Оңтүстік Каролина Stingrays хоккей командасының тарихы
South Carolina Stingrays
Оңтүстік Каролина Stingrays – 1993 ж. құрылған хоккей командасы. ECHL лигасындағы тарихы, атауының өзгеруі, және жетістіктері туралы біліңіз. Хоккей, спорт.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кіші лигадағы мұзды хоккей командасы
Minor league ice hockey team
The Stingrays – Оңтүстік Каролина штатындағы алғашқы кәсіби мұзды хоккей командасы. Мұздағы үнемі жемісті өнер көрсетулеріне қарамастан, бұл жетістік ұзақ сақталмады; 2003 жылдан бері орташа көрермендер саны одан бұрынғы көрсеткіштің жартысынан да аз болды.
The Stingrays are the first professional ice hockey team in South Carolina. Despite ongoing success on the ice, that level was not sustained; average attendance since 2003 has been less than half that number.
Франчайзингтің пайда болуы
Оңтүстік Каролина Стингрейз командасы 1993 жылы Шығыс жағалау хоккей лигасының (ECHL) жаңа командасы ретінде құрылды. Оның басқару құрамына президент/генералды директор ретінде Джозеф Сканлон, ал бас бапкер ретінде Ұлттық хоккей лигасының (NHL) бұрынғы ойыншысы Рик Вайв кірді. Алғашқыда команданы «Оңтүстік Каролина Акулалары» деп атау жоспарланған, бірақ NHL-дің «Сан-Хосе Акулаларымен» авторлық құқыққа қатысты дауды болдырмау үшін «Стингрейз» деген атқа тоқтады. 1993 жылдың соңында Сканлон команданың иелерінен бақылауды алу мақсатымен Канада сотына сот ашты. Желтоқсан айында ол президент және генералды директор лауазымынан NHL Даңқ залының мүшесі Марсель Дионнемен ауыстырылды. 1994 жылдың ақпанында Сканлонның серігі Линн Бернштейн Солтүстік Чарльстон Колизеуміндегі жарнама тақталарын алып тастау мәселесіне байланысты Дионнеге шабуыл жасады деп айыптады, бірақ ол кейіннен тазаланды. Сканлонның сот процесі тоқтатылғаннан кейін, ECHL басқармасы команданың канадалық иелерінен жергілікті «Pearlstine Distribution» компаниясының иесі, «Budweiser» дистрибьюторы Эдвин Перлстин басқаратын жергілікті инвестициялық топқа франшизаны сатуға келісім берді. Топқа Джерри мен Анита Цукер, Харви Нейтан және Линн Бернштейн («Nathan's Deli» мейрамханасының иелері), сондай-ақ Сибрук аралындағы Гринвальд отбасы да кірді. Дионне франшизаның президенті және генералды директоры қызметінде қалды. 1995 жылдың басында Шарлотта, Гринсборо және Хэмптон Роудс қалаларымен бірге командаға Америка хоккей лигасының (AHL) кеңейтуге қатысу мүмкіндігі ұсынылды, AHL ECHL мен NHL арасындағы кезеңдік лига еді. Алайда, команда басшылығы команданың жанкүйерлері үшін қолжетімділікті сақтау ниетімен ECHL-де қалуға шешім қабылдады. Қалған үш франшиза AHL ұсыныстарын қабылдап, сәйкесінше «Шарлотта Чекерс», «Каролина Монархс» және «Норфолк Эдмиралс» командаларына айналды. Кейін сол жылы Дионне «Стингрейз» ұйымынан кетіп қалды. Вайв Дионненің орнына хоккей операциялары директоры болды, сонымен бірге бас бапкер лауазымын сақтап, кадрлық мәселелерге қатысты шешімдерді қабылдауда көбірек құқыққа ие болды.
The South Carolina Stingrays were founded in 1993 as an expansion team in the East Coast Hockey League (ECHL). Its management team included Joseph Scanlon as president/CEO and retired National Hockey League (NHL) player Rick Vaive as head coach. The team was originally to be designated the South Carolina Sharks, but eventually settled on the Stingrays name to avoid a copyright dispute with the NHL's San Jose Sharks. In late 1993, Scanlon filed a lawsuit in a Canadian court in an attempt to wrest control of the team from its ownership group. He was replaced as president and CEO by retired NHL Hall of Fame member Marcel Dionne in December of that year. Dionne was accused of assault in February 1994 by Lynn Bernstein, an ally of Scanlon, over a dispute regarding the removal of advertising signs at the North Charleston Coliseum, but was later acquitted. Following dismissal of Scanlon's lawsuit, the ECHL board of governors ended the power struggle when it approved the sale of the franchise from its Canadian ownership group to a local investment group led by Edwin Pearlstine, owner of Pearlstine Distribution, the local Budweiser distributor. The group also included Jerry and Anita Zucker, Harvey Nathan and Lynn Bernstein (owners of local restaurant Nathan's Deli), and the Greenwald family of Seabrook Island. Dionne remained the franchise's president and CEO. In early 1995, along with Charlotte, Greensboro, and Hampton Roads, the team was offered an expansion spot by the American Hockey League (AHL), the intermediate level between the ECHL and the NHL. However, team management decided to remain in the ECHL, citing a desire to retain the level of affordability for the team's fans. The other three franchises have since accepted AHL offers, becoming the Charlotte Checkers, Carolina Monarchs, and Norfolk Admirals, respectively. Later that year, Dionne left the Stingrays organization. Vaive succeeded Dionne as director of hockey operations while retaining his head coaching position, thus giving him more control over personnel decisions.
Рик Вайв дәуірі (1993-1998)
Stingrays алғашқы маусымда Шығыс дивизионында алтыншы орынды иеленді және 1993–94 плей-оффтың бірінші турында Хэмптон Роудс Адмиралз командасынан шығарылды. Плей-оффқа ерте шыққанына қарамастан, команда өзінің алғашқы маусымында бірнеше маңызды жетістіктерге қол жеткізді. Орталық шабуылшы Сильвен Флюри 68 ойында 95 ұпай жинап, лигадағы жалпы ұпай бойынша оныншы орынды иеленді және 26 желтоқсанда Гринсборо Монаркс командасына 11–6 есебімен жеңіске жетіп, лигалық рекордтық бес гол соқты. Сол қанаттың шабуылшысы Энди Безо лигадағы айыппұл минуты бойынша екінші орында болды, 36 ойында 352 минут жинады (лигадағы көшбасшы Тревор Бьюкененнен 29 ойын кем). 19 қаңтардан 28 қаңтарға дейін Stingrays алты ойын қатарынан жеңіп, 43 гол соқты және қарсыластарынан тек 13 гол жіберді, оның ішінде қарсыластарына 11 гол соққан екі ойын болды (олардың бірі, Хантингтон Blizzard командасына қарсы, Stingrays 67 гол соқты). Команда лигадағы көрермендер саны бойынша көш бастады, ойынға орташа есеппен 9,151 жанкүйер келді. Олар сол маусымда ең ұзақ үй жеңісін тіркеді – 1994 жылдың 23 желтоқсаны мен 1995 жылдың 19 наурызы аралығында үйде 18 жеңіске жетті. 1995–96 маусымда Stingrays Шығыс дивизионына оралды және тұрақты маусымда үшінші орынды иеленді, плей-оффтың екінші турында Шарлотта Чекерс командасына ұтылып қалды. Олар сол маусымда 15 желтоқсаннан 13 қаңтарға дейін 8 ойынды қатарынан жеңіп, 48 гол соқты және 27 гол жіберді. Қорғаушы Скотт Бостон 67 ойында 58 ұпай жинап, лигадағы ең көп ұпай жинаған қорғаушылардың арасында алтыншы орынды иеленді. Stingrays командасы ойынға орташа есеппен 7,447 жанкүйер келгенде екінші орынға түсті. 1996–97 маусымда Stingrays ECHL чемпионатының Келли кубогын (Луизиана IceGators командасын 4–1 есебімен жеңіп) және Брабхам кубогын (тұрақты маусымдағы ең жақсы көрсеткішті командаға беріледі) жеңіп алды, ECHL тарихында тұрақты маусым мен плей-офф чемпионатын бір жылда жеңіп алған бірінші команда және жалпы үш команданың бірі болды. Аляска Aces (2006, 2011) және Цинциннати Cyclones (2008) кейіннен осы жетістікті қайталады. Шабуылшылар Эд Куртенэй мен Майк Росс лигадағы ең көп ұпай жинаған ойыншылардың арасында тең болды, әрқайсысы 110 ұпай жинады. Шабуылшы Дейв Сейтц 97 ұпаймен жетінші орынды иеленді. Росс сондай-ақ лиганың ең құнды ойыншысы (MVP) атанды, 2010–11 маусымға дейін бұл құрметке ие болған Stingrays командасының жалғыз өкілі. Қақпашы Джейсон Фитцсимонс Келли кубогы плей-оффының ең үздік ойыншысы болып таңдалды. Фитцсимонс 17 плей-офф ойынында 13 жеңіске жетіп, 3.38 ГАА және 0.903 сақтық коэффициентіне қол жеткізді. Келли кубогын жеңіп алғаннан кейін, ECHL басшылығы франшизаны лиганың жалақы шегін айналып өтуге тырысқан деп айыптады, Солтүстік Чарльстон қаласымен бірлесіп, ойыншыларға төлемдер жасау үшін қалалық жастар хоккей бағдарламасы арқылы ақша жіберді. Лиганың екі айлық тергеуінен кейін Stingrays-ке 50,000 АҚШ доллары айыппұл салынды, ал Вайв 1997–98 маусымының алғашқы алты ойынына қатысудан шеттетілді. Ішкі кірістер қызметі мемлекеттік немесе федералды салық заңдарын бұзбағанын анықтады, бірақ бұл оқиға ECHL командаларының жалақы шегін қайта қарауға себеп болды. 1997–98 маусымының басында Stingrays 24 қазаннан 2 қаңтарға дейін 12 үй ойынын қатарынан жеңіп, 52 гол соқты және қарсыластарына 24 гол жіберді. Қорғаушы Крис Хайннс тұрақты маусымды голдар бойынша бірінші (19) және лиганың қорғаушыларының жалпы ұпайлары бойынша төртінші (58) орында аяқтады. Қақпашы Кори Кэдден лигада 2.85 ГАА, 0.907 сақтық коэффициентімен және 45 ойында 30 жеңіске жетіп, жетінші орынды иеленді. Команда Оңтүстік-Шығыс дивизионының көшбасшысы болды, бірақ бірінші раундтағы плей-офф сериясында штаттың жаңа қарсыласы Пи Ди Прайд командасына ұтылып қалды. Прайд командасы үш голдан кейін озып шығып, бес ойындық серияның бесінші ойынында қосымша уақытта жеңіске жетті. Вайв кейіннен ойынның қайталануы теңдік голының жарамсыз екенін көрсеткенін хабарлады, бірақ төреші бұл қателікті байқамады, нәтижесінде қосымша уақыт және Stingrays командасының жеңілісіне әкелді.
The Stingrays finished sixth in the East Division in their inaugural season and were eliminated in the first round of the 1993–94 playoffs by the Hampton Roads Admirals. Despite their early playoff exit, the team had several significant achievements during their inaugural season. Center Sylvain Fleury finished tenth among league skaters for total points with 95 points in 68 games played and scored a league season high five goals in an 11–6 victory over the Greensboro Monarchs on December 26. Left winger Andy Bezeau was second in the league in penalty minutes, accumulating 352 minutes in 36 games (29 fewer games than Trevor Buchanan, the league leader with 422 minutes). From January 19–28, the Stingrays went on a six game winning streak wherein they totaled 43 goals for and only 13 goals against, including two games in which they scored 11 goals each against their opponents (one of which, against the Huntington Blizzard, had 67 shots on goal by the Stingrays). The team led the league in attendance with an average of 9,151 fans per game. They set the current league record for the longest home winning streak that season with 18 victories at home between December 23, 1994, and March 19, 1995. The Stingrays returned to the East Division in 1995–96 and finished third in the regular season, falling in the second round of the playoffs to the Charlotte Checkers. They posted an 8 game road winning streak that season, lasting from December 15 until January 13, in which they accumulated 48 goals and surrendered 27 goals against. Defenseman Scott Boston finished sixth among top scoring defensemen in the league with 58 total points in 67 games. The Stingrays fell to second place in league attendance with an average 7,447 fans per game. In 1996–97, the Stingrays won both the ECHL championship Kelly Cup (defeating the Louisiana IceGators four games to one) and the Brabham Cup (awarded to the team with the best regular season record), becoming the first ECHL team and one of three overall to win both a regular season and postseason championship in the same year. The Alaska Aces (2006, 2011) and the Cincinnati Cyclones (2008) later accomplished this feat. Forwards Ed Courtenay and Mike Ross tied for the highest total points in the league, each with 110 points in combined goals and assists. Forward Dave Seitz finished seventh with 97 total points. Ross was also named the league's Most Valuable Player (MVP), the only member of the Stingrays to receive this distinction through the 2010–11 season. Goaltender Jason Fitzsimmons was selected as the Kelly Cup playoffs MVP. Fitzsimmons totaled 13 wins in 17 playoff games and achieved a 3.38 GAA with a 0.903 save percentage. Following their Kelly Cup victory, ECHL management accused the franchise of circumventing the league's salary cap by colluding with the city of North Charleston to funnel money through a city run youth hockey program to provide payouts to players. After two months of investigation by the league, the Stingrays were assessed a US$50,000 fine, and Vaive was suspended for the first six games of the 1997–98 season. The Internal Revenue Service determined that no state or federal tax laws were broken, but the incident sparked a re evaluation by the ECHL of the teams' salary caps. Early in the 1997–98 season, the Stingrays won a league high 12 consecutive home games from October 24 to January 2 in which they accumulated 52 goals and allowed 24 goals against. Defenseman Chris Hynnes finished the regular season first in goals (19) and fourth in total points (58) among league defensemen. Goaltender Cory Cadden finished seventh in the league with a 2.85 GAA, a 0.907 save percentage and 30 wins in 45 games. The team finished at the top of the Southeast Division, but fell in a first round playoff series against their new in state rival, the Pee Dee Pride. The Pride advanced after coming back from a three goal deficit to win the fifth game of a best of five series in overtime. Vaive reported after the fact that replays indicated that the game tying goal was invalid but the referee missed the call, resulting in the overtime period and the Stingrays' eventual defeat.
Рик Аддуоно дәуірі (1998-2002)
1998–99 маусымда Вайве АХЛ-дің «Сент-Джон Флеймс» командасының бас жаттықтырушы лауазымына қабылданды. Оның ассистенті Рик Аддуоно Ваивтің бас жаттықтырушы және бас менеджер ретіндегі орнын басты. «Стингрейз» клубының бұрынғы қақпашысы Джейсон Фитцсимонс Аддуононың орнына ассистент жаттықтырушы болып тағайындалды. «Стингрейз» Оңтүстік-Шығыс дивизионында үшінші орынды иеленді, қорғаушы Брэд Декстер 19 гол және 26 нәтижелі паспен 55 ұпай жинап, лигадағы ең нәтижелі қорғаушылар тізімінде үшінші орынға шықты. Шабуылшы Дэйв Зайц 11 голмен жеңіс голдары бойынша лига көшбасшысы атанды, ал қақпашы Джоди Леман 2.72-ге орташа өткізілген гол көрсеткішімен және 0.916-ға шайбаны сейктеп алу көрсеткішімен лига қақпашылары арасында жетінші орынды иеленді. Плей-оффтың бірінші турында жеңіске жеткеннен кейін «Стингрейз» екінші турда «Миссисипи Си Вулвз» командасынан 3 ойында жеңіліске ұшырады. Соңғы ойын қосымша уақытта шешілді және 110 минут 37 секундқа созылды, бұл 2010–11 маусымдағы лига тарихындағы ең ұзақ қосымша уақыт плей-офф ойындарының бірі болды. «Стингрейз» плей-оффтың алдын ала кезеңінде «Батон-Руж Кингфиш» командасына қарсы өткізген екі ойында 11 гол соғып, бір команданың екі ойын сериясындағы ең көп гол соққан лигалық рекордын орнатты. Олар сол маусымда 9 ойын қатары жеңіске жетіп, лига рекорды болған 10 ойынды сыртқы алаңда жеңіске жетіп үзді.
For the 1998–99 season, Vaive accepted the head coaching position with the AHL's Saint John Flames. His assistant coach, Rick Adduono, was tapped to take over as Vaive's replacement as head coach and general manager. Former Stingrays goaltender Jason Fitzsimmons was named assistant coach in Adduono's place. The Stingrays finished third in the Southeast Division, with defenseman Brad Dexter third in the league for top scoring defensemen with 55 points in 19 goals and 26 assists. Forward Dave Seitz led the league in game winning goals with 11, while goaltender Jody Lehman finished seventh among league netminders with a 2.72 GAA and a 0.916 save percentage. After receiving a first round bye for the playoffs, the Stingrays fell in a second round 3 game shutout to the Mississippi Sea Wolves. The final game was decided in overtime and ran to 110 minutes and 37 seconds, making it the fifth longest overtime playoff game in league history as of the 2010–11 season. The Stingrays set the league postseason record for most goals by one team in a two game series with 11 goals in their two game shutout of the Baton Rouge Kingfish in the preliminary round of the playoffs. They finished second in the league that season with a 9 game overall winning streak and had a league record 10 game road winning streak.
Джейсон Фитцсимонс дәуірі (2002-07)
Келесі маусымда ECHL плей-оффының бірінші раундына өте алмағаннан кейін, 2001–02 маусымда Флорида Эверблэйдс командасына өз жаттығу базасында өткен "іріктеу" ойынында жеңіліп (Колизейдегі концерт көшуге мәжбүр етті), Аддуоно шартынан босатылды және оның орнына Фитцсиммонс келді. Кейіннен, ұзақ жылдар бойы "Стингрейс" сапында ойнаған Джаред Беднар да көмекші жаттықтырушы болып тағайындалды. "Стингрейс" Buffalo Sabres командасымен ұзақ байланыста болғанына қарамастан, 2001–02 маусымға дейін олардан бөлініп, үш маусым бойы тәуелсіз команда ретінде өнер көрсетті. 2004–05 маусымда команда Вашингтон Капиталзбен серіктестікке келісті. 2003 жылдан 2006 жылға дейін "Стингрейс" плей-оффтың бірінші және екінші раундтарында бірнеше рет жеңіліске ұшырады. 2003 жылы Оңтүстік-Шығыс дивизионында күшті екінші орынды алғанына қарамастан, плей-оффтың бірінші раундында Пи Ди Прайд командасына 3:1 есебімен жеңілді. 2003–04 маусымда "Стингрейс" Оңтүстік дивизионына көшті, тұрақты маусымды төртінші орында аяқтады және плей-оффтың екінші раундына өтті, онда Флорида Эверблэйдс командасынан 3:0 есебімен ұтылып қалды, соңғы ойында 8:2 есебімен ойсырап жеңілді. 2004–05 маусымда "Стингрейс" Шығыс дивизионына қайта оралды, онда тұрақты маусымды екінші орында аяқтады. Олар плей-оффтың бірінші раундында тағы да Эверблэйдс командасына 3:1 есебімен жеңілді. 2005–06 маусымда "Стингрейс" жаңадан құрылған Оңтүстік дивизионындағы алғашқы жылын өткізді және осы дивизионда бүгінгі күнге дейін ойнап келеді. Олар тұрақты маусымды төртінші орында аяқтады және Келли кубогы плей-оффының бірінші раундында Шарлотта Чекерс командасын жеңіп, екінші раундта Гвинетт Гладиаторз командасынан 3:0 есебімен ұтылып қалды.
After failing to advance to the first round of the ECHL playoffs the next season by losing a "play in" game in the 2001–02 season to the Florida Everblades in their practice facility (a concert at the Coliseum forced the move), Adduono was released from his contract and was replaced by Fitzsimmons. Jared Bednar, another longtime Stingray, was made assistant coach later. Despite a long standing association with the Buffalo Sabres, the Stingrays broke away just before the 2001–02 season and played three seasons as an independent team. For the 2004–05 season, the team agreed to an affiliation with the Washington Capitals. From 2003 to 2006, the Stingrays experienced another run of first and second round playoff defeats. Despite a strong second place finish in the Southeast Division in 2003, they fell three games to one to the Pee Dee Pride in the first round of the playoffs. The Stingrays moved to the Southern Division for the 2003–04 season, finishing fourth in the regular season and advancing to the second round of the playoffs, where they were swept three games to none by the Florida Everblades, the final game a crushing 8–2 loss. For the 2004–05 season, the Stingrays returned to the East Division, where they finished second in the regular season. They were defeated three games to one in the first round of the playoffs, again to the Everblades. The 2005–06 season marked the Stingrays' first year in the newly designated South Division, in which they have remained to the present day. They finished fourth in the regular season and defeated the Charlotte Checkers in the Kelly Cup playoffs' first round, only to fall in a second round sweep—three games to none—by the Gwinnett Gladiators.
Джаред Беднар дәуірі (2007-09)
2006-07 маусымда франшиза тарихында тұңғыш рет ECHL плей-оффына ілікпегеннен кейін Фитцсимонс отставкаға кетіп, Вашингтон Капиталз командасы оны скаут ретінде бекітті. Беднар бас бапкер болып тағайындалды, ал Стингрейз командасының бұрынғы капитаны Кейл Маклин Ситадельдегі оқуын аяқтағанға дейін жартылай штаттан жұмыс істеді. Беднар бас бапкер ретіндегі екі маусымында да Стингрейзді Келли кубогы плей-оффына алып шықты. 2007-08 маусымында Стингрейз Америка конференциясының финалына өтті, бірақ Цинциннати Сайклонс командасына 4:1 есебімен жеңіліп қалды. Бұл сериядағы үш ойын (финалдық ойынды қоса алғанда) қосымша уақытта шешілді. Стингрейз 2008-09 маусымында бұл сәттілікті жалғастырып, конференция финалында Цинциннатиді 4:0 есебімен ұтып, Аляска Эйсес командасымен өткен 4:3 есебімен аяқталған серияда Келли кубогын жеңіп алды. Беднар көп ұзамай отставкаға кетіп, Калгари Флеймс жүйесіндегі Абботсфорд командасына көмекші бапкер болып қосылды, ал кейін 2010-11 маусымында Сент-Луис Блюз клубының Пейориядағы фермалық командасында бас бапкерлік қызметін атқарды. Маклин бас бапкер болып тағайындалды, көмекші бапкер орны бос қалды. Чемпионаттағы табыстарының арқасында 2009 жылғы Келли кубогының командасынан көптеген ойыншылар 2009-10 маусымында Америка хоккей лигасына шақырылды. 2009 жылғы командадан алты ойыншы 2010 жылғы Кальдер кубогы чемпионатына қатысты – бес ойыншы жеңімпаз Герши Берз үшін, ал біреуі күміс жүлдегер Техас Старз үшін өнер көрсетті.
After failing to qualify for the ECHL playoffs for the only time in franchise history during the 2006–07 season, Fitzsimmons resigned, and was assigned by the Washington Capitals as a scout. Bednar took over as head coach, with Cail MacLean, who had been the captain for the Stingrays, as a part time assistant while completing his studies at The Citadel. Bednar took the Stingrays to the Kelly Cup playoffs for both of his seasons as head coach. In the 2007–08 season, the Stingrays advanced to the American Conference finals, losing 4–1 to the Cincinnati Cyclones in a suspense filled series wherein three games (including the final) were decided in overtime. The Stingrays built on this momentum in the 2008–09 season, sweeping Cincinnati 4–0 in the conference finals and winning the Kelly Cup on the road in the culmination of a 4–3 series with the Alaska Aces. Bednar resigned shortly thereafter, joining the Calgary Flames' system in Abbotsford as assistant coach, and later earned his first AHL head coaching assignment with the St. Louis Blues' farm club in Peoria for 2010–11. MacLean was named head coach, with the assistant coach position becoming vacant. Building on their championship success, many players on the 2009 Kelly Cup team were called up to the American Hockey League during the 2009–10 season. Six players from the 2009 team played in the 2010 Calder Cup Championship – five for the victorious Hershey Bears, and one for the runner up Texas Stars.
Кейл Маклин дәуірі (2009 11)
Алайда бұл жетістік ұзаққа созылмады. Команданың күшті тұрақты маусымдағы көрсеткіштері, Оңтүстік дивизионның (және Америка конференциясының) көшбасшысы Шарлотта Чекерс және Солтүстік дивизионның көшбасшысы Каламазу Уингспен тең нәтиже көрсеткеніне қарамастан, команда 2010 жылғы Келли кубогы плей-оффында төртінші орынға ие болды. Жарыс барысында болашақ чемпион – Цинциннати Циклоунз командасына 3:2 есебімен жеңіліп қалды. Маусымда ECHL-де 30 жеңіске жеткен алғашқы команда үшін (10,570 жанкүйердің рекордтық толы сарайында Reading Royals командасын 5:3 есебімен жеңген кезде) бірінші раундтағы жеңіліс ойыншылар мен жанкүйерлерді көңілсіздікке түсірді. Бұрынғы Stingray ойыншысы Роб Конканнон 2009–10 маусымының соңында Даррен Эбботтың орнына команда президенті болып тағайындалды. 2010 жылдың тамызында Stingrays командасы бұрынғы шабуылшы Спенсер Карберидің команданың көмекші жаттықтырушысы болып тағайындалғанын хабарлады. Максим Лакруа мен Пьер Люк О'Брайеннің (екі ойыншы да 2009 жылғы Келли кубогының жеңісінде маңызды рөл атқарған) қайта оралуымен команда төртінші чемпиондыққа қарай қарқын алуды көздеді. Алайда, жарақаттар, резервке шақырулар және мұздағы тұрақсыз ойын тағы да бірінші раундтағы плей-оффтағы жеңіліске әкелді, бұл жолы Wheeling Nailers командасына есебі 3:2 болды. Команданың көңілсіз маусымдарының ортасында қайғылы оқиға орын алды. 2011 жылдың ақпан айында бұрынғы Stingrays қақпашысы Кирк Даубенспекк (1999–2006 жылдары командада ойнаған және 2001 жылы Келли кубогының жеңісіне қатысқан) автокөлік апатында қаза болды, нәтижесінде миына ауыр жарақат алды және алты күн комада жатты. Достары, отбасы мүшелері және Stingrays, Hershey Bears, Culver Military Academy және Висконсин университетінің (Даубенспекктің бітірген оқу орны) бұрынғы әріптестері үлкен медициналық шығындарды өтеуге көмектесу үшін ақша жинауға бірікті. Команда Даубенспекктің аты мен нөмірі (29) жазылған футболкаларды маусымның қалған үй ойындарында сатты. 2011 жылдың сәуірінде қазіргі және бұрынғы Stingrays ойыншылары конькилерін киіп, Даубенспек отбасының игілігі үшін өткізілген команданың алғашқы түлектер ойынына қатысты. Бұл шара (Каролина мұз сарайында) 700-ден астам жанкүйерді тартты және билет сатудан және ойыннан кейінгі жейде аукционынан 20 000 доллардан астам ақша жиналды. Даубенспек пен оның отбасы қатысып, Даубенспек ойынның символдық бірінші шайбасын тастады.
This success, however, was short lived. Despite a strong regular season showing that left the Stingrays tied with the South Division (and American Conference) leader Charlotte Checkers and North Division leader Kalamazoo Wings, the team ended up fourth seed in the 2010 Kelly Cup playoffs, falling three games to two in the first round to the eventual champions, the Cincinnati Cyclones. For a team that was the first in the ECHL to reach 30 wins that season (in a 5–3 victory over the Reading Royals in front of a record sellout crowd of 10,570), the first round defeat was disappointing to players and fans alike. Former Stingray Rob Concannon was picked to succeed Darren Abbott as team president at the end of the 2009–10 season. In August 2010, the Stingrays announced that former forward Spencer Carbery had been named the team's assistant coach. With the return of forwards Maxime Lacroix and Pierre Luc O'Brien—both of whom played a vital role in the 2009 Kelly Cup championship—the team looked to build momentum towards a fourth championship. However, injuries, call ups, and ultimately inconsistent play on the ice resulted in another disappointing first round playoff loss, this time to the Wheeling Nailers. A bright spot in the midst of the team's disappointing seasons came from a terrible tragedy. In February 2011, former Stingrays goaltender Kirk Daubenspeck—who played for the team from 1999 to 2006 and was part of the Kelly Cup championship team in 2001—was in a near fatal car accident that resulted in a traumatic brain injury that left him in a coma for six days. Friends, family members and former teammates from the Stingrays, the Hershey Bears, Culver Military Academy and the University of Wisconsin (Daubenspeck's alma maters) banded together to raise money to help defray the extensive medical bills. The team sold T shirts bearing Daubenspeck's name and number (29) at the season's remaining home games. In April 2011, current and former Stingrays donned their skates and took to the ice for the team's first ever alumni game, held to benefit the Daubenspeck family. The event (held at the Carolina Ice Palace) drew a capacity crowd of over 700 and raised over $20,000 in ticket sales and from a post game jersey auction. Daubenspeck and his family were in attendance, and Daubenspeck dropped the game's ceremonial first puck.
Райан Варсофский дәуірі (201618)
2016 жылдың 6 шілдесінде «Стингрейз» командасының көмекші жаттықтырушысы Райан Варсофский жаңа бас жаттықтырушы және хоккей операцияларының директоры болып тағайындалды. 2016–17 жылғы маусым да команда үшін сәтті болды. Маусымның соңына қарай «Стингрейз» плей-оффқа ілікті, төменгі сатыдағы «Гринвилл батпақты қояндарынан» алты ойында жеңіліп, екінші турда «Флорида Эверблэйдс» командасын бес ойында жеңді. Олар Шығыс конференциясының финалында «Манчестер Монархтарға» қарсы екі ойынды үйде ұтырғаннан кейін жеті ойында жеңіске жетті. Нәтижесінде, «Стингрейз» Келли кубогының финалында «Колорадо Иглз» командасынан қатарынан төрт ойында жеңіліп қалды.
On July 6, 2016, Stingrays' assistant coach Ryan Warsofsky was announced as the new head coach and director of hockey operations. The 2016–17 season was also successful for the team. After the Stingrays made the playoffs with two games left in the season, they defeated the lower seeded Greenville Swamp Rabbits in six games, before winning their second round series against the Florida Everblades in five games. They came back against the Manchester Monarchs in the Eastern Conference finals, winning in seven games after losing the first two games at home. Ultimately, the Stingrays were swept by the Colorado Eagles in four straight games in the Kelly Cup finals.
Жаңа меншік иелері (2018 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
2018 жылдың 17 сәуірінде Цукер отбасы, 1994 жылдан бері франшизаның үлескерлері және 2011 жылдан бері бақылау үлесін иеленуші, франшизаның көпшілік үлесін Коннектикут бизнесмені Тодд Холлоранға сатты. 2017–18 маусымнан кейін Варсофский Америка хоккей лигасының «Шарлотта Чекерс» командасына көмекші жаттықтырушы болып жұмысқа қабылданды және оның орнына Спирос Анастас тағайындалды. Анастас бір маусым бойы жұмыс істеді, ал «Стингрейс» 2019 жылғы Келли кубогы плей-оффына қатысатын соңғы команда болды. Олар кейін «Орландо Солар Беарс» командасынан бес ойында жеңіліп, плей-оффтан шығарылды, ал Анастас 2019 жылдың 26 сәуірінде жұмыстан босатылды. Оның орнына көмекші жаттықтырушы Стив Бергин келді. Бергин команданы 2019–20 маусымда 44–14–4 есебімен жеңіске жеткізді және коронавирус пандемиясының салдарынан маусым қалған бөлігі тоқтатылған кезде лигада көшбасшы болды. Бергин 2020 жылғы «Джон Брофи» сыйлығын жеңіп алды, содан кейін «Сакрал Харт» университетінің көмекші жаттықтырушысы болды. Одан кейін көмекші Райан Блэр 2020–21 маусымда бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Блэр 2022 жылдың 7 наурызына дейін жаттықтырушы қызметін атқарды, содан кейін «Стингрейс» командасы оны жұмыстан босатты. Оның орнына уақытша жаттықтырушы ретінде Брендан Котик тағайындалды. Котик 2021–22 маусымның қалған бөлігінде жаттықтырушы болды, 2022–23 маусымға дейін бас жаттықтырушы болып тағайындалды, бірақ 2023–2024 маусымның соңында жұмыстан босатылды.
On April 17, 2018, the Zucker family, part owners of the franchise since 1994 and the controlling interest since 2011, sold the majority stake of the franchise to Connecticut businessman Todd Halloran. Following the 2017–18 season, Warsofsky was hired as an assistant coach with the Charlotte Checkers in the American Hockey League and was replaced by Spiros Anastas. Anastas kept the job for one season and the Stingrays were the last team to qualify for a spot in the 2019 Kelly Cup playoffs. They were then eliminated in five games by the Orlando Solar Bears and Anastas was fired on April 26, 2019. He was replaced by assistant coach Steve Bergin. Bergin then lead the team to a 44–14–4 record in the 2019–20 season, and were leading the league when the rest of the season was cancelled due to the coronavirus pandemic. Bergin won the 2020 John Brophy Award for coach of the year and then left to become an assistant coach for Sacred Heart University. Assistant Ryan Blair was then named the head coach for the 2020–21 season. Blair was coach until March 7, 2022, when he was fired by the Stingrays. </ref> He was replaced by Brendan Kotyk as interim coach. He was coach through the rest of the 2021 22 season, named head coach before 2022 23, then fired at the end of the 2023 2024 season.
Логотиптер
Команданың негізгі логотипі жылдар бойы өзгеріп келді. Алғашқыда шағатайдың реалистік бейнесі ретінде басталып, кейін мультфильм стилінде бейнеленген, соңында бүгін қолданылып жүрген стильді нұсқаға тоқтады. Оңтүстік Каролина штатының туы бастапқыда екінші логотип ретінде қолданылған (жейде иығында орналасқан). Бірақ, одан кейін команданың қатысуын, мерейтойларын және жеңістерін көрсететін түрлі логотиптермен алмастырылды. Қазіргі екінші логотип (үйдегі жейделерде) штатымыздың туының бейнесіне қайта оралды, ал үшінші логотип (қонақ жейделерде) Чарльстон аймағына Ravenel көпірінің суреті арқылы құрмет көрсетеді.
The team's primary logo has evolved over the years. Beginning as a realistic rendition of a stingray, it transitioned through a cartoon style representation before settling on the stylized version used today. The state flag of South Carolina was originally used as the secondary logo (worn on the jersey shoulders). It has since been replaced by a variety of logos representing team affiliation, anniversary celebrations, and team championships. The current secondary logo (worn on home jerseys) returns to its origins as a rendition of the state flag, while the tertiary logo (worn on away jerseys) gives tribute to the Charleston area with its representation of the Ravenel Bridge.
Қоғамдық қызмет
Stingrays ұйымы бұрынғы иесі Джерри Цукердің мұрасын құрметтейді және жергілікті қайырымдылық ұйымдарын қолдауға белсенді қатысады, оның ішінде MUSC балалар ауруханасы, Рональд Макдональд үйі және жергілікті жастар хокеейін қолдайтын «Hockey Players for Kids» ұйымы бар. Ойыншылардың қатысуына атақты бармендермен қайырымдылыққа ақша жинау, автографталған жабдықтар аукционы және ауруханада жатқан балаларды аралап, олармен ойнау кіреді. Stingrays маусымының ең маңызды оқиғасы – жыл сайынғы «Pink in the Rink» кеші, ол Сьюзан Г. Коменнің емдеу және сүт безі қатерлі ісігіне қарсы күресін қолдайды. Билет сатудан түскен түсімдер, сатушылардың стендтері және хоккей таяқтары мен формалары сияқты спорттық естеліктерді ұсынатын тікелей және үнсіз аукциондардан түскен қаражат Сьюзан Г. Коменнің Лоукантри бөлімшесіне табыс етілді. «Pink in the Rink» 2009 жылы 20 000 доллардан астам, ал 2010 жылы 40 000 доллардан астам қаражат жинады. 2011 жылғы «Pink in the Rink» ойыны осы күнге дейін ең көп қаражат жинаған, ол 46 000 доллардан асты. 2012 жылы өткізілген алтыншы жылдық шарадан 24 000 доллардан астам қаражат жиналды, ал команданың 2006 жылдан бергі жалпы қайырымдылық көмегі 143 000 доллардан асты. Джерри Цукердің командаға және жергілікті қоғамға қосқан үлесінің құрметіне Stingrays «Джерри Цукердің қоғамдық қызметі үшін сыйлығын» құрды, ол жыл сайын жергілікті қоғамға ең үлкен әсер еткен Stingrays ойыншысына табыс етіледі. Бұрынғы сыйлық иегерлері: Спенсер Карбери (2008–09), Мэтт Шерер (2009–10), Джордан Пиетрус (2010–11), Иоганн Кролл (2011–12) және Scooter Vaughan (2012–13).
The Stingrays organization honors the legacy of former owner Jerry Zucker by taking an active role in supporting local charities, to include the MUSC Children's Hospital, Ronald McDonald House, and Hockey Players for Kids, an organization supporting local youth hockey, among others. Player involvement includes celebrity bartender events to raise donations for charity, autographed equipment auctions, and visiting and playing with hospitalized children. The crowning event of the Stingrays season is the annual "Pink in the Rink" night, supporting Susan G. Komen for the Cure and the fight against breast cancer. Proceeds from ticket sales, vendor tables, and live and silent auctions featuring sports memorabilia including the actual game used hockey sticks and jerseys were presented to the Lowcountry chapter of Susan G. Komen for the Cure. Pink in the Rink 2009 raised over $20,000, while the 2010 event raised over $40,000. The 2011 Pink in the Rink game raised the most to date, with donations in excess of $46,000. With more than $24,000 raised by the sixth annual event in 2012, the team's total donations since the event's inception in 2006 come to more than $143,000. In honor of Jerry Zucker's contributions to the team and the local community, the Stingrays created the Jerry Zucker Community Service Award, to be presented yearly to the Stingrays player who made the most significant impact on the local community. Past awardees include Spencer Carbery (2008–09), Matt Scherer (2009–10), Jordan Pietrus (2010–11), Johann Kroll (2011–12), and Scooter Vaughan (2012–13).
Маусымдық рекорд
Регламенттік маусымПлей-офф Маусым GP W L OTL SOL Pts GF GA Тұрақты жыл Wild Card Round*Конференция 1-ші раунд (2006–08)§1-ші раунд2-ші раунд3-ші раундКелли Кубогының финалы1993–9468332636 752942916-шы, Шығыс1994 —Ұ, 1–2, HRD ———1994–956842197— 912252151-ші, Оңтүстік1995 —Ж, 3–2, JHN Ұ, 1–3, NVL ——1995–96704022—8 882842513-ші, Шығыс1996 —Ж, 3–0, LOU Ұ, 2–3, CHR ——1996–97704515—101003452531-ші, Шығыс1997 —Ж, 3–0, CHR Ж, 3–0, HRD Ж, 3–2, PEN Ж, 4–1, LA1997–98704123—6 882462181-ші, Оңтүстік-Шығыс1998 —Ұ, 2–3, PD ———1998–99704020—10 902352163-ші, Оңтүстік-Шығыс1999 БАЙЛ, 0–3, MIS ———1999–00703525—10 802532424-ші, Оңтүстік-Шығыс2000 Ж, 2–0, BR Ж, 3–2, PD Ұ, 0–3, LA ——2000–01724223—7 912402101-ші, Оңтүстік-Шығыс2001 БАЙЕЖ, 3–1, ARK Ж, 3–2, MOB Ж, 4–0, LA Ж, 4–1, TRE2001–02723926—7 852352254-ші, Оңтүстік-Шығыс2002 Ұ, 1–3, FLA ————2002–03724222—8 922482252-ші, Оңтүстік-Шығыс2003 БАЙЕҰ, 1–3, PD ———2003–04723928—5 832052024-ші, Оңтүстік2004 БАЙЕЖ, 3–1, CBA Ұ, 0–3, FLA ——2004–057239243 6 872302192-ші, Шығыс2005 —Ұ, 1–3, FLA ———2005–0672322578792302374-ші, Оңтүстік2006 Ж, 2–1, CHR Ұ, 0–3, GWT ———2006–077236274 5812502516-шы, Оңтүстік2007 Қатыспады2007–087247222 1972561922-ші, Оңтүстік2008 Ж, 3–2, AUG Ж, 3–2, GWT Ж, 3–2, CBAҰ, 1–4, CIN —2008–097142232 4902491872-ші, Оңтүстік2009 —Ж, 4–2, CHR Ж, 4–2, FLA Ж, 4–0, CINЖ, 4–3, AK2009–107241196 6942482162-ші, Оңтүстік2010 —Ұ, 2–3, CIN ———2010–117237293 3801942042-ші, Оңтүстік2011 —Ұ, 1–3, WHL ———2011–12723728 4 3811911804-ші, Оңтүстік2012 —Ж, 3–1, GWT Ұ, 1–4, KAL ——2012–13723826 5 3841981713-ші, Оңтүстік2013 —Ұ, 0–4, GWT ———2013–14 72 43 23 2 4 92 197 173 1-ші, Оңтүстік2014 —Ұ, 0–4, WHL ———2014–15 72 45 20 1 6 97 224 163 2-ші, Шығыс2015 —Ж, 4–3, REA Ж, 4–2, FLA Ж, 4–3, TOL Ұ, 3–4, ALN2015–16 72 44 18 7 3 98 224 162 1-ші, Оңтүстік2016 —Ж, 4–1, KAL Ж, 4–3, ADK Ұ, 3–4, WHL —2016–17 72 40 28 3 1 84 227 211 3-ші, Оңтүстік2017 —Ж, 4–2, GRN Ж, 4–1, FLA Ж, 4–3, MAN Ұ, 0–4, COL2017–18 72 48 16 7 1 104 214 153 2-ші, Оңтүстік2018 —Ұ, 0–4, ORL ———2018–19 72 35 31 5 1 76 221 223 3-ші, Оңтүстік2019 —Ұ, 1–4, ORL ———2019–20 62 44 14 3 1 92 216 147 1-ші, Оңтүстік2020 —Маусым тоқтатылды2020–21 70 34 23 10 3 81 216 212 4-ші, Шығыс2021 ——Ж, 3–2, FLA Ж, 3–1, GRN Ұ, 1–3, FW2021–2272283860621872387-ші, Оңтүстік2022 Қатыспады2022–2372452241952631941-ші, Оңтүстік2023 Ұ, 2–4, FLA ———2023–2472392643852492185-ші, Оңтүстік2024Қатыспады
Regular seasonPlayoffs Season GP W L OTL SOL Pts GF GA Standing Year Wild Card Round*Conf. 1st Round (2006–08)§1st round2nd round3rd roundKelly Cup Finals1993–9468332636 752942916th, East1994 —L, 1–2, HRD ———1994–956842197— 912252151st, Southern1995 —W, 3–2, JHN L, 1–3, NVL ——1995–96704022—8 882842513rd, East1996 —W, 3–0, LOU L, 2–3, CHR ——1996–97704515—101003452531st, East1997 —W, 3–0, CHR W, 3–0, HRD W, 3–2, PEN W, 4–1, LA1997–98704123—6 882462181st, Southeast1998 —L, 2–3, PD ———1998–99704020—10 902352163rd, Southeast1999 BYEL, 0–3, MIS ———1999–00703525—10 802532424th, Southeast2000 W, 2–0, BR W, 3–2, PD L, 0–3, LA ——2000–01724223—7 912402101st, Southeast2001 BYEW, 3–1, ARK W, 3–2, MOB W, 4–0, LA W, 4–1, TRE2001–02723926—7 852352254th, Southeast2002 L, 1–3, FLA ————2002–03724222—8 922482252nd, Southeast2003 BYEL, 1–3, PD ———2003–04723928—5 832052024th, Southern2004 BYEW, 3–1, CBA L, 0–3, FLA ——2004–057239243 6 872302192nd, East2005 —L, 1–3, FLA ———2005–0672322578792302374th, South2006 W, 2–1, CHR L, 0–3, GWT ———2006–077236274 5812502516th, South2007 Did not qualify2007–087247222 1972561922nd, South2008 W, 3–2, AUG W, 3–2, GWT W, 3–2, CBAL, 1–4, CIN —2008–097142232 4902491872nd, South2009 —W, 4–2, CHR W, 4–2, FLA W, 4–0, CINW, 4–3, AK2009–107241196 6942482162nd, South2010 —L, 2–3, CIN ———2010–117237293 3801942042nd, South2011 —L, 1–3, WHL ——— 2011–12723728 4 3811911804th, South 2012 —W, 3–1, GWT L, 1–4, KAL —— 2012–13723826 5 3841981713rd, South 2013 —L, 0–4, GWT ——— 2013–14 72 43 23 2 4 92 197 173 1st, South 2014 —L, 0–4, WHL ——— 2014–15 72 45 20 1 6 97 224 163 2nd, East 2015 — W, 4–3, REA W, 4–2, FLA W, 4–3, TOL L, 3–4, ALN 2015–16 72 44 18 7 3 98 224 162 1st, South 2016 — W, 4–1, KAL W, 4–3, ADK L, 3–4, WHL — 2016–17 72 40 28 3 1 84 227 211 3rd, South 2017 — W, 4–2, GRN W, 4–1, FLA W, 4–3, MAN L, 0–4, COL 2017–18 72 48 16 7 1 104 214 153 2nd, South 2018 — L, 0–4, ORL ——— 2018–19 72 35 31 5 1 76 221 223 3rd, South 2019 — L, 1–4, ORL ——— 2019–20 62 44 14 3 1 92 216 147 1st, South 2020 —Season cancelled 2020–21 70 34 23 10 3 81 216 212 4th, Eastern 2021 —— W, 3–2, FLA W, 3–1, GRN L, 1–3, FW2021–2272283860621872387th, South2022 Did not qualify2022–2372452241952631941st, South2023 L, 2–4, FLA ———2023–2472392643852492185th, South2024Did not qualify
§The ECHL used an unbalanced playoff format from the 1998–99 season to the 2003–04 season and again from the 2005–06 season to the 2007–08 season which resulted in five rounds.
§1998–99 маусымынан бастап 2003–04 маусымына дейін және қайтадан 2005–06 маусымынан 2007–08 маусымына дейін ECHL тең емес плей-офф форматын қолданды, нәтижесінде бес раунд болды.
Regular seasonPlayoffs Season GP W L OTL SOL Pts GF GA Standing Year Wild Card Round*Conf. 1st Round (2006–08)§1st round2nd round3rd roundKelly Cup Finals1993–9468332636 752942916th, East1994 —L, 1–2, HRD ———1994–956842197— 912252151st, Southern1995 —W, 3–2, JHN L, 1–3, NVL ——1995–96704022—8 882842513rd, East1996 —W, 3–0, LOU L, 2–3, CHR ——1996–97704515—101003452531st, East1997 —W, 3–0, CHR W, 3–0, HRD W, 3–2, PEN W, 4–1, LA1997–98704123—6 882462181st, Southeast1998 —L, 2–3, PD ———1998–99704020—10 902352163rd, Southeast1999 BYEL, 0–3, MIS ———1999–00703525—10 802532424th, Southeast2000 W, 2–0, BR W, 3–2, PD L, 0–3, LA ——2000–01724223—7 912402101st, Southeast2001 BYEW, 3–1, ARK W, 3–2, MOB W, 4–0, LA W, 4–1, TRE2001–02723926—7 852352254th, Southeast2002 L, 1–3, FLA ————2002–03724222—8 922482252nd, Southeast2003 BYEL, 1–3, PD ———2003–04723928—5 832052024th, Southern2004 BYEW, 3–1, CBA L, 0–3, FLA ——2004–057239243 6 872302192nd, East2005 —L, 1–3, FLA ———2005–0672322578792302374th, South2006 W, 2–1, CHR L, 0–3, GWT ———2006–077236274 5812502516th, South2007 Did not qualify2007–087247222 1972561922nd, South2008 W, 3–2, AUG W, 3–2, GWT W, 3–2, CBAL, 1–4, CIN —2008–097142232 4902491872nd, South2009 —W, 4–2, CHR W, 4–2, FLA W, 4–0, CINW, 4–3, AK2009–107241196 6942482162nd, South2010 —L, 2–3, CIN ———2010–117237293 3801942042nd, South2011 —L, 1–3, WHL ——— 2011–12723728 4 3811911804th, South 2012 —W, 3–1, GWT L, 1–4, KAL —— 2012–13723826 5 3841981713rd, South 2013 —L, 0–4, GWT ——— 2013–14 72 43 23 2 4 92 197 173 1st, South 2014 —L, 0–4, WHL ——— 2014–15 72 45 20 1 6 97 224 163 2nd, East 2015 — W, 4–3, REA W, 4–2, FLA W, 4–3, TOL L, 3–4, ALN 2015–16 72 44 18 7 3 98 224 162 1st, South 2016 — W, 4–1, KAL W, 4–3, ADK L, 3–4, WHL — 2016–17 72 40 28 3 1 84 227 211 3rd, South 2017 — W, 4–2, GRN W, 4–1, FLA W, 4–3, MAN L, 0–4, COL 2017–18 72 48 16 7 1 104 214 153 2nd, South 2018 — L, 0–4, ORL ——— 2018–19 72 35 31 5 1 76 221 223 3rd, South 2019 — L, 1–4, ORL ——— 2019–20 62 44 14 3 1 92 216 147 1st, South 2020 —Season cancelled 2020–21 70 34 23 10 3 81 216 212 4th, Eastern 2021 —— W, 3–2, FLA W, 3–1, GRN L, 1–3, FW2021–2272283860621872387th, South2022 Did not qualify2022–2372452241952631941st, South2023 L, 2–4, FLA ———2023–2472392643852492185th, South2024Did not qualify
§The ECHL used an unbalanced playoff format from the 1998–99 season to the 2003–04 season and again from the 2005–06 season to the 2007–08 season which resulted in five rounds.
Қазіргі режім
2024 жылғы 28 сәуірге дейін.
As of April 28, 2024.
ECHL командасының рекорды
Бұл Стингрейздер ұстап тұрған немесе ЭХЛ рекордтары бойынша көшбасшылықты бөлісетін рекордтардың тізімі. 14 сәуір, 2011 жылы жаңартылды.
This is a list of ECHL records that the Stingrays either hold or are tied for the top position. Updated April 14, 2011.