Джеймс Джессе Странг: Американ діни көшбасшысы және өзін жариялаған монарх

Кіріспе

Американдық мормондық көшбасшы (1813–1856)

Джеймс Джесси Стрэнг (21 наурыз 1813 – 9 шілде 1856) – американдық діни көшбасшы, саясаткер және өзін-өзі монарх деп жариялаған тұлға. 1853 жылдан өмірінің соңына дейін Мичиган штатының Өкілдер палатасының мүшесі болды. 1844 жылы ол Жозеф Смиттен кейін Соңғы күнгі қасиеттілердің (Странгит) шіркеуінің басшысы ретінде тағайындалғанын мәлімдеді. Стрэнг Смиттен оны мұрагері етіп тағайындаған хатты алғанын және періште арқылы пайғамбарлыққа бекітілгенін айтты. Оның жақтастары Стрэнгтің ұйымын Смит құрған Мәсіх шіркеуінің жалғыз заңды жалғасы деп санайды. Смит қайтыс болғаннан кейін 1844 жылғы мұрагерлік дағдарысында Соңғы күнгі қасиеттілер Иса Мәсіх шіркеуінің басшылығына басты үміткер болған Стрэнг, Бригам Янг және Сидни Ригдон сияқты басқа шіркеу көшбасшыларын бұрынғы лауазымдарында қалуға және Смит жасаған тағайындауын қолдауға шақырды. Янг және оған адал Он Екі елшінің мүшелері, сондай-ақ Смиттің Бірінші президенттігінде кеңесші болған Ригдон Стрэнгтің талаптарын қабылдамады. Бұл Соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысын екіге бөлді. 12 жыл бойы Пайғамбар, Көруші және Аян беруші қызметін атқарған Стрэнг, АҚШ-тың Мичиган штатындағы Бивер аралында құрған шіркеу монархиясының «патшасы» ретінде алты жыл билік жүргізді. Ютадағы Янгтың ұйымымен бәсекелесетін ұйым құрған Стрэнг шамамен 12 000 жақтаушыны жинады, ал Янгтың 50 000-ға жуық жақтасы болған. 1856 жылы Стрэнг қаза болғаннан кейін оның көптеген жақтастары Жозеф Смит III-ке бірігіп, Соңғы күнгі қасиеттілердің қайта ұйымдастырылған Иса Мәсіх шіркеуіне (RLDS) қосылды. Стрэнгіттер шіркеуі Соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысының басқа тармақтарымен салыстырғанда салыстырмалы түрде кішкентай болып қалды. Джозеф Смит сияқты, шіркеу қарсыласы Уильям Маркс оның өлімінен бұрын Наувоода патша тағына отырғанын айтқандай, Стрэнг басты пайғамбарлық лауазымның патшалық сипаттамасын қамтитынын үйретті. Осылайша, оның иегері халқының рухани жетекшісі ғана емес, сонымен қатар олардың дүниелік патшасы да болуы керек еді. Ол Мормонизмнің басқа нұсқаларынан, тіпті Смит уағыздағандарынан да көптеген маңызды жағынан ерекшеленетін күрделі ілімдерді ұсынды. Смит сияқты Стрэнг екі ежелгі жоғалған еңбектің аудармаларын жариялады: Вори жазбасы, көрініс нәтижесінде қазылған үш металл пластинадан ашылған; және Мормон кітабында айтылған Лабан пластиналарынан көшірілген деп есептелетін Иеміздің заңдары кітабы. Оның жақтастары және Иса Мәсіхтің христиандық достығы шіркеуі бұл жазбаларды Киелі кітаптар ретінде қабылдайды, бірақ басқа Соңғы күнгі қасиеттілер шіркеулері қабылдамайды. Оның Соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысына ұзақ мерзімді доктриналық ықпалы шектеулі болғанымен, Стрэнгтің ұйымының бірнеше ерте мүшелері қазір Мәсіх қауымы деп аталатын RLDS шіркеуін құруға көмектесті, ол екінші ірі Соңғы күнгі сектасы болып табылады. Стрэнгтің көптеген жақтастары көп әйел алуды қолдағандықтан оны ақырында жоққа шығарды, бірақ оның ілімдерін және ұйымын бүгінге дейін сақтайтын шағын, бірақ берілген топ бар. Шіркеулік қызметінен басқа Стрэнг Мичиган штатының Өкілдер палатасының мүшесі ретінде толық мерзім және екінші мерзімнің бір бөлігін қызмет етті, Маниту округін ұйымдастыруға көмектесті. Ол сонымен қатар әр түрлі уақытта адвокат, педагог, ұстамдылық лекторы, газет редакторы, баптист пасторы, Нью-Йорк Трибьюн тілшісі және әуесқой ғалым болды. Оның Бивер аралының табиғи тарихына арналған зерттеуі Смитсондар институтынан жарияланды және бұл тақырып бойынша шамамен бір ғасыр бойына анықтамалық жұмыс болып қалды, ал Мичиган заң шығарушы органындағы мансабы тіпті оның қарсыластары да мақтады. Стрэнгтің ұйымы ресми түрде Соңғы күнгі қасиеттілердің Иса Мәсіх шіркеуі деп аталғанымен, оларды осы немесе ұқсас атауларды иеленетін басқа Соңғы күнгі қасиеттілер ұйымдарымен шатастырудан сақтау үшін «Странгит» термині әдетте атауға қосылады. Бұл XIX ғасырда Бригам Янгтың жақтастары «бригамиттер» деп, Сидни Ригдонның жақтастары «ригдониттер» деп, Жозеф Смит III-тің жақтастары «жозефиттер» деп, ал Стрэнгтің шәкірттері «странгиттер» деп аталған кездегі әдеттегі қолданысқа сәйкес келеді.

James Jesse Strang (March 21, 1813 – July 9, 1856) was an American religious leader, politician and self proclaimed monarch. He served as a member of the Michigan House of Representatives from 1853 until his assassination. In 1844, he said he had been appointed as the successor of Joseph Smith as leader of the Church of Jesus Christ of Latter Day Saints (Strangite), a faction of the Latter Day Saint movement. Strang testified that he had possession of a letter from Smith naming him as his successor, and furthermore reported that he had been ordained to the prophetic office by an angel. His organization is believed by his followers to be the sole legitimate continuation of the Church of Christ founded by Smith fourteen years before. A major contender for leadership of the Church of Jesus Christ of Latter Day Saints during the 1844 succession crisis after Smith's death, Strang urged other prominent church leaders like Brigham Young and Sidney Rigdon to remain in their previous offices and to support his appointment by Smith. Young and the members of the Twelve Apostles loyal to him rejected Strang's claims, as did Rigdon, who had been a counselor in the First Presidency to Smith. This divided the Latter Day Saint movement. During his 12 years tenure as Prophet, Seer and Revelator, Strang reigned for six years as the crowned "king" of an ecclesiastical monarchy that he established on Beaver Island in the US state of Michigan. Building an organization that eventually rivaled Young's in Utah, Strang gained nearly 12,000 adherents at a time when Young was said to have about 50,000. After Strang was killed in 1856 most of his followers rallied under Joseph Smith III and joined the Reorganized Church of Jesus Christ of Latter Day Saints (RLDS). The Strangite church has remained small in comparison to other branches of the Latter Day Saint movement. Similar to Joseph Smith, who was alleged by church opponent William Marks to have been crowned King in Nauvoo prior to his death, Strang taught that the chief prophetic office embodied an overtly royal attribute. Thus, its occupant was to be not only the spiritual leader of his people, but their temporal king as well. He offered a sophisticated set of teachings that differed in many significant aspects from any other version of Mormonism, including that preached by Smith. Like Smith, Strang published translations of two purportedly ancient lost works: the Voree Record, deciphered from three metal plates reportedly unearthed in response to a vision; and the Book of the Law of the Lord, supposedly transcribed from the Plates of Laban mentioned in the Book of Mormon. These are accepted as scripture by his followers, and the Church of Jesus Christ in Christian Fellowship , but not by any other Latter Day Saint church. Although his long term doctrinal influence on the Latter Day Saint movement was minimal, several early members of Strang's organization helped to establish the RLDS Church (now known as the Community of Christ), which became (and remains) the second largest Latter Day sect. While most of Strang's followers eventually disavowed him due to his eventual advocacy of polygamy, a small but devout remnant carries on his teachings and organization today. In addition to his ecclesiastical calling, Strang served one full term and part of a second as a member of the Michigan House of Representatives, assisting in the organization of Manitou County. He was also at various times an attorney, educator, temperance lecturer, newspaper editor, Baptist minister, correspondent for the New York Tribune, and amateur scientist. His survey of Beaver Island's natural history was published by the Smithsonian Institution, remaining the definitive work on that subject for nearly a century, while his career in the Michigan legislature was praised even by his enemies. While Strang's organization is formally known as the Church of Jesus Christ of Latter Day Saints, the term "Strangite" is usually added to the title to avoid confusing them with other Latter Day Saint bodies carrying this or similar names. This follows a typical nineteenth century usage where followers of Brigham Young were referred to as "Brighamites," while those of Sidney Rigdon were called "Rigdonites," followers of Joseph Smith III were called "Josephites", and disciples of Strang became "Strangites".

Балалық шағы, білім алуы және мормондыққа айналуы

Джеймс Джесси Странг 1813 жылғы 21 наурызда Нью-Йорк штатының Каюга округіндегі Сципио қаласында дүниеге келді. Ол үш баланың екіншісі болды, ал оның ата-анасы қоғамда жақсы беделге ие болған. Странгтың анасы денсаулығының нашарлығына байланысты оған өте қамқор болды, бірақ ол одан кеткен кездегі барлық іс-әрекеттері мен сөздерінің есебін беруін талап етті. 1855 жылы жазған қысқаша өмірбаяндында Странг он екі жасқа дейін мектепке барғанын, бірақ «оқу мерзімі көбінесе қысқа болды, мұғалімдер тәжірибесіз және оқытуға лайықсыз еді, ал менің денсаулығым мұқият оқуға немесе үнемі қатысуға мүмкіндік бермейтін» еді деп мәлімдеді. Ол сол жылдары сыныпта өткізген уақытының алты айға жуық екенін есептеді. Бірақ бұл Странгтың сауатсыз немесе қарапайым болғанын білдірмейді. Оның мұғалімдері «көбінесе маған қызығушылық танытпай, үйренуге тым ақымақ, назарсыздыққа төтеп беруге тым жайсызмын» деп мені жиі қабылдамаса да, Странг «ұзақ, шаршаңқы күндерді ескірген жерде ойланып, ойланып, ойланып өткіздім, ойым қарт адамдардың қорқатын далаларда саяхаттады, тыныштық іздедім, бірақ қараңғылық жиналғанша таба алмадым, сосын жылап жібердім» деп еске алды. Жастық шағында Странг өте терең жеке күнделік жүргізді, оның бір бөлігі жазылғаннан кейін жүз жылдан астам уақыттан соң ғана шешілген құпия кодпен жазылған. Бұл күнделікте Странгтың түрлі тақырыптар туралы ойлары қамтылған, соның ішінде Цезарь немесе Наполеон сияқты маңызды әлемдік көшбасшы болуға шақырылғандығы туралы сезімі және он тоғыз жасқа толғанда әлі генерал немесе штат заң шығарушы органының мүшесі болмағанына деген өкініші, ол өмірінің сол кезеңінде маңызды адам болу үшін қажет деп санайтын нәрсе. Алайда, Странгтың күнделігі оның өз халқына қызмет етуге деген шын жүректен тілегін, сонымен бірге Нью-Йорк штатының солтүстігінен келген, ақшасы жоқ, беймәлім жас ретінде мұны қалай істей алатынын білмеуден туған күйзелісін көрсетеді. Он екі жасында Странг баптист ретінде суға батырылды. Ол әкесі сияқты фермер болғысы келмей, құқық тануды оқуға кірісті. Странг 23 жасында Нью-Йорктегі адвокаттық алқаға қабылданды, кейіннен ол тұратын басқа жерлерде де қабылданды. Ол округтік пошта бастығы болды және жергілікті газеттің редакторы болды, «Рэндольф Геральд». Кейін, Бивер аралындағы көптеген міндеттерін орындау кезінде ол Мичиганның солтүстігіндегі алғашқы газетті – «Daily Northern Islander» газетін шығаруға уақыт тапты. Өзін бір кезде «салқын философ» деп сипаттаған Странг сол жылдың 3 наурызында Джозефтің інісі Хайрам оны ақсақал етіп бекітті және Смиттің өтініші бойынша Висконсинге, Вориде мормондық қазық орнату үшін жіберілді. Странг кеткеннен кейін көп ұзамай Джозеф Смит Иллинойс штатының Карфаген қаласында анти-мормондық толқында өлтірілді.

James Jesse Strang was born March 21, 1813, in Scipio, Cayuga County, New York. He was the second of three children, and his parents had a good reputation in their community. Strang's mother was very tender with him as a consequence of delicate health, yet she required him to render an account of all his actions and words while absent from her. In a brief autobiography he wrote in 1855, Strang reported that he had attended grade school until age twelve, but that "the terms were usually short, the teachers inexperienced and ill qualified to teach, and my health such as to preclude attentive study or steady attendance." He estimated that his time in a classroom during those years totaled six months. But none of this meant that Strang was illiterate or simple. Although his teachers "not unfrequently turned me off with little or no attention, as though I was too stupid to learn and too dull to feel neglect," Strang recalled that he spent "long weary days upon the floor, thinking, thinking, thinking my mind wandered over fields that old men shrink from, seeking rest and finding none till darkness gathered thick around and I burst into tears." As a youth, Strang kept a rather profound personal diary, written partly in a secret code that was not deciphered until over one hundred years after it was authored. This journal contains Strang's musings on a variety of topics, including a sense that he was called to be a significant world leader the likes of Caesar or Napoleon and his regret that by age nineteen, he had not yet become a general or member of the state legislature, which he saw as being essential by that point in his life to his quest to be someone of importance. However, Strang's diary reveals a heartfelt desire to be of service to his fellow man, together with agonized frustration at not knowing how he might do so as a penniless, unknown youth from upstate New York. At age twelve, Strang was baptized a Baptist. He did not wish to follow his father's calling as a farmer, so he took up the study of law. Strang was admitted to the bar in New York at age 23 and later at other places where he resided. He became county Postmaster and edited a local newspaper, the Randolph Herald. Later, in the midst of his myriad duties on Beaver Island, he would find time to found and publish the Daily Northern Islander, the first newspaper in northern Michigan. Strang, who once described himself as a "cool philosopher" On March 3 of that year he was ordained an Elder by Joseph's brother Hyrum and sent forthwith at Smith's request to Wisconsin, to establish a Mormon stake at Voree. Shortly after Strang's departure, Joseph Smith was murdered by an anti Mormon mob in Carthage, Illinois.

Мұрагерлік талап және елеулі ертедегі одақтастар

Смит қайтыс болғаннан кейін Странг соңғы күндердің қасиеттілерін басқару құқығын алды, бірақ ол Смиттен мұрагерлік алған жалғыз талапкер емес еді. Оның ең маңызды қарсыластары – Смиттің Он екі елшісінің президенті Бригам Янг және Смиттің Бірінші президенттігінің мүшесі Сидни Ригдон. Билік үшін күрес басталды, оның барысында Янг Наувоудағы дебатта Ригдонды жеңіліске ұшыратты. Янг өзінің ізбасарларын Ютаға бастағанға дейін үш жыл бойы Странгпен пікірсайысқа түсу ұсыныстарын қабылдамады, ал Ригдон кішкентай топты Пенсильванияға жетектеді. Странг дінге жаңа келген адам болғандықтан, оның аты танымал емес еді, сондай-ақ оның бәсекелестері сияқты айқын шақыруы болмады, сондықтан Смиттен мұрагерлік алу мүмкіндігі алғашқыда күмәнді көрінді. Бірақ бұл оны тоқтатпады. Он екі елшінің кворумы «Таймс энд Сезонс» газетінде Странгтың шіркеуден шығарылғаны туралы дереу хабарлады, бірақ Странг шіркеу заңдары сотсыз шіркеуден шығаруға тыйым салады деп мәлімдеді. Ол сондай-ақ, он екі елшінің оған үкім шығаруға құқығы жоқ екенін, өйткені ол шіркеудің заңды президенті екенін айтты. Ол өзінің жағына бірнеше белгілі мормонды тартты, олардың ішінде Смиттің ағасы Уильям Смит (Смит шіркеуіндегі елші), Смиттің анасы Люси Мак Смит және Наувоу қасиетті ордасының президенті Уильям Маркс болды. Странг өзінің басшылығына Жозеф Смит қайтыс болған сәтте періштеден алған тағайындамасын негіздеді (Смит алған тағайындамаға ұқсас), ол Президенттің аян арқылы тағайындалуын және періштелердің киялауын талап ететін Ұғымдар мен Келісімдерде баяндалған талаптарға сәйкес келеді деп мәлімдеді, сондай-ақ Смиттен келген және Наувоу пошта таңбасы бар «Тағайындама хаты» болды. Бұл хат 18 маусым 1844 жылы, Смит қайтыс болғаннан тоғыз күн бұрын жазылған. Странгтың хаты бүгін Йель университетінде сақталады. Хаттың барлық аспектісі қарсыластар тарапынан дау тудырды, оның ішінде пошта таңбасы мен қолтаңба, бірақ пошта таңбасы шынайы екені анықталды және құжатты талдап, оны Смиттен белгілі хаттармен салыстыру үшін жалдаған бірнеше фирмалар (мысалы, Тайрелл және Дауд) оны Смит жазған болуы мүмкін деген қорытындыға келді. Олар «Бұл төрт құжатты қысқаша қарастырғаннан кейін, білім беру және сөз қолданысының барлық төрт құжатты бір адам жазған деген теорияға сәйкес келетіні байқалады» деп қорытындылады. Хаттың шынайылығы туралы көптеген қарама-қайшы пікірлер айтылды. Странгтың шіркеуінің бір мүшесі Странгтың заңгер серіктесі К. П. Барнстың Тағайындама хатын және Вори тақталарын жасағандығын мойындағанын айтты. Бригамдықтардың тағы бір мүшесі Странг қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, хатты өзі жасап, оны Странгке әзіл ретінде жібергенін мәлімдеді. Алайда, куәгерлер мен ішкі кісілердің хаттың дұрыстығына күмән келтірген сенімді мәлімдемелері жоқ. Странгтың хаты бірнеше белгілі мормондарды оның мәлімдемелеріне сендірді, олардың ішінде Мормон кітабының куәгерлері Джон және Дэвид Уитмер, Мартин Харрис және Хайрам Пейдж болды. Сонымен қатар, елшілер Джон Е. Пейдж, Уильям Е. Маклленн және Уильям Смит, Наувоу қасиетті ордасының президенті Уильям Маркс және епископ Джордж Миллер Странгты қабылдады. Джозеф Смиттен анасы Люси Мак Смит және үш қарындасы Странгтың талаптарын қабылдады. Странгтың газеті «Вори геральд» газетінің хабарлауынша, Люси Смит Рубен Хедлокқа былай деп жазған: «Мен Жозеф Дж. Странгты тағайындады деп толық сенемін. Бұл шындық». Джозеф Смиттен ағасы Уильямның айтуынша, оның барлық отбасы (Хайрум мен Сэмюэл Смиттен жесірлерінен басқа) Странгты қолдады. Беннетт онда «Иллюминатидің Халкьондық орденін» құруға ықпал етті, оның «Императорлық басшысы» Странг болды. Оның «ордені» уақыт өте келе жойылды және бүгінде Странгизмде ешқандай рөл атқармайды, бірақ ол Странг пен оның кейбір серіктестері арасындағы қақтығысқа әкеп соқты.

After Smith's death, Strang claimed the right to lead the Latter Day Saints, but he was not the only claimant to Smith's prophetic mantle. His most significant rivals were Brigham Young, president of Smith's Twelve Apostles, and Sidney Rigdon, a member of Smith's First Presidency. A power struggle ensued, during which Young quickly disposed of Rigdon in a Nauvoo debate. Young would reject offers to debate with Strang for the next three years before leading his followers to Utah while Rigdon led a smaller group to Pennsylvania. As a newcomer to the faith Strang did not possess the name recognition, or a more prominent calling like his rivals, so his prospects of assuming Smith's prophetic mantle appeared shaky at first. But this did not dissuade him. Though the Quorum of Twelve quickly published a notice in the Times and Seasons of Strang's excommunication, Strang insisted that the laws of the church prevented excommunication without a trial. He equally asserted that the Twelve had no right to sit in judgment on him, as he was the lawful church president. He began to attract several Mormon luminaries to his side, including Smith's brother William Smith (an Apostle in Smith's church), Smith's mother Lucy Mack Smith, and William Marks, president of the Nauvoo Stake. Strang rested his claim to leadership on an ordination by an angel at the very moment Joseph Smith died (similar to the ordination of Smith), requirements that he claimed were set forth in the Doctrine and Covenants that the President had to be appointed by revelation and ordained by angels, and a "Letter of Appointment" from Smith, carrying a legitimate Nauvoo postmark. This letter was dated June 18, 1844, just nine days before Smith's death. Strang's letter is held today by Yale University. Every aspect of the letter has been disputed by opposing factions, including the postmark and the signature however the postmark is genuine and at least one firm (Tyrell and Doud) hired to analyse the document and compare it to Smith's known letters concluded that it was likely to have been authored by Smith. They concluded "A brief observation of these four documents indicates that the education and word usage was consistent with the theory that all four documents were authored by one individual." There have been several conflicting claims about the authenticity of the letter. One disaffected member of Strang's church said they received a confession from Strang's law partner, C. P. Barnes, that he had fabricated the Letter of Appointment and the Voree Plates. Another member of the Brighamites stated years after Strang's death to have forged the letter himself and mailed it to Strang as a prank. There are no reliable firsthand statements, however, by witnesses or insiders that question the validity of the letter. Strang's letter convinced several eminent Mormons of his claims, including Book of Mormon witnesses John and David Whitmer, Martin Harris, and Hiram Page. In addition, apostles John E. Page, William E. McLellin, and William Smith, together with Nauvoo Stake President William Marks, and Bishop George Miller, accepted Strang. Joseph Smith's mother, Lucy Mack Smith, and three of his sisters accepted Strang's claims. According to the Voree Herald, Strang's newspaper, Lucy Smith wrote to one Reuben Hedlock: "I am satisfied that Joseph appointed J. J. Strang. It is verily so." According to Joseph Smith's brother William, all of his family (except for Hyrum and Samuel Smith's widows), endorsed Strang. Bennett was instrumental in establishing a so called "Halcyon Order of the Illuminati" there, with Strang as its "Imperial Primate." His "order" fell by the wayside and has no role in Strangism today, though it did lead to conflict between Strang and some of his associates.

Бір әйелді көп әйелге ие болу

Шамамен 12 000 соңғы күндердің қасиеттілері Стрэнгтің талаптарын қабылдады. 1848 жылы Стрэнг шіркеу бас кеңсесін көшірген Мичиган көліндегі Бивер аралында екінші «Сиондық діңгек» құрылды. Стрэнгтің шіркеуінде жоғары айналым болды, оның көптеген алғашқы жақтастары, жоғарыда аталғандардың барлығы (Стрэнгке өлімге дейін адал болған Джордж Миллерден басқа) оның қайтыс болуына дейін шіркеуден кетіп қалды. Джон Э. Пейдж 1849 жылдың шілдесінде Странгты диктаторлық бейімділікпен айыптап, Беннетттің құпия «Иллюминати» ұйымымен келісті. Мартин Харрис 1847 жылдың қаңтарында Англияға жасаған сәтсіз миссиядан кейін Стрэнгпен байланысты үзді. Хайрам Пейдж және Уитмерлер де сол кезде кетіп қалды. Дегенмен, көптеген адамдардың кетуіне себеп – Стрэнгтің көп әйел алу туралы даулы мәселедегі күрт өзгерісі болды. Бастапқыда бұл практикаға қарсы болған Стрэнг 1849 жылы көзқарасын өзгертті және оның жақтастарының біріне айналды, бес әйелге үйленді (оның ішінде алғашқы жұбайы Мэри) және он төрт баланың әкесі болды. Оның көптеген ерте шәкірттері оны Бригам Янгтың көп әйелдік Мормонизміне қарсы моногамдық балама ретінде қарастырғандықтан, Стрэнгтің көп әйелдікке келуі оған да, оның ұйымына да қымбатқа түсті. Стрэнг өзінің жаңа қағидасын қорғай отырып, көп әйелдік әйелдерді құлдыққа салудың немесе кемсітудің орнына, оларды азат етеді және оларға маңызды деп санайтын факторларға негізделген ең жақсы серікті таңдауға мүмкіндік береді, осылайша оларды «көтеріп» қана қоймайды деді. Әйелдер «бұзылған және төмендетілген әкелерге» үйленуге мәжбүр болмай, өзіне ең қолайлы, балаларының әкесі болуға лайықты және оларға ең жақсы өмірді сыйлайтын адамға үйленуге болады, тіпті ол бірнеше әйелге ие болса да. Ол қайтыс болған кезде Стрэнгтің төрт әйелі жүкті болды және оның төрт баласы оның өлімінен кейін дүниеге келді. + Стрэнгтің әйелдері мен балалары Әйелі Неке жасы Балалар саны Қалыңдық Күйеу жігіт Мэри Абигейл Перс м. (үйленген) 20 қараша 1836 ж. (ажырасып) 1851 жылдың мамыр айында Эльвира Элиза Филд м. (үйленген) 13 шілде 1849 ж. Элизабет "Бетси" МакНатт м. (үйленген) 19 қаңтар 1852 ж. Сара Аделия "Делия" Райт м. (үйленген) 15 шілде 1855 ж. Джеймс Финес Стрэнг Фиби Райт м. (үйленген) 27 қазан 1855 ж. Евгения Джесси Стрэнг және оның бірінші әйелі Мэри Перс 1851 жылдың мамырында ажырасып, бірақ Стрэнг қайтыс болғанға дейін заңды түрде некеде болды. Оның екінші әйелі Эльвира Элиза Филд 1850 жылы өзінің нағыз кім екенін ашпас бұрын, Стрэнгтің туысы «Чарли Дж. Дуглас» ретінде таныстырды. Иронияға орай, Стрэнг қайтыс болғаннан кейін ондаған жылдар өткен соң, Стрэнгтің төртінші әйелі Сара Аделия Райт екінші күйеуі доктор Вингтен, Вингтің көп әйелдікке деген қызығушылығына байланысты ажырасты. Стрэнгтің соңғы әйелі – Сараның туысы Фиби Райт. Сара Райт Стрэнгті «өте жұмсақ сөйлейтін, отбасына мейірімді адам деп сипаттады, бірақ оның сөзі заң болды». Ол әр әйелдің жеке бөлмесі болғанымен, олар Стрэнгпен бірге тамақтанып, рухани уақыт өткізгенін және үйдегі өмір «мүмкіндігінше жағымды» болғанын жазды.

About 12,000 Latter Day Saints ultimately accepted Strang's claims. A second "Stake of Zion" was established on Beaver Island in Lake Michigan, where Strang moved his church headquarters in 1848. Strang's church had a high turnover rate, with many of his initial adherents, including all of those listed above (with the exception of George Miller, who remained loyal to Strang until death), leaving the church before his demise. John E. Page departed in July 1849, accusing Strang of dictatorial tendencies and concurring with Bennett's furtive "Illuminati" order. Martin Harris had broken with Strang by January 1847, after a failed mission to England. Hiram Page and the Whitmers also left around this time. Many defections, however, were due to Strang's seemingly abrupt "about face" on the turbulent subject of polygamy. Vehemently opposed to the practice at first, Strang reversed course in 1849 and became one of its strongest advocates, marrying five wives (including his original spouse, Mary) and fathering fourteen children. Since many of his early disciples viewed him as a monogamous counterweight to Brigham Young's polygamous version of Mormonism, Strang's decision to embrace plural marriage proved costly both to him and his organization. Strang defended his new tenet by claiming that, far from enslaving or demeaning women, polygamy would liberate and "elevate" them by allowing them to choose the best possible mate based upon any factors which were deemed important by them. Rather than being forced to wed "corrupt and degraded sires" due to the scarcity of more suitable men, a woman could marry the man who she believed was most compatible to her, the best candidate to father her children and give her the finest possible life, even if he had multiple wives. At the time of his death, all four of Strang's current wives were pregnant, and he had four posthumous children. + Strang's wives and children Wife Marriage Age Children together Bride Groom Mary Abigail Content Perce m. (married) Nov 20, 1836sep. (separated) May 1851 Elvira Eliza Field m. (married) July 13, 1849 Elizabeth "Betsy" McNutt m. (married) January 19, 1852 Sarah Adelia "Delia" Wright m. (married) July 15, 1855 James Phineas Strang Phoebe Wright m. (married) October 27, 1855 Eugenia Jesse

Strang and his first wife Mary Perce separated in May 1851, though they remained legally married until Strang's death. His second wife, Elvira Eliza Field disguised herself at first as "Charlie J. Douglas," Strang's purported nephew, before revealing her true identity in 1850. Ironically, decades after Strang's death, Strang's fourth wife, Sarah Adelia Wright, divorced her second husband, Dr. Wing, due to Wing's interest in polygamy. Strang's last wife was Phoebe Wright, cousin to Sarah. Sarah Wright described Strang as "a very mild spoken, kind man to his family, although his word was law." She wrote that while each wife had her own bedroom, they shared meals and devotional time together with Strang and life in their household was "as pleasant as possible."

Жарияланымдар

Джозеф Смит сияқты, Джеймс Стрэнг көптеген көріністер туралы хабарлады, ежелгі металл пластиналарды қазып шығарды және аударды, ол Киелі кітаптағы Урим мен Туммим деп атаған нәрсені пайдаланды және адамзатқа ұзақ уақыттан бері жоғалған рухани білімді қалпына келтірдім деп мәлімдеді. Смит сияқты, ол өзі алған жазбаларының рас екенін куәландыру үшін куәгерлерді ұсынды. Алайда, Смиттен өзгеше, Стрэнг өзінің пластиналарын жұртшылыққа тексеруге ұсынды. Мормон емес Кристофер Шоулз – жазу машинасының ойлап табушысы және жергілікті газеттің редакторы – Стрэнгтың «Voree Plates» атты кішкентай мыс жылнамасын қарастырды. Стрэнг 1845 жылы аян арқылы оған көрсетілгенін айтты. Стрэнг осы пластиналардың аудармасын «Voree Record» деп жариялады, ол бірнеше ғасыр бұрын осы аймақта өмір сүрген және ұрпақтарына қысқаша хабар қалдырғысы келген Воритоның Раджа Манчудың соңғы өсиеті деп есептеді. Voree пластиналары шамамен 1900 жылы жоғалып кетті, олардың қазіргі орны белгісіз. Стрэнг Мормон кітабында сипатталған «Лабанның пластиналарының» бір бөлігін де аударғанын мәлімдеді. Бұл аударма 1851 жылы «Тәңірдің заңы кітабы» деп жарияланды, ол Мұсаға берілген түпнұсқа заңнан алынған деп айтылды. 1856 жылы қайта басылған және уахидан туған жазбалармен және түсіндірмелермен толықтырылған бұл кітап Стрэнгтың Бивер аралындағы рухани патшалығының конституциясы ретінде қызмет етті және әлі күнге дейін Стрэнгтердің жазбасы ретінде қабылданады. Оның ерекше ерекшелігі (ашық монархиялық үнінен басқа) – он өсиетке «жоғалған» өсиеттің қосылуы: «Сен көршіңді өзіңдей сүй». Стрэнг басқа шіркеулерде, соның ішінде басқа соңғы күнгі қасиеттілер шіркеулерінде қолданылатын Киелі кітаптардағы он өсиеттің нұсқаларында тоғыз ғана өсиет бар екенін, он емес екенін мәлімдеді. Стрэнг тағы бірнеше уахи алды, олар формалды түрде оның шіркеуінің Дін және Келісімдеріне қосылмаса да, оның жақтастары оларды жазба ретінде қабылдайды. Бұл мәселелердің арасында өлгендер үшін крещение, Voree-де ғибадатхана салу, Сидни Ригдонның мәртебесі және Джозеф Смит III, Джозеф Смиттың үлкен ұлы, Стрэнгтың бірінші президенттігінде кеңесші болып тағайындалуы туралы мәселелер бар еді. «Жас Джозеф» бұл шақыруды қабылдамады және Стрэнгтың ұйымымен байланысқа түсуден бас тартты. Стрэнг сонымен қатар Сидни Ригдон мен Бригам Янгтың талаптарына шабуыл жасаған «Алмаз» және «Пайғамбарлық дау» атты еңбектерді жазды, олар оның анасы Люси Мак Смитпен бірге «Анасының айтуынша Джозеф Смит тарихы» кітабының авторларының бірі Марта Корейге арналған. Бригам Янгтың жақтасы Корей «босқын узурпатордан» өзінің талаптарының сенімді дәлелін ұсынуды талап етті, ал Стрэнг оған жолданған ашық хатында осы талапты орындады. Корейдің реакциясы сақталмаған.

Like Joseph Smith, James Strang reported numerous visions, unearthed and translated allegedly ancient metal plates using what he said was the Biblical Urim and Thummim, and claimed to have restored long lost spiritual knowledge to humankind. Like Smith, he presented witnesses to authenticate the records he claimed to have received. Unlike Smith, however, Strang offered his plates to the public for examination. The non Mormon Christopher Sholes—inventor of the typewriter and editor of a local newspaper—perused Strang's "Voree Plates", a minuscule brass chronicle Strang said he had been led to by a vision in 1845. Strang published his translation of these plates as the "Voree Record," purporting to be the last testament of Rajah Manchou of Vorito, who had lived in the area centuries earlier and wished to leave a brief statement for posterity. The Voree Plates disappeared around 1900, and their current whereabouts are unknown. Strang also claimed to have translated a portion of the "Plates of Laban" described in the Book of Mormon. This translation was published in 1851 as the Book of the Law of the Lord, said to be selected from the original Law given to Moses and mentioned in Republished in 1856, expanded with inspired notes and commentary, this book served as the constitution for Strang's spiritual kingdom on Beaver Island, and is still accepted as scripture by Strangites. One distinctive feature (besides its overtly monarchial tone) is its restoration of a "missing" commandment to the Decalogue: "Thou shalt love thy neighbor as thyself." Strang insisted that versions of the Decalogue found in Bibles used by other churches—including other Latter Day Saint churches—contain only nine commandments, not ten. Strang received several other revelations, which while never formally added to his church's Doctrine and Covenants, are nevertheless accepted as scripture by his followers. These concerned, among other things, Baptism for the Dead, the building of a temple in Voree, the standing of Sidney Rigdon, and an invitation for Joseph Smith III, eldest son of Joseph Smith, to take a position as Counselor in Strang's First Presidency. "Young Joseph" never accepted this calling and refused to have anything to do with Strang's organization. Strang also authored The Diamond, an attack on the claims of Sidney Rigdon and Brigham Young, and The Prophetic Controversy, ostensibly for Mrs. Martha Coray, co author with Lucy Mack Smith of The History of Joseph Smith by His Mother. Coray, a partisan of Brigham Young's, had challenged "the vain usurper" to provide convincing evidence of his claims, and Strang obliged in this open letter addressed to her. Coray's reaction has not been preserved.

Айырмалы догмалар

Стрэнгтің кейбір үйретімдері Джозеф Смит сияқты басқа да Соңғы Күнді Қасиеттілердің басшыларынан едәуір өзгеше болды. Мысалы, Стрэнг христиан дінінің дәстүрлі доктриналары – Үштік, Иса Мәсіхтің бойша біреуден тууы және мормон доктринасының «құдайлардың көптігі» ілімін жоққа шығарды. Монотеист болған ол, бүкіл ғаламда бір ғана мәңгілік Құдай бар, Әке, және «құдайлыққа қарай даму» (Джозеф Смит өмірінің соңында үйреткен деген пікір бар доктрина) мүмкін емес екенін мәлімдеді. Стрэнг Құдай әрқашан Құдай болған және Ол – үштік доктринасына сәйкес үш емес, жалғыз Тұлға екенін айтты. Иса Мәсіх Мәриям мен Жүсіптің табиғи ұлы ретінде ұсынылды, ол барлық уақыттан бұрын адамзатты құтқарушы болу үшін таңдалған, бірақ Мессиялық рөлін орындау үшін екі адам ата-анасынан (Әке немесе Киелі Рухтың ұрпағы емес) қарапайым өлімдік ретінде тууы керек еді. Стрэнгтің сөзіне қарағанда, жердегі Мәсіх туғанда Құдайдың ұлы ретінде «қабылданған», ал Оның толыққанды бейнесі Өзгерісте ашылған. Өзінің мінсіз өмірімен Құдайға адалдығын дәлелдегеннен кейін, ол қайта тірілуге және көкке көтерілуге дейін адамдардың күнәлары үшін қабылданатын құрбандық беруге қабілетті болды. Бұдан әрі, Стрэнг Құдайдың барлық нәрсені жасай алатынына сенбеді және Оған біз сияқты кейбір нәрселер мүмкін емес екенін мәлімдеді. Осылайша, ол ғылым мен дін арасында ешқандай қақтығыс жоқ деп ойлады және эволюцияны ашық түрде қолдамаса да, Құдайдың Өз күшін қолдану қабілеті Ол жұмыс істеп жатқан материямен және оны «ұйымдастыру» және пішіндеу үшін қажетті уақытпен шектелгенін айтты. Стрэнг болашақ ұрпақ туралы сөйледі, олар «дінді ғылымға айналдырады», оны «математика сияқты нақты ережелермен зерттейді». Ол: «Көргеннің аузы ашылады, сонда бүкіл жер нұрға толады», - деп болжады. Күнә мен зұлымдықтың мәнін терең ойлап, Стрэнг Құдай адамға не берсе де, оған ешқашан тәжірибе бере алмайтынын жазды. Егер «еркін таңдау» шын болса, онда адамзат сәтсіздікке ұшырап, өз қателіктерінен үйрену мүмкіндігіне ие болуы керек деді Стрэнг. Әрбір адамның соңғы мақсаты – Құдайдың «асыл сипаттарына» әр жағынан ерікті түрде мойынсұну, жазадан қорқып немесе сый-сияпатты күтпей, тек «таза, таза қасиеттіліктің табиғи сүйкімділігі үшін» жақсылық жасау.

Some of Strang's teachings differed substantially from those of other Latter Day Saint leaders, including Joseph Smith. For instance, Strang rejected the traditional Christian doctrines of the Trinity and the Virgin Birth of Jesus Christ, together with the Mormon doctrine of the "plurality of gods." A monotheist, he insisted that there was only one eternal God in all the universe, Father, and that "progression to godhood" (a doctrine allegedly taught by Joseph Smith toward the end of his life) was impossible. God had always been God, said Strang, and He was only one Person, not three persons, according to the doctrine of the traditional Christian Trinity. Jesus Christ was presented as the natural born son of Mary and Joseph, who was chosen from before all time to be the Savior of mankind but he had to be born as an ordinary mortal from two human parents (rather than being the offspring of either the Father or the Holy Spirit) in order to fulfill his Messianic role. In essence, Strang claimed that the earthly Christ was "adopted" as God's son at birth, and he was fully revealed to be such during the Transfiguration. After proving himself to God by living a perfectly sinless life, he was enabled to provide an acceptable sacrifice for the sins of men, prior to his resurrection and ascension. Furthermore, Strang denied the belief that God could do all things, and he insisted that some things were as impossible for Him as for us. Thus, he saw no essential conflict between science and religion, and while he never openly championed evolution, he did state that God's ability to use His power was limited by the matter which He was working with and it was also limited by the eons of time which were required to "organize" and shape it. Strang spoke glowingly about a future generation of people who would "make religion a science," to be "studied by as exact rules as mathematicks." "The mouth of the Seer will be opened," he prophesied, "and the whole earth enlightened." Musing at length on the nature of sin and evil, Strang wrote that of all of the things that God could give to man, He could never give him experience. Thus, if "free agency" was real, said Strang, humanity must be given the opportunity to fail and learn from its own mistakes. The ultimate goal for each human being was to willingly conform oneself to the "revealed character" of God in every respect, preferring to do good rather than preferring to do evil not out of fear of punishment and not out of any desire for rewards, but preferring to do good solely "on account of the innate loveliness of undefiled goodness; of pure unalloyed holiness."

Әдебиет

Стрейнг жетінші күнді қасиетті деп сенді және ол жексенбі күнінің орнына оны міндеттеді; Стрейнг шіркеуі осы дәстүрді сақтауды жалғастыруда. Ол өлгендер үшін шомылдыру рәсімін жақтады және оны Вориде де, Бовер аралында да шектеулі түрде орындады. Ол сондай-ақ, күнәні өтеу емес, Стрейнгтік тойлау рәсімдерінің бір бөлігі ретінде жануар құрбандығын енгізді. Қазіргі уақытта Стрейнгтік ұйым жануар құрбандығын және өлгендер үшін шомылдыруды орындамайды, бірақ олардың әрқайсысына сену әлі де талап етіледі. Странг Вориде ғибадатхана салуға тырысты, бірақ оның құрылысын аяқтауға оның ізбасарлары арасындағы кедейлік пен ынтымақсыздық кедергі келтірді. Оның ізбасарлары арасында Ютадағы LDS және Кетлериттік шіркеулердегідей "сияхат" рәсімдері болған жоқ. Мәңгілік неке Странгтың үйретімінің бір бөлігі болды, бірақ ол оны ғибадатханада орындауды талап етпеді (LDS шіркеуіндегідей). Сондықтан, мұндай некелер әлі күнге дейін Стрейнг шіркеуінде жасалады, өйткені ешқандай Стрейнг ғибадатханасы немесе "сияхат" рәсімі жоқ. Алкоголь, темекі, кофе және шайға тыйым салынды, көптеген басқа да соңғы күнгі қасиеттілер тармақтарында болғандай. Көп әйел алуды Странгтың ізбасарлары енді орындамайды, бірақ оның дұрыстығына сену олар тарапынан расталады. Ол афроамерикандықтарды өз шіркеуіне қабылдады және олардың кем дегенде екеуін ақсақалдыққа бекітті. Странг сондай-ақ жер мен ресурстарды сақтауды міндеттеді, өз патшалығында саябақтар салуды және үлкен орманды сақтауды талап етті. Ол Мормон кітабының авторлығы туралы "Соломон Спэлдинг теориясын" жоққа шығарды және Жозеф Смиттің қызметі мен үйретімдерін қорғады.

Бибер аралында таққа отырғызу және қиындықтарға ұшыраған билік

Стрэнг ол туралы "Құдайдың Заңы" кітабында сипатталғандай, патша лауазымын атқаруға міндетті екенін мәлімдеді. Ол осы биліктің пайғамбарлық лауазымдағы барлық иелеріне әлемнің бастапқы кезінен бері тиесілі екенін, Смит сияқты, оны өлтіру алдында Құдай Патшалығының «патшасы» ретінде жасырын түрде тәж кигізгенін айтты. Оның билігі алты жылға созылды, ал оның тәж кигізілген күні – 8 шілде – әлі күнге дейін Стрейнгит шіркеуінің күнтізбесіндегі ең маңызды екі күнінің бірі болып саналады (екіншісі – 6 сәуір, Джозеф Смит шіркеуінің құрылған күні). Стрэнг ешқашан Бивер аралының өзінің патшасы екенін немесе басқа географиялық аймақтың патшасы екенін мәлімдеген жоқ. Оның орнына, ол өз шіркеуінің патшасы екенін мәлімдеді, оны Киелі кітапта болжамдалған және бүкіл жер бетіне таралуға тағдырланған нағыз «Құдай Патшалығы» деп санады. Стрэнг өзінің «патшалығы» Бивер аралындағы АҚШ-тың билігін жоққа шығаратынын ешқашан айтқан жоқ. Алайда, оның сектасы аралдағы басты діни ұйым болғандықтан және көптеген тұрғындарының адалдығын қамтамасыз еткендіктен, Стрэнг көбінесе Биверде, тіпті Стрейнгит емес адамдарға да өзінің билігін жүзеге асырды, бұл оған және оның жақтастарына көп қиындықтар тудырды. Сонымен қатар, ол және оның көптеген шәкірттері аралдағы мүлікті және кірістерді күштеп иеленгені үшін айыпталды, бұл оған мормон емес «шұрайлылардың» арасында көптеген жау жаратты. Керісінше, Стрэнг және оның жақтастары мүше емес көршілерінің келесі не істеуі мүмкін екенінен үрейленді. Кейбір Стрейнгиттер поштаны алу үшін пошта кеңсесіне бара жатқанда ұрып-сапалап, ал кейбір үйлері «шұрайлылар» тарапынан тоналып, тіпті тартып алынды. 1850 жылдың 4 шілдесінде мас балықшылардың тобы «мормондарды» өлтіруге немесе қуғынға салуға ант берді, бірақ Стрэнг (ол жасырын түрде сатып алған) зеңбіректі оларға қаратып оқ атқанда, олар қорқып, мойынсұнды. Бизнес және жұмыс орындары үшін бәсекелестік аралдағы жағдайды шиеленістірді, сондай-ақ 1853 жылы Бивер және іргелес аралдар Эммет округіне қосылғаннан кейін, ал 1855 жылы жеке Маниту округі құрылғаннан кейін жергілікті биліктегі Стрейнгиттің монополиясы күшейді. Оның тәж кигізілуімен қатар, Джордж Адамс таратып жүрген сенбеушілік тудырған әңгімелердің нәтижесінде Стрэнг сатқындық, қалжыңдама, мемлекеттік жерге заңсыз кіру және ұрлық, сондай-ақ басқа да қылмыстарға қатысты айыптамаларға ұшырады. Президент Миллард Филлмордің бұйрығымен АҚШ округтік прокуроры Джордж Бейтс Стрэнг пен оның колониясы туралы қауесеттерді тергеу үшін ол Мичиган штатының Детройт қаласында сотқа тартылды. 1853 жылғы заң шығару сессиясында Стрэнг он заң жобасын ұсынды, оның бесеуі қабылданды. «Детройт жарнамашысы» 1853 жылдың 10 ақпанында Стрэнг туралы былай деп жазды: «Мырза Стрэнгтің қазіргі заң шығарушы органның мүшесі ретіндегі әрекеттері бұрын оны қоршаған көптеген пікір қабылдауларын сейілтуге мүмкіндік берді. Оның жергілікті басшысы болып табылатын ерекше секта туралы не айтылса да, мен оның осы сессияда өзін лайықты және әдепті түрде ұстағанын атап өткім келеді, оның еңбекқорлығы, ақыл-кеңесі, жақсы мінезі, халықтың нағыз мүдделерін және оның ресми антының міндеттемелерін ескеретіні анық». Ол 1855 жылы қайта сайланды және Мичиганның төменгі жарты аралының жоғарғы бөлігін округтер мен қалашықтарға ұйымдастыруға көп үлес қосты. Стрэнг жергілікті американдық тайпаларға арақ сатудың заңсыз практикасына қарсы күресті, өйткені оларға әр түрлі қоспалармен араластырылған сұйылтылған арақ қымбат бағамен сатылатын. Бұл оған Бивер және жақын маңдағы Макинак аралының Стрейнгит емес тұрғындарының арасында көптеген жауларды жасады, олар осы заңсыз саудадан көп пайда тапқан.

Strang claimed that he was required to occupy the office of king as it is described in the Book of the Law of the Lord. He insisted that this authority was incumbent upon all holders of the prophetic office from the beginning of time, in similar fashion to Smith, who was secretly crowned as "king" of the Kingdom of God before his murder. His reign lasted six years, and the date of his coronation, July 8, is still mandated as one of the two most important dates in the Strangite church year (the other being April 6, the anniversary of the founding of Joseph Smith's church). Strang never claimed to be the king of Beaver Island itself, nor did he claim to be the king of any other geographical entity. Instead, he claimed to be king of his church, which he considered the true "Kingdom of God" which was prophesied in Scripture and destined to spread itself over all the earth. Nor did Strang ever say that his "kingdom" supplanted United States sovereignty over Beaver Island. However, since his sect was the main religious body on the isle, claiming the allegiance of most of its inhabitants, Strang often asserted his authority on Beaver, even over non Strangites—a practice which ultimately caused him and his followers a great deal of grief. Furthermore, he and many of his disciples were accused of forcibly appropriating property and revenue on the island, a practice which earned him few friends among the non Mormon "gentiles." On the other hand, Strang and his people lived in apprehension of what their non member neighbors might do next. Some Strangites were beaten up while they were going to the post office in order to collect their mail, and some of their homes were robbed and even seized by "gentiles" while Strangite men were away. On July 4, 1850, a drunken mob of fishermen vowed to kill the "Mormons" or drive them out, only to be awed into submission when Strang fired a cannon (which he had secretly acquired) at them. Competition for business and jobs added to tensions on the island, as did the increasing Strangite monopoly on local government, made sure after Beaver and adjacent islands were first attached to Emmet County in 1853, then later organized into their own insular county of Manitou in 1855. As a result of his coronation, along with lurid tales which were being spread by George Adams (who had been excommunicated by Strang a few months after the ceremony), Strang was accused of treason, counterfeiting, trespassing on government land, and theft, along with other crimes. He was brought to trial in Detroit, Michigan, after President Millard Fillmore ordered US District Attorney George Bates to investigate the rumors about Strang and his colony. In the 1853 legislative session, Strang introduced ten bills, five of which passed. The Detroit Advertiser, on February 10, 1853, wrote of Strang: "Mr. Strang's course as a member of the present Legislature, has disarmed much of the prejudices which have previously surrounded him. Whatever may be said or thought of the peculiar sect of which he is the local head, I take pleasure in stating that throughout this session he has conducted himself with the degree of decorum and propriety which have been equaled by his industry, sagacity, good temper, apparent regard for the true interests of the people, and the obligations of his official oath." He was reelected in 1855, and did much to organize the upper portion of Michigan's lower peninsula into counties and townships. Strang ardently fought the illegal practice of trading liquor to local Native American tribes due to the common practice of selling them diluted liquor mixed with various contaminants at a high price. This made him many enemies among those non Strangite residents of Beaver and nearby Mackinac Island who profited mightily from this illicit trade.

Құрлық

Жозеф Смитпен болғандай, Джеймс Странгтың шеттетуге түскен немесе наразы мүшелерімен мәселелері болды, олар көбінесе мормондарға қарсы шығып, тіпті оған қарсы қастандық жасады. Олардың бірі, Томас Бедфорд, басқа мүшенің әйелімен зина жасағаны үшін жазаланды, ол Странгты жазалауда кінәлады және кек қайтаруға тырысты. Тағы бірі, Езекия Д. МакКаллок, бұрын Странгтың құрметіне ие болып, жергілікті билікте бірнеше жоғары лауазымды атқарғаннан кейін, маскүнемдік және басқа да құқық бұзушылықтар үшін қауымнан шығарылған еді. Бұл адамдар Странгқа қарсы мормондардың Макинакта тұратын жауларымен бірігіп, қастандық жасады, олардың екеуі Александр Вентворт және доктор Дж. Аткин еді. Олар бірнеше күн бойы нысанаға оқ атумен жаттығу жасап, кісі өлтіру жоспарын аяқтады. Странг Бедфорд пен басқалардың оған қастандық жасағанын білгенімен, өзінің "The Northern Islander" газетінде оларды ашық түрде сынға алды, "Біз барлық бұл қауіптерді ащы жеккөрінішпен қарсы аламыз" деп жазды, тіпті оның өлімінен бірнеше күн бұрын. 1856 жылдың 16 маусымында, дүйсенбі күні, Странг сағат 19:00 шамасында Сант-Джеймс портындағы Бивер аралының бас қаласындағы портта Вентворт пен Бедфордтың қолынан арт жағынан атылды. Бұл оқиға АҚШ әскери кемесі "Мичиган" кемесіндегі бірнеше офицерлер мен сарбаздардың көз алдында болды. Кемедегі ешкім де құрбан болған адамды ескертуге немесе көмектесуге тырыспады. Странг үш рет жараланды: бір оқ басына сығырып өтті, екіншісі жағына, үшіншісі омыртқасына тиіп, белден төменге паралич болды. Содан кейін қаскөрушілердің бірі құрбанды белдікпен ұрып, серігімен бірге жақын жердегі кемеге қашып кетіп, паналады. "Бивер аралының патшасы" Вориге апарылды, онда үш апта тұрды, содан кейін 1856 жылдың 9 шілдесінде 43 жасында қайтыс болды. Бедфорд пен Вентвортты Макинак округінің шерифі Джулиус Гренджерге тапсырудан бас тартқаннан кейін, МакБлэр оларды Макинак аралына тасымалдады. Аралға келген соң, шериф Гренджер оларды азаматтардың талабы бойынша есігі құлыпталмаған түрмеде ұстады, содан кейін ол өзі басқарып отырған Гров Хаус пансионатына көшірді. Үш күннен кейін олар "көрінеу сот отырысын" өткізді, онда судья олардан сот шығындары үшін 1,25 доллардан алды, содан кейін оларды босатып, жергілікті тұрғындар тойлады. Оқиғаға қатысқан ешкім де жасаған қылмыстары үшін жаза алмады. Доктор Езекия Д. МакКаллок пен доктор Дж. Аткин, ал Томас Бедфорд 1889 жылға дейін, Александр Вентворт 1863 жылға дейін өмір сүрді.

As with Joseph Smith before him, James Strang had problems with excommunicated or disaffected members who often became anti Mormons and/or even conspired against him. One of the latter, Thomas Bedford, who had been flogged for engaging in adultery with another member's wife, blamed Strang for the flogging and sought revenge. Another, Hezekiah D. McCulloch, had been excommunicated for drunkenness and other alleged misdeeds, after previously enjoying Strang's favor and several high offices in local government. These men conspired against Strang along with the Mormons' enemies who were living in Mackinac, two of whom were Alexander Wentworth and Dr. J. Atkyn. Pistols were procured, and the four conspirators began several days of target practice while they finalized the details of their murderous plan. Although Strang apparently knew that Bedford and the others were gunning for him, he openly challenged them in his newspaper, The Northern Islander, writing, "We laugh with bitter scorn at all these threats," just days before his murder. On Monday, June 16, 1856, Strang was waylaid around 7:00 PM on the dock at the harbor of St. James, the chief city on Beaver Island, by Wentworth and Bedford, who shot him in the back. All of this was carried out in full view of several officers and men who were stationed on the Michigan, a US Naval vessel which was docked in the harbor. Nobody aboard the ship made any effort to either warn or aid the intended victim. Strang was hit three times: one bullet grazed his head, another bullet lodged in his cheek and a third bullet lodged in his spine, paralyzing him from the waist down. One of the assassins then pistol whipped the victim before running aboard the nearby vessel with his companion, where both claimed sanctuary. The "King of Beaver Island" was taken to Voree, where he lived for three weeks, dying on July 9, 1856, at the age of 43. After refusing to deliver Bedford and Wentworth to the local Sheriff of Mackinac County, Julius Granger, McBlair transported them to Mackinac Island. Once on the island Sheriff Granger first held them in an unlocked jail cell at the ‘urging’ of the citizenry and then moved to a boarding house he was keeping, Grove House. Three days later they given a ‘mock trial’ where the justice charged them $1.25 a piece for court costs, then released them where they were feted by the local citizenry. None of those involved received punishment for their alleged crimes Dr. Hezekiah D. McCulloch and Dr. J. Atkyn, with Thomas Bedford living until 1889 and Alexander Wentworth living until 1863.

Патшалықтың жойылуы

Стрейнг Вориде өлім төсегінде жатқанда, Мичигандагы жаулары оның Бивер аралы патшалығын жоюға бел буды. 1856 жылғы 5 шілдеде Мичиган тарихшысы Байрон М. Катчон кейіннен «Мичиган тарихындағы ең арсыз күн» деп атады. Оның жақтастары шіркеуін сақтап қалуға тырысқанда, Стрэнгтің өзінен кейін ізбасарды періштелер тағайындауын талап ететін ерекше догмасы, пайғамбар басшылығын күткен Соңғы күндердің қасиеттілері үшін шіркеуін тартымсыз етті. Стрэнгтің елшілерінің соңғысы Лоренцо Доу Хики 1897 жылы қайтыс болғанға дейін уақытша жетекші болды, одан кейін Вингфилд Уотсон, Стрэнг ұйымының Жоғары руханиятшысы (1922 жылы қайтыс болғанға дейін). Бірақ ешқайсысы Стрэнгтің лауазымына немесе билігіне таласпады. Пайғамбарсыз қалған Стрэнгтің көптеген ізбасарлары (оның барлық әйелдері де) оның өлтірілгеннен кейін шіркеуден шығып кетті. Олардың көпшілігі кейіннен 1860 жылы құрылған Иса Мәсіхтің Соңғы күндердің қасиеттілерінің қайта ұйымдастырылған шіркеуіне қосылды. Дегенмен, Соңғы күндердің бірнеше қасиеттілері Стрэнгтің миссиясын жалғастыруда. Стрэнгтің соңғы және ең маңызды аяны, «Құдай заңы кітабында» пайғамбар президенттің «тек Құдайдың қалдығын орнату және жер бетіне мәңгілік әділдік әкелу үшін ғана қажеттігі» айтылған. «Жер бетіндегі Құдай халқының басшылығында діни қызметкерлердің төмен дәрежелілері жиі тұрған» (251-бет). Сондықтан олар Стрэнгтің өлімі мен оның ізбасар тағайындамауы сәтсіздік деп ойламайды, керісінше, таза сенімді сақтап, құлаған негізін қалаушылардың орнын басатын жаңа ізбасардың келуін күтеді. Олардың пікірінше, олардың ұстанымын Смит пен Стрэнг берген аяндар нығайтады, онда шіркеудің айыпталуы пайғамбарлық екені және жалпы адасудың белгісі екені айтылған. Бүгінде бірнеше топтар мен жеке Стрэнгтің шәкірттері дербес жұмыс істейді. Олардың бірі – Жозеф Смит пен Джеймс Стрэнгтің билігі мен діни лауазымы жоқ деп мәлімдеген, Биль Шепард басқаратын корпоративтік шіркеу. Самуэль Вест басқаратын топ бірінші топтың қателік жасағанын және 1961 жылы корпорация құру арқылы Стрэнг ұйымының адал жалғасы ретіндегі өзінің айқындығын жоғалтқанын мәлімдейді. Бұл екінші топ Джеймс Стрэнг шіркеуінің жалғыз нағыз қалдығы екенін мәлімдейді. Стрэнгтің жақтастары миссионерлік жұмысты баса назар аудармайды (LDS және басқа да көптеген Соңғы күндердің қасиеттілері секталары сияқты), себебі олар үш пайғамбардың (Жозеф Смит, Хайрум Смит және Джеймс Стрэнг) өлтірілгеннен кейін Құдай Батыс «жандарға» арналған өзінің уақытын жапты деп сендіреді. Осының салдарынан Стрэнг шіркеуі қазіргі күнге дейін азайып келеді. Қазіргі уақытта корпоративтік шіркеудің мүшелері шамамен 300 адамды құрайды, ал Самуэль Вест тобы АҚШ пен Африкада бірнеше мың мүшесі бар деп мәлімдейді. Стрэнг 1844 жылғы мұрагерлік күресінде маңызды рөл атқарғанымен, Соңғы күндердің қасиеттілері қозғалысына ұзақ мерзімді әсері шамалы болды. Оның доктриналық жаңалықтары шіркеуінен тыс жерде аз әсер етті және соңғы тарихшылар оның өмірі мен мансабын қайта қарастыра бастағанға дейін көбінесе назардан тыс қалды. Тіпті ол құруға күш салған округ (Маниту) 1895 жылы Мичиган заң шығарушы органы таратып жіберді, бұл Стрэнгтің уақытша империясының соңғы қалдығын жойды. Оның барлық күш-жігерінің ішінде Стрэнгтің ең маңыздысы (қалай болғанда да, қаламаған) Соңғы күндердің қасиеттілері дініне қосқан үлесі болды, ол Реорганизацияланған шіркеудің құрылуына түрткіс берді, ол Юта штатындағы LDS шіркеуінің және басқа да Соңғы күндердің қасиеттілері топтарының басты қарсыласына айналды, оның ішінде өзінікі де.

While Strang lingered on his deathbed in Voree, his enemies in Michigan were determined to extinguish his Beaver Island kingdom. On July 5, 1856, on what Michigan historian Byron M. Cutcheon later called "the most disgraceful day in Michigan's history," While his supporters endeavored to keep his church alive, Strang's unique dogma which required his successor to be ordained by angels made his church unappealing to Latter Day Saints who were expecting to be led by a prophet. Lorenzo Dow Hickey, the last of Strang's apostles, emerged as an ad hoc leader until his death in 1897, followed by Wingfield W. Watson, a High Priest in Strang's organization (until he died in 1922). However, neither of these men ever claimed Strang's office or authority. Left without a prophet to guide them, most of Strang's followers (including all of his wives) departed from his church in the years after his murder. Most of them later joined the Reorganized Church of Jesus Christ of Latter Day Saints, which was established in 1860. However, a few Latter Day Saints continue to carry on Strang's mission. Strang's last and most important revelation, The Book of the Law of the Lord states that a prophet president is " only necessary for the establishment of the rest of God, and bringing everlasting righteousness on earth. A lesser degree of the Priesthood has frequently stood at the head of the people of God on earth" (p. 251). Consequently, instead of believing that Strang's demise and his refusal to appoint a successor are failures, they believe that they are maintaining the pure faith and awaiting the appearance of a new successor who will take the place of their fallen founders. They believe that their position is bolstered by revelations which were given by Smith and Strang in which they stated that the condemnation of the church is prophetic and a sign of general apostasy. Today, there are several groups and individual Strangite disciples who operate autonomously. One of these groups is a corporate church which is led by a Presiding High Priest, Bill Shepard, who claims that he does not have Joseph Smith or James Strang's authority or priesthood office. Another group, which is led by Samuel West, claims that the first faction is in error, and it also claims that by incorporating in 1961, it lost its identity as a faithful continuation of Strang's organization. This second group claims that it is the sole true remnant of James Strang's church. Missionary work is no longer emphasized by Strangites (as it is by the LDS and many other Latter Day Saint sects), because they tend to believe that after the murder of three prophets (Joseph Smith, Hyrum Smith and James Strang) God closed His dispensation to the "gentiles" of the West. Consequently, Strang's church has continued to dwindle until the present day. The current membership of the corporate church comprises around 300 persons, while the Samuel West group claims to have several thousand members in the US and Africa. While proving to be a key player in the 1844 succession struggle, Strang's long term influence on the Latter Day Saint movement was minimal. His doctrinal innovations had little impact outside his church, and he was largely ignored until recent historians began to reexamine his life and career. Even the county (Manitou) which he had fought to establish was abolished by the Michigan legislature in 1895, removing the last tangible remnant of Strang's temporal empire. Of all of his efforts, Strang's most vital (albeit unintended) one was his contribution to the Latter Day Saint religion which turned out to provide some of the impetus behind the creation of the Reorganized Church, which became a major rival of the Utah based LDS Church and other Latter Day Saint groups—including his own.

Таңдалған шығармалар

Странг, Марк, ред. (1961). Джеймс Дж. Стрэнгтің күнделігі: Шығарылған, көшірілген, кіріспесі және түсіндірмелері қосылған. Шығыс Лансинг: Мичиган мемлекеттік университетінің баспасы. Стрэнг, Джеймс Дж. (1854а, 2005 ж. қайта басылған). Ежелгі және қазіргі Мичилимакинак, соның ішінде Макинак пен мормондар арасындағы дау туралы мәлімет. Мичиган университетінің кітапханасынан қайта басылған. 2007 жылғы 28 қазанда алынды. Стрэнг, Джеймс Дж. (1848). Алмаз: Пайғамбарлық мұрагерлік заңы және Джозеф Смиттен кейінгі мұрагер ретінде Джеймс Дж. Стрэнгтің шақыруын қорғау. Висконсин штаты, Вори. 2007 жылғы 3 қарашада алынды. Стрэнг, Джеймс Дж. (1854б). Пайғамбарлық дау: Джеймс Стрэнгтің Кори ханымға жазған хаты. Мичиган штаты, Сент-Джеймс. 2007 жылғы 28 қазанда алынды. Стрэнг, Джеймс Дж. (1856). Құдай заңының кітабы, Мысыр тілінен Мұсаға Синай тауында берілген заңнан аударма. Сент-Джеймс: Корольдік баспасы. 2007 жылғы 28 қазанда алынды.

Қосымша сілтемелер

Силито, Джон және Стакер, Сьюзан (ред.). (2002). Мормондық мавериктер: Диссиденттер туралы эсселер. «Қолтаңба кітаптары».