Уильям Дэвид Ормасби Гор: Дипломат, саяхатшы және 5-ші Харлех бароны

Кіріспе

5-ші Харлех бароны, Парламент мүшесі және АҚШ-тағы елші

Уильям Дэвид Ормсби Гор, 5-ші Харлех бароны (20 мамыр 1918 – 26 қаңтар 1985) 1961 жылдың маусымына дейін Дэвид Ормсби Гор деп, ал 1964 жылдың ақпанына дейін сэр Дэвид Ормсби Гор деп белгілі болған британдық дипломат және консервативті саясаткер.

Ерте өмір

Уильям Дэвид Ормсби Гор 1918 жылғы 20 мамырда Лондонның Вестминстер қаласында ағылшын-ирланд аристократтық отбасында дүниеге келді. Ол консервативті саясаткер Уильям Ормсби Гордың, 4-ші Харлех баронының және Леди Беатрис Эдит Милдред Гаскойн Сесилдің екінші ұлы болды. Оның анасының әкесінің әкесі Ұлыбританияның премьер-министрі, Солсберидің 3-маркизі болған. Ол Сент-Сиприан мектебінде, Итон колледжінде және Оксфордтың Нью-колледжінде білім алды. Итон кезінде осы үйдің бір баласы өз-өзіне қол жұмсағанда, үй иесі балаларды шақырып, олардың біреуі неге осылай болғанын білесіз бе деп сұрады. Ормсби Гор қолын көтеріп: «Мырза, бұл тамақтан болған болуы мүмкін бе?» - деп сұрады. 1939 жылы ол Корольдік артиллерияға (Беркшир еменшілік далалық полкіне) офицер болып қабылданып, «Фантом» барлау бөлімінде қызмет етті, сондай-ақ әуе десанттық және басқа да арнайы бөлімдерде жұмыс істеді. Соғыс аяқталған кезде ол генерал штабында майор шеніне жетті. Соғыстан кейін әкесі оған барлық жерін берді, ал Ормсби Гор Озуэстри, Шропширдегі Вудхилл иелігінің 400 акр (1,6 км²) жерін өңдеді. 1948 жылы ол Шропшир еменшілігінде майор болып тағайындалды, бірақ 1950 жылы кетіп қалды.

Парламент мүшесі

1950 жылғы жалпы сайлауда ол Озвестри округінен Парламент депутаты болып сайланды және 1961 жылға дейін осы қызметте қалды. Премьер-министр Энтони Иденнің кезінде ол 1956 жылдың қарашасынан 1957 жылдың қаңтарына дейін Сыртқы істер жөніндегі парламенттік хатшы болып қызмет етті; ал премьер-министр Харольд Макмилланның кезінде 1957 жылдан 1961 жылға дейін Сыртқы істер министрі болды. АҚШ президенті Джон Ф. Кеннеди сайланғаннан кейін, 1961 жылдың 18 қазанында ол АҚШ-тағы Ұлыбритания елшісі болып тағайындалды. Осыған байланысты, ол 1 маусымда Чилтерн жүзін қабылдауға тиіс болды, соның арқасында ол Парламенттен кетуге мүмкіндік алды.

АҚШ-тағы елшісі

Ормсби Гор Кеннедиді Лондонда болған кезінен жақсы білген, оның әкесі Джозеф П. Кеннеди Америка елшісі болып қызмет еткен. Макмиллан сияқты, Ормсби Гор Кеннедиге алыс туысқан болған, бірақ президентке және оның ағасы Робертке қарағанда Макмилланға қарағанда жақын қарым-қатынасы болды. Кеннеди президенттік лауазымға келгеннен кейін алты ай өткен соң Ормсби Гор Вашингтонға келді. Кеннеди әкімшілігінде "біздің түсінігіміздегі елші" деп аталатын ол Кеннедиге дипломатиялық сөмкесі арқылы кеңестер мен кубалық сигараларын жеткізіп тұрды. Ол дерлік Ақ үйдің тұрғынындай болды, ол елші ғана емес, отбасының досы еді. Президент Кеннединің қазасынан кейін Ормсби Гор мен Жаклин Кеннедидің арасында роман болғаны туралы әңгімелер тарады. 1968 жылы ол оған үйленуді ұсынды, бірақ ол қабылдамады. Ормсби Гор Роберт Ф. Кеннедидің қоштасу рәсіміне қатысушылардың бірі болды, олардың қатарында Роберт Макнамара, Джон Гленн, У. Аверелл Харриман, С. Дуглас Диллон, Кирк Лемойн Биллингс (Джон Ф. Кеннедимен бірге оқыған), Стивен Эдвард Смит (Джин Энн Кеннедидің күйеуі), Дэвид Хакетт, Джим Уиттакер және Джон Сейгенталер болды. Линдон Б. Джонсон басқарған кезеңде қарым-қатынас ресмирақ болды, бірақ жақсы деңгейде сақталды; және Ормсби Гор 1964 жылы Ұлыбританияда Лейбористік үкімет билікке келгеннен кейін лауазымын сақтап қалды. Мұнай баррелі саясатына қарсы күрескен Ормсби Гор бұл құбылысты былай деп түсіндірді: "Егер адамзат тарихы жанармай құйылған жерде сіріңкемен ойнаған маймылдың тарихынан басқа ештеңе емес екені дәлелденсе, бұл шынымен трагедия болар еді". Оның Кеннеди әкімшілігіне қаншалықты ықпал еткені күмәнді. Ол американдық үкіметті Йемен және Конго мәселелері бойынша британдық ұстаныммен келісуге, немесе Берлин немесе Skybolt баллистикалық зымыран бағдарламасы бойынша кеңес премьер-министрі Никита Хрущевпен келіссөздер жүргізуге көндіре алмады, бірақ ол Куба зымыран дағдарысында маңызды рөл атқарды және Ұлыбританияның пікірлері американдық үкімет тарапынан ескерілетініне көз жеткізді. Ормсби Гор мен Макмилланның Джон Ф. Кеннедимен достығы 1963 жылы бірінші сынақтарды тыйым салу шартына қол жеткізуге көмектесті. Макмиллан мен Ормсби Гор соңғы он жыл бойы ресейліктермен сынақтарды тыйым салу туралы келісімге қол жеткізуге тырысып, Макмилланның хаттары және Ормсби Гор мен Кеннеди арасындағы ашық әңгімелер арқылы Кеннедиді ықпалға алды. Олар оны мемлекеттік қайраткер сияқты әрекет етуге және Ресеймен сынақтарды тыйым салу туралы келісім жасасуға және АҚШ-тағы саяси қарсыластары тарапынан татуластырушы деп таңбаланбаудан сескенбеуге көндірді. Ормсби Гор "демократиялық қоғамдағы көшбасшының рөліне қатысты жиырма бес жылдық әңгіме" деп аталатын әңгімеге қатысты. Ол Кеннедиді өзін саяси жағынан қорғауға тырысудың орнына әлемдік және болашаққа қатысты мәселелерге назар аударуға шақырды. 1963 жылғы қарашада Кеннедидің қоштасу рәсіміне британдық делегациямен бірге барған Девоншир герцогинясының айтуынша, Макмилланның орнына премьер-министр болған Алек Дуглас Хоум Ормсби Горды Сыртқы істер министрі етіп тағайындағысы келді, бірақ Р. А. Батлер Хоумның басшылығымен қызмет ету шарты ретінде осы лауазымды алуды талап етті. Кеннединің қазасынан кейін Ормсби Гор оның жесірі Жаклинмен қарым-қатынасқа түсіп, онымен Камбоджаға демалуға барды. 1967 жылы ол оған үйленуді ұсынды, бірақ ол бас тартты.

Ormsby Gore knew Kennedy well from his time in London, where his father Joseph P. Kennedy had served as American Ambassador. Like Macmillan, Ormsby Gore was distantly related to Kennedy, but had a closer relationship than did Macmillan with the President elect and his brother Robert. Six months after Kennedy took office Ormsby Gore was in Washington, D. C. Referred to under the Kennedy administration as "our kind of Ambassador", he supplied Kennedy with a stream of advice and Cuban cigars via his diplomatic bag. He was almost a resident at the White House, being more a friend of the family than a mere ambassador. After President Kennedy's assassination there were rumours of a romance between Ormsby Gore and Jacqueline Kennedy. In 1968 he proposed marriage to her, but, she did not accept. Ormsby Gore was one of the pallbearers at Robert F. Kennedy's funeral along with Robert McNamara, John Glenn, W. Averell Harriman, C. Douglas Dillon, Kirk Lemoyne Billings (schoolmate of John F. Kennedy), Stephen Edward Smith (husband to Jean Ann Kennedy), David Hackett, Jim Whittaker and John Seigenthaler. Under the Lyndon B. Johnson administration relations were more formal but remained excellent; and Ormsby Gore maintained his position after the Labour government took power in Britain in 1964. A fierce opponent of oil barrel politics, Ormsby Gore's terse dismissal of the phenomenon ran: "It would indeed be a tragedy if the history of the human race proved to be nothing more than the story of an ape playing with a box of matches on a petrol dump." The extent of his influence over the Kennedy administration is disputed. Unable to persuade the American government to agree with the British line over Yemen and the Congo, or to proceed with either a negotiated settlement with Soviet premier Nikita Khrushchev over Berlin or the Skybolt ballistic missile programme, he nevertheless played a significant role in the Cuban Missile Crisis and ensured that Britain's views were taken into account by the American government. The friendships of Ormsby Gore and Macmillan with John F. Kennedy helped secure the first Test Ban Treaty in 1963. Macmillan and Ormsby Gore had been attempting to achieve a test ban treaty with the Russians for the past ten years, and won Kennedy over through letters from Macmillan and frank discussions between Ormsby Gore and Kennedy. They persuaded him to act like a statesman and conclude Test ban treaties with Russia and not fear being branded as an appeaser by political opponents in the United States. Ormsby Gore was a participant in what is referred to as a "twenty five year conversation to do with the role of a leader in a democratic society". He encouraged Kennedy to remain focused on issues relevant to the world and the future, rather than attempting to protect himself politically. According to the Duchess of Devonshire, who travelled with the British delegation to Kennedy's funeral in November 1963, Macmillan's successor as Prime Minister Alec Douglas Home had wanted to appoint Ormsby Gore as Foreign Secretary, but R. A. Butler had insisted on having this post as a condition of serving under Home. After Kennedy's assassination, Ormsby Gore became involved in a relationship with his widow Jacqueline, going on vacation with her in Cambodia. He proposed marriage to her in 1967 and was turned down.

Жеке өмір

1940 жылдың 9 ақпанында Лорд Харлех Сильвия Ллойд Томасқа (1920–1967) үйленді, ол 1935–1938 жылдар аралығында Франциядағы Ерекше Өкіл және Толық өкілетті Министр болған Хью Ллойд Томас пен Гуендалин Ада Беллевтің қызы еді. Леди Харлех 1967 жылдың 30 мамырында автокөлік апатында қайтыс болғанға дейін олардың бес баласы болды: Джулиан Хью Ормсби Гор (1940–1974), қарудан жараланғаннан көз жұмған, бұл көрініс бойынша өз-өзіне қол жұмсау болды. Джейн Тереза Дениз Ормсби Гор (1942 ж.т.), 1960 жылдары Мик Джаггермен қарым-қатынаста болды деген қаңқу тарады; кейбіреулер "Леди Джейн" әнінің Rolling Stones тобынан оны туралы екенін санайды. Ол 1966 жылы Майкл Рейниге үйленді (1984 ж. ажырасты), және Озуэстридегі Брогинтин шаруашылық фермасында тұрды. Виктория Мэри Ормсби Гор (1946 ж.т.). Элис Магдален Сара Ормсби Гор (1952–1995), 1969–1974 жылдары Эрик Клэптонның сүйіктісі болды. Ол 1995 жылы героиннің артық дозасынан көз жұмды. Фрэнсис Дэвид Ормсби Гор, 6-шы барон Харлех (1954–2016), Алан Гривтің қызы Аманда Джейн Гривке үйленді (1959 ж.т.). 1968 жылы Лорд Харлех күйеуінің қазасынан бұрын достасқан Жаклин Кеннедиге ұсыныс жасады. Тойға принцесса Маргарет, Девоншир герцогы мен герцогинясы, Дрогеда графы мен графинясы, Эйрли графы мен графинясы, Гоури графинясы, Лорд және Леди Дэвид Сесил, сэр Фицрой Маклин, Дж. Дж. Астор және Майкл Астор қатысты. Сенатор Эдвард Кеннеди, Жаклин Онассис және Кеннеди отбасының басқа да мүшелері оның жерлеу рәсіміне және Лланфихангель-и-траетхаудағы жерлеуге қатысты. Баронияда оның орнын екінші және жалғыз тірі қалған ұлы Фрэнсис иеленді. Лорд Харлехтың Глин-Сивархтағы үйінің мазмұны, оның ішінде оның жазбалары мен Жаклин Кеннедиден келген көптеген хаттары бар үкіметтік жөнелту жәшігі, 2017 жылдың қыркүйегінде Нью-Йоркте алдын ала көрсетілгеннен кейін оның немересі атынан Лондондағы Бонхамс аукционында сатылды. Жәшіктің құлпын ашуға тура келді) және оның ішіндегі заттар 40 000 доллардан астамға сатылды.

Танымал мәдениетте

Ормсби Горды Питер Донат 1974 жылғы "Октябрь зымырандары" телеспектаклінде сомдады, ол 1962 жылғы қазан айындағы Куба зымырандық дағдарысы туралы айтады.

Құрметтер мен патшалық тағайындаулар

Ормсби Гор 1961 жылдың 12 сәуірінде Шропшир облысының лейтенант орынбасары болып тағайындалды. АҚШ-тағы Ұлыбритания елшісі ретінде ол 1961 жылдың 29 маусымында Киелі Михаил және Киелі Георгий орденімен қатар кавалер-командор (KCMG) дәрежесіне ие болды. 1962 жылы ол Қасиетті Иоанн орденінің рыцары (KStJ) болып тағайындалды.