Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы (1884–1980)
American writer and socialite (1884–1980)
Элис Ли Рузвельт Лонгворт (12 ақпан 1884 – 20 ақпан 1980) – американдық жазушы және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы. Ол АҚШ президенті Теодор Рузвельттің үлкен баласы және оның бірінші әйелі Элис Хатауэй Ли Рузвельтпен болған жалғыз баласы еді. Лонгворт ерекше және даулы өмір сүрді. Оның Республикалық партиясының жетекшісі және АҚШ Өкілдер палатасының 38-ші спикері Николас Лонгворт III-ке жасаған некесі тұрақсыз болды, ал оның жалғыз қызы Паулина сенатор Уильям Борамен болған қарым-қатынасынан дүниеге келді.
Alice Lee Roosevelt Longworth (February 12, 1884 – February 20, 1980) was an American writer and socialite. She was the eldest child of U. S. president Theodore Roosevelt and his only child with his first wife, Alice Hathaway Lee Roosevelt. Longworth led an unconventional and controversial life. Her marriage to Representative Nicholas Longworth III, a Republican Party leader and 38th Speaker of the U. S. House of Representatives, was shaky, and her only child, Paulina, was from her affair with Senator William Borah.
Балалық шақ
Элис Ли Рузвельт 1884 жылдың 12 ақпанында Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданында, 6 West 57th St. мекенжайындағы Рузвельттер отбасының үйінде дүниеге келді. Оның анасы, Элис Хатауэй Ли Рузвельт, Бостон банкі мұрагері болған. Әкесі Теодор сол кезде Нью-Йорк штатының заң шығару жиналысының депутаты еді. Остер-Бей Рузвельттердің бірі ретінде Элис Скайлер отбасының ұрпағы саналды. Ол дүниеге келгеннен екі күн өткен соң, сол үйдің ішінде анасы диагнозы анықталмаған бүйрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Осы күні 11 сағат бұрын Теодордың анасы Марта "Мити" Булоч Рузвельт қызбадан қайтыс болған еді. Теодор әйелінің өлімінен қатты қайғыға батып, оның есіміне тіл тигізуге төзбеді. Ол енді ешқашан оның туралы сөйлемеді, оның жанында оны атауға рұқсат бермеді, тіпті өмірбаянында оның атын жазбады. Сондықтан оның қызы Элис өз атымен емес, "Бейби Ли" деп аталатын болды. Ол өмірінің соңына дейін осы дәстүрді сақтап, көбінесе "Алиса" емес, "Л ханым" деп аталуын қалаған. Бами жас Элисқа зор ықпал етті, ол кейін оны құрметпен еске алды: "Егер Би-апам ер адам болғанда, президент болар еді". Бами оны қамқорлығына алып, Теодор қайтадан үйленгенге дейін Элисті Манхэттендегі кітаптарға толы үйіне көшірді. Теодор Эдит Кермит Кароуға 1886 жылдың 2 желтоқсанында үйленгеннен кейін, Элис әкесі мен өгей анасы тәрбиеледі. Осы некеден Элис бес туған інісі мен апасы болды: Теодор III (Тед), Кермит, Этель, Арчи және Квентин. Теодор 1919 жылы қайтыс болғанша Эдитпен бірге өмір сүрді. Элис өскен кезеңде Бами алыс болған тұлға еді, ол кейін үйленіп, біраз уақытқа Лондонға көшіп кетті. Кейін Элис тәуелсіздікке ие болып, әкесі мен өгей анасымен қарым-қатынасы шиеленіскен кезде, "Бай" апасы оған қажетті құрылым мен тұрақтылықты сыйлады. Өмірінің соңында ол апасы туралы былай деді: "Әр отбасында барлығын бірге ұстап тұратын адам болады. Біздің отбасымызда ол – Анаша сәлем".
Alice Lee Roosevelt was born in the Roosevelt family home at 6 West 57th St. in Manhattan, New York on February 12, 1884. Her mother, Alice Hathaway Lee Roosevelt, was a Boston banking heiress. Her father, Theodore, was then a New York State Assemblyman. As an Oyster Bay Roosevelt, Alice was a descendant of the Schuyler family. Two days after her birth, in the same house, her mother died of undiagnosed kidney failure. Eleven hours earlier that day, Theodore's mother, Martha "Mittie" Bulloch Roosevelt, had died of typhoid fever. Theodore was rendered so distraught by his wife's death that he could not bear to think about her. He almost never spoke of her again, would not allow her to be mentioned in his presence, and even omitted her name from his autobiography. Therefore, his daughter Alice was called "Baby Lee" instead of by her first name. She continued this practice late in life, often preferring to be called "Mrs. L" rather than "Alice." Bamie had a significant influence on young Alice, who would later speak of her admiringly: "If auntie Bye had been a man, she would have been president." Bamie took her under her watchful care, moving Alice into her book filled Manhattan house, until Theodore married again. After Theodore married Edith Kermit Carow on December 2, 1886, Alice was raised by her father and stepmother. Through this marriage, Alice had five half siblings: Theodore III (Ted), Kermit, Ethel, Archie, and Quentin. Theodore remained married to Edith until his death in 1919. During much of Alice's childhood, Bamie was a remote figure who eventually married and moved to London for a time. As Alice later became more independent and came into conflict with her father and stepmother, Aunt "Bye" provided needed structure and stability. Late in life, she said of her aunt: "There is always someone in every family who keeps it together. In ours, it was Auntie Bye."
Өгей анамен қарым-қатынасы
Жас Алиса мен оның өгей анасы Эдит арасындағы қарым-қатынаста шиеленіс болды, ол күйеуінің бұрынғы әйелін жақсы біліп, оны әдемі, бірақ мәнсіз, балаша ойлы ақымақ деп есептейтінін жасырмады. Бірде Эдит оған: "Егер Элис Хатауэй Ли тірі болғанда, Теодорды жалықтырып өлтіретін еді" деп ашуланып айтты. Өгей анасымен үнемі туындаған шиеленіс, әкесінен ұзақ ажырау және оның аз назары Алисаның тәуелсіз, көңілді және өзіне сенімді әйел болып қалыптасуына әсер етті. Әкесі Нью-Йорк штатының губернаторы болғанда, ол әйелімен бірге Алисаны Нью-Йорктегі консервативті қыздар мектебіне жіберуді ұсынды. Жауабында Алиса: "Егер мені жіберсеңіз, сізді ұятқа қалдырамын. Сізді қорлайтын бір нәрсе істеймін. Мен осылай етемін, біліңдер" деп жазды. Кейінірек Алиса өгей анасының юмористик сезіміне ризашылық білдіріп, олардың әдеби талғамдарының ұқсас екенін айтты. Өзінің "Crowded Hours" атты автобиографиясында Алиса Эдит Кароу туралы былай деп жазды: "Мен басқа некеден туған бала екенім қарапайым факт еді және осы жағдаймен күресу қажет болды. Анамыз оны әділдік, сүйкімділік және ақыл-ой арқылы шешіп шықты, және ол мен таныған көптеген адамдардан да жоғары дәрежеде осы қасиеттерге ие болды."
There were tensions in the relationship between young Alice and her stepmother Edith, who had known her husband's previous wife and made it clear that she regarded her predecessor as a beautiful, but insipid, childlike fool. Edith once angrily told her that if Alice Hathaway Lee had lived, she would have bored Theodore to death. Continuing tension with her stepmother and prolonged separation and limited attention from her father created a young woman who was independent, outgoing, and self confident. When her father was Governor of New York, he and his wife proposed that Alice attend a conservative school for girls in New York City. In response, Alice wrote, "If you send me I will humiliate you. I will do something that will shame you. I tell you I will." In later years, Alice expressed admiration for her stepmother's sense of humor and stated that they had shared similar literary tastes. In her autobiography Crowded Hours, Alice wrote of Edith Carow, "That I was the child of another marriage was a simple fact and made a situation that had to be coped with, and Mother coped with it with a fairness and charm and intelligence which she has to a greater degree than almost any one else I know."
Әкесінің президенттік қызметі
1901 жылы Буффалода президент Уильям МакКинли қатылынан кейін оның әкесі қызметке кірісті, бұл оқиғаны ол "шынайы қуанышпен" қарсы алды. Элис 17 жасында танымал тұлғаға және сәндегі үлгіге айналды, ал 1902 жылы әлеуметтік өміріне қадам басқанда "Алиса көгі" деп аталған көйлек киді, бұл әйелдер киіміндегі түстер трендіне және "Алиса көгі көйлек" атты танымал әнді бастау берді.
Following the 1901 assassination of President William McKinley in Buffalo, her father took office, an event that she greeted with "sheer rapture." Alice became a celebrity and fashion icon at age 17, and at her social debut in 1902 she wore a gown of what became known as "Alice blue", sparking a color trend in women's clothing, and a popular song, "Alice Blue Gown."
Қоғамдық мінез-құлық
Әлиса әкесі президент болған кездегі әлеуметтік ортада баршаның назарында болды, ол бұл назарды ұнатып қабылдады, тіпті осындай назардың салдарынан туған кейбір шектеулерге наразы болды. Осы тұрғыдан Әлиса әкесіне ұқсады. Кейін ол Теодор туралы былай деді: "Ол әр үйлену тойында күйеу жігіт, әр жерлеуде майыт, әр шағала рәсімінде нәресте болғысы келеді". Оның әңгіме айтуы мен қимылдары американдықтардың жүрегін жаулап алды, олар оны "Принцесса Әлиса" деп атады. Әлиса өз дәуіріндегі көптеген әлеуметтік нормаларды бұзғанымен белгілі болды. Париждегі Journal des débats газеті 15 ай ішінде Әлиса Рузвельт 407 кешкі асқа, 350 балға және 300 кешке қатысқанын жазды. Бір газет ол Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы сарайда мас күйде өткен оргияда іш киімдерін шешіп, үстелдің үстінде билегенін алға тартты; бірақ бұл ақпарат жалған болып шықты. Ол көпшілік орында темекі шегуге, ер адамдармен көлікте жүруге, түнде тойға қатысуға, Ақ үйдің иесі болған Эмили Шпинат (Эмили – жалғыз әпкесінің есімі, ал Шпинат – оның жасыл түсіне байланысты) атты жыланды ұстады және букмекермен тікелей тікелгенін көрді. Бір күні Ақ үйге келген қонақ Әлисаның президент кеңсесіне жиі кіріп-шығып, көбінесе саяси кеңес беру үшін келгенін айтты. Шамадан тыс шаршаған президент досы, жазушы Оуэн Вистерге, оның әңгімесін үшінші рет үзуінен кейін және оны "терезеден" лақтырып тастаумен қорқытқаннан кейін: "Мен елді басқарамын немесе Әлисаға қамқорлық жасаймын, бірақ екеуін бірдей істей алмаймын" деді.
Alice was the center of attention in the social context of her father's presidency, and she thrived on the attention, even as she chafed at some of the restrictions such attention placed on her. In this, Alice resembled her father. She later said of Theodore, "He wants to be the bride at every wedding, the corpse at every funeral, and the baby at every christening." Her outspokenness and antics won the hearts of the American people, who nicknamed her "Princess Alice." Alice was known for breaking many social norms of her era. The Journal des débats in Paris noted that in 15 months Alice Roosevelt had attended 407 dinners, 350 balls, and 300 parties. One paper alleged that she had stripped down to her lingerie at a drunken orgy held at a Newport, Rhode Island, mansion, and danced atop a table; a story that proved to be false. She smoked cigarettes in public, rode in cars with men, stayed out late partying, kept a pet snake named Emily Spinach (Emily after her spinster aunt and Spinach for its green color) in the White House, and was seen placing bets with a bookie. Once, a White House visitor commented on Alice's frequent interruptions to the president's office, often to offer political advice. The exhausted president commented to his friend, author Owen Wister, after she interrupted their conversation for the third time and he threatened to throw her "out the window", "I can either run the country or I can attend to Alice, but I cannot possibly do both."
Азиялық тур
1905 жылы Элис әкесі, соғыс министрі Уильям Говард Тафтпен бірге Америка делегациясын Жапонияға, Гавайиге, Қытайға, Филиппинге және Кореяға жетектеді. Бұл 23 конгрессменнен (оның ішінде болашақ күйеуі Николас Лонгворт), жеті сенатордан, дипломаттардан, шенеуніктерден және кәсіпкерлерден құралған ең ірі дипломатиялық миссия болды. Жапонияға бағытталған круиз кезінде Элис кемедегі бассейнге толық киініп секірді және конгрессмен Уильям Бурк Кокранды оған қосылуға көндірді, өйткені ол Элис сумен ойнап, қатты қуанып жатқандай көрінді, сондықтан өзі де секіп кеткісі келді. «Келіңіз!» – деді Элис, және ол суға кірді. Газеттер бұл оқиғаны романтикалық тұрғыдан жазып, Элис Лонгвортпен, яғни күйеуге шығар алдындағы адаммен бірге болғанын мәлімдеді. Көп жылдар өткен соң Роберт Кеннеди оны осы оқиға үшін кінәлады, бұл сол кездегі әдепсіздік болғанын айтты, ал Элис, онда сексенге жудап қалған, егер ол киімдерін шешкенде ғана бұл әдепсіздік болар еді деп жауап берді. Элис өзінің «Тырбулыс сағаттары» атты автобиографиясында осы оқиғаға тоқталып, ол киген зығыр юбка мен көйлектің сол дәуірдегі әйелдердің купальнигінен көп ерекшеленбегенін атап өтті.
In 1905, Alice, along with her father's Secretary of War, William Howard Taft, led the American delegation to Japan, Hawaii, China, the Philippines, and Korea. It was the largest such diplomatic mission thus far, composed of 23 congressmen (including her future husband Nicholas Longworth), seven senators, diplomats, officials, and businessmen. During the cruise to Japan, Alice jumped into the ship's swimming pool fully clothed, and coaxed Congressman William Bourke Cockran to join her in the water after he commented that she looked to be having such fun swimming about, that he was tempted to jump in himself. "Come along " she replied and in he came. Putting a romantic spin on the story, newspapers reported it was Longworth, to whom Alice was engaged. Years later Robert F. Kennedy would chide her about the incident, saying it was outrageous for the time, to which the by then octogenarian Alice replied that it would only have been outrageous had she removed her clothes. In her autobiography, Crowded Hours, Alice made note of the event, pointing out that there was little difference between the linen skirt and blouse she had been wearing and a lady's swimsuit of the period.
Некелік өмір
1905 жылдың желтоқсанында Вашингтонға дипломатиялық сапардан оралғаннан кейін Элис Огайо штатының Цинциннати қаласынан шыққан АҚШ-тың Республикалық партиясынан Конгресс депутаты Николас Лонгворт III-ке күйеу сұрады, ол ақырында Палата спикері болды. Екі айдан кейін Элис 22 жасқа толар еді. Олар бірнеше жыл бойы бір әлеуметтік ортада араласып жүрген, бірақ олардың қарым-қатынасы Императорлық саяхат кезінде нығайды. Лонгворт – Огайодағы беделді отбасының мүшесі, ол Элистен 14 жас үлкен еді және Вашингтондағы әйгілі богемиялық өмір салтымен танымал болған. Олардың некесі 1906 жылдың ақпан айында өтті және сол маусымның ең танымал оқиғасы болды. Тойға мыңнан астам қонақ шақырылды, ал сыртында мыңдаған адам келіншекті көру үмітімен жиналды. Элис көк түсті келіншік киді және әскери шенеунік берген қылышпен тойлық тортты кесті. Тойдан кейін жұбайлар Кубаға барып, содан кейін Цинциннатидегі Лонгворттардың үйіне сапар шекті. Одан кейін Англия мен Еуропаға саяхат жасады, онда Ұлыбритания королі Эдуард VII, Германия императоры Вильгельм II, Жорж Клемансо, Уайтлоу Рид, Лорд Керзон және Уильям Дженнингс Брайанмен кешкі ас өткізді. Олар Вашингтондағы 2009 Массачусетс авенюсінде үй сатып алды, қазір ол Вашингтон құқықтық қорының кеңсесі. Элис 1912 жылғы президенттік сайлауда әкесінің «Bull Moose» президенттік кандидатурасын жақтап сөйледі, ал күйеуі президент Уильям Говард Тафтқа адал болды және Республикалық партия тізімі бойынша қайта сайлануға түсті. Николас Лонгворт сол жылы Демократ үміткер Стэнли Э. Боудлге Конгресс депутатылығынан тартысты. Сол сайлау кезеңінде Элис әкесінің вице-президенттікке үміткері Хирам Джонсонмен Лонгворттың сайлау округінде сахнаға шықты. Лонгворт 105 дауыс айырмасымен жеңіліп, өзінің жеңілісіне 100 дауысқа дейін кінәлі екенін әзілдеп айтты. Алайда, Николас Лонгворт 1914 жылы қайта сайланды және өмірінің соңына дейін Конгресте қызмет етті. Элис өте өткір және әзілкештің қабілетімен танымал болды, тіпті осы сезімтал жағдайда да, өйткені ол бастапқыда қызына «Дебора» деген есім қоюды жоспарлаған еді. Бір отбасылық дос айтуынша, «барлығы оны [Паулинаны] «Аврора Бора Элис» деп атаған».
In December 1905, after returning to Washington from their diplomatic travels, Alice became engaged to Nicholas Longworth III, a Republican U. S. House of Representatives member from Cincinnati, Ohio, who ultimately would rise to become Speaker of the House. Alice would become 22 years old in two months. The two had traveled in the same social circles for several years, but their relationship solidified during the Imperial Cruise. A scion of a socially prominent Ohio family, Longworth was 14 years her senior and had a reputation as a Washington D. C. playboy. Their wedding took place in February 1906 and was the social event of the season. It was attended by more than a thousand guests with many thousands gathered outside hoping for a glimpse of the bride. She wore a blue wedding dress and dramatically cut the wedding cake with a sword (borrowed from a military aide attending the reception). Immediately after the wedding, the couple left for a honeymoon that included a voyage to Cuba and a visit to the Longworths in Cincinnati. This was followed by travels to England and the Continent which included having dinners with King Edward VII of the United Kingdom, Kaiser Wilhelm II of Germany, Georges Clemenceau, Whitelaw Reid, Lord Curzon, and William Jennings Bryan. They bought a house at 2009 Massachusetts Avenue, N. W., in Washington, D. C., now the headquarters of the Washington Legal Foundation. Alice publicly supported her father's Bull Moose presidential candidacy in the 1912 presidential election, while her husband stayed loyal to his mentor, President William Howard Taft, and was running for reelection on the Republican ticket. Nicholas Longworth narrowly lost his House seat that year to Democratic challenger Stanley E. Bowdle. During that election cycle, Alice appeared on stage with her father's vice presidential candidate, Hiram Johnson, in Longworth's own district. Longworth lost by about 105 votes and she joked that she was worth at least 100 votes (meaning she was the reason he lost). However, Nicholas Longworth was elected again in 1914 and stayed in the House for the rest of his life. Alice was renowned for her "brilliantly malicious" humor, even in this sensitive situation, since she had originally wanted to name her daughter "Deborah," as in "de Borah." And according to one family friend, "everybody called her [Paulina] 'Aurora Borah Alice.'"
Рузвельттен кейінгі президенттік
Рузвельт отбасы Ақ үйден көшіп кету уақыты келгенде, Элис жаңа бірінші ханым Нелли Тафттың вуду қуыршағын алдыңғы аулаға жерледі. Кейіннен Тафттың Ақ үйі оны бұрынғы резиденциясына кіргізбеді – бұл бірінші, бірақ соңғы әкімшілік болған жоқ. Вудро Вильсонның әкімшілігі кезінде (ол 1916 жылы Вильсонның есебінен айтылған ұятты әзіл үшін оны кіргізбеді), Элис Америка Құрама Штаттарының Ұлттар Лигасына қосылуына қарсы күресті. Элис өте өткір тілді болғандықтан, оның сөздері дос-жарандар мен жауларға да әсер ететін. Журналист және туысы Джозеф Райт Алсоп V 1940 жылы республикалық президенттік үміткер Венделл Уилкиге халықтың қолдауы бар екенін мәлімдегенде, Элис: «Иә, он мың елдік клубтардың тамыры бар» деді. 1940 жылғы президенттік науқанында ол «Франклин үшін үшінші мерзімге дауыс беруден гөрі Гитлерге дауыс бергенді жақсы көремін» деп ашық айтты. Элис 1944 жылы өзінің туысы Франклиннің қарсыласы Томас Дьюиді, қарындаш мойынды республиканы «үйлену тортындағы күйеу жігітпен» салыстырып, тілге келтірді. Бұл бейне жадында қалды және Дьюи губернаторы екі рет президенттік сайлауда жеңіліске ұшырады. Паулина Лонгворт Александр Маккормик Стурмға тұрмысқа шықты, олардың қызы Джоанна дүниеге келді (9 шілде, 1946 ж.т.). Александр 1951 жылы қайтыс болды. Паулинаның өзі 1957 жылы ұйықтау дәрілерін көп ішіп қайтыс болды. Паулинаның қайтысы алдында, ол Элиспен Джоаннаны осындай жағдайда қалай күту керектігін талқылаған еді. Элис немересінің қамқорлығы үшін күресіп, оны тәрбиелеу құқығын жеңіп алды. Элис қызымен арақатынасынан айырмашылығы, ол немересіне қатты бейімділік танытты, екеуі өте жақын болды. 1969 жылы American Heritage журналында Джоанна «өте тартымды және зиялы жиырма екі жасар қыз» деп сипатталды және «Лонгворт ханымның жастығын сақтауына үлкен үлес қосқан» делінді. Бір досы: «Мырза. Л. Джоаннаға керемет әке де, ана да болды, көбінесе әке болды».
When it came time for the Roosevelt family to move out of the White House, Alice buried a Voodoo doll of the new First Lady, Nellie Taft, in the front yard. Later, the Taft White House barred her from her former residence—the first but not the last administration to do so. During Woodrow Wilson's administration (which barred her in 1916 for a bawdy joke at Wilson's expense), Alice worked against the entry of the United States into the League of Nations. Alice's wit could have political effects on friend and foe alike. When columnist and cousin Joseph Wright Alsop V claimed that there was grass roots support for Republican presidential candidate Wendell Willkie, the Republican hope to defeat FDR in 1940, she said yes, "the grass roots of 10,000 country clubs." During the 1940 presidential campaign, she publicly proclaimed that she'd "rather vote for Hitler than vote for Franklin for a third term." Alice demolished Thomas Dewey, the 1944 opponent of her cousin Franklin, by comparing the pencil mustached Republican to "the bridegroom on the wedding cake." The image stuck and Governor Dewey lost two consecutive presidential elections. Paulina Longworth married Alexander McCormick Sturm, with whom she had a daughter, Joanna (b. July 9, 1946). Alexander died in 1951. Paulina herself died in 1957 from an overdose of sleeping pills. Not very long before Paulina's death, she and Alice had discussed the care of Joanna in case of such an event. Alice fought for and won the custody of her granddaughter, whom she raised. In contrast to Alice's relationship with her daughter, she doted on her granddaughter, and the two were very close. In an article in American Heritage in 1969, Joanna was described as a "highly attractive and intellectual twenty two year old" and was called "a notable contributor to Mrs. Longworth's youthfulness The bonds between them are twin cables of devotion and a healthy respect for each other's tongue. 'Mrs. L.,' says a friend, 'has been a wonderful father and mother to Joanna: mostly father.
Саяси байланыстары
Алиса кішкентай кезінен-ақ саясатқа қызығушылық танытқан. Әпкесі Бами қарттығы мен аурудың салдарынан қабілетсізденген кезде, Алиса әкесіне ресми емес саяси кеңесші болып кірісті. Ол 1912 жылы Уильям Говард Тафтты қайта сайлауға қарсы шығудан әкесін сақтарды. Алиса демократтарға қатал көзқарас білдірді және жастық шағында Республикалық партияның консервативтік қанатына жақтас болды. 1924 жылы Нью-Йорк штатының губернаторы лауазымына кандидат болған туған інісі Теодор Рузвельт кішіні қолдады. 1932 жылы Франклин Рузвельт президенттікке кандидат болғанда, Алиса оның кандидатурасына ашық қарсылық танытты. 1932 жылғы қазан айындағы «Ladies' Home Journal» журналында жариялаған мақаласында ол Ф.Д.Р. туралы былай деді: «Саяси тұрғыдан алғанда, біздің отбасымыз бен оның отбасы әрқашан екі бөлек лагерьде болды, және біздің ортақ нәрсеміз – тек бірдей тегіміз ғана. Мен республикашылмын, мен Гуверге дауыс беремін. Егер мен республикашыл болмасам да, осы жолы Гуверге дауыс берер едім». Алиса 1960 жылғы сайлауда Джон Кеннедиді қолдамаса да, Кеннеди отбасына қатты әуестеніп, «демократтардың қаншалықты көңілді және тартымды болатынын білді». Ол Роберт Ф. Кеннедимен жылы, бірақ кейде шиеленіскен қарым-қатынас орнатты, мүмкін оның жұқа терілілігіне байланысты. Алиса оның Канададағы жаңа аталған Кеннеди тауына шығуын әйелдегенде, ол риза болмады. Ол 1964 жылы сенатор Барри Голдуотерге қарағанда президент Линдон Джонсонға дауыс бергенін мойындады, өйткені Голдуотердің мінезі өте қатал деп санайтын. Алиса Ричард Никсон вице-президент болған кезде оның жақын досы болды. 1957 жылы ол Паулинаның жерлеу рәсімінде табын көтерушілердің бірі болды. Никсон Дуайт Эйзенхауэрдің екінші мерзімінен кейін Калифорнияға оралғанда және 1960 жылғы президенттік сайлауда жеңілгеннен кейін, олар байланыста болды және оның саяси мансабы аяқталды деп ойламады. Алиса Никсонды саясатқа қайта оралуға ынталандырды және оны өзінің әйгілі кештеріне шақыруын жалғастырды. Никсон оған өзінің Ақ үйіндегі алғашқы ресми кешін және 1971 жылы қызы Трисия Никсонның үйлену тойын ұйымдастырып, осы қызметтеріне жауап берді. Ол Никсонның ізбасары Джеральд Фордпен де жақсы қарым-қатынаста болды, бірақ Джимми Картердің әлеуметтік әдеп-назарға келмейтін мінез-құлқы оның онымен кездесуден бас тартуына себеп болды, ол оның өмірінде кездескен соңғы президент болды. Оның қазасы туралы ресми мәлімдеме жасаған президент Картер: «Оның стилі, тартымдылығы және әзіл-қалжыңы болды, бұл Вашингтонға жаңа келген саясаткерлердің әр буыны үшін оның өткір тілімен сынала ма, әлде оған назар аудармау нашар ма екенін ойлануға мәжбүр етті» деп жазды.
From an early age, Alice was interested in politics. When advancing age and illness incapacitated her Aunt Bamie, Alice stepped into her place as an unofficial political adviser to her father. She warned her father against challenging the renomination of William Howard Taft in 1912. Alice took a hard line view of the Democrats and in her youth sympathized with the conservative wing of the Republican Party. She supported her half brother Theodore Roosevelt Jr. when he ran for governor of New York in 1924. When Franklin D. Roosevelt ran for president in 1932, Alice publicly opposed his candidacy. Writing in the Ladies' Home Journal in October 1932, she said of FDR, "Politically, his branch of the family and ours have always been in different camps, and the same surname is about all we have in common I am a Republican I am going to vote for Hoover If I were not a Republican, I would still vote for Mr. Hoover this time." Although Alice did not support John F. Kennedy in the 1960 election, she became very enamored of the Kennedy family and "learned how amusing and attractive Democrats could be." She developed an affectionate, although sometimes strained, friendship with Robert F. Kennedy, perhaps because of his relatively thin skin. When Alice privately made fun of his scaling the newly named Mount Kennedy in Canada, he was not amused. She admitted to voting for President Lyndon Johnson over Senator Barry Goldwater in 1964 because she believed Goldwater was too mean. Alice developed a genuine friendship with Richard Nixon when he was vice president. In 1957 he served as a pallbearer at Paulina's funeral. When he returned to California after Dwight Eisenhower's second term and his loss in the 1960 presidential election, she kept in touch and did not consider his political career to be over. Alice encouraged Nixon to reenter politics and continued to invite him to her famous dinners. Nixon returned these favors by inviting her to his first formal White House dinner and to the 1971 wedding of his daughter Tricia Nixon. She remained cordial with Nixon's successor, Gerald Ford, but a perceived lack of social grace on the part of Jimmy Carter caused her to decline to ever meet him, the last sitting president in her lifetime. In the official statement marking her death, President Carter wrote "She had style, she had grace, and she had a sense of humor that kept generations of political newcomers to Washington wondering which was worse—to be skewered by her wit or to be ignored by her."
Өлім
Көп жылдар бойы денсаулығы нашарлағаннан кейін, Элис 1980 жылғы 20 ақпанда, 96 жасқа толғаннан кейін сегіз күн өткенде, Embassy Row-дағы үйінде эмфизема және пневмониядан қайтыс болды. Сонымен қатар, бірнеше басқа созылмалы аурулар да оған әсер еткен. Ол Вашингтон қаласындағы Рок-Крик зиратына жерленген. Сенатор Джозеф Маккарти бір кеште әзілдеп: "Міне, менің танысым. Сені Элис деп атаймын" деді, ал ол оған сарказммен: "Сенатор Маккарти, сіз мені Элис деп атамайсыз. Менің үйімнің маңындағы жүк тасушы, қоқыс жинаушы және полицей мені Элис деп атай алады, бірақ сіз атай алмайсыз" деді. Ол президент Линдон Джонсонға, оны сүйе алмауы үшін кең қапталды қалпақ кигенін айтты. 1974 жылғы 17 ақпанда Эрик Севарейдпен "60 минут" бағдарламасында берген сұхбатында ол өзінің гедонист екенін айтты.
After many years of ill health, Alice died in her Embassy Row house on February 20, 1980, eight days after her 96th birthday, of emphysema and pneumonia, with contributory effects of a number of other chronic illnesses. She is buried in Rock Creek Cemetery, Washington, D. C. To Senator Joseph McCarthy, who had jokingly remarked at a party "Here's my blind date. I am going to call you Alice," she sarcastically said "Senator McCarthy, you are not going to call me Alice. The truckman, the trashman and the policeman on my block may call me Alice, but you may not." She informed President Lyndon B. Johnson that she wore wide brimmed hats so he couldn't kiss her. She said in a 60 Minutes interview with Eric Sevareid, televised on February 17, 1974, that she was a hedonist.
Мақалалар
Маркиз Джеймс (псевдоним: Куид), "Принцесса Алиса", "Нью-Йоркер" 1/2 (28 ақпан 1925): 9–10. (Профиль.)
Marquis James (pseud. Quid), "Princess Alice" , The New Yorker 1/2 (February 28, 1925): 9–10. (Profile.)