Berry and the three Limbourg brothers – all not yet 30 years old – died, possibly of the plague, leaving the Très Riches Heures unfinished. An unidentified artist (possibly Barthélemy van Eyck) completed the calendar miniatures in the 1440s when the book apparently was in the possession of René d'Anjou, and in 1485 Jean Colombe finished the work for the House of Savoy. The work of the Limbourg brothers, being mostly inaccessible, became forgotten until the 19th century. Nevertheless, they set an example for the next generations of painters, which extended beyond miniature painting. They worked in a Northern European tradition, but display influences from Italian models. Among their own sources of artistic inspiration was the work of the Master of the Brussels Initials.