Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс екінші дүниежүзілік соғысының генералы және соғыс қылмыскері
German WWII general and war criminal
Вальтер Варлимонт (3 қазан 1894 – 9 қазан 1976) – екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс штаб офицері. Ол Oberkommando der Wehrmacht (OKW) – Қарулы күштердің жоғарғы бас командасының Операциялық штабының бас орынбасары қызметін атқарды. Соғыстан кейін Варлимонт жоғарғы бас командасының ісі бойынша сотталып, соғыс қылмыскері ретінде өмір бойына түрмеге кесілді. 1954 жылы босатылды.
Walter Warlimont (3 October 1894 – 9 October 1976) was a German staff officer during World War II. He served as deputy chief of the Operations Staff, one of departments in the Oberkommando der Wehrmacht (OKW), the Armed Forces High Command. Following the war, Warlimont was convicted in the High Command Trial and sentenced to life imprisonment as a war criminal. He was released in 1954.
Бірінші дүниежүзілік соғыс және соғыс аралығы
Уорлимонт Германияның Оснабрюк қаласында дүниеге келген. 1914 жылғы маусымда, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында, ол Эльзаста орналасқан 10-шы пруссиялық жаяу артиллерия полкінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Соғыс кезінде ол Францияда, кейін Италияда артиллерия офицері және батарея командирі болып қызмет етті. 1918 жылдың соңында ол генерал Людвиг Маеркердің Фрайкорпс Ягер атқыштар корпусында қызмет етті. Соғыс аралық жылдары Уорлимонт түрлі әскери қызметтер атқарды. 1922 жылы 6-шы артиллерия полкінде қызмет етті, ал 1927 жылы капитан шенімен Truppenamt, құпия неміс бас штабының бастығы генерал Вернер фон Бломбергтің екінші адъютанты болды. 1929 жылғы мамыр айында Уорлимонт АҚШ армиясына бір жылға тағайындалды, соғыс кезінде американдық өнеркәсіптік жұмылдыру теориясын зерттеу үшін. Бұл оның 1930-1933 жылдары Германия Қорғаныс министрлігінің Өнеркәсіптік жұмылдыру бөлімінің штабында майор болып қызмет етуіне әкелді. 1935 жылы бөлімнің бастығы болды. 1936 жылғы тамыз бен қараша аралығында, Испанияда Азамат соғысы басталғаннан кейін, Уорлимонт Рейхтің соғыс министрінің (ОКХ Бас штабы) Вермахттың Испаниядағы испан генералы Франсиско Франко үкіметіндегі уәкілдігін жүзеге асырды. Рейхтің соғыс министрі Вернер фон Бломберг Уорлимонтқа Франконың испан үкімет күштеріне қарсы шайқасын қолдау үшін неміс көмегін үйлестіруді тапсырды. 1937 жылы ол Германия қарулы күштерін бір бас штаб және бір жоғарғы қолбасшылыққа біріктіруді талап ететін Уорлимонт меморандумының авторы болды. Жобаның мақсаты Адольф Гитлердің ықпалын күшейту үшін жоғары офицерлік кастаның билігін шектеу болды. Осы меморандум негізінде Гитлер Вермахттың (Қарулы күштердің жоғарғы бас қолбасшылығы) Oberkommando-сын құрды, Гитлер оның жоғарғы қолбасшысы атанды. 1939 жылы Уорлимонт генерал Альфред Йодльдің орынбасары болып тағайындалды. 1938 жылы полковник шеніне көтеріліп, 26-шы артиллерия полкінің командирі болды.
Warlimont was born in Osnabrück, Germany. In June 1914, just before the start of World War I, he was commissioned as a second lieutenant in the 10th Prussian Foot Artillery Regiment based in Alsace. During the war, he served as an artillery officer and battery commander in France and later in Italy. In late 1918, he served in General Ludwig Maercker's Freikorps Jäger rifle corps. In the inter war years, Warlimont served in various military roles. In 1922, he served in the 6th Artillery Regiment and in 1927, as a captain, he was the second adjutant to General Werner von Blomberg, chief of the Truppenamt, the covert German General Staff. In May 1929, Warlimont was attached to the U. S. Army for a year to study American industrial mobilization theory during wartime. This led to his service between 1930 and 1933 as a major on the staff of the Industrial Mobilization Section of the German Defence Ministry. He became the Section's chief in 1935. Between August and November 1936, following the outbreak of the Spanish Civil War, Warlimont served as the Reich War Minister (OKH General Staff)'s Wehrmacht Plenipotentiary Delegate to the government of Spanish General Francisco Franco in Spain. Reich War Minister Werner von Blomberg directed Warlimont to coordinate German aid in support of Franco's battle against the Spanish government forces. In 1937, he wrote the Warlimont Memorandum calling for the reorganisation of the German armed forces under one staff unit and one supreme commander. The plan was to limit the power of the high officer caste in favour of Adolf Hitler. On the basis of this memorandum, Hitler developed the Oberkommando der Wehrmacht (High command of the armed forces), with Hitler as supreme commander. Warlimont was rewarded in 1939 with a post as deputy to General Alfred Jodl. In 1938 he was promoted to colonel and became commander of the 26th Artillery Regiment.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1938 жылдың соңында Варлимонт генерал Вильгельм Кейтельдің аға операциялық штаб офицері болды. Бұл ізденіс-тебіліс лауазым болғандықтан, 1939 жылдың қыркүйегінен 1944 жылдың қыркүйегіне дейін ол Операциялық штабтың (Wehrmachtführungsstab: WFSt: Қарулы Күштер операциялық штабы) бас орынбасары қызметін атқарды. Генерал Жодль оның жоғары офицері болды, ол барлық стратегиялық, жедел және соғыс операцияларын жоспарлауға жауапты Операциялық штабтың бастығы қызметін атқарды. 1939 жылдың басында ол Польшаға неміс әскери шабуылының кейбір жоспарларын әзірлеуге көмектесті. 1939 жылдың 1 қыркүйегінде неміс әскерлері Польшаға басып кірді, осылайша Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. 1940 жылы генерал-майор атағына көтерілді және Францияға шабуыл жоспарларын әзірлеуге көмектесті. 1940 жылдың 14 маусымында Франция шайқасы кезінде Варлимонт өзінің жеке Fieseler Storch ұшқышынан Париждің орталық бөлігіндегі Конкорд алаңына қонуды сұрады. 1941 жылы Ресейге шабуыл операцияларын әзірлеуге көмектесуді жалғастырды. Бұл 1942 жылы генерал-лейтенант атағына көтерілуіне себеп болды. Оның мансабындағы шарықтап өсуі 1942 жылдың 3 қарашасында, кіші шенді офицер фельдмаршал Эрвин Роммельден келген хабарды жеткілікті түрде жылдам өңдемегені үшін қызметтен босатылған кезде тоқтап қалды. Алайда, бес күннен кейін ол Франциядағы француз Виши үкіметінің колониялық аумақтарын одақтастардың ықтимал басып алуынан қорғауды үйлестіру үшін қайта қызметке шақырылды. 1943 жылдың ақпан айында Варлимонт Туниске барып, Роммельмен немістердің Солтүстік Африкадан кетуі керек пе, жоқ па деген мәселе бойынша кеңес өткізді. 1944 жылдың басында ол артиллерия генералы болып тағайындалды. Қарулы Күштер Операциялық Штабының Басшысының орынбасары ретінде ол Гитлерге неміс әскери операцияларының жағдайы туралы күнделікті брифингтер беруді жалғастырды. D күні, одақтастар Францияның Нормандия аймағына шабуыл жасаған кезде Варлимонт Жодльге телефон соғып, Нормандиядағы неміс танктеріне одақтас шабуылшыларға шабуыл жасауға рұқсат беруді сұрады. Жодль бұл шешімді қабылдағысы келмейтінін айтты; олар Гитлер оянғанша күтуі керек еді. Гитлер оянғаннан кейін және қарсы шабуыл үшін танктерді босатуға рұқсат бергеннен кейін, одақтастардың сәтті шабуылын тоқтатуға тым кеш болды. Келесі күні Гитлер Варлимонтты Италиядағы неміс қорғанысын тексеруге жіберді. 1944 жылдың 20 шілдесінде Варлимонт Растенбургтегі соғыс брифингі ғимаратында Гитлерге қарсы жасалған қастандық бомбалау кезінде жарақат алды. Ол жеңіл бас жарақатын алды. Кейін сол күні ол фельдмаршал Гюнтер фон Клюгеге телефон соғып, Гитлер тірі екеніне сендірді, бұл Клюгеге Гитлерге қарсы төңкеріспен жалғастыруға мүмкіндік бермеді. Варлимонт Гитлермен бірге жарақаттанғанына қарамастан, ол Гитлерге қарсы құйрыққа қатысқан деп қате күдікке ілікті. Осыған қарамастан, ол 20 шілдедегі жарақаты үшін арнайы белгіні кейіннен алды, ол тек 20 шілдедегі жарылыста жарақат алған немесе қаза тапқан бірнеше адамға ғана берілді. 22 шілдеде Варлимонт Францияға фельдмаршал Роммельмен (бір апта бұрын одақтас ұшақ шабуылында жарақат алған) және Роммельдің теңіз әскери кеңесшісі вице-адмирал Фридрих Ругемен Нормандиядағы жағдайды талқылау үшін барды. Гитлер (Волфшчанзеде) Варлимонтқа 1 тамызда Парижге барып, фельдмаршал фон Клюгемен бірге неміс әскери жағдайын зерттеуге бұйрық бергенімен, Гитлер Варлимонттың оны өлтіруге жасалған сөз байласуға қатысқан болуы мүмкін деп ойлады (Варлимонт бұл әрекетті жоққа шығарды). 2 тамызда Варлимонт Париждің сыртында генерал Гюнтер Блюментриттпен кездесіп, Гитлер немістердің "Лютич" операциясы арқылы одақтастарға қарсы шабуыл бастамасын қайта алуын қалайтынын айтты. Кейін Варлимонт генерал Генрих Эбербахты Фалаиз қалтасы аймағында шабуылдарын жалғастыруға шақырды. Неміс генералдарының барлығы Варлимонтқа шабуыл сәтсіз аяқталады деп сенетіндерін білдірсе де, ол Гитлерге генералдардың "жетістікке сенімді" екенін хабарлады. Варлимонттың өтініші бойынша, 20 шілдедегі Гитлерге қарсы қастандық бомбалаудан туындаған бас айналуы салдарынан, ол ОКХ командалық тобына (Фюрер резерв) ауыстырылды және зейнеткерлікке шықты және соғыс кезінде одан әрі жұмысқа алынбады.
In late 1938, Warlimont became Senior Operations Staff Officer to General Wilhelm Keitel. This was a coveted position, and so between September 1939 and September 1944 he served as Deputy Chief of the Operations Staff (Wehrmachtführungsstab: WFSt: Armed Forces Operations Staff). General Jodl was his superior officer, who served as Chief of the Operations Staff, which was responsible for all strategic, executive and war operations planning. While serving on this military operations planning staff, in early 1939 he assisted in developing some of the German military invasion plans of Poland. On 1 September 1939, German military forces invaded Poland, thereby starting World War II. 1940 saw his promotion to Generalmajor, and he assisted in developing the invasion plans of France. During the Battle of France, on June 14, 1940, Warlimont, in an audacious move, asked the pilot of his personal Fieseler Storch to land on the Place de la Concorde in central Paris. In 1941, he continued to assist in developing invasion operations into Russia. This earned his promotion to Generalleutnant in 1942. His meteoric advancement in rank almost sputtered out on 3 November 1942 when he was relieved of his job after a junior subordinate failed to process a message from Field Marshal Erwin Rommel sufficiently promptly. However, only five days later he was recalled to duty to visit the French Vichy Government in France to coordinate the defense of their colonial territories from possible occupation by the Allies. In February 1943, Warlimont travelled to Tunis to confer with Rommel as to whether or not the Germans should abandon North Africa. In early 1944, Warlimont was promoted to General of the Artillery. As Deputy Chief of the Armed Forces Operations Staff, he continued to give almost daily briefings to Hitler regarding the status of German military operations. On D Day, when the Allies invaded Normandy, France, Warlimont telephoned Jodl to request that the German tanks in Normandy should be released to attack the Allied invaders. Jodl responded that he did not want to make that decision; they would have to wait until Hitler awoke. Once Hitler awoke and authorised the release of the tanks for a counter attack, it was too late to blunt the successful Allied invasion. The following day, Hitler sent Warlimont to inspect the German defences in Italy. On 20 July 1944, Warlimont was wounded during the assassination bombing against Hitler in a war briefing building in Rastenburg. He suffered a mild head concussion. Later in the day, he telephoned Field Marshal Günther von Kluge and convinced him that Hitler was alive; this prompted Kluge not to continue in the anti Hitler coup. Even though Warlimont was wounded alongside Hitler, he was wrongly suspected of having been involved in the anti Hitler conspiracy. In spite of this, he belatedly received the special 20th of July Wound Badge, which was awarded only to those few wounded or killed in the 20 July explosion. On 22 July, Warlimont travelled to France to meet with Field Marshal Rommel (who had been wounded a week earlier by an Allied aeroplane attack) and Rommel's naval aide Vice Admiral Friedrich Ruge, to discuss the deteriorating battlefield situation in Normandy. Even though Hitler (in Wolfsschanze) ordered Warlimont to travel to Paris on 1 August to study the German military situation there with Field Marshal von Kluge, Hitler thought that Warlimont might have been involved in the conspiracy to have him assassinated (an action which Warlimont denied). On 2 August, Warlimont met outside Paris with General Günther Blumentritt and advised him that Hitler wanted the Germans to regain the offensive initiative against the Allies through Operation Lüttich. Later, Warlimont urged General Heinrich Eberbach to continue his attacks in the Falaise pocket region. Although all the German generals informed Warlimont that they believed the attack would fail, he cabled Hitler that the generals were "confident of success". At Warlimont's request, due to his dizzy spells resulting from the 20 July assassination bombing against Hitler, he was transferred and retired to the OKH Command Pool (the Führerreserve), and was not further employed during the war.
Сот және айыптау
1948 жылдың қазан айында Уорлимонт АҚШ әскери трибуналы алдында Жоғары Басшылық ісі бойынша сотталды, бұл Нюрнберг процестерінің соңғы кезеңінің бір бөлігі болды. Ол кінәлі деп танылып, өмір бойына бас бостандығынан айырылды, ішіралық бөлігі Барбаросса юрисдикциялық бұйрығын жасауға қатысқандығы үшін, ол партизандық қызметке қарсы күресу деген сылтаумен азаматтарды өлтіруге рұқсат берген еді. Ол сонымен қатар орыс саяси комиссарларын көздеріне түскен жерде атқылау туралы бұйрыққа қол қойды. Оның үкімін "Пек комиссиясы" қарап, жазасын жеңілдету туралы ұсыныс жасады. Роберт Р. Боуи бұл жеңілдікті қатты сынға алды: "олардың үшеуі де [Рейнке, Куехлер және Уорлимонт] командалар, комиссарлар және тұтқынға алынған одақтас авиаторларын өлтіруді, сондай-ақ соғыс тұтқындарына қатыгездікпен қарауды қамтитын бағдарламаға тікелей қатысты". 1951 жылы оның жазасы 18 жылға дейін қысқартылды. 1954 жылдың маусым айында босатылды.
In October 1948, Warlimont was tried before a United States military tribunal in the High Command Trial, part of the Subsequent Nuremberg Trials. He was convicted and sentenced to life imprisonment, in part for his responsibility for drafting the Barbarossa Jurisdiction Order which allowed the murder of civilians on the pretext of counteracting partisan activity. He also signed the order to execute Russian political Commissars on sight. His sentence was reviewed by the "Peck Panel", which made a more lenient recommendation. This leniency was heavily criticized by Robert R. Bowie who stated: "they [Reinecke, Kuechler and Warlimont] were all directly implicated in the program which encompassed the murder of commandos, commissars and captured allied airmen as well as in brutal mistreatment of prisoners of war". His sentence was commuted to 18 years in 1951. He was released in June 1954.
Жеке өмір
Уолтер Варлимонт – Луи Варлимонттың (1857–1923) және Анна Ринктың (1860–1931) ұлы. Оның ата-анасы Еупеннен, қазіргі Бельгияның неміс тілді қауымдастығының бөлігі, Оснабрюкке көшіп келген. Әкесі кітап сатушы және антиквар болған. 1927 жылы Вальтер Варлимонт Франц Эгениэффтің (туған Мариан Эберхард Франц Эмиль фон Клейдорф) қызы Анита фон Клейдорфқа (1899–1987) үйленді, Франц Эгениэфф – Сайн-Витгенштейн-Берлебург принці Эмильдің ұлы және АҚШ-та туған Паула Буштың қызы, Адольф Буштың немересі. Оның ағасы Венадағы В-2 зымыранының компоненттерін жасаған зауыттың басшысы болды, онда Совет Одағынан әкелінген мәжбүрлі еңбекшілер жұмыс істеді. 1962 жылы Варлимонт «Гитлер штабының ішінде 1939–1945» атты кітабын жазды. Ол 1976 жылы Тегернзее көліне жақын Кройт қаласында қайтыс болды.
Walter Warlimont was a son of Louis Warlimont (1857 1923) and Anna Rinck (1860 1931). His parents came from Eupen, today part of the German speaking Community of Belgium, and migrated to Osnabrück. His father was a bookseller and antiquarian. In 1927 Walter Warlimont married Anita von Kleydorff (1899–1987), daughter of Franz Egenieff (born Marian Eberhard Franz Emil von Kleydorff), a son of Prince Emil zu Sayn Wittgenstein Berleburg and US born Paula Busch, a niece of Adolphus Busch. His brother was head of a factory in Vienna which made components for the V 2 rocket, using forced labour from the Soviet Union. In 1962, Warlimont wrote Inside Hitler's Headquarters 1939–1945. He died in 1976 in Kreuth near the Tegernsee.