Оливе Томас (1894-1920) – американдық үнсіз кино актрисасы, модель. Ziegfeld Follies-те өнер көрсетіп, 20-дан астам фильмде ойнады. Жек Пикфордқа үйленді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса және модель (1894–1920)
American actress and model (1894–1920)
Олива Томас (туған аты Олива Р. Даффи; 20 қазан 1894 – 10 қыркүйек 1920) – американдық үнсіз кино актрисасы, суретші модельі және фотомодель. Томас 1914 жылы суретшілер үшін модель болып мансабын бастады, ал келесі жылы Зигфелд Фоллизіне өтті. Зигфелд қызы ретінде жұмыс істеген кезінде ол "The Midnight Frolic" атты әлдеқандай ашық шоуда да ойнады. 1916 жылы ол үнсіз фильмдерде сәтті мансабын бастады және төрт жылдық кино мансабында 20-дан астам фильмде түсті. Сол жылы ол актриса Мэри Пикфордтың кіші інісі – актер Джек Пикфордқа үйленді. 1920 жылдың 10 қыркүйегінде Томас Парижде күйеуінің сифилис ауруына арналған дәрісі – сынап дихлоридін ішкеннен кейін бес күннен кейін қайтыс болды, бұл жедел бүйрек қабынуына әкелді. Оның өлімі апатты деп танылғанмен, ауруханаға түсуі мен одан кейінгі өлімі туралы хабарлар баспасөзде қызу талқыланды. Томас өлімі Голливудтағы алғашқы маңызды дау-дамажылдардың бірі саналады.
Olive Thomas (born Oliva R. Duffy; October 20, 1894 – September 10, 1920) was an American silent film actress, art model, and photo model. Thomas began her career as an illustrator's model in 1914, and moved on to the Ziegfeld Follies the following year. During her time as a Ziegfeld girl, she also appeared in the more risqué show The Midnight Frolic. In 1916, she began a successful career in silent films and would appear in more than 20 features over the course of her four year film career. That year, she married actor Jack Pickford, the younger brother of fellow silent film star Mary Pickford. On September 10, 1920, Thomas died in Paris five days after ingesting her husband's syphilis medication, mercury dichloride, that brought on acute nephritis. Although her death was ruled accidental, news of her hospitalization and subsequent death were the subject of speculation in the press. Thomas's death is considered one of the first major Hollywood scandals.
Ерте өмір
Олива Р. Даффи Пенсильвания штатының Шарлерой қаласында дүниеге келді, бірақ өзінің туған есімі Оливеретта Элейн Даффи екенін жиі айтатын. Ол Рена мен Джеймс Даффидің үш баласының үлкені болды, екеуі де ирланд тегінен шыққан. Оның Джеймс (1896 жылы туған) және Уильям (1899 жылы туған) деген екі інісі болды, ол кейіннен екеуіне де киноиндустрияда жұмыс табуға көмектесті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда АҚШ Теңіз жаяу әскерлері корпусында қызметтенгеннен кейін Уильям оператор, ал Джеймс режиссердің ассистенті болды. Ол қайтыс болған кезде екі інісі де Selznick Productions компаниясында жұмыс істеді. Оның әкесі Джеймс Даффи металлург болды және 1906 жылы жұмыс орынды апатта қаза тапты. Оның қазасынан кейін отбасы Пенсильвания штатының Маккис Рокс қаласына, кішкентай заводты қалаға көшті. Томас пен оның інілері көбінесе әже-шешелерімен бірге тұратын, ал анасы Рена жергілікті заводта жұмыс істеді. Рена Даффи кейін Питтсбург және Эри көлі темір жолындағы жұмысшы Гарри М. Ван Киркке үйленді. Олардың жалғыз қызы Харриет 1914 жылы дүниеге келіп, 1931 жылы автокөлік апатында қаза тапты. 1911 жылдың сәуір айында 16 жасында ол Маккис Рокста Бернард Круг Томасқа үйленді. Екі жылдық неке кезеңінде ол Питтсбургтегі ірі Kaufmann's дүкенінде клерк болып жұмыс істеді. 1913 жылы олар ажырасып кеткеннен кейін Томас Нью-Йорк қаласына көшіп, туыстарының бірімен бірге тұрды. Кейін ол Гарлемдегі бір дүкенде жұмыс тапты.
Oliva R. Duffy was born in Charleroi, Pennsylvania, but often claimed her birth name was Oliveretta Elaine Duffy. She was the eldest of three children born to Rena and James Duffy, both of whom were of Irish descent. She had two brothers, James (born 1896) and William (born 1899), both of whom she later helped to secure work in the film industry; after serving in the United States Marine Corps in France during World War I, William worked as a cameraman and James worked as an assistant director. At the time of her death, both brothers were employed by Selznick Productions. Her father, James Duffy, was a steelworker and died in a work related accident in 1906. After his death, the family moved to McKees Rocks, Pennsylvania, a small mill town. Thomas and her brothers often stayed with their grandparents while their mother Rena worked in a local factory. Rena Duffy later married Harry M. Van Kirk, a worker on the Pittsburgh and Lake Erie Railroad. Their only child together, daughter Harriet, was born in 1914 and died in a car accident in 1931. At 16 in April 1911, she married Bernard Krug Thomas in McKees Rocks. During the two year marriage, she reportedly worked as a clerk in Kaufmann's, a major department store in Pittsburgh. After their separation in 1913, Thomas moved to New York City and lived with a family member. She later found work in a Harlem department store.
Сахна
Фишер Флоренц Зигфелдке ұсыным хат жазды, нәтижесінде Томас Зигфелд Фоллизіне жұмысқа қабылданды. Алайда, Томас кейін бұған қарсы шығып, "өздігінен келіп, жұмыс сұрады" деп мәлімдеді. "The Follies" тобында жұмыс істеген кезінде Томас Флоренц Зигфельдпен махаббатқа түсті. Актриса Билли Беркке үйленген Зигфелдтің басқа Зигфелд қыздарымен, оның ішінде Лилиан Лорейн мен Мэрилин Миллермен (кейін Томастың жесірі Джек Пикфордқа үйленген) қарым-қатынасы болды. Томас Зигфелдпен болған қарым-қатынасын оның Беркке үйленуге келіспегендігінен кейін аяқтады. Томас "Фолиз" сахнасында ойнағанда модельдік мансабын жалғастырды. Флоренц Зигфелдтің көптеген жұлдыздарын суреттеген резиденциялық суретшісі Альберто Варгас, Томас қайтыс болғаннан кейін оның естелігінен салған портретін жасады және оны "Олив Томас немесе Лотос жегіш" деп атады (оның аяқталған туындысының арт жағына қойған табельде көрсетілгендей). "Лотос жегіш" грек мифологиясындағы лотос жегіштерге сілтеме еді. Портретте Томас белден жоғары жалаңаш, сол қолымен сол кеудесін жауып, оң қолымен жоғары көтерілген бетінен жоғары бір гүл ұстап тұр. Сурет 1982 жылы қайтыс болғанға дейін оның жеке коллекциясында сақталды және 1986 жылы жеке коллекционерге сатылды. Варгас Томасты "Зигфелд даңққа бөлеген ең әдемі қоңыр шашты қыздардың бірі" деп атады.
Fisher wrote a letter of recommendation to Florenz Ziegfeld, Jr., resulting in Thomas' being hired for the Ziegfeld Follies. However, Thomas later disputed this, claiming she "walked right up and asked for the job". During her time in The Follies, Thomas began an affair with Florenz Ziegfeld. Ziegfeld, who was married to actress Billie Burke, had affairs with other Ziegfeld girls, including Lillian Lorraine and Marilyn Miller (who later married Thomas' widower Jack Pickford). Thomas ended the affair with Ziegfeld after he refused to leave Burke to marry her. Thomas continued modeling while appearing in the Follies. Alberto Vargas, Florenz Ziegfeld’s artist in residence who painted many stars of the Ziegfeld stage, immortalized Thomas in the portrait he painted of her from memory after her death and titled it Memory of Olive Thomas or The Lotus Eater (as noted on the label he placed on the back of the completed work). "Lotus Eater" was a reference to Lotus eaters of Greek mythology. The portrait depicts Thomas nude from the waist up, covering her left breast with her left hand while holding a rose with her right above her upraised face. The painting remained in his personal collection until his death in 1982 and was sold by his estate to a private collector in 1986. Vargas called Thomas "one of the most beautiful brunettes that Ziegfeld ever glorified.
Үнсіз фильмдер
1916 жылдың шілдесінде Томас Халықаралық кинокомпаниямен келісімшарт жасады. Ол өзінің экрандағы дебютын Беатрис Фэрфакс фильмінің 10-шы эпизодында жасады. 1917 жылы ол Paramount Pictures үшін «A Girl Like That» фильмінде толық метражды фильмдегі дебютін өткізді. Сол жылы ол Triangle Pictures компаниясымен келісімшартқа отырды. Ұзақ өтпей, ол актер Джек Пикфордқа никелескенін жариялады, бірақ шындығында бір жыл бұрын үйленген екен. Томас пен Мэри Пикфордтың кіші інісі Джек Пикфордтың некесін құпия ұстады, себебі Томас адамдардың оның кинодағы жетістігі Пикфордтармен байланысты деп ойлауын қаламады. Оның Triangle үшін түсірген алғашқы фильмі «Madcap Madge» 1917 жылдың маусымында көрсетілді. Томастың Triangle компаниясындағы танымалдылығы «Indiscreet Corrine» (1917) және «Limousine Life» (1918) фильмдеріндегі рөлдерімен артты. 1919 жылы ол «Toton the Apache» фильмінде француз қызының рөлін сомдады, ол жігіт кейіпінде болады. Кейін Томас өзінің «Toton» жұмысын «өзім жасаған алғашқы нағыз туынды» деп атады. 1920 жылғы «The Flapper» фильмінде Томас Флоридадағы шағын қаласынан тыс өмірді іздейтін жасөспірім мектеп оқушысының рөлін ойнады. Томас – флэппер рөлін сомдаған алғашқы актриса, ал фильм флэппер өмір салтын бейнелеген тұңғыш фильм болды. Сценарий авторы Фрэнсис Марион осы терминді американдық тілге енгізуге ықпал етті. «The Flapper» танымал болды және Томастың ең сәтті фильмдерінің біріне айналды. 1913 жылы жұбайлар ажырасып, Олив модель болып жұмыс істеу үшін Нью-Йоркке көшті. 1915 жылдың 25 қыркүйегінде ол күйеуінің тастап кетуі және қатыгездігіне байланысты ажырасып кетті. 1931 жылы Бернард Круг Томас The Pittsburg Press газетіне берген сұхбатында Оливпен некелері туралы толық мәлімет берді, олардың ажырасуына себеп оның амбициясы және «зияратты» өмір сүру, сондай-ақ «әлеуметтік жағдайын жақсарту» тілегі болғанын айтты. Томас пен Пикфорд 1916 жылдың 25 қазанында Нью-Джерсиде қашып үйленді. Олардың отбасы мүшелері болмады, актер Томас Миган ғана куә болды. Жұбайлардың өз балалары болмағандықтан, 1920 жылы олар Томастың ағасының алты жасар ұлын, анасы қайтыс болғаннан кейін асырап алды.
In July 1916, Thomas signed with the International Film Company. She made her on screen debut in Episode 10 of Beatrice Fairfax, a film serial. In 1917, she made her full length feature debut in A Girl Like That for Paramount Pictures. That same year, she signed with Triangle Pictures. Shortly after, news broke of her engagement to actor Jack Pickford, whom she had married a year prior. Thomas and Pickford, who was the younger brother of Mary Pickford, kept the marriage secret because Thomas did not want people to think her success in film was due to her association with the Pickfords. Her first film for Triangle, Madcap Madge, was released in June 1917. Thomas's popularity at Triangle grew with performances in Indiscreet Corrine (1917) and Limousine Life (1918). In 1919, she portrayed a French girl who poses as a boy in Toton the Apache. Thomas later said that she felt her work in Toton was "the first real thing I've ever done." In 1920's The Flapper, Thomas played a teenage schoolgirl who yearns for excitement beyond her small Florida town. Thomas was the first actress to portray a lead character who was a flapper, and the film was the first of its kind to portray the flapper lifestyle. Frances Marion, who wrote the scenario, was responsible for bringing the term into the American vernacular. The Flapper proved to be popular and became one of Thomas's most successful films. In 1913, the couple separated and Olive moved to New York City to pursue a career as a model. She was granted a divorce on September 25, 1915, on the grounds of desertion and cruelty. In 1931, Bernard Krug Thomas gave an interview to The Pittsburg Press, detailing his marriage to Olive, implying that a cause of the demise of their marriage was her ambition and a desire to both obtain a life of "luxury" and "improve her station". Thomas eloped with Pickford on October 25, 1916, in New Jersey. None of their family was present, with actor Thomas Meighan as their only witness. Although the couple never had their own children, in 1920 they adopted Thomas's six year old nephew, the son of one of her brothers, after his mother died.</blockquote>
Өлім
Бірнеше жыл бойы Томас пен Пикфорд бірге демалуға ниеттенген. Екеуі де үнемі саяхаттап, бірге уақыт өткізуге аз мүмкіндік болған. Некелері қиын жағдайда болғандықтан, олар екінші рет бал айына шығуға шешім қабылдады. Мас және шаршаған Томас Пикфордқа созылмалы сифилистен пайда болған жараларды емдеу үшін тағайындалған сынап бихлориді ерітіндісін ішіп қойды. Оқиғаның мән-жайлары әртүрлі айтылғанымен, билік Томас су немесе ұйықтауға арналған дәрі деп ойлап қателік жасаған болуы мүмкін деген болжам жасады. Дәрінің жазбасы француз тілінде болғандықтан, бұл оның жаңылысуына себеп болуы мүмкін. Сұйықтықты ішкеннен кейін ол "О, құдай-ау!" деп айқайлады, ал Пикфорд оған көмектесу үшін асықты. Ол Париждің Нойли-сюр-Сен қалашығындағы Америка ауруханасына жеткізілді, онда Пикфорд пен оның бұрынғы күйеу інісі Оуэн Мур ол бес күннен кейін қайтыс болғанға дейін оның қасында болды. Пикфорд пен Томаспен бірге Парижге келген Оуэн Мур қаңтардағы қауесеттерді жоққа шығарып, Томас өзін-өзі өлтіруге бейім емес екенін және сол кеште Пикфордпен дауламағанын айтты. Джек Пикфорд та қауесеттерді жоққа шығарып, "Олива менің Жер бетіндегі ең жақын досым еді. Оның өлімі - қорқынышты қателік" деді. 1920 жылдың 13 қыркүйегінде Париж дәрігері оның өлімін апатты деп таныды, ол оның мәйітін қарап тексерген.
For several years, Thomas and Pickford had intended to vacation together. Both were constantly traveling and had little time to spend together. With their marriage on the rocks, the couple decided to take a second honeymoon. An intoxicated and tired Thomas ingested a mercury bichloride solution, a topical medication that had been prescribed to Pickford to treat sores caused by his chronic syphilis. While accounts vary, authorities speculated that Thomas thought the flask contained either drinking water or a sleeping tonic. The medication's label was in French, which may have added to her confusion. After drinking the liquid she screamed, "Oh, my God!" and Pickford rushed to assist her. She was taken to the American Hospital in the Paris suburb of Neuilly sur Seine, where Pickford and his former brother in law Owen Moore remained at her side until she died five days later. Owen Moore, who accompanied Pickford and Thomas in Paris, denied the rumors, saying that Thomas was not suicidal and that she and Pickford had not fought that evening. Jack Pickford also denied the rumors, stating, "Olive and I were the greatest pals on Earth. Her death is a ghastly mistake." On September 13, 1920, her death was ruled accidental by the Paris physician who conducted her autopsy.
Жерлеу рәсімі
Джек Пикфорд Томастың денесін АҚШ-қа әкелді. Көптеген деректерде Пикфорд жол жүрісінде өзін-өзі өлтіруге тырысқаны, бірақ одан бас тартылғаны айтылады. Мэри Пикфорд өзінің өмірбаяндық естеліктерінде ағасының оралған жолда мұндай әрекет жасағанын еске алады:
Jack Pickford brought Thomas's body back to the United States. Several accounts state that Pickford tried to commit suicide en route but was talked out of it. In her autobiography, Mary Pickford recalls her brother's disclosure that he had made such an attempt during the return trip:
1920 жылдың 29 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласындағы Сент-Томас епископ шіркеуінде Томасқа арналған епископтық жерлеу қызметі өтті. "Нью-Йорк Таймс" газетінің мәліметінше, іс-шарада полиция күзеті қажет болды, себебі шіркеу "жүздеген" әріптес актерлермен және шақырылған басқа да адамдармен, сондай-ақ қызығушылық танытқан көптеген көрермендермен толы болды. Салтанат кезінде бірнеше әйел есінен таныған, ал табытты көруге асыққан бірнеше ер адамның шляпалары қираған деп хабарланды. Томас Бронкстағы Вудлон зиратындағы мазарда жерленген.
On September 29, 1920, an Episcopal funeral service for Thomas was held at St. Thomas Episcopal Church in New York City. According to The New York Times, police escorts were needed at the event, as the church was crowded with "hundreds" of fellow actors and other invited attendees, as well as a horde of curious onlookers. Several women were reported to have fainted during the ceremony, and several men had their hats crushed in the rush to view the casket. Thomas is interred in a crypt at the Woodlawn Cemetery in The Bronx.
Мүліктік
Томас қайтыс болғаннан кейін өсиет қалдырмады. Кейіннен 27 644 долларға бағаланған оның мүлігі анасына, екі бауырына және күйеуі Джек Пикфордқа бөлінді. Пикфорд кейіннен ақшаның бір бөлігіне ие болу құқығынан бас тартып, өз үлесін Томас анасына беруді жөн көрді. 1920 жылдың 22 қарашасында Томасқа тиесілі жеке мүліктердің көп бөлігі аукционда сатылып, шамамен 30 000 доллар түсті. Льюис Селзник Томастың қалалық көлігін белгісіз сомаға сатып алды. Мейбл Норманд 20 данадан тұратын дәретхана жиынтығы, 14 каратты алтыннан жасалған темекі салғыш және үш әшекей бұйымы, оның ішінде сапфирлі брошь сатып алды.
Thomas did not leave a will upon her death. Her estate, which was later valued at $27,644, was split between her mother, her two brothers, and husband Jack Pickford. Pickford later relinquished his right to a portion of the money, choosing instead to give his share to Thomas's mother. On November 22, 1920, the bulk of Thomas's personal property was auctioned off in an estate sale, which netted approximately $30,000. Lewis Selznick bought Thomas's town car for an undisclosed sum. Mabel Normand bought a 20 piece toilet set, a 14 karat gold cigarette case, and three pieces of jewelry, including a sapphire pin.
Салдары
Олив Томастың қайтысы туралы баспасөз жарияланымдары Голливудтың ірі жұлдызына байланысты медиа сенсациясының алғашқы мысалдарының бірі болды. Оның өлімі Голливудтағы алғашқы маңызды дау-дамағдар оқиғалардың бірі ретінде танылды. Сол шақтардағы басқа да жанжалдар – 1921 жылғы Майлы Арбакл ісі, 1922 жылғы Уильям Десмонд Тейлордың қанымен өлтірілуі, 1923 жылғы Уоллес Ридтің есірткіге байланысты қайтысы – көптеген діни және моральдық ұйымдарды Голливудты "әдепсіз" деп айыптауға итермеледі.
The press coverage of Olive Thomas's death was one of the first examples of the media sensationalism related to a major Hollywood star. Her death has been cited as one of the first major Hollywood scandals. Other scandals around the time—including the Fatty Arbuckle trial in 1921, the murder of William Desmond Taylor in 1922, and the drug related death of Wallace Reid in 1923—caused many religious and morality groups to label Hollywood as "immoral".
Танымал мәдениетте
Томастың арбағы Нью-Йорктегі Нью-Амстердам театрында қиналып жүргендігі туралы аңыз оның өлімінен кейінгі жылдары пайда болды. 2004 жылы Timeline Films компаниясының қаржысымен және Хью Хефнердің, сондай-ақ оның кино сақтау ұйымының көмегімен Сара Джей Бейкер Олив Томастың өмірі туралы "Олив Томас: Әркімнің сүйіктісі" атты деректі фильмінің премьерасын өткізді. 2007 жылы Мишель Фогель Макфарленд баспасынан "Олив Томас: Үнсіз киноның сұлулығының өмірі мен өлімі" атты өмірбаянын жазды. Олив Томастың өміріне арналған "Ghostlight" мюзиклын Мэтью Мартин мен Тим Реалбуто жазды. "Ghostlight" 2011 жылдың 26 қыркүйегінде Нью-Йорктегі Signature театрында ашылды және оны New York Musical Theatre Festival ұсынды. Билли Берк ролінде Drama Desk Award жүлдесінің иегері Рейчел Йорк, Флоренц Зигфельд, кіші ролінде Tony Award номинациясын алған Майкл Хейден, Молли Кук ролінде Tony Award жүлдесінің иегері Дейзи Иган, Фанни Брайс ролінде Кимберли Фэй Гринберг, Джек Пикфорд ролінде Мэтт Лейзи және Олив Томас ролінде жаңа актер – Рейчел Фогл ойнады. 2015 жылы романист Лэйни Джайлс Олив Томасқа арналған "Естен кеткен флэппер" атты көркем өмірбаянын жариялады. Толыққанды фактілерге негізделген бұл туынды, Оливтің Пенсильваниядағы кедейлікте өткен балалығынан бастап оның өліміне дейінгі өмірін қамтиды және оның арбағынан баяндалады, ол қазір Нью-Амстердам театрында қиналып жүр.
A legend that Thomas’s ghost haunts the New Amsterdam Theatre in New York City arose in the years following her death. In 2004, with funding from Timeline Films, and with the help of Hugh Hefner and his film preservation organization, Sarah J. Baker premiered her documentary on Olive Thomas's life, titled Olive Thomas: Everybody's Sweetheart. In 2007, Michelle Vogel wrote a biography titled, Olive Thomas: The Life and Death of a Silent Film Beauty, published by McFarland Publishing Company. Ghostlight, a musical about the life of Olive Thomas, was written by Matthew Martin and Tim Realbuto. Ghostlight opened in New York City at the Signature Theatre on September 26, 2011, and was presented by the New York Musical Theatre Festival. It starred Drama Desk Award winner Rachel York as Billie Burke, Tony nominee Michael Hayden as Florenz Ziegfeld, Jr., Tony Award winner Daisy Eagan as Molly Cook, Kimberly Faye Greenberg as Fanny Brice, Matt Leisy as Jack Pickford, and newcomer Rachael Fogle in the leading role of Olive Thomas. In 2015, novelist Laini Giles released a fictionalized biography of Olive titled The Forgotten Flapper. Based completely on factual information, it goes from her poor roots in Pennsylvania to her death, and is narrated by her ghost, now haunting the New Amsterdam Theatre.