Кіріспе

Американдық актер (1914–1965)

Закари Скотт (21 ақпан 1914 – 3 қазан 1965) – американдық актер, көбінесе жаулар мен "күмәнді тұлғалар" рөлдерімен танымал болған.

Ерте өмір

Скотт Техас штатының Остин қаласында Салли Ли (Мастерсон) мен дәрігер Закари Томсон Скотттың ұлы болып дүниеге келді. Скотт әкесінің қадамын басып, медицина саласын меңгермек ниетте болған, бірақ Остин қаласындағы Техас университетінде оқып жүргенде 19 жасында оқуын тастап, Англияға бет алған жүк кемесінде теңізші болып жұмыс істеді. Ол 18 айдың ішінде шамамен жиырмаға жуық репертуарлық театрлық қойылымдарда өнер көрсетті.

Бродвей

Альфред Лант пен Линн Фонтанн Скотт пен оның әйелі Элейн Андерсонды Техас штатының Остин қаласында кездестірді, онда Скотт білімін аяқтаған еді, сосын Лоуренс Лангерге жазғы жұмысқа қатысты хат жазды. Ол 1941 жылы «Ах, жабайы жер!» қойылымының қайта жаңғыртуында бармен рөлінде дебют жасады. Ол сондай-ақ «Дамаск есігі» (1942), «Тас» (1943) және «Жас сүйкімділер» (1943) фильмдерінде де ойнады. Скотт Голливудтың «Кантин» (1944) фильміндегі шағын рөлдерде ойнаған көптеген Warner жұлдыздарының бірі болды. Ол Жан Ренуардың режиссерлік жұмысы «Оңтүстік шаруасы» (1945) фильмінде басты рөлді ойнау үшін United Artists кинокомпаниясынан қарызға алынды. Warner-ге оралғаннан кейін Скотт «Милдред Пирс» (1945) фильмінде түсті және Джоан Кроуфорд пен оның қызының адалсыз жақыны рөлі үшін көп мақтау алды, ал оның құпиялы өлімі сюжеттің негізін құрайды және фильмнің басы мен соңын белгілейді. Variety журналы Скотттың «талантты өнер көрсетуі» арқылы «өз кейіпкерінің ең жақсы жақтарын аша білгенін» жазды. Скотт Фэй Эмерсонмен бірге «Қауіп сигналы» (1945) және Дженис Пейдж мен Дэйн Кларкпен бірге «Оның адамы» (1946) фильмдерінде түсті. 1946 жылы кинотеатр операторлары Скотты «ертеңгі жұлдыз» деп аталатын үшінші ең үміткер деп таныды. Скотт Энн Шериданды «Адал емес» (1947) және Рональд Рейган мен Алексис Смитты «Жылқы жолы» (1947) фильмдерінде қолдады. MGM оны Лана Тернер мен Спенсер Трейсиді «Касс Тимберлейн» (1947) фильмінде қолдауға қарыз алды. Ол Eagle Lion Films компаниясының «Жамандық» (1948) фильмінде басты рөлді ойнады, содан кейін Кларкпен бірге «Whiplash» (1948) фильміне Warner-ге оралды. Ол Вирджиния Майоны «Флэкси Мартин» (1949) және Джоэл МакКреаны «Сент-Луистің оңтүстігі» (1949) фильмдерінде қолдады. Ол Кроуфордпен «Фламинго жолында» (1949) қайта кездесті. Warner компаниясы Скотты Алексис Смитпен бірге «Соңғы ойын» (1949) комедиясында сынады. Ол студиядан тыс бірнеше фильмдерде ойнады: «Кінәлі куәгер» (1950) және «Қабырғадағы көлеңке» (1950). Warner-де ол Рэндольф Скотты «Colt .45» (1950) фильмінде қолдады. Ол Николас Рей үшін «Жамандыққа туылған» (1950) және Warner үшін «Сүйкімді бала» (1950) фильмдерін түсірді. Warner компаниясынан шығарылғаннан кейін Скотт «Armstrong Circle Theatre» (1950) және «Пулитцер сыйлығының сахнасы» (1951) сияқты әртүрлі телесериалдарда пайда болды. Ол Кинг Видор үшін «Екі рет соққан шаңқаяқ» (1951) және «Конвикт көлінің құпиясы» (1951) фильмдерінде түсті.

Ескертулерді қалдыру

Скоттың «Уорнерс» компаниясынан кеткеннен кейінгі алғашқы фильмі Вероника Лейкпен бірге түсірілген «Стронгхолд» (1951) болды. Одан кейін «Let's Make It Legal» (1951) фильмін түсірді. Ол «Tales of Tomorrow» (1951) және «Betty Crocker Star Matinee» (1952) телешоуларында ойнады, содан кейін «Wings of Danger» (1952) фильмін түсіру үшін Англияға барды. Голливудта ол «Studio One in Hollywood» (1953) және «Medallion Theatre» (1953) телешоуларында, сондай-ақ Жак Турнер режиссерлік еткен «Appointment in Honduras» (1953) фильмінде ойнады. Ол «The Revlon Mirror Theater» (1953), «Chevron Theatre» (1953), «Suspense» (1954), «Schlitz Playhouse» (1954), «The Motorola Television Hour» (1954), «Campbell Summer Soundstage» (1954), «The United States Steel Hour» (1954), «Omnibus» (1954), «Climax!» (1955), «General Electric Theater» (1955), «Robert Montgomery Presents» (1956, «The Big Sleep» романы бойынша Филип Марлоу рөлінде), «Science Fiction Theatre» (1955), «The Star and the Story» (1956), «Celebrity Playhouse» (1956), «Theatre Night» (1957) және «Pursuit» (1958) телешоуларында қатысты. Ол сонымен қатар «Treasure of Ruby Hills» (1955), «Shotgun» (1955), «Flame of the Islands» (1956), «The Counterfeit Plan» (1957) және «Man in the Shadow» (1957) сияқты фильмдерде эпизодтық рөлдерде ойнады. Скотт 1959 жылы «Requiem for a Nun» қойылымымен Бродвейге қайта оралды.

Кейінгі рөлдері

Скотт Луис Бунуэль режиссерлік еткен "Жас адам" (1960) фильмінде ойнады. Ол "The Chevy Mystery Show" (1960), "Alfred Hitchcock Presents" (1960) және "Diagnosis: Unknown" (1960) сериалдарында эпизодтық рөлдерде ойнады. 1961 жылы ол "Раухайд" сериалының "Black Pass алдындағы оқиға" атты эпизодында америкалық үнді басшысы Ақ Көзді сомдады. Ол "Natchez Trace" (1960) фильмінде түсті, сондай-ақ "The DuPont Show of the Month" (1961), "Play of the Week" (1961), "The New Breed" (1961), "The Defenders" (1961) және "The DuPont Show of the Week" (1962) фильмдерінде рольдерді ойнады. Скотттың соңғы рөлдеріне Джерри Льюиспен бірге "Бұл тек ақша ғана" (1962), "Қалқымалылар" (1962) телефильмі, "Дәрігерлер мен медбикелер" (1962) және "Жақсылар" (1965) сериалдары кірді. Ол Говард Тейхманның "Ньюаркта жаңбырлы күн" (1963) спектаклімен Бродвейге қайта оралды. Содан кейін ол Остинге қайтып келді.

Жеке өмір

Уорнерде жұмыс істеген кезінде Скотт және оның бірінші әйелі Элейн Анджела Лансбери мен оның күйеуі Ричард Кромвеллмен жиі араласты. Элейн Скотт Закари Скоттпен Остинде танысып, "Оклахома!" пьесасының алғашқы қойылымында сахналық менеджер ретінде Бродвейде өзін таныстырды. Скотттардың бір баласы болды – Уэверли Скотт. 1950 жылы Скотт сал апатқа ұшырады. Сол жылы ол Элейнмен ажырасып, кейін жазушы Джон Стейнбекке үйленді. Бұл оқиғалардың салдарынан немесе кассадағы төмендеуге байланысты Скотт депрессияға түсіп, ол Warner-дегі актерлік жұмысына әсер етті. 1952 жылы Скотт екінші әйелі, актриса Рут Фордқа үйленді. Скотт Фордтың бұрынғы күйеуі Питер ван Эйктен болған қызы Шеллиді асырап алды.

Мұра

Скотттің Голливуд Даңқы аллеясының «Motion Pictures» бөліміндегі 6349 Голливуд бульварында жұлдызы бар. Ол 1960 жылдың 8 ақпанында ашылды. 1968 жылы Остин қаласы өз азаматтық орталығын қаланың туған жерінің құрметіне Zachary Scott Theatre Center деп атады. Остин аймағындағы екі көше оның есімімен аталды: бұрынғы әуежайдың «Mueller Redevelopment» ауданында және Трэвис округінің біріктірілмеген оңтүстік-шығыс бөлігінде. Скотттың отбасы Техас университетінің театр факультетіне оның атымен екі оқу орны құрды.