Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Томсон Хьюстон компаниясы жобалаған дизельдік-электрлік локомотивтер.
Diesel Electric locomotive designed by British Thompson Houston
Британдық Теміржолдың 15-сыныпты дизельді локомотивтері, сондай-ақ BTH 1-түрі деп белгілі, британдық Томсон Хьюстон компаниясымен жобаланып, 1957 және 1961 жылдар аралығында Йоркшир мотор компаниясы мен Клейтон жабдық компаниясымен құрастырылды. Олар D8200-ден D8243-ге дейін нөмірленді. 15-сынып локомотивтері 1955 жылғы Жаңғырту жоспары жарияланғаннан кейін British Railways (BR) компаниясымен тапсырылды, бұл «пилоттық жоба» аясында түрлі дизельді локомотивтерді сатып алуға әкелді. 1957 жылы алғашқы локомотив құрастырылып аяқталғаннан кейін, оның көрсеткіштері қосымша тапсырыстар беруге жеткілікті болды, нәтижесінде 44 локомотивтен тұратын парк құрылды. Қызметте бұл тип салыстырмалы түрде сенімсіз болды, мұның көп бөлігі Paxman 16YHXL қуат агрегатымен байланысты. Саясаттағы тұрақсыздық оның табысына одан әрі кері әсер етті. 1960 жылдардың соңында 15-сынып локомотивтерін көптеп және табыстырақ Британдық Теміржолдың 20-сыныпты локомотивтерінің пайдасына тоқтату туралы шешім қабылданды, екі тип те бірдей 1-ші типтің техникалық талаптарына сәйкес әзірленген. Олардың соңғы қолданылуы ведомстволық көлік ретінде болды, ол 1980 жылдардың соңында аяқталды. Бір дана сақталып қалды.
The British Rail Class 15 diesel locomotives, also known as the BTH Type 1, were designed by British Thomson Houston, and built by the Yorkshire Engine Company and the Clayton Equipment Company, between 1957 and 1961. They were numbered D8200 D8243. The Class 15 was ordered by British Railways (BR) shortly after the announcement of the 1955 Modernisation Plan, which led to the procurement of a diverse number of diesel locomotives under the 'pilot scheme'. Shortly following the completion of the first locomotive during 1957, its performance was sufficient to justify multiple follow on orders, leading to a total fleet of 44 locomotives. In service, the type was relatively unreliable, much of this been traceable to its Paxman 16YHXL power unit. Its fortunes were further impacted by inconsistent policy making. During the late 1960s, it was decided to withdraw the Class 15 in favour of the more numerous and successful British Rail Class 20 locomotive, both types having been developed to satisfy the same Type 1 specification. Their final use was as departmental vehicles, coming to an end in the late 1980s. One example has survived into preservation.
Проблемалар мен әсері
15-сыныпты локомотивтерінің салыстырмалы түрде жоғары бұзылу деңгейі мазалады, бұл мәселе негізінен осы типтің Паксман қозғалтқышына байланысты болды; жеткізілген кезде қозғалтқышқа тым көп күтім қажет екені анықталды. Осы мәселелерге қарамастан, 15-сыныпты локомотивтерін 16-сынып және кейінірек шыққан 17-сынып локомотивтері сияқты бірқатар замандас 1-типті локомотивтерден табыстырақ деп санауға болады.
The Class 15 was troubled by its relatively high level of unreliability, which was largely centred around the type's Paxman engine; as delivered, the engine was found to require excessive maintenance. Despite these various issues, the Class 15 can be considered to be more successful than several contemporary Type 1 locomotives, such as the Class 16 and the later Class 17.
Апаттар мен оқиғалар
1963 жылы 21 қарашада D8221 нөміріндегі локомотив Ипсвич локомотивтер депосында маневр жасау кезінде соқтығысып, Крофт көшесіне дейін шығып кетті. Дизельдік локомотивтермен оны қайта рельске қоюға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталғаннан кейін, Ипсвичтегі жұмыс істеп тұрған жалғыз бу локомотивінің көмегімен құтқарылды, ол вагонды жылыту үшін сақталған еді.
On 21 November 1963, locomotive No. D8221 crashed through buffers whilst shunting at Ipswich engine shed and ended up across Croft Street. After attempts to tow it back onto the track using diesel locomotives failed, it was retrieved using the only steam locomotive in service at Ipswich, which had been retained for carriage heating purposes.
Қайтарып алу
Лондон аймағында жүк тасымалы тарифтерінің үнемі төмендеуіне және оның салыстырмалы түрде шағын және сәтті болмаған, стандартты емес класс екеніне байланысты, 1960 жылдардың соңында бұл тип қажеттіліктен артық деп есептелді. Сол 1-ші типтің техникалық талаптарына сәйкес жасалған және көптеп өндірілген, сондай-ақ пайдалануда азырақ мәселе тудырған British Rail 20-шы классы, оны барлық операциялық жағынан толығымен алмастырды. D8225 локомотиві 1971 жылдың 28 наурызында Темпл Миллс станциясында жұмыс істегені байқалды. Қызметтен алынғаннан кейін, 23 локомотив 1971 жылы бұрынғы Ипсвич локомотив депосында сақталды, содан кейін көбінесе жоспарлы жүк пойыздарының құрамында металл тескілеуге жіберілді.
Following a persistent decline in freight duties in the London area, in combination with the type being a relatively small and unsuccessful non standard class, the type was considered to be surplus to requirements by the late 1960s. The ubiquitous British Rail Class 20, which had been developed to meet the same Type 1 specification, was more numerous and had proved to be less troublesome to operate, thus it effectively replaced the type in all operational respects. D8225 was observed operating at Temple Mills as late as 28 March 1971. After withdrawal 23 of the class were stored at the former Ipswich engine shed during 1971 before being hauled away, generally as part of booked freight trains, for scrapping.