Кіріспе

1946 жылғы Жұмыспен қамту туралы заңның 33-тарауы, 2-бөлімі, 60 Stat. 23, кодификацияланған, – АҚШ-тың федералды заңы. Оның басты мақсаты инфляция мен жұмыссыздыққа қарсы экономикалық тұрақтылықты қамтамасыз ету жауапкершілігін федералды үкіметке жүктеу болды. Заңда федералды үкіметтің "үздіксіз саясаты және жауапкершілігі" мыналар екені айтылған: барлық жоспарларын, функцияларын және ресурстарын үйлестіру және пайдалану; еркін бәсекелестік кәсіпорны мен жалпы халықтың әл-ауқатын дамыту мен ынталандыру; жұмыс істеуге қабілетті, дайын және іздеп жүрген азаматтарға пайдалы жұмыспен қамту жағдайларын жасау; және жұмыспен қамту, өндіріс және сатып алу мүмкіндіктерін максималды деңгейге көтеру. Конгресс либералдары бастапқыда "толық жұмыспен қамту" бойынша федералдық міндеттемелерді бекітуді жоспарлаған, бірақ сол кезде Конгрессті бақылаған консервативті коалиция бұл тұжырымды соңғы заң жобасына енгізуге кедергі келтірді. Штайн (1969) былай деп атап көрсетеді: "Толық жұмыспен қамту туралы заңды қабылдамау, Жұмыспен қамту туралы заңды қабылдау шешімімен бірдей маңызға ие". Заң сонымен қатар Ақ үйге тікелей бағынышты Экономикалық кеңесшілер кеңесін құрды, ол талдау мен ұсынымдар береді, сондай-ақ Біріккен экономикалық комитет құрылды. Іс жүзінде үкімет макроэкономикалық басқару үшін автоматты тұрақтандырғыштар мен Федералдық резерв саясатына сүйенді, ал Экономикалық кеңесшілер кеңесі көбінесе микроэкономикалық мәселелерді талқылауға баса назар аударды.

Өмірбаян

1940 жылы Ұлы депрессия, ақыры, аяқталды. Американың Екінші дүниежүзілік соғысқа (1941–45) қатысу кезінде экономикалық белсенділіктің және толық жұмыспен қамтудың ерекше өрбуі болды. Әскери шығындардың аяқталуына, соғыс өндіріс орындарының жабылуына және 12 миллион әскери қызметкерлердің үйге оралуына байланысты соғыстан кейінгі депрессия қаупі кеңінен тарады. Осыған жауап ретінде Конгресс экономикалық төмендеуге қарсы алдын ала шаралар қабылдауға тырысты. Ақ үй стратегиясын жасау үшін Кейнстің экономикалық теориясына сүйенді. Экономист Джон Мейнард Кейнс және оның Гарвардтағы Альвин Хансен сияқты американдық ізбасарлары ұсынған теория, жұмыссыздықтың толық жұмыспен қамту арқылы туындаған мүмкін болатын жиынтық ұсынысқа қатысты жиынтық сұраныстың жеткіліксіздігінен туындайтынын айтады. Жиынтық сұраныстағы өзгерістер жұмыссыздықтың өзгеруіне және тұрақсыз қысқартулар мен жұмысқа алуға әкелетін, бизнес айналымы деп аталатын құбылысты тудырады. Кейнс осы өзгерістерге ең үлкен үлес қосушы – инвестиция екенін дәлелдеді.

Компромистер

1945 жылғы толық жұмыспен қамту туралы заң жобасы деп аталатын бастапқы заң жобасы Палатада H. R. 2202 ретінде ұсынылып, конгрессмен Райт Патман Сенатта S. 380 ретінде өзгеріссіз енгізді. Бұл заң жобасы ел үшін жан-жақты экономикалық саясатты әзірлеуге бағытталған күшті күш-жігерді білдірді. Атап айтқанда, ол федералды үкіметтің толық жұмыспен қамтуға қол жеткізу үшін барлық мүмкіндіктерін пайдалануын міндеттеді, бұл американ халқына кепілдендірілген құқық ретінде орнатылды. Осыған орай, заң жобасында президенттен ұлттық бюджетке қосымша жылдық экономикалық есеп ұсынуы талап етілді. «Президенттің экономикалық есебі» деп аталатын бұл есепте келесі қаржы жылына жоспарланған жұмыспен қамту деңгейі бағалануы керек еді, және егер ол толық жұмыспен қамту деңгейіне сәйкес келмесе, оған қол жеткізу үшін қажетті саясатты міндеттеу керек болды. Бизнес қауымдастығы заң жобасының мәтініне қарсы күшті оппозиция көрсетті, олар үкіметтік реттеуден, бюджет тапшылығынан және бақылаусыз инфляциядан қорқып отырды. Республикашыл сенатор Роберт А. Тафт бастаған консервативті конгрессмендер, еркін нарық экономикасындағы бизнес циклдерінің табиғи екенін және өтемақылық шығындар тек ең қиын жағдайларда ғана қолданылуы керек деп мәлімдеді. Кейбіреулері экономиканың табиғи түрде толық жұмыспен қамту деңгейіне ұмтылатынына сенді. Басқалары үкіметтің жұмыспен қамту деңгейін дәл болжауының практикалық немесе мүмкін емес екенін ойлады. Кейбіреулері жұмыспен қамтуға тікелей кепілдік беруге ыңғайсыздық сезінді. Солтүстік республикашылдары мен оңтүстік демократтарынан құралған консервативті коалиция Конгрессті бақылады. Заң жобасына толық жұмыспен қамту кепілдігін алып тастауға және өтемақылық шығыстар жасауға бұйрық беруге мәжбүрлейтін бірқатар түзетулер енгізу үшін қысым көрсетілді. Заң жобасының маңызы 1946 жылғы Жұмыспен қамту туралы заңға көшкенімен, оның метафоралық күші жоғалды. Соңғы заң міндеттеме емес, ұсыныстар жинағы болды. Нәтижесінде, заңның жалпы мақсаттары – толық жұмыспен қамту, толық өндіріс және тұрақты бағалар болды. Президент Гарри С. Трумэн 1946 жылдың 20 ақпанында осы келісімге қол қойды.

Шолу

Консерваторлар соңғы заң жобасынан кейнсиандық барлық элементтерді алып тастады, нәтижесінде ол тек қана федералды үкіметті "жұмыспен қамтуды, өндірісті және сатып алу мүмкіндіктерін арттыруға" ұмтылуға шақырады. Заң Президенттен ұлттық бюджет ұсынылғаннан кейін он күн ішінде экономиканың болашақ күйін, оның ішінде жұмыспен қамту, өндіріс, капитал құрылымы және нақты табыс туралы статистиканы болжайтын жылдық экономикалық есепті ұсынуды талап етеді. Заңда аталғандай, Президенттің экономикалық есебі елдің болашақ экономикалық мақсаттарын көрсетеді және оларға қалай қол жеткізуге болатыны туралы ұсыныстар ұсынады – бұл бастапқы заң жобасының өтемақылық шығындарға бағытталғандығынан елеулі айырмашылық. Заң Экономикалық кеңесшілер кеңесін құрады, ол экономикалық саясатты әзірлеуде Президентке кеңес берумен және көмек көрсетумен айналысатын тағайындалған кеңесші орган болып табылады. Сонымен қатар, Сенат пен Өкілдер палатасының мүшелерінен құралған Бірлескен экономикалық комитет құрылады, оған үкіметтің экономикалық саясатын кем дегенде жыл сайын қарап шығу міндеті жүктеледі.

Түзету

Жұмыссыздық деңгейі заң қабылданғаннан кейін шамалы тұрақты болды. Бірақ, 1970 жылдан кейін экономика құбылмалы бола бастады және жұмыссыздық деңгейі қайта өсті. 1946 жылы заңның жасалуына түрткі болған алаңдаушылық 1978 жылы «Толық жұмыспен қамту және теңгерімді өсім туралы» заңға түзетулер енгізуге әкелді. Бұл заң 1945 жылғы «Толық жұмыспен қамту туралы» бастапқы заңмен мазмұны жағынан бірдей болды, толық жұмыспен қамтуға және оны іске асыруға қажетті экономикалық шараларды кепілдік берді.

Танымал мәдениетте

1995 жылы "Жұлдызды жол: Терең кеңістік" телесериалының 9-шы бөлімі "Өткенге саяхат" эпизодында, 2024 жылғы болашақта болған өзгерістердің бірі ретінде Жұмыспен қамту заңы күштен шығарылды.