Михаил Ипполитов-Иванов: өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Ресей композиторы

Михаил Михайлович Ипполитов-Иванов (Михаи́л Миха́йлович Ипполи́тов Ива́нов; 19 қараша 1859 [ескі стиль бойынша 7 қараша 1859] – 28 қаңтар 1935) – орыс және совет композиторы, дирижер және педагог. Оның шығармалары кеш романтизм дәуірінен бастап 20 ғасырға дейін дамыды.

Өмірбаян

Ол 1859 жылы Санкт-Петербургке жақын Гатчина қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі сарайда механик болып жұмыс істеді. Оның туған аты Михаил Михайлович Иванов еді; кейіннен ол анасының қыздық аты Ипполитовты қосты, өзін сол аттас композитор мен музыка сыншысынан (Михаил Иванов) ажырату үшін. Ол үйде музыкалық білім алды және 1875 жылы Санкт-Петербург консерваториясына түсуге дейін Санкт-Исаак соборында хор ұлы болды, онда ол музыкалық сабақтар да алды. 1882 жылы ол Римский-Корсаковтың композиция бойынша шәкірті ретінде оқуын аяқтады, оның ықпалы өте күшті болды. Ипполитов-Ивановтың алғашқы қызметі Грузияның астанасы Тифлис қаласындағы музыка академиясының директоры және оркестр дирижері болып тағайындалуы болды, онда ол келесі жеті жылды өткізді. Осы кезеңде ол аймақтың музыкасына қызығушылық танытуға мүмкіндік алды, бұл сол кездегі славян емес халықтар мен экзотикалық көршілердің музыкасына деген жалпы қызығушылықтың көрінісі болды, және ол Революциядан кейін басқа да себептермен ресми түрде қолдау тапты. Тифлистегі оның белгілі шәкірттерінің бірі дирижер Эдуард Грикуров болды. 1886 жылдың 1 мамырында Тифлисте ол Чайковскийдің «Ромео мен Джульетта» увертюра-фантазиясының үшінші және соңғы нұсқасының тұңғыш қойылымын жүргізді. 1893 жылы Ипполитов-Иванов Мәскеу консерваториясының профессоры болды, және 1905 жылдан 1924 жылға дейін оның директоры қызметін атқарды. Ол Ресейлік хор қоғамының, Мамонтов пен Зимин опералық труппаларының, ал 1925 жылдан кейін Большой театрының дирижері болды, сонымен қатар радио хабарларын тарату және музыкалық журналистикаға үлес қосқандығымен де белгілі болды. Саяси тұрғыдан Ипполитов-Иванов белгілі бір тәуелсіздік сақтады. Ол 1922 жылы Жазушылар мен композиторлар қоғамының президенті болды, бірақ музыкадағы жаңа бағыттарды қолдау немесе пролетарлық өнер нысанын қалыптастыру туралы талас-тартыстарға қатыспады. Оның өзіндік стилі 1880 жылдары Римский-Корсаковтың басшылығымен қалыптасты, және ол оған халық музыкасына, әсіресе Грузия музыкасына ұқсас қызығушылықты қосты, 1924 жылы ол Тифлистегі консерваторияны қайта ұйымдастыруға бір жыл жұмсады. Ол 1935 жылы Мәскеуде қайтыс болды. Оның шәкірттерінің ішінде Рейнхольд Глиер және Сергей Василенко бар.

He was born in 1859 at Gatchina, near St. Petersburg, where his father was a mechanic employed at the palace. His birth name was Mikhail Mikhailovich Ivanov; later he added Ippolitov, his mother's maiden name, to distinguish himself from a composer and music critic with an identical name (Mikhail Ivanov). He studied music at home and was a choirboy at the cathedral of St. Isaac, where he also had musical instruction, before entering the St. Petersburg Conservatory in 1875. In 1882 he completed his studies as a composition pupil of Rimsky Korsakov, whose influence was to remain strong. Ippolitov Ivanov's first appointment was to the position of director of the music academy and conductor of the orchestra in Tiflis, the principal city of Georgia, where he was to spend the next seven years. This period allowed him to develop an interest in the music of the region, a reflection of the general interest taken in the music of non Slav minorities and more exotic neighbours that was current at the time, and that was to receive overt official encouragement for other reasons after the Revolution. One of his notable pupils in Tiflis was conductor Edouard Grikurov. On 1 May 1886, in Tiflis, he conducted the premiere of the third and final version of Tchaikovsky's Romeo and Juliet Overture Fantasia. In 1893 Ippolitov Ivanov became a professor at the Conservatory in Moscow, of which he was director from 1905 until 1924. He served as conductor for the Russian Choral Society, the Mamontov and Zimin Opera companies and, after 1925, the Bolshoi Theatre, and was known as a contributor to broadcasting and to musical journalism. Politically, Ippolitov Ivanov retained a measure of independence. He was president of the Society of Writers and Composers in 1922, but took no part in the quarrels between musicians concerned either to encourage new developments in music or to foster a form of proletarian art. His own style had been formed in the 1880s under Rimsky Korsakov, and to this he added a similar interest in folk music, particularly the music of Georgia, where he returned in 1924 to spend a year reorganizing the Conservatory in Tiflis. He died in Moscow in 1935. His pupils included Reinhold Glière and Sergei Vasilenko.

Музыка

Ипполитов-Ивановтың шығармаларына опералар, оркестрлік музыка, камералық музыка және көптеген әндер кіреді. Оның стилі ұстазы Римский-Корсаковтікіне ұқсас. Оның оркестрлік сюитасы "Кавказдық эскиздер" (1894 ж.), оның ішінде жиі қолданылатын "Сардар процессиясы" бар, қазіргі таңда сирек орындалады. Өзінің түпнұсқа шығармаларынан бөлек, Ипполитов-Иванов Модест Мусоргскийдің "Женитба" операсын аяқтаған. 1934 жылы Еңбек Қызыл Ту орденімен марапатталды.