Кіріспе

Американдық кантри әншісі (туған 1951) Кристалл Гейл / Бренда Гейл Уэбб 9 қаңтар 1951 жылы туған американдық кантри әншісі, 1977 жылы шыққан "Don't It Make My Brown Eyes Blue" хитімен кеңінен танымал. Бастапқыда Гейлдің менеджменті мен жазбалар компаниясы үлкен әпкесі Лоретта Линннің менеджменті мен жазбалар компаниясымен бірдей болды. Бірнеше жылдан кейін бұл тәсіл сәтті болмағандықтан, Линннің ынталандыруымен Гейл басқаша жолмен әрекет етуді шешті. Ол жаңа жазбалар шартына қол қойып, Нэшвилл продюсері Аллен Рейнольдспен бірге жаздыра бастады. Гейлдің жаңа үні кейде орташа (MOR) немесе кантри-поп деп аталды және ол 1970-ші жылдардағы көптеген кантри әртістерінің кең аудиторияға ұмтылуының үлкен музыкалық трендінің бір бөлігі болды. Содан кейін Гейл 1970-80-ші жылдардың ең сәтті кроссовер әртістерінің біріне айналды. Ол ұзын, еденге дейін жететін шашымен танымал. Гейлдің мансабы 1960-шы жылдары Линннің тобында қосымша әнші ретінде бастағаны айтылды (бірақ Гейл мұның ешқашан болмағанын мәлімдейді). Линн оған 1970 жылы Decca Records компаниясымен жазбалар шартына қол қоюға көмектесті. Сәл табысқа жеткеннен кейін, ол өзінің жеке музыкалық стилін дамытуға шақырылды. Продюсер Рейнольдстың басшылығымен Гейл United Artists Records компаниясында кантри-поп стиліне көшті, ол одан да сәтті болды. 1975 жылы "Wrong Road Again" Гейлдің алғашқы үлкен хиті болды. Алайда, Гейл өзінің ең үлкен жетістігіне 1977 жылы "Don't It Make My Brown Eyes Blue" әнімен қол жеткізді. Сингл Billboard кантри чартында бірінші орынға шықты, Billboard Hot 100 чартының топ-бесігіне енді және халықаралық хитке айналды. Гейл 1970-ші жылдардың соңынан 1980-ші жылдардың соңына дейін табысқа жеткізе берді. Оның ең үлкен хиттері "Ready for the Times to Get Better" (1977), "Talking in Your Sleep" (1978), "Half the Way" (1979) және "You and I" (1982) болды. 1990-шы жылдары Гейл әртүрлі музыка жанрларын жазып, көркемдік бағытын өзгертті. Бұл "Someday" (1995) атты рухты көтеріңкі музыка альбомын және "Crystal Gayle Sings the Heart and Soul of Hoagy Carmichael" (1999) атты стандарттар альбомын қамтыды. Осы онжылдықта ол сондай-ақ "Crystal's Fine Gifts and Jewelry" деп аталатын сәнді өнер дүкенінің иесі және операторы болды. Оның ең соңғы студиялық альбомы 2019 жылы жарық көрді және Гейл содан бері әлем бойынша гастрольдік сапарларын жалғастыруда. Гейл бір Грэмми сыйлығын жеңіп алды және 1970-ші жылдардан бері бірнеше сыйлыққа ұсынылған. Ол сондай-ақ бес Academy of Country Music сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде 2016 жылы Cliffie Stone Pioneer Award сыйлығы да бар. Сонымен қатар, ол екі Country Music Association сыйлығын және үш American Music Awards сыйлығын жеңіп алды. Rolling Stone журналы оны барлық уақыттағы 100 ең үздік кантри әртісінің қатарына қосты, ал CMT оны 40 ең үздік кантри әйелінің тізіміне енгізді. Гейлдің Голливудтың Даңқ аллеясында өз жұлдызы бар және ол 2017 жылы Grand Ole Opry мүшесі болып қабылданды.

Ерте өмір

Гейл Кентукки штатының Пэйнтсвилл қаласында Бренда Гейл Уэбб болып дүниеге келді. Ол Клара Мари "Клэри" (қызметтес аты Рэйми; 5 мамыр 1912 – 24 қараша 1981) және Мелвин Теодор "Тед" Уэббтің (6 маусым 1906 – 22 ақпан 1959) сегіз баласының соңғысы еді. Апасы Лоретта мен басқа бауырларынан өзгеше, Гейл Пэйнтсвилл ауруханасында, үйде емес туды. Аналық желісі арқылы Гейл әнші Пэтти Лавлесстің қашық туысы. Гейл және оның бауырлары ирланд және чероки тегінен екенін айтады, бірақ ол ешқандай үнді тайпасына тіркелмеген. Гейлдің әкесі көмір шахтасында жұмыс істеген және қара өкпе ауруына шалдыққан. Жақсырақ медициналық көмек табу үшін, отбасы Гейл төрт жасқа толғанда Индиана штатының Уабаш қаласына көшті. Олар зейнеткер шахтерлердің қауымдастығында тұрды, ал Клара Уэбб медбике көмекшісі болып жұмыс істеді. Тед Уэбб 1959 жылы инсульттан қайтыс болды. Гейл ерте жасынан ән айтуға қызығушылық танытқан. Ол жүруге үйренбей тұрып-ақ ән айта алатынын айтты. Гейлдің музыкалық қызығушылығы жасөспірім шағында одан әрі қалыптасты. Ол шіркеуде ән айта бастады, халық әндерін орындады және демонстрациялық үнтаспаларды жаздырды. 1970 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін ол апасының Decca Records лейблімен алғашқы жазу шартына қол қойды. Decca-мен келісімге келгеннен кейін, лейбл Гейлдің "Бренда" есімін басқа есімге өзгертуін талап етті. Бұл қақтығыстың себебі – сол кезде Бренда Ли де Decca-мен келісімшартқа отырған еді. Бір сәттен кейін Линн "Кристал" жылдам тамақ мекемесінің тақтасынан өтіп, Гейлге: "Сенің атың осы. Кристаллдар сен сияқты жарқырап, сұлу" деді. Содан кейін ол өзінің кәсіби атын "Кристал Гейл" деп өзгертті, "Гейл" атауы ортаңғы атынан (Гейл) алынды. Осы кезеңде Линн Гейлге музыкалық стильдерін кеңейтуге көмектесетін кеңес берді. Линн: "Менің әндерімді айтуды тоқтатыңдар. Бізде бір Лоретта Линн бар, бізге тағы біреудің қажеті жоқ" деді. Бұл әңгіме Гейлдің 1974 жылы Decca-дан кетуіне әкелді. Сол жылы Гейлдің аттас дебюттік альбомы шықты. Келесі жылы ол "Wrong Road Again" әнімен елдік хит-парадта алғашқы ондыққа енді, бұл әнді де Аллен Рейнольдс жазған. Оның үшінші студиялық альбомы "Crystal" 1976 жылы шықты және Top Country Albums тізімінде 7-орынға жетті.

1977-1979: Кроссовердің жаңашылдығы

Продюсер Аллен Рейнольдс Гейлдің егер дұрыс ән табылса, кроссоверлік поп-сәттілікке қол жеткізуге дайын екеніне сенді. 1977 жылы Ричард Ли «Don't It Make My Brown Eyes Blue» әнін жазды. Ән бастапқыда британдық әнші Ширли Бассейге арналған еді. Рейнольдс әнді естігенде Лиге: «Сен бұл әнді ешқайда жібермейсің» деді. Гейл осы тректі бірден жазды. «Don't It Make My Brown Eyes Blue» 1977 жылы сингл ретінде шығарылды, Billboard Hot Country Singles тізімінде 1-орынды, ал Billboard Hot 100 тізімінде 2-орынды иеленді. Халықаралық аренада ол бірнеше елде, соның ішінде Ұлыбританияда хитке айналды, онда 5-орынға жетті. «Don't It Make My Brown Eyes Blue» әні музыка сыншылары мен жанкүйерлер тарапынан жақсы қабылдады. Олар оны оның визиттік карточкасы деп есептейді. Гейлдің төртінші студиялық альбомы «We Must Believe in Magic» де 1977 жылы жарық көрді. Альбом Billboard country альбомдары тізімінде 2-орынды, ал Billboard 200 тізімінде 12-орынды иеленді. «We Must Believe in Magic» алғашқы шығуынан бері жағымды пікірлер алды. AllMusic оған 5 жұлдыздың 3,5-ін берді. My Kind of Country тобының Пол Деннис альбомға «А» бағасын қойып, оны «поп стандарттарынан бастап рок-н-ролл хиттеріне дейін, қазіргі заманғы кантри әншілерінің әндерінен тұратын алуан түрлі жиынтық» деп сипаттады. «We Must Believe in Magic» – Американың дискілік индустрия қауымдастығы сату бойынша платиналық сертификат алған әйел кантри әртісінің алғашқы альбомы болды. 1978 жылы Гейл «Don't It Make My Brown Eyes Blue» әні үшін «Ең үздік әйел кантри вокалы» номинациясында «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды, ал Ли «Ең үздік кантри әні» үшін «Грэмми» сыйлығын алды. 1978 жылы оның бесінші студиялық альбомы «When I Dream» жарық көрді, ол да кантри альбомдары тізімінде 2-орынға жетті. Альбом Billboard 200 тізімінде 52-орынды иеленді және RIAA-дан платиналық сертификат алды. «When I Dream» да жағымды пікірлер алды, AllMusic оған 5 жұлдыздың 3-ін берді, ал My Kind of Country тағы бір «А» бағасын қойды. Альбомның жетекші синглы Роджер Кук жазған «Talking in Your Sleep» болды. Ол кантри тізімінде 1-орынды иеленді және Hot 100 тізімінде 18-орынға көтерілді. «Talking in Your Sleep» Гейлдің екінші халықаралық хиті болды, ол Ұлыбританияда 11-орынға жетті. Альбомға «Why Have You Left the One You Left Me For» және тайтл-трек кірді. 1978 жылдың соңында Гейл Кантри Музыка Академиясы мен Кантри Музыка Ассоциациясынан «Жылдың әйел вокалисі» атағын жеңіп алды. United Artists лейблінен кеткенге дейін оның алтыншы студиялық альбомы «We Should Be Together» (1979) жарық көрді. Онда «Your Kisses Will» және «Your Old Cold Shoulder» атты екі топ-10 хит кірді.

1979-1989: Кроссовердің табысты жалғасы

1979 жылы Гейл Рейнольдсты өзімен бірге алып, Columbia Records компаниясына көшті. Columbia Records-та Гейл әндердің көбірек кавер нұсқаларын жаздыра бастады. Бұл шешім музыка сыншыларының мақтауына ие болды, олар оны "әмбебап" деп бағалады. Оның жетінші студиялық альбомы Miss the Mississippi 1979 жылы шықты. Онда үш үлкен хит болды, соның ішінде "Half the Way" – оның үшінші кроссоверлік поп хиті. Miss the Mississippi альбомы Billboard Top Country Albums тізімінде 3-орынды, Billboard 200 тізімінде 36-орынды иеленді және RIAA-ның алтын сертификатын алды. Гейлдің сегізінші студиялық альбомы These Days (1980) Billboard Hot Country Singles тізімінде тағы екі No 1 сингл шығарды: "If You Ever Change Your Mind" және "Too Many Lovers". 1981 жылы Гейлдің тоғызыншы студиялық альбомы Hollywood, Tennessee кантри альбомдар тізімінде 5-орынға, ал Billboard 200 тізімінде 99-орынға көтерілді. Коммерциялық сәттілікке қол жеткізгенімен, сыншылардың пікірлері әртүрлі болды. Мэри А. Буффак пен Роберт К. Оерман альбомды "оның қалалық шабыттарын көрсетеді" деп айтты, ал AllMusic-тің Джейсон Анкень альбомға 5 жұлдыздың 2,5-ін ғана берді. Hollywood, Tennessee Billboard кантри хит-парадында үш үлкен хитке ие болды. Олардың арасында "The Woman in Me" кроссовер хиті және "Livin' in These Troubled Times" әлеуметтік маңызы бар ән болды. Арнайы бағдарлама үшін Гейл мен Хоуп Қытайдың Ұлы қабырғасында түсірілім жасады. Бұл Гейлді Ұлы қабырғада түсірілім жасаған алғашқы әртіс етті. 1982 жылы Гейл Том Уэйтспен Фрэнсис Форд Копполаның "Жүректен келген" фильмінің саундтрегінде жұмыс істеді. Бастапқыда жобаға Бетт Мидлер таңдалған, бірақ Мидлер оны өз кестесіне сыйдыра алмады. Бастапқыда саундтрек Columbia Records компаниясымен Копполаның Zoetrope Studios компаниясымен болған дауға байланысты кейінге шегерілді. Ол шыққан кезде саундтрек оң пікірлерге ие болды. AllMusic-тің Thom Jurek оған 5 жұлдыздың 4,5-ін берді, оны "тарихтағы ең әдемі саундтректердің бірі" деп атады. Rolling Stone журналының Стив Понд оны "Кристалл Гейлмен арманды дуэттердің сериясы, фильмге кіріп-шығып, оқиғаға түсініктеме береді және маңызды көріністерді қамтамасыз етеді" деп сипаттады. Альбом әртүрлі бағаланды. Billboard журналының алғашқы шолуында "қиын аранжировкаларға" қарамастан, Гейлдің вокалын жоғары бағалады. AllMusic-тің Том Роланд Гейлдің орындауын, әсіресе "Our Love Is on the Faultline" және "Deeper Than the Fire" тректерінде мақтады. Роланд Боуэн жасаған өндіріс аранжировкаларын да сынға алды. Cage the Songbird альбомы Top Country Albums тізімінде 5-орынға, ал Billboard 200 тізімінде 171-орынға көтерілді. Оның синглдері арасында "The Sound of Goodbye" және "Turning Away" кроссовер хиттері болды. Гейлдің 1985 және 1986 жылдардағы келесі студиялық альбомдарынан да хиттер шықты. Олардың арасында "Straight to the Heart" (1986) және "Cry" (1986) әндері болды. Соңғысы Джонни Рей танымал еткен ән еді. 1983 жылы ол Masquerade телесериалының негізгі әнін жазды. 1984 жылы ол Гонконг әншісі Дэнни Чанмен "Tell Me What Can I Do" дуэтін орындады, бірақ жарнамалық бюджеттің жетіспеуіне байланысты ол көпке танылмады. 1985 және 1987 жылдар аралығында Гейл кантри әртісі Гэри Морриспен дуэттер сериясінде жұмыс істеді. Біріншісі "Makin' Up for Lost Time" синглы болды. Ән 1986 жылы Billboard Hot Country Singles тізімінде 1-орынға көтерілді. "Makin' Up for Lost Time" Dallas телесериалында "Махаббат тақырыбы" деп аталды. Ол CBS телеарнасының танымал драмалық сериалындағы Бобби (Патрик Даффи) және Пэм Юинг (Виктория Принципл) супер жұбының гимніне айналды. Олар NBC телесериалы Another World үшін де тақырып әнін жазды. "Another World" деп аталатын бұл ән 1986 жылдың ақпанында Billboard Hot Country Singles тізімінде төртінші орынға көтерілді. Гейл шоуда өзінің рөлінде қонақ ретінде де пайда болды. Шоу соңында Моррис пен Гейлдің жазбасы тоғыз жыл бойы шоудың ашылу тақырыбы ретінде қолданылды. Дуэт 1986 жылы What If We Fall in Love? атты студиялық альбомын шығарды. Альбом 1987 жылдың қыркүйегінде Billboard кантри альбомдар тізімінде 25-орынды иеленді. 1988 жылы Гейл онжылдықтың соңғы альбомын шығарды, ол Nobody's Angel деп аталды. Альбом екі сингл шығарды: атау трегі және "Tennessee Nights" синглы. 1987 жылы Гейл Нэшвиллде "Crystal's Fine Gifts and Jewelry" деп аталатын сыйлық дүкенін ашты. Дүкенде түрлі еуропалық шеберлер жасаған зергерлік бұйымдар мен тастар сияқты түрлі сыйлықтар сатылды. Сондай-ақ, дүкенге түрлі кристаллдар да әкелінді. 1994 жылғы сұхбатта Гейл өзінің бизнесі туралы былай деді: "Кішкентай дүкен әлдеқайда үлкен дүкенге айналды және ол көп жұмыс талап етеді, өйткені бөлшек саудадағы кез-келген адам жақсы біледі. Бірақ біз онымен өте қуаныштымыз". Дүкен 2008 жылы ресми түрде жабылды.

1990 жылдан қазіргі уақытқа дейін: кейінгі мансап және соңғы жылдары

1990 жылы Гейл Capitol Records компаниясымен жаңа келісімшартқа қол қойды және продюсер Аллен Рейнольдспен қайта бірікті. Сол жылы ол «Айнт Гонна Уорри» атты он жетінші студиялық альбомын шығарды. AllMusic-тің Билл Карпентер оған 5 жұлдыздың 4-ін берді, оны «күнделікті поптың тамаша жиынтығы» деп атады. Альбом «Just an Old Love» әнінен бастап бірнеше сингл шығарды. Billboard журналы алғашқы шолуда Рейнольдстың өндіріс стилін мақтап, оған оң пікір білдірді. Оның үшінші синглы «Never Ending Song of Love» Гейлдің соңғы хит-парадқа ілескен синглы болды, ол Billboard Hot Country Singles тізімінде 72-орынға жетті. Оның он сегізінші студиялық альбомы 1992 жылы «Үш жақсы себеп» деп аталды. Альбомды Базз Стоун продюсерлік етті. Альбомның сол аттас жетекші синглына музыкалық бейне түсірілді. Los Angeles Times газетінің Билл Кольхас ән мен бейнероликті оң бағалап, былай деді: «Гейлдің сахналары мен оның айналып жатқан шаштары мен жалғызбасты ана мен оның екі баласының аздаған декорациясы бар көріністері арасында кезектесетін бейнеролик – бұл Гейлдің бұрын үлкен жетістікке жеткен шын жүректен, бірақ сенімді мәлімдемесі». 1990 жылдарда Гейл кіші лейблдерге материал жазып, арнайы жобаларды шығарды. Оның алғашқы шағын лейблі Branson Entertainment Group болды, онда ол қайта жазылған хиттер альбомын «Best Always» деп шығарды. 1995 жылы ол Intersound Records компаниясымен келісімшарт жасасты және екі евангелистік студиялық альбом жазды. Біріншісі 1995 жылы шыққан «Someday» болды, оны Бобби Вудпен бірге продюсерлік етті. Алғашқы сингл Грецияда түсірілген музыкалық бейнероликті қамтыды. 1995 жылғы сұхбатында ол атау трекінің мәнін түсіндірді: «Онда сіз өмір сүрген әндер бар. Атау трекі – бұл көптеген адамдардың, жазылған жолымен, сөзсіз байланыстыратын ән». 1997 жылы оның екінші евангелистік жинағы «Joy & Inspiration» деп аталды. Жаңа мыңжылдықтың басында Гейл өзінің музыкалық қызығушылығын кеңейтті. 1999 жылы ол джаз және американдық стандарттар альбомын «Crystal Gayle Sings the Heart and Soul of Hoagy Carmichael» деп шығарды. AllMusic-тің Том Юрек «Heart and Soul» альбомын 5 жұлдыздың 4-імен бағалады. Юрек оны «Гейлдің өнерін қайтадан растайтын, сонымен қатар кем дегенде он жылдан бері Кармайклдың жаңа дауысын тыңдайтын тамаша жиын» деп атады. Billboard журналы жетекші сингл «Two Sleepy People» (Уилли Нельсонмен дуэт) туралы «мұздай» және «ойнақы» деп жазды. 2000 жылы ол «In My Arms» атты балалар музыкасының студиялық альбомын шығарды. 2003 жылы ол «All My Tomorrows» деп аталған американдық стандарттар туралы екінші альбомын шығарды. AllMusic оған 5 жұлдыздың 4-ін берді, Гейлдің ән айтуын «керемет» және «қабілетті» деп атады. 2007 жылдың қаңтар айында қашқын Кристофер Дэниел Гей Оңтүстік Каролинаның Хардивилл қаласына жақын жердегі Interstate 95 қош келдіңіздер орталығынан қашып, Теннессиге жол тартты, онда Гейлдің тур автобусын ұрлады. Кейінгі күні Гейл тұтқындалып, автобус Гейлге қайтарылды. Бірнеше жыл бойы Гейл өзінің келесі студиялық альбомын жазуға уақыт жұмсады. Ол альбомның кантри классикасының каверлерінен тұратындығын және оның ұлы Крис Гатзимос продюсерлік ететінін айтты. Жобаның бастапқы атауы «Am I That Easy To Forget» болды. 2019 жылы Гейл оны қайта атауды жариялады – «You Don't Know Me: Classic Country». Ол ресми түрде 2019 жылдың қыркүйегінде Southpaw Productions және The Orchard арқылы шығарылды. «You Don't Know Me» 1988 жылдан бері рейтингке енген Гейлдің алғашқы студиялық альбомы болды, ол Billboard тәуелсіз альбомдар тізімінде 40-шы орынға жетті. Альбом сыншылардан оң пікірлер алды. AllMusic сыншысы Стивен Томас Эрлевайн оған 5 жұлдыздың 3-ін берді. Эрлевайн оның жоғары регистрінің «біршама төмендегенін» атап өтті, бірақ ол әлі де «жақсы естіледі». Digital Journal басылымынан Маркос Пападатос «А» бағасын беріп, «Жалпы, Кристалл Гейл өзінің жаңа альбомы «You Don't Know Me»-де сенсациялық, ол гратс сияқты кантри. Шарап алып, осы кантри патшайымынан өзіңізді өзіне тартып алсын» деді. Гейл бала кезінен бастап жеті бауырына жақын болды. Жазу келісімшартына қол қоюдан бұрын ол ағасы Джей Ли Уэббпен бірге оның тобында гастрольде болды. 2019 жылғы студиялық альбомына Веббтің «You Never Were Mine» әнінің кавері кірді. Rolling Stone журналына берген сұхбатында Гейл «бұл жұмысты көп бұрын жасағанын» тіледі, өйткені олар бірге гастрольдерге көп уақыт жұмсады. Гейл үлкен әпкесі Лоретта Линнмен де жақын қарым-қатынаста болды. Музыка жазушылары мен журналистер екеуінің арасында «аға-інілер арасындағы бәсекелестік» болғанын айтты. People журналына берген сұхбатында Линн мұндай бәсекелестік болмағанын түсіндірді: «Адамдар бізді бәсекелестікке ұшыратады, бірақ бұл олардың ойындағы нәрсе. Біз аздап ұрысамыз, бірақ бұл тек әпкелердің арасындағы нәрсе. Және біз ешқашан музыка бизнесі үшін ұрыспаймыз». Гейл 1971 жылдан бері күйеуі Билл Гатзимоске үйленген. Жұбайлар жоғары мектепте танысып, Гейл United Artists Records компаниясымен келісімшарт жасағанда Гатзимос Вандербильт университетінде құқық факультетінде оқыды. Құқық факультетін бітіргеннен кейін Гатзимос Гейлдің менеджері болды және содан бері жұбайлардың компаниясының, Gayle Enterprises президенті болып жұмыс істеп келеді. Жұбайлардың екі баласы бар: қызы Кэтрин (1983 жылы туған) және ұлы Христос (1986 жылы туған). Гейлдің ұлы қазірде жазба продюсері және 2019 жылғы альбомын бірге продюсерлік етті. Гейлдің алғашқы баласы туғанда ол жиі жұмыс істеуін жалғастырды. 2003 жылы ол былай деді: «Мен сахнада тұрғанда, сахнадан түсіп, балаға сүт беріп, содан кейін тағы да бір шоу жасайтынмын». Жұбайлардың екінші баласы туғанда Гейл балалармен үйде болды. Оның сондай-ақ Елайджа және Бьорн есімді екі немересі бар. Гейл 2011 жылғы сұхбатында немерелеріне деген құрметі туралы айтты: «Елайджамен мерекелер өте керемет. Біз печенье жасаймыз, бұл керемет, өйткені мен өзімнің балаларыммен мұндай нәрсені істеуге көп мүмкіндік алған жоқпын. Мен жолға шыққанда оның жанында болмағанда, оның қасына қайта оралуды қалаймын. Ол өмірді жақсы көретін жарқын нұр». Осы көзқарас оны әртүрлі стильде жазуға ынталандырды. 2007 жылы ол әнші деп аталуын ұнататынын айтты: «Мен өзімді әндерді орындайтын адам деп атаймын. Мен ән айтуды жақсы көремін, ол кантри, фолк, поп немесе рок болсын. Мен әртүрлі стильде ән айтумен өстім, бірақ әрине кантри – менің тамырым». Музыка журналистері мен сыншылар Гейлдің әпкесінен өзгеше, тегіс ән айту қабілеті бар екенін де айтты. AllMusic-тің Том Юрек «оның ерекше фразалауы мен күрделі материалдары» фактор екенін атап өтті. Country Music: The Rough Guide авторы Курт Вольф оның «радиоға қолайлы, тәтті дауысы» бар екенін және ол «күнделікті поп кантри жұлдызын жасады» деді.

Сурет

Гейлдің имиджі бұқаралық ақпарат құралдарында көп назарға ие болды. Оның ең танымал ерекшелігі – иыққа дейін жететін ұзын шашы. Гейл сондай-ақ, ұзын, түзу шашты ұстаудың оңайырақ екенін айтты: "Кейбір адамдар: 'Неге ол шашын осылай ұзақ қалдырады?' деп ойлайтынын білемін. Мен түрлі шаш стильдерін сынап көргім келер еді, бірақ мен шаштараз емеспін. Сондықтан мен оны ұзын қалдырамын. Жуу оңай, содан кейін тастап кете беремін". Дегенмен, Гейлдің сөзіне қарағанда, ол әлі де шаштаразға барады. Ол бір жылдың ішінде 9-12 дюйм шашын шаштырып алады. Соңғы жылдары Гейл өзінің жетістіктері үшін көптеген наградалар мен мақтаулар алды. 2003 жылы Country Music Television оны "Контри музыкасының 40 ең ұлы әйелі" тізіміне енгізді. 2008 жылы Кентукки Музыкалық Даңқ залы мен мұражайына қабылдады. 2009 жылы ол Голливуд Даңқ аллеясында жұлдызға ие болды. Салтанатқа әртіс Таня Таккер және оның отбасы да қатысты. 2016 жылы Гейл "Клиффи Стоун Пионер сыйлығымен" марапатталды. Гейл 2016 жылы: "Менің музыкаң басқа әртістерге әсер еткенін ойлау жақсы сезім" деді. 2016 жылдың қараша айында, қонақ әртіс ретінде сахнаға тұңғыш рет шыққаннан кейін шамамен 50 жыл өткен соң, Кэрри Андервуд Гейлді Grand Ole Opry мүшесі болуға шақырды. Екеуі "Браун көздерімді көк қылма" әнін орындады, содан кейін Андервуд шақыруды жариялады. Гейлді 2017 жылдың қаңтар айында Лоретта Линн ресми түрде қабылдады. 2017 жылы Гейл Taste of Country тізіміне "Контри музыкасының ең күшті әйелдері" қатарына енді.