АҚШ-тың 1933-1942 жылдардағы Жұмыспен қамту бағдарламасы

АҚШ-тың 1933-42 ж. жұмыссыз жастарға арналған «Civilian Conservation Corps» бағдарламасы. Табиғатты қорғау, жұмыс орындары, «Жаңа мәміле» саясаты.

20 мин оқу

100%

Дереккөз: Civilian Conservation Corps — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ-тың 1933-1942 жылдар аралығындағы ерікті қоғамдық жұмыс көмек бағдарламасы

Азаматтық қорғау корпусы (CCC) – АҚШ-та 1933 жылдан 1942 жылға дейін жұмыссыз, отбасы құрмаған 18-25 жастағы (кейіннен 17-28 жасқа дейін ұлғайтылған) ерлерге арналған ерікті үкіметтік жұмыс көмек бағдарламасы. CCC президент Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа мәміле» саясатының маңызды бөлігі болды. Ол федералдық, штаттық және жергілікті билікке тиесілі ауылдық жерлердегі табиғи ресурстарды сақтау және дамытуға бағытталған қолмен атқарылатын жұмыстарды ұсынды. CCC жас жігіттерге жұмыс тауып беруге және Ұлы депрессия кезінде жұмыс іздеуде қиындыққа тап болған отбасыларға көмектесуге арналған. Сонымен қатар, жұмыссыз әйелдерге арналған, Элеонора Рузвельт қолдаған «Ол-ол-ол» лагерьдері сияқты шағын бағдарлама да болды. Осы агенттіктің алғашқы директоры Роберт Фехнер болды, ал оның қайтысынан кейін оның орнын Джеймс МакЭнти басқарды. Бір мезгілде ең көп тіркелгендердің саны 300 мың адамды құрады. Тоғыз жылдық қызмет ішінде CCC-ге үш миллион жас жігіт қатысты. Оларға баспана, киім, тамақ және ай сайын 30 доллар жалақы (1933 жылғы 30 доллардың қазіргі шамамен <есептелген сомаға> тең) төленді, оның 25 доллары (1933 жылғы 25 доллардың қазіргі шамамен <есептелген сомаға> тең) отбасына жіберілуге тиіс болды. Американдық қоғам CCC-ді «Жаңа мәміле» бағдарламаларының ең танымал бағдарламасы деп мойындады. Сол кездегі дереккөздерде CCC-ге қатысу адамның физикалық күйін жақсартады, көтеріңкі көңіл-күйге ие етеді және жұмысқа орналасу мүмкіндігін арттырады деп айтылған. CCC сонымен қатар табиғатқа және елдің табиғи ресурстарына деген халықтың қызығушылығын арттырды, сондай-ақ табиғи ресурстарды қорғау және дамыту үшін мұқият жоспарланған, жан-жақты ұлттық бағдарламаның қажеттілігін көрсетті. CCC ардагерлер мен үндістер үшін жеке бағдарламалар ұйымдастырды. Бұл бағдарламаға шамамен 15 мың үнді қатысып, оларға Ұлы депрессияның қиындықтарын еңсеруге көмектесті. 1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс күшейгенде және әскерге шақыру күшін алғанда, жұмыс көмегіне деген қажеттілік азайды, Конгресс бағдарламаны жабу туралы шешім қабылдады.

The Civilian Conservation Corps (CCC) was a voluntary government work relief program that ran from 1933 to 1942 in the United States for unemployed, unmarried men ages 18–25 and eventually expanded to ages 17–28. The CCC was a major part of President Franklin D. Roosevelt's New Deal that supplied manual labor jobs related to the conservation and development of natural resources in rural lands owned by federal, state, and local governments. The CCC was designed to supply jobs for young men and to relieve families who had difficulty finding jobs during the Great Depression in the United States. There was eventually a smaller counterpart program for unemployed women called the She She She Camps, which were championed by Eleanor Roosevelt. Robert Fechner was the first director of this agency, succeeded by James McEntee following Fechner's death. The largest enrollment at any one time was 300,000. Through the course of its nine years in operation, three million young men took part in the CCC, which provided them with shelter, clothing, and food, together with a monthly wage of $30 (30.0 in 1933 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), $25 of which (25.0 in 1933 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) had to be sent home to their families. The American public made the CCC the most popular of all the New Deal programs. Sources written at the time claimed an individual's enrollment in the CCC led to improved physical condition, heightened morale, and increased employability. The CCC also led to a greater public awareness and appreciation of the outdoors and the nation's natural resources, and the continued need for a carefully planned, comprehensive national program for the protection and development of natural resources. The CCC operated separate programs for veterans and Native Americans. Approximately 15,000 Native Americans took part in the program, helping them weather the Great Depression. By 1942, with World War II raging and the draft in effect, the need for work relief declined, and Congress voted to close the program.

Негізін қалау

Нью-Йорк штатының губернаторы ретінде Франклин Д. Рузвельт осыған ұқсас бағдарламаны әлдеқайда кіші масштабта жүргізген, ол Уақытша Төтенше Жағдайларды Жою Басқармасы (TERA) деп аталды. Ол 1932 жылдың басында "жұмыссыздар тізіміндегі адамдарды пайдаланып, қолданыстағы орманды қайта жаңарту аймақтарын жақсарту" мақсатымен басталды. Тек алғашқы жылы ғана 25 000-нан астам жұмыссыз Нью-Йорк тұрғыны ақылы түрде табиғатты қорғау жұмысына қатысты. Табиғатты қорғауға ұзақ уақыттан бері қызығушылық танытқан президент Рузвельт 1933 жылдың 21 наурызында Конгреске толыққанды ұлттық бағдарлама ұсынды:
Мен [ККК] құруды ұсынамын, ол күрделі жұмыстарға тартылсын, бірақ қалыпты жұмыспен кедергі келтірмей, орман шаруашылығы, топырақ эрозиясын болдырмау, су тасқынын бақылау және осыған ұқсас жобалармен шектелсін. Осы жұмыстың нақты және практикалық құндылығы бар екенін, ол қазіргі үлкен қаржылық шығындардың алдын қана емес, сонымен қатар болашақта ұлттық байлықты құруға да септігін тигізеді деп назарларыңызға саламын. Ол бұл заң бойынша 250 мың жасқа тамақ, тұруға орын, жұмыс киімдері мен медициналық көмек берілетінін, оның орнына олар ұлттық орман шаруашылығында және басқа да мемлекеттік мүліктерде жұмыс істейтінін уәделеді. Төтенше Жұмыс Жөніндегі (ECW) заң сол күні Конгреске енгізіліп, 31 наурызда дауыс беру арқылы қабылданды. Рузвельт 1933 жылдың 5 сәуірінде 6101-ші жарлыққа қол қойды, ол ККК ұйымын құрды және 1939 жылға дейін қызмет еткен бұрынғы кәсіподақ өкілі Роберт Фехнерді директор етіп тағайындады. ККК-ның ұйымдастырылуы мен басқаруы – федералдық үкіметтік агенттік үшін жаңа тәжірибелік қадам болды. Жарлықта бағдарламаны төрт мемлекеттік ведомство бірлесіп бақылауы керек екендігі көрсетілді: жастарды жұмысқа тартатын Еңбек министрлігі, лагерьтерді басқаратын Соғыс министрлігі, Ауыл шаруашылығы және Ішкі істер министрлігі жұмыс жобаларын ұйымдастырып, қадағалауды жүзеге асырады. ККК консультативтік кеңесі осы ведомстволардың әрқайсысынан бір өкілден тұрды. Сонымен қатар, Білім және Ардагерлер басқармасы да бағдарламаға қатысты. Көптеген мүшелері жұмыссыз болған кезде оқу бағдарламаларын бастауға қарсы болған кәсіподақтардың қарсылығын жеңу үшін Рузвельт Корпустың директоры ретінде Халықаралық машина жасаушылар мен ғарышкерлер қауымдастығының вице-президенті Роберт Фехнерді таңдады. Америка Еңбек Федерациясының төрағасы Уильям Грин алғашқы лагерьге барды, онда қарапайым жұмысқа қатысты оқудан басқа ешқандай оқу жоқ екеніне көз жеткізді.

As governor of New York, Franklin D. Roosevelt had run a similar program on a much smaller scale, known as the Temporary Emergency Relief Administration (TERA). It was started in early 1932 to "use men from the lists of the unemployed to improve our existing reforestation areas." In its first year alone, more than 25,000 unemployed New Yorkers were active in its paid conservation work. Long interested in conservation, as president Roosevelt proposed a full scale national program to Congress on March 21, 1933:
I propose to create [the CCC] to be used in complex work, not interfering with normal employment and confining itself to forestry, the prevention of soil erosion, flood control, and similar projects. I call your attention to the fact that this type of work is of definite, practical value, not only through the prevention of great present financial loss but also as a means of creating future national wealth. He promised this law would provide 250,000 young men with meals, housing, workwear, and medical care in exchange for their work in the national forests and other government properties. The Emergency Conservation Work (ECW) Act was introduced to Congress the same day and enacted by voice vote on March 31. Roosevelt issued Executive Order 6101 on April 5, 1933, which established the CCC organization and appointed a director, Robert Fechner, a former labor union official who served until 1939. The organization and administration of the CCC was a new experiment in operations for a federal government agency. The order directed that the program be supervised jointly by four government departments: Labor, which recruited the young men; War, which operated the camps; the Agriculture; and Interior, which organized and supervised the work projects. A CCC Advisory Council was composed of a representative from each of those departments. In addition, the Office of Education and Veterans Administration participated in the program. To overcome opposition from labor unions, which wanted no training programs started when so many of their members were unemployed, Roosevelt chose Robert Fechner, vice president of the International Association of Machinists and Aerospace Workers, as director of the Corps. William Green, head of the American Federation of Labor, was taken to the first camp to see that there was no job training involved beyond simple manual labor.

АҚШ әскері

Лагерьдерді АҚШ армиясының резервтегі офицерлері басқарды, бірақ әскери оқыту болған жоқ. Бағдарламаны генерал Дуглас Макартур басқарды, бірақ лагерьлерге тағайындалған армия офицерлері мен сарбаздардың саны тұрақты армияның жайлануына (немесе дайындығына) әсер ететінін айтты. Дегенмен, армия да бағдарламадан көптеген пайда көрді. 1940 жылы қабылдау басталғанда, CCC түлектерін капралдар мен сержанттар етіп тағайындау саясаты қабылданды. CCC сондай-ақ Ұйымдастырылған Резервтік Корпус офицерлеріне басқару тәжірибесін ұсынды. Джордж Маршалл көптеген әріптес офицерлерінен өзгеше, CCC-ні қолдады ("құшақтады"). CCC арқылы тұрақты армия, тұрақты және резервтегі офицерлердің басшылық қабілеттерін бағалай алды. CCC армияға сабақтар берді, олар соғыс уақытындағы жұмылдыру жоспарларын және оқу лагерьлерін дамытқанда пайдаланды.

Тарих

CCC-нің жасырын мақсаты – барлық ерлер үшін 25% жұмыссыздық, ал нашар білімді жасөспірімдер үшін одан да жоғары деңгейдегі жұмыссыздық кезеңінде халықтың рухын көтеру болды. Джеффри Сузик «"Жақсы еркектерді құру": CCC жігіті және еркектіктің өзгеретін әлеуметтік идеалы» еңбегінде CCC-нің Ұлы депрессияға қарсы тұру үшін еркектік қасиеттерді дамытатын ауылдық еңбек идеологиясын ұсынғанын, сондай-ақ отбасылық бюджетке көмектесетін ақша бергенін айтады. Ауыр физикалық еңбек, азаматтық және саяси білім беру, сонымен қатар тек ерлерден құралған тұру және жұмыс ортасы арқылы CCC экономикалық жағынан тәуелсіз және өзіне сенімді «жақсы адамдарды» тәрбиелеуге тырысты. 1939 жылға қарай идеал өзгере бастады – еңбекке бейімді жұмысшыдан соғысқа дайын, жоғары білімді азамат-солдатқа.

Алғашқы жылдары, 19331937

Бағдарламаны заңдастыру және дамыту өте жылдам жүзеге асты. Рузвельт өтінішін Конгреске 1933 жылдың 21 наурызында жолдады; заң бірден, сол күні Конгреске ұсынылды; Конгресс оны 31 наурызда дауыс беру арқылы қабылдады; Рузвельт сол күні қол қойды, содан кейін 5 сәуірде агенттік құру, Фехнерді директоры етіп тағайындау және әскери бөлімдердің корпус аймақтары командирлерін тіркеуді бастау үшін атқарушы бұйрық шығарды. Бірінші CCC мүшесі 8 сәуірде таңдалды, ал жұмыссыз ер адамдардың тізімдері мемлекеттік және жергілікті әлеуметтік қызметтер мен көмек көрсету органдары арқылы дереу тіркеу үшін ұсынылды. 17 сәуірде бірінші лагерь, NF 1, Рузвельт лагері, Джордж Вашингтон ұлттық орман паркінде, Вирджиния штатының Лурей қаласының жанында құрылды. 18 маусымда Алабама штатының Клейтон қаласында топырақ эрозиясын тоқтату бойынша 161 лагердің біріншісі ашылды. 1933 жылдың 1 шілдесіне дейін 1463 жұмыс лагерінде 18-25 жас аралығындағы 250 000 жас жігіт, 28 000 ардагер, 14 000 үнді мүшесі және 25 000 ересек адам (Жергілікті тәжірибелі адамдар – ЖТА) бағдарламасына қатысты.

Тіркелушілер

CCC-ге тіркелгендердің көпшілігі АҚШ азаматы, отбасы құрмаған, жұмыссыз ер адамдар, жасы 18-ден 25-ке дейін болған. Көбінесе олардың отбасысы жергілікті жәрдемге мұқтаж болған. Әрбір тіркелген адам өз еркімен келіп, медициналық тексеруден және/немесе дайындық кезеңінен өткен соң, кемінде алты ай қызмет етуге міндетті болды. Корпустан тыс жұмыс табу мүмкін болмаған жағдайда, төрт мерзімге дейін немесе екі жылға дейін қызмет ете алуға құқығы болды. Олар аптасына 40 сағаттан бес күн жұмыс істеді, жаман ауа-райы болған жағдайда сенбі күндері де жұмыс істеуге мүмкіншілік болды. Оларға ай сайын 30 доллар (1933 жылғы 30 доллар шамамен <есептелген сомаға> тең) жалақы төленді, одан 25 доллар (1933 жылғы 25 доллар шамамен <есептелген сомаға> тең) міндетті түрде отбасының күтіміндегі туысына жіберілді, сонымен қатар тұруға орын, тамақ, киім және медициналық көмек берілді.

Ардагерлерді қорғау корпусы

Вашингтонға екінші Бонус Армиясының шеруінен кейін президент Рузвельт 1933 жылғы 11 мамырда CCC бағдарламасына ардагерлерге жұмыс мүмкіндіктерін қосу үшін өзгерістер енгізді. Ардагерлердің талаптары жас қатысушылардан өзгеше болды; оларды Ветерандар әкімшілігі өтініш арқылы куәландыру қажет еді. Олар кез келген жаста болуы мүмкін, сондай-ақ жұмысқа мұқтаж, үйленген немесе үйленбеген болуы мүмкін еді. Ардагерлер көбінесе толыққандай ардагерлер лагеріне жіберілді. Лагерь басқаруына көмектесу үшін қатысушылар келесі "дәрежелі" лауазымдарға үміткер болатын: аға жетекші, асхана меңгерушісі, дүкен сатушысы және екі аспаз; жетекшінің көмекшісі, компания хатшысы, білім беру кеңесшісінің көмекшісі және үш екінші аспаз. Бұл адамдарға олардың дәрежесіне байланысты ай сайын 36-дан 45 долларға дейін қосымша төлем жасалды.

Лагерьдер

Әрбір CCC лагері белгілі бір консервациялық жұмыстар жүргізілетін аумақта орналасқан және 200-ге дейінгі азаматтық жұмыскерлерден тұратын, нөмірленген "компания" бөлімшесі ретінде ұйымдастырылған. CCC лагері өзіндік уақытша қауымдастық болды, онда әрқайсысы 50 адамға арналған казармалар (бастапқыда армия шатырлары), офицерлер/техникалық қызметкерлерге арналған жатақтар, медициналық пункт, асхана, демалыс залы, оқу ғимараты, дәретхана мен душ, техникалық/әкімшілік кеңселер, құрал-саймандар/темір шеберханасы және автокөлік гараждары құрылған. Әр лагерьтің компаниялық ұйымы екі басшылыққа бағынған қадағалаушы персоналдан тұрды: біріншіден, Соғыс министрлігінің қызметкерлері немесе Резерв офицерлері (1939 жылдың 1 шілдесіне дейін), лагерьтің жалпы жұмысын, логистикасын, білім беруді және оқытуды қамтамасыз ететін "компания командирі" және кіші офицер; екіншіден, лагерь "басқарушысы" мен "бригадирді" қоса алғанда, оннан он төртке дейін техникалық қызметкерлер, Ішкі істер немесе Ауыл шаруашылығы министрліктерімен жұмыс істейтін және далалық жұмыстарға жауапты. Лагерь жұмысына сондай-ақ, жұмыстың ерекшеліктерін, жергілікті жағдайды және тәжірибесіз жұмыскерлерге кеңес беруші, техникалық емес бақылаушылар да кірді. Жұмыскерлер 25 адамнан тұратын "секцияларға" бөлінді, олар казармадағы орналасқан жеріне қарай жұмыс топтарын құрады. Әрбір бөлімде жұмыстағы және казармадағы адамдарға жауапты "аға жетекші" және "орынбасары" болды.

Үнді бөлімшесі

CCC федералды мойындалған тайпалардың мүшелері үшін жеке бөлімше құрды: «Үнділердің төтенше жағдайлардағы консервациялық жұмыс бөлімі» (IECW немесе CCC ID). Резервациялардан келген ер адамдар өз резервацияларының жанында жолдар, көпірлер, емханалар, баспаналар және басқа да қоғамдық жұмыстарда жұмыс істеді. Олар лагерь ретінде жіктелетін топтар ретінде ұйымдастырылғанмен, түпкілікті американдықтар үшін тұрақты лагерьтер құрылмады. Оның орнына, ұйымдасқан топтар отбасыларымен бірге жобадан жобаға көшіп, қосымша жалдау ақысы берілді. Көптеген резервациялар шалғайдағы ауылдық жерлерде болғандықтан, CCC көбінесе ақы төленетін жалғыз жұмыс орны болды. Тіркелушілердің жасы 17-ден 35-ке дейін болуы керек еді. 1933 жылы Оңтүстік Дакотадағы Сиу резервациясындағы үй шаруашылығының басшыларының шамамен жартысы CCC ID-де жұмыс істеді. Халықтық жұмыс басқармасының (PWA) гранттары арқылы Үнді бөлімі мектептер салды және инфрақұрылымды жақсарту үшін көптеген резервациялардың ішінде және айналасында жол салу бағдарламасын жүзеге асырды. Мақсаты – топырақ эрозиясын азайту және үнді жерлерінің құндылығын арттыру болды. Топтар өзендерде түрлі бөгеттер салып, содан кейін бөгет материалы алынған жерлерге шөп септі. Олар жолдар салып, федералды жерлерге қоршау ағаштарын отырғызды. Тұрақты табыс қатысушыларға өзіне деген құрметін қайтаруға көмектесті, ал көптеген адамдар ақшаны өмірін жақсартуға жұмсады. Федералдық үндістер ісі жөніндегі комиссар Джон Коллиер және CCC ID директоры Дэниел Мерфи бағдарламаны үнділердің өзін-өзі басқаруы және тайпалық жерлерді, үкіметтерді және мәдениеттерді қайта жаңғырту негізінде құрды. Келесі жылы Конгресс 1934 жылғы Үнділерді қайта ұйымдастыру туралы заңды қабылдады, ол жерді бөлуді тоқтатты және тайпалық жерлерді сақтауға көмектесті, сондай-ақ тайпаларды өзін-өзі басқаруды қайта орнатуға ынталандырды. Коллиер CCC Үнді бөлімі туралы: «Үндістер қызметінде бұрынғы ешқандай жоба үндістердің өзінің жобасы болған жоқ» деді. Білім беру бағдарламалары қатысушыларды бағбандық, мал шаруашылығы, қауіпсіздік, жергілікті өнер және кейбір академиялық пәндер бойынша оқытты. IECW басқа CCC іс-шараларынан айырмашылығы, ол ағаш шеберлері, жүк көлік жүргізушілері, радио операторлары, механиктер, геодезистер және техниктер болу үшін біліктілікті нақты үйретті. 1941 жылғы Ұлттық қорғаныс кәсіптік оқыту туралы заң қабылдалғаннан кейін, тіркелгендер қорғанысқа бағытталған оқуларға қатыса бастады. Мемлекет оқу ақысын төледі және студенттер курсты бітіргеннен кейін және қабілеттілік тестін тапсырғаннан кейін қорғаныс жұмысына автоматты түрде жұмысқа орналасуына кепілдік берді. Бұл оқуға барлығы 85 000 үнді американдықтары қатысты. Бұл кейін әскери қызметке шақырылған 24 000 түлектер үшін және соғыс күшін қолдау үшін резервациялардан қалалық жұмыстарға шыққан 40 000 адам үшін құнды әлеуметтік капитал болып табылды.

The CCC operated a separate division for members of federally recognized tribes: the "Indian Emergency Conservation Work Division" (IECW or CCC ID). Native men from reservations worked on roads, bridges, clinics, shelters, and other public works near their reservations. Although they were organized as groups classified as camps, no permanent camps were established for Native Americans. Instead, organized groups moved with their families from project to project and were provided with an additional rental allowance. The CCC often provided the only paid work, as many reservations were in remote rural areas. Enrollees had to be between the ages of 17 and 35. During 1933, about half the male heads of households on the Sioux reservations in South Dakota were employed by the CCC ID. With grants from the Public Works Administration (PWA), the Indian Division built schools and conducted a road building program in and around many reservations to improve infrastructure. The mission was to reduce erosion and improve the value of Indian lands. Crews built dams of many types on creeks, then sowed grass on the eroded areas from which the damming material had been taken. They built roads and planted shelter belts on federal lands. The steady income helped participants regain self respect, and many used the funds to improve their lives. John Collier, the federal Commissioner of Indian Affairs and Daniel Murphy, the director of the CCC ID, both based the program on Indian self rule and the restoration of tribal lands, governments, and cultures. The next year, Congress passed the Indian Reorganization Act of 1934, which ended allotments and helped preserve tribal lands, and encouraged tribes to re establish self government. Collier said of the CCC Indian Division, "no previous undertaking in Indian Service has so largely been the Indians' own undertaking". Educational programs trained participants in gardening, stock raising, safety, native arts, and some academic subjects. IECW differed from other CCC activities in that it explicitly trained men in skills to be carpenters, truck drivers, radio operators, mechanics, surveyors, and technicians. With the passage of the National Defense Vocational Training Act of 1941, enrollees began participating in defense oriented training. The government paid for the classes and after students completed courses and passed a competency test, guaranteed automatic employment in defense work. A total of 85,000 Native Americans were enrolled in this training. This proved valuable social capital for the 24,000 alumni who later served in the military and the 40,000 who left the reservations for city jobs supporting the war effort.

Кеңейту, 1935-1936 жылдар

Жұмыссыздықты азайту қажеттілігіне байланысты халықтың сұранысына жауап ретінде, Конгресс 1935 жылғы 8 сәуірде «Төтенше жәрдем қаражатын бөлу туралы» 1935 жылғы заңын бекітті, ол 1937 жылғы 31 наурызға дейін CCC бағдарламасын қаржыландыруды жалғастырды. Жас шегі 17-28 жасқа дейін кеңейтілді, бұл бағдарламаға көбірек жігіттерді қабылдауға мүмкіндік берді. 1935 жылғы 1 сәуірден 1936 жылғы 31 наурызға дейін CCC бағдарламасы ең жоғары белсенділік және жұмыс істеген кезең болды. 1935 жылғы 31 тамызда шамамен 2900 лагерьде 505 782 адам тіркелді, ал 1936 жылғы 30 маусымда 2019 лагерьде 350 000 адам тіркелді. Осы кезеңде халықтың CCC бағдарламасына деген жауабы өте жағымды болды. 1936 жылғы 18 сәуірде Гэллап жүргізген сауалнамада: «Сіз CCC лагерьлерін қолдайсыз ба?» деген сұраққа респонденттердің 82% «иә» деп жауап берді, оның ішінде демократтардың 92% және республикашылардың 67% құрады.

Мақсаттың өзгеруі, 1937-1938

1937 жылғы 28 маусымда Азаматтық консервациялық корпус заңды түрде құрылды және бұрынғы Төтенше консервациялық жұмыс бағдарламасы деген атауынан өзгертілді. 75-ші Конгресс қабылдаған, 1937 жылғы 1 шілдеден бастап күшіне енген №163 мемлекеттік заңмен қаржыландыру тағы үш жылға ұзартылды. Конгресс жас шектерін 17–23 жасқа дейін өзгертті және қатысушылардың жәрдем алу талабын "мектепке тұрақты түрде қатыспауға немесе толық жұмыспен қамтылмаған болуға" өзгертті. 1937 жылғы заң аптасына кемінде 10 сағаттан кәсіптік және академиялық оқытуды міндетті етті. Оқушылар жазғы каникул кезінде қатысуға рұқсат алды. Осы кезеңде CCC күштері 1937 жылы Нью-Йорк, Вермонт және Огайо мен Миссисипи өзендерінің аңғарларында болған су тасқынынан кейін апатты жағдайларға жауап беруге, сондай-ақ 1938 жылғы Жаңа Англиядағы дауылдан кейін қалдықтарды тазалауға көмектесті.

Қорғаудан қорғанысқа дейін, 19391940

1939 жылы Конгресс CCC-нің тәуелсіз статусын жойтып, оны Федералдық қауіпсіздік агенттігінің басқаруына берді. Ұлттық жастар басқармасы, АҚШ Жұмыспен қамту қызметі, Білім басқармасы және Жұмыс прогресі басқармасы да белгілі бір жауапкершіліктерді мойнына алды. Лагерьдердегі 5000-ге жуық резервтік офицерлерге әсер етті, олар федералдық мемлекеттік қызметке ауыстырылып, әскери шендері мен лауазымдары жойылды. 1940 жылдың шілдесіне дейін лагерьлердегі әскери басшылықтың ашық түрде жоғалуына қарамастан, Еуропа мен Азияда соғыс басталған кезде үкімет ККК жобаларының көбісін ұлттық қорғанысқа бағытталған ресурстарға жұмсады. Ол әскери оқу орындары мен орманды қорғау инфрақұрылымын дамытты. 1940 жылға қарай ККК енді толыққанды көмек көрсету агенттігі болмай, әскери емес сипатын жоғалтып, жұмысқа оқыту жүйесіне айналды, себебі оның қатарындағылардың жасы кішірейіп, тәжірибесі азайды.

1941-1942 жылдардағы құлдырау және таратылу

CCC ең танымал «Жаңа келісім» бағдарламасы болғанымен, ол ешқашан тұрақты мекеме ретінде бекітілмеген. Тәзіреттеудің азайуы мен жұмыс орындарының жақсаруына байланысты бағдарламаның көлемі қысқартылды. 1940 жылы әскерге шақыру басталғанда, талаптарға сай келетін жас жігіттердің саны азайды. 1941 жылдың желтоқсан айында Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін Рузвельт әкімшілігі барлық федералды бағдарламаларды соғысқа бағытталған күш-жігерді күшейтуге ұмтылды. CCC-нің көптеген жұмыстары, орман өрттерін сөндіруден басқа, АҚШ әскери базаларында құрылыс жұмыстарына көмектесу үшін ауыстырылды. CCC жоспарланған мерзімнен бір жыл бұрын таратылды, себебі 77-ші АҚШ Конгресі оны қаржыландыруды тоқтатты. Операциялар 1942 жылдың 30 маусымында федералды қаржы жылының соңында ресми түрде аяқталды. CCC бағдарламасын аяқтау және лагерьлерді жабу аяқталмаған жобаларды мүмкіндігінше жақсы жағдайда қалдыру, шамамен 1800 тағайындалған қызметкерді босату, CCC мүлкін Соғыс және Әскери-теңіз күштері министрліктеріне және басқа да мекемелерге беру, сондай-ақ соңғы есептік құжаттарды дайындауды қамтыды. CCC-ні тарату туралы Конгресс 1942 жылдың 2 шілдесінде «Еңбек және федералдық қауіпсіздік» бөлу туралы заңмен (56 Stat. 569) шешім қабылдады және 1943 жылдың 30 маусымында толыққанды аяқталды. CCC-ні таратуға бөлінген қаражат 1948 жылдың 20 сәуіріне дейін жалғасты. 1941-1947 жылдары жақсы күйде сақталған бірнеше бұрынғы CCC орындары азаматтық қызмет лагерьлері ретінде қайта ашылды, онда діни нанымдарына байланысты әскери қызметтен бас тартқан азаматтар «ұлттық маңызы бар жұмыс» атқарды. Басқа лагерьлер Батыс қорғаныс командасының «жау шетелдіктерін бақылау» бағдарламасы бойынша ұсталған жапон, неміс және итальян текті американдықтарды, сондай-ақ Остік державаларының әскери тұтқындарын ұстау үшін пайдаланылды. Жапон-американдықтарды ұстау лагерьлерінің көпшілігі сол жерде ұсталған адамдармен салынды. CCC таратылғаннан кейін, мемлекеттік жерлерге жауапты федералдық мекемелер CCC үлгісінде маусымдық өрт сөндіру бригадаларын құрды. Олар бұрын CCC атқарған өрт сөндіру жұмысын жалғастырды және жастарға осы салада тәжірибе алуға мүмкіндік берді. Осы қызмет барысында шамамен 47 жас адам қаза тапты.

Although the CCC was probably the most popular New Deal program, it never was authorized as a permanent agency. The program was reduced in scale as the Depression waned and employment opportunities improved. After conscription began in 1940, fewer eligible young men were available. Following the attack on Pearl Harbor in December 1941, the Roosevelt administration directed all federal programs to emphasize the war effort. Most CCC work, except for wildland firefighting, was shifted onto U. S. military bases to help with construction. The CCC disbanded one year earlier than planned, as the 77th United States Congress ceased funding it. Operations were formally concluded at the end of the federal fiscal year on June 30, 1942. The end of the CCC program and closing of the camps involved arrangements to leave the incomplete work projects in the best possible state, the separation of about 1,800 appointed employees, the transfer of CCC property to the War and Navy Departments and other agencies, and the preparation of final accountability records. Liquidation of the CCC was ordered by Congress by the Labor Federal Security Appropriation Act (56 Stat. 569) on July 2, 1942, and virtually completed on June 30, 1943. Liquidation appropriations for the CCC continued through April 20, 1948. Some former CCC sites in good condition were reactivated from 1941 to 1947 as Civilian Public Service camps where conscientious objectors performed "work of national importance" as an alternative to military service. Other camps were used to hold Japanese, German and Italian Americans interned under the Western Defense Command's Enemy Alien Control Program, as well as Axis prisoners of war. Most of the Japanese American internment camps were built by the people held there. After the CCC disbanded, the federal agencies responsible for public lands organized their own seasonal fire crews, modeled after the CCC. These have performed a firefighting function formerly done by the CCC and provided the same sort of outdoor work experience for young people. Approximately 47 young men have died while in this line of duty.

Мүсіндер

CCC жұмысшылары еңбек еткен бірнеше қалада оларды еске алу үшін ескерткіштер орнатылды.

Медиада

"Буаридің мақтанышы" (1940) – "Ист-Сайд Кид" сериясының төртінші фильмі. Бұл фильм достық, қиындықтар және CCC лагерінде бокс туралы. American Experience PBS телесериалы американдық тарихқа арналған деректі фильмдерді көрсетті; 2009 жылы 22-ші маусымның бірінші бөлімінде Азаматтық консервациялық корпусқа (АКК) қатысты өмірді бейнеледі. Жаннет Ингольдтың "Хитч" (2012) романы – АКК-дегі жасөспірімнің басынан өткен оқиғалар туралы жасөспірімдерге арналған кітап.

Нысанды бағдарламалар

CCC бағдарламасы ресми түрде тоқтатылмаған. Конгресс 1942 жылы қалған лагерьлерді жабуға қаражат бөлді, ал жабдықтар қайта бөлінді. Бұл екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде іске асырылған табиғатты қорғау бағдарламаларының үлгісіне айналды. Қазіргі кездегі корпустар – ұлттық, мемлекеттік және жергілікті бағдарламалар, олар негізінен жастар мен жас ересектерді (16–25 жас аралығы) қоғамдық қызметке, оқыту мен білім беру шараларына тартады. Елдің 50 штатының 41-інде және Вашингтонда шамамен 113 корпус жұмыс істейді. 2004 жылы олар 23 000-нан астам жасты тіркеді. Корпус желісі, бастапқыда Ұлттық қызмет және табиғатты қорғау корпусының ұлттық қауымдастығы (NASCC) ретінде танылған, бүкіл елде корпус сияқты бағдарламаларды кеңейту және жетілдіру үшін жұмыс істейді. Корпус желісі 1985 жылы елдің алғашқы 24 корпусының директорлары бірігіп, федералдық деңгейде қолдаушы табу және корпусты қалай бастау және басқару туралы ақпаратты жинау үшін құрылды. Қауымдастықты құруға Ford, Hewlett және Mott қорынан алғашқы қаржылық көмек зор үлес қосты. АҚШ-тағы ұқсас белсенді бағдарламалар: Америка корпусының бір бөлігі – Ұлттық азаматтық қоғамдық корпус, онда 18–24 жас аралығындағы жастар коммерциялық емес және үкіметтік ұйымдарда 10 ай жұмыс істейді; және Азаматтық қорғау корпусы, АҚШ (CCCUSA), 2016 жылы президенті Томас Харк басқарады. Харк, оның негізін қалаушы Майк Рама, қазір М. Р. Рангасвами құрған Корпоративтік Эко Форумның (CEF) директордың орынбасары, және олардың стратегиялық кеңесшілер тобы 1930 жылдардағы федералды Азаматтық қорғау корпусы бағдарламасын жеке, жергілікті басқарудағы ұлттық әлеуметтік франшиза ретінде жаңаша қарастырды. Жақында құрылған CCCUSA-ның мақсаты – жыл сайын бір миллион жас адамды қабылдау, әрбір қатысушыда негізгі құндылықтарды қалыптастыру, олар өздерінің қоғамдарында және штаттарында азаматтық қоғамды және күшті мемлекетті құруға ықпал ететін катализаторларға айналуы.

The CCC program was never officially terminated. Congress provided funding for closing the remaining camps in 1942 with the equipment being reallocated. It became a model for conservation programs that were implemented in the period after World War II. Present day corps are national, state, and local programs that engage primarily youth and young adults (ages 16–25) in community service, training, and educational activities. The nation's approximately 113 corps programs operate in 41 of the 50 states and Washington, D. C. During 2004, they enrolled more than 23,000 young people. The Corps Network, known originally as the National Association of Service and Conservation Corps (NASCC), works to expand and enhance corps type programs throughout the country. The Corps Network began in 1985 when the nation's first 24 Corps directors banded together to secure an advocate at the federal level and a repository of information on how best to start and manage a corps. Early financial assistance from the Ford, Hewlett and Mott Foundations was critical to establishing the association. Similar active programs in the United States are: the National Civilian Community Corps, part of the AmeriCorps program, a team based national service program in which young adults ages 18–24 spend 10 months working for non profit and government organizations; and the Civilian Conservation Corps, USA, (CCCUSA) managed by its president, Thomas Hark, in 2016. Hark, his co founder Mike Rama, currently the Deputy Director of the Corporate Eco Forum (CEF) founded by M. R. Rangaswami, and their team of strategic advisors have reimagined the federal Civilian Conservation Corps program of the 1930s as a private, locally governed, national social franchise. The goal of this recently established CCCUSA is to enroll a million young people annually, building a core set of values in each enrollee, who will then become the catalyst in their own communities and states to create a more civil society and stronger nation.

Студенттік консервация қауымдастығы

CCC бағдарламасы студенттік консервациялау қауымдастығы (SCA) сияқты командалық негіздегі ұлттық қызмет жастар консервациялау бағдарламаларын құрудың үлгісі болды. 1959 жылы құрылған SCA коммерциялық емес ұйым, ол жыл сайын 4000-нан астам адамға табиғатты қорғау бойынша тәжірибелік оқудан өту және жазғы жол құрылысы тобының жұмысына қатысу мүмкіндіктерін ұсынады.

Калифорниялық қорғау корпусы

1976 жылы Калифорния штатының губернаторы Джерри Браун Калифорния консервациялық корпусын құрды. Бұл бағдарламада тұрғын үй орталықтары, қатысуға жоғары талаптар қойылуы және мемлекеттік жерлерде қажырлы еңбек етуге баса назар аударылуы сияқты көптеген ортақ белгілер болды. Әртүрлі әлеуметтік ортадан келген жас адамдар бір жылдық мерзімге шақырылды. Корпус мүшелері, түрлі орталықтардың біріне жіберілгенге дейін, Corpsmember Orientation Motivation Education and Training (COMET) бағдарламасы аталған оқу-жаттығу сессиясына қатысты. Жобалық жұмыстар да 1930 жылдардағы алғашқы CCC-нің жұмысына ұқсас болды – мемлекеттік орман шаруашылығында, штаттық және федералдық саябақтарда жұмыс істеу.

Неваданың табиғат қорғау корпусы

Невада консервация корпусы – бұл коммерциялық емес ұйым, ол Невада штабындағы консервация және қалпына келтіру жобаларын жүзеге асыру үшін Жерді басқару бюросы, АҚШ Орман шаруашылығы қызметі, Ұлттық саябақтар қызметі және Невада мемлекеттік парктері сияқты мемлекеттік жерді басқару агенттіктерімен ынтымақтаса жұмыс істейді. Консервациялық жұмыстарға ағаш аралану арқылы отынды азайту, жолдарды салу және күтіп-жөндеу, инвазивті түрлерді жою және биологиялық зерттеулер жүргізу кіреді. Невада консервация корпусы Ұлы Аңғар институты арқылы құрылды және AmeriCorps бағдарламасының құрамына кіреді.

Миннесотаның табиғат қорғау корпусы

Консервация корпусы Миннесота және Айова жастар мен жасөспірімдерге қоршаған ортаны қорғау және оқу қызметтері арқылы білім алу мүмкіндіктерін ұсынады, сонымен қатар жас ересектер бағдарламасы мен жазғы жастар бағдарламасы арқылы табиғатты қорғау, табиғи ресурстарды басқару жобаларын және төтенше жағдайларға жауап беру жұмыстарын жүзеге асырады. Бұл бағдарламалар консервация және қоғамдық қызмет арқылы жұмыс және өмірлік дағдыларды дамытуға баса назар аударады.

Монтананың табиғат қорғау корпусы

Монтананың табиғатты қорғау корпусы (MCC) – коммерциялық емес ұйым, мақсаты жастарды өздерінің қоғамдастығы мен қоршаған ортаны жақсартатын белсенді азаматтар болуға қажетті дағдылармен және құндылықтармен қамтамасыз ету. Жалпы алғанда, MCC бригадалары жыл сайын 90 000-нан астам еңбек сағатын жұмсайды. MCC 1991 жылы Монтана штатының Біллингс, Бозман және Калиспелл қалаларындағы адам ресурстарын дамыту кеңестерімен құрылған. Бастапқыда бұл артықшылықтары шектеулі жастарға арналған жазғы бағдарлама болған, бірақ қазір ол AmeriCorps қолдауымен жұмыс істейтін коммерциялық емес ұйымға айналды, және Монтана, Айдахо, Вайоминг, Солтүстік Дакота және Оңтүстік Дакота штаттарында алты аймақтық кеңсесі бар. Барлық аймақтарда 14-17 жас аралығындағы жасөспірімдерге арналған Монтана ИӘС (Қызметтегі жастар) жазғы бағдарламалары ұсынылады.

Техас қорғау корпусы

1995 жылы құрылған Экологиялық корпус, қазір Техас консервациялық корпусы (TxCC) – 17-ден 28 жасқа дейінгі жастарға Техас штатындағы саябақтар мен мемлекеттік жерлерді қалпына келтіруге және сақтауға үлес қосуға мүмкіндік беретін American YouthWorks бағдарламасы. Техастағы жалғыз консервациялық корпус ретінде, TxCC – Техас штатының Остин қаласында тіркелген коммерциялық емес ұйым, ол бүкіл штат бойынша қызмет көрсетеді. Олардың жұмысы табиғи апаттардың салдарын жоюдан бастап, жаяу жолдар салуға және жануарлар мен өсімдіктердің мекендеу орындарын қалпына келтіруге дейін жетеді. TxCC ұлттық, штаттық және қалалық саябақтарда жобалар жүзеге асырды.

Вашингтонның табиғат қорғау корпусы

Вашингтонның табиғатты қорғау корпусы (WCC) – Вашингтон штатының Экология департаментінің құрамындағы бөлімше. Ол 18-ден 25 жасқа дейінгі жігіттер мен қыздарды Вашингтонның табиғи ресурстарын қорғау және күшейту бағдарламасына жұмысқа тартады. WCC – Америка Корпусы бағдарламасының бір бөлігі.

Вермонт жастар қорғау корпусы

Вермонт жастар консервация корпусы (VYCC) – бұл коммерциялық емес, жастарға қызмет ету және білім беру ұйымы. Ол 16–24 жас аралығындағы корпус мүшелерін Вермонт штатындағы маңызды консервациялық жобаларда жұмыс істеуге тартады. Осындай жұмыс жобалары арқылы корпус мүшелері жақсы еңбек этикасын қалыптастырады, көшбасшылық дағдыларын жетілдіреді және өз әрекеттеріне жеке жауапкершілік тануды үйренеді. VYCC топтары Вермонт штатының мемлекеттік парктерінде, АҚШ Орман шаруашылығы лагерьлерінде, жергілікті қауымдастықтарда және штаттың шалқа жатқан аймақтарында жұмыс істейді. VYCC сондай-ақ Солтүстік Каролина штатындағы ұқсас бағдарламаға көмек көрсетті, ол әлі дамудың бастапқы сатысында тұр.

Жастар қорғау корпусы

Жастардың табиғатты қорғау корпусы – елдің федералды жерлеріндегі жастарға арналған табиғатты қорғау бағдарламасы. Бұл бағдарлама 13–17 жас аралығындағы жастарға командалық ортада табиғатты қорғау жобаларына қатысу мүмкіндігін береді. YCC бағдарламалары Ұлттық саябақтар қызметі, Орман шаруашылығы қызметі және Балық және жабайы табиғат қызметі басқаратын жерлерде қолжетімді. Жобаларға дейін 10 аптаға дейін уақыт жұмсалуы мүмкін және көбінесе жаз айларында жүзеге асырылады. Кейбір YCC бағдарламалары тұрғын үймен қамтамасыз етілген, яғни қатысушылар жұмыс істейтін жерде тұруға жағдай жасалады. Жобалар барысында жастар жолдарды немесе кемпингтерді күту үшін қашық ауылдық жерлерде тіршілік етуі мүмкін. Көбінесе жастар күнделікті жұмысқа баруы немесе аптаның бірнеше күні ғана тұруы талап етіледі. Жастар өз еңбегі үшін жалақы алады. YCC бағдарламалары мемлекеттік жерлерді күтіп ұстауға көмектеседі және қатысушыларға еңбек етудің маңыздылығын және табиғатқа құрметпен қарауды сіңіреді.

Қорғау мұрасы

Conservation Legacy – АҚШ-тың бүкіл аумағында жұмыспен қамту, жұмысқа дайындық және білім беру саласындағы коммерциялық емес ұйым, оның ішінде Аризона штатындағы Тусон және Флагстаф қалаларындағы Аризона консервациялық корпусы; Нью-Мексико штатындағы Лас-Крусес қаласындағы Консервациялық корпус; Колорадо штатындағы Дуранго және Салида қалаларындағы Оңтүстік-Батыс консервациялық корпусы; Теннесси штатындағы Чаттануга қаласындағы Оңтүстік-Шығыс консервациялық корпусы. Conservation Legacy сонымен қатар Американың батысы мен Аппалачи аймағындағы тарихи кенші қалаларының экологиясын және экономикасын жақсартуға бағытталған AmeriCorps VISTA командасын басқарады. Conservation Legacy Экологиялық сақшылар бағдарламасын да ұйымдастырады, ол бүкіл ел бойынша федералдық, штаттық, қалалық және ҮЕҰ жерді басқару агенттіктерінде тағылымдамадан өтуге мүмкіндік береді. Conservation Legacy Оңтүстік-Батыс жастар корпусы, Сан-Луис аңғары жастар корпусы, Оңтүстік Аризона жастар корпусы және Коконино ауылдық экологиялық корпусының бірігуі нәтижесінде құрылды. Conservation Legacy 14-26 жас аралығындағы жастар мен АҚШ-тың кез келген жастағы әскери қызметшілерін қоғамдық жерлердегі табиғатты қорғау жобаларына қатысты жеке және кәсіби дамуға тартады. Корпус мүшелері 6-8 адамнан тұратын топтарда 3 айдан 1 жылға дейінгі мерзімге өмір сүріп, жұмыс істейді және білім алады.

Теңіз рейнджерлері қызметі

Sea Ranger Service – Нидерландыда орналасқан әлеуметтік кәсіпорын. Ол Азаматтық консервациялық корпус үлгісінде, мұхит аумақтарын басқару және су асты ландшафтын қалпына келтіру үшін ардагерлердің қолдауымен тұрақты жастарды оқыту бағдарламасын жүзеге асырады. Жұмыссыз жастар әскери дайындық кезінде Теңіз рейнджерлері ретінде дайындалады, содан кейін оларға Теңіз қорғалатын аумақтарды басқару және жаңарту, сондай-ақ мұхитты қорғауға көмектесу үшін толық жұмыс уақыты ұсынылады. Теңіз рейнджерлері қызметі Нидерланд үкіметімен және ұлттық теңіз билігімен тығыз байланыспен жұмыс істейді.

Айна корпусы

Айна корпусы 2020 жылы Гавайиде CARES Act қаражатымен экологиялық жағдайды жақсарту жұмыстарын жүргізді.

Жекелеген лагерьлер

PelMar Publishing Хендерсон, Джеймс Д. Орманның ішінде жоғалған – CCC Camp Pelican мұрасы, (2009).

Суреттер

Орегон мемлекеттік университетінің мұрағатындағы Flickr Commons бетінде Азаматтық консервациялық корпус суреттері. CNY Heritage Digital Library, Орталық Нью-Йорктегі Грин Лейкс мемлекеттік саябағын салуға қатысқан Азаматтық консервациялық корпус мүшелерінің суреттері (1929–1948).