D0280 Falcon: Британдық локомотив прототипінің тарихы

Кіріспе

Дизельді-электрлік локомотивтер класы. D0280 Falcon – 1961 жылы Британ темір жолы үшін салынған бірде-бір прототиптік дизельді-электрлік локомотив. Ол Falcon, DP2 және Lion прототиптерінің қатарынан шыққан, нәтижесінде Class 47 және Class 50 локомотивтері пайда болды. 1960 жылғы 15 қаңтарда өткен БТК отырысында пилоттық схема бойынша жасалған 1Co Co1 локомотивтерінен жеңіл болатын Co Co конфигурациялы жаңа 4-ші типтегі локомотивтерге қатысты талап қойылды. Brush компаниясы Maybach MD655 қозғалтқышын жасауға лицензия алды, бұл қозғалтқыш Батыс аймағындағы дизельді-гидравликалық локомотивтерде де қолданылған, алайда лицензиясы дизельді-электрлік локомотивтермен шектелген. Бұл қозғалтқыштар бәсекелестерінен салмағы жеңіл болғандықтан, Brush компаниясы батыстық гидравликалық жүйелердегідей, оларды жұптап қолдануды қарастырды. Жобалау жұмыстары 1959 жылы № 04/20600 шарты бойынша басталды, БТК талабы жарияланбас бұрын. Кейіннен British Rail оған Class 53 класын және 1200 борты номерін берді. Бұл сәтсіздікке ұшырамаса да, локомотив технологиясының жетістіктерінің (әсіресе, бір орташа жылдамдықты дизельдік қозғалтқыштан алынатын қуаттың артуы) салдарынан қайталанбады.

Тарих

Falcon жобасы 1959 жылы жаңа, жеңіл дизельдік электрлі 4-тармақты локомотивті жобалау үшін басталды. Ешбір жеңіл дизельдік қозғалтқыш жеткілікті қуатты болмағандықтан, Falcon жобасында Батыс аймағының 52-тармақты Western дизельдік гидравликалық локомотивтеріндегідей, екі неміс жасаған Maybach MD655 қозғалтқышы қолданылды. Бұл қозғалтқыштар гидравликалық беріліс емес, Brush генераторлары мен жетек қозғалтқыштарын игерді. «Соғыс кемелері» мен «Western» локомотивтерінің қозғалтқыштары Бристоль Сиддли компаниясымен лицензия бойынша жасалған, ал ол Hawker Siddeley компаниясының бөлігі болды. 1957 жылы бұл компания Brush Traction компаниясын сатып алып, лицензиялық қозғалтқыштарды Brush компаниясына қолжетімді етті. Локомотив лимон-жасыл және каштаң қоңыр түстес боялған, Brush жобалық нөмірі 280 болғандықтан D0280 нөмірін алды және 1961 жылдың қыркүйегінде Brush компаниясының Лоубороу зауытынан шықты. Алғашқы сынақтар Финсбери Паркте орналасқан Шығыс аймағында және Лондон Мидленд аймағында жүргізілді. Кейіннен локомотив күштік агрегаттарының жұмысын сынау үшін Батыс аймағына жіберілді, онда ол 1962 жылдың 6 ақпанында Лики еңісінде сынақтан өтті. 1962 жылдың наурыз айында Brush компаниясына қайтып келгеннен кейін, ол бір жылдан астам уақытқа созылған күрделі жөндеу және жаңарту кезінде Falcon атауымен құйма тақталар алды. 1963 жылы Британ темір жолдарына қайтарылған Falcon алты ай бойы Шеффилдтегі Дарналл депосынан жолаушылар мен жүк пойыздарында жұмыс істеді, содан кейін сынақтары аяқталды. Тағы бір жыл бойы қызметтен тыс болған локомотив екі түсті жасыл түсте, жартылай сары ұштарымен Британ темір жолына қайтып келді және активті қызметке дайындалды. Бірақ Falcon локомотивтер сериясының бастауы болуының мүмкіндігі болмады. Дизельдік қозғалтқыш технологиясының жетістіктері оны дерлік бастапқыдан ескірген етті, үлкен және салыстырмалы түрде жеңіл бір қозғалтқыштар жасалды. Brush Traction компаниясының бір қозғалтқышты Type 4 локомотиві, BR Class 47, сәтті үміткер атанды, нәтижесінде 512 локомотив өндірілді. Falcon эволюциялық тұйыққа тірелді – ол функционалды локомотив болды, оны қызметте ұстауға тұрарлық еді, бірақ одан артығы жасалмайтын еді. 1965 жылдан бастап локомотив әлі де Brush компаниясына тиесілі болды және Британ темір жолымен келісімшарт бойынша жұмыс істеді, сондықтан оның пайдалану және жөндеуі олардың міндетіне кірді, тек күрделі жөндеулер ғана құрылысшыға қайтарылды. Бристоль Бат-Роуд депосына 52-тармақты Western локомотивтерінің паркімен бірге бөлінген локомотив олармен бірге Паддингтон-Бристоль маршруттарында жұмыс істеді. 1970 жылы Британ темір жолы локомотивті Brush компаниясынан оның металл құндылығына сатып алды. BREL Swindon компаниясы оны қайта жасады: ауа тежегіштері вакуумдық тежегіштерді алмастырды, және ол жаңа 1200 нөмірімен толық сары ұштары бар теміржол көк түсіне боялды. Falcon қайтадан Бристоль Бат-Роуд депосына тағайындалды, 52-тармақты локомотивтермен бірге жұмыс істеді, ал 1974 жылдың наурызында Эбб Junction депосына темір руда пойыздарында пайдалану үшін жіберілді. Эбб Junction депосында болған кезде бумен жылыту қазандығы қолданыстан шығарылды. 1975 жылы локомотивтің стандартты емес болуына байланысты оны пайдалану экономикалық тұрғыдан тиімсіз деп танылды және оны сақтауға жасалған барлық күш-жігерге қарамастан, Falcon 1976 жылдың наурыз-сәуір айларында Ньюпорттағы Cashmore's компаниясында бұзылды.

The Falcon project began in 1959 to design a new, lightweight diesel electric Type 4 locomotive to meet a British Railways' requirement for second generation Type 4 diesel locomotives. No single lightweight diesel engine was powerful enough, so the Falcon project used twin German designed Maybach MD655 engines like those in the Class 52 Western diesel hydraulic locomotives of the Western Region. These drove Brush generators and traction motors, rather than the hydraulic transmission of the Westerns. The engines of the Warships and Westerns were built under licence by Bristol Siddeley, part of Hawker Siddeley, who then purchased Brush Traction in 1957, making the licensed engines available to Brush. The prototype, wearing a livery of lime green and chestnut brown and bearing the number D0280 after its Brush project number 280, emerged from Brush's Loughborough works in September 1961. Initial testing took place on the Eastern Region, based at Finsbury Park, and the London Midland Region. Subsequently, the locomotive was transferred to the Western Region for power unit performance testing, where it was tested up the Lickey Incline on 6 February 1962. Returning to Brush in March 1962, it received cast Falcon nameplates during an overhaul and upgrade lasting over a year. Returning to British Railways in 1963, Falcon spent six months working out of Darnall shed, Sheffield, on passenger and freight trains, after which its testing was completed. Another year out of service followed, the locomotive returning in British Railways in two tone green with half yellow ends and intended for active service. There was, by then, no chance of Falcon being the forerunner of a line of production locomotives. Advances in diesel engine technology made it obsolete almost from the beginning, with the development of larger and comparatively lightweight single powerplants. Brush Traction's own single engined Type 4 design, which became the BR Class 47, was the successful contender, with 512 locomotives eventually produced. Falcon was an evolutionary dead end it was a functional locomotive, worth keeping in service, but there were never going to be more. From 1965 onwards the locomotive, still owned by Brush, was under contract with British Railways so that operation and repair would be handled by them, with only major repairs being handed back to the builder. Allocated to Bristol Bath Road alongside the Class 52 Western fleet, the locomotive worked Paddington Bristol diagrams with them. In 1970, British Rail bought the locomotive from Brush at its scrap value. BREL Swindon rebuilt it; air braking replaced vacuum braking, and it was repainted in corporate Rail Blue with full yellow ends with the new number 1200. Falcon was first allocated to Bristol Bath Road again working alongside Class 52s, and by March 1974 to Ebbw Junction, for use on iron ore trains. During its time at Ebbw Junction, the steam heating boiler was isolated. In 1975, the locomotive was deemed uneconomic to operate due to its non standard status and, despite efforts to preserve it, Falcon was broken up in March–April 1976 at Cashmore's of Newport.