1920 жылғы Көлік Заңы: Теміржолдарды жекешелендіру және реттеу
Esch–Cummins Act
1920 жылғы Көлік заңы (Esch-Cummins Act): 1-ші дүйн. соғысынан кейін теміржолдарды жекешелендіру, тиімділігін арттыру және бірігуді қолдау. ICC бақылауы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көлік туралы 1920 жылғы заң, көбінесе Эш-Камминс заңы деп танылатын, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін теміржолдарды жеке басқаруға қайтарған АҚШ-тың федералдық заңы болды, сонымен қатар көптеген ережелер енгізді. Бұл заң жекешелендіру арқылы теміржолдарды біріктіруді ресми түрде қолдады және Мемлекетаралық сауда комиссиясына (ICC) олардың пайдалы болуын қамтамасыз етуді міндеттеді. Заң өкіл Джон Дж. Эш және сенатор Альберт Б. Камминс есімдерімен аталды.
The Transportation Act, 1920, commonly known as the Esch–Cummins Act, was a United States federal law that returned railroads to private operation after World War I, with much regulation. It also officially encouraged private consolidation of railroads and mandated that the Interstate Commerce Commission (ICC) ensure their profitability. The act was named after Rep. John J. Esch and Sen. Albert B. Cummins.
Өмірбаян
АҚШ 1917 жылғы сәуір айында Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты, және үкімет елдің теміржолдары соғысқа қызмет етуге дайын емес екенін анықтады. 1917 жылғы 26 желтоқсанда президент Вудро Вильсон АҚШ теміржолдарын қоғамдық мүдделер үшін ұлттықтандыруға бұйрық берді. Бұл бұйрық АҚШ Теміржол әкімшілігін құру арқылы іске асырылды. Конгресс 1918 жылғы Теміржол әкімшілігі заңымен бұл бұйрықты ратификациялады.
The United States had entered World War I in April 1917, and the government found that the nation's railroads were not prepared to serve the war effort. On December 26, 1917, President Woodrow Wilson had ordered that U. S. railroads be nationalized in the public interest. This order was implemented through the creation of the United States Railroad Administration. Congress ratified the order in the Railway Administration Act of 1918.
Негізгі ережелер
1920 жылдың 1 наурызынан бастап темір жолдарға қатысты федералдық бақылау тоқтатылды. Ұлттандыру салдарынан туындаған мәселелер, мысалы, өтемақы және басқа да шығындар бойынша теміржол тасымалдаушыларымен келісімдер жасасуға үкіметке өкілеттік берілді. АҚШ-тың темір жол мүліктерін шектеулі сандағы жүйелерге біріктіру жоспарын әзірлеу және қабылдау міндеті ICC-ге жүктелді. Рипли жоспарына сілтеме – темір жолдарды аймақтық жүйелерге біріктіру. ICC-ге ең төменгі тасымалдау ставкалары белгілеу, темір жолдардың қаржылық қызметін бақылау және сатып алулар мен бірігулерді реттеу құқығы берілді. Темір жолдар мен қызметкерлер арасындағы еңбек дауларын реттеу тәртібі орнатылды. Жасы және дауларды шешу үшін Теміржол еңбек кеңесі құрылды.
Terminated federal control of railroads from March 1, 1920. Authorized the government to make settlements with railroad carriers for matters caused by nationalization, such as compensation and other expenses. Directed the ICC to prepare and adopt a plan for the consolidation of the railway properties of the United States into a limited number of systems. See Ripley Plan to consolidate railroads into regional systems. Granted authority to the ICC to set minimum shipping rates, oversee railroads' financial operations, and regulate acquisitions and mergers. Established procedures for settling labor disputes between railroads and employees. A Railroad Labor Board was created to regulate wages and settle disputes.
Кейінгі заңнама
Еңбек дауларына қатысты Эшкинс-Камминс Заңының III тарауы 1926 жылы Теміржол еңбек заңымен күштен шығарылды.
Title III of the Esch–Cummins Act, which pertained to labor disputes, was repealed in 1926 by the Railway Labor Act.