Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бәйгеге арналған ат спортының бір түрі
Competitive horse riding discipline
Кросс-кантри ат спортының үш кезеңінің бірін құрайды; ол өз алдына да жарыс түрі болуы мүмкін, ол "аңшы сынақтары" немесе жай ғана "кросс-кантри" деп аталады, бірақ мұндай жарыстар көбінесе төмен деңгейдегі, жергілікті жарыстар болып табылады. Кросс-кантридің мақсаты – жақсы жаттықтырылған және ең жақсы күйге келтірілген аттың жылдамдығын, төзімділігін және секіру қабілетін көрсету. Сонымен қатар, бұл шабандоздан атты кросс-кантриде жылдамдықпен басқару білігін көрсетеді. (Кросс-кантри аттың қысқа мерзімде төзімділігін сынаса, төзімділік спорты – ұзақ қашықтыққа секірмейтін атпен жүруден тұрады).
Cross country equestrian jumping forms one of the three phases of the sport of eventing; it may also be a competition in its own right, known as hunter trials or simply "cross country", although these tend to be lower level, local competitions. The object of cross country is to prove the speed, endurance and jumping ability of the true cross country horse when he is well trained and brought to the peak of condition. At the same time, it demonstrates the rider's knowledge of pace and the use of this horse across country. (While cross country tests a horse's endurance over a short period, endurance itself is a separate sport, involving long distance cross country riding without jumps).
Кедергілердің ұзындығы мен түрлері
Кросс жолы шамамен екі жарым – төрт шақырым (6 км) ұзындықта болады, онда жиырма төрттен отыз алтыға дейін бекітілген, қатты кедергілер бар. Кедергілер көбінесе "табиғи" (мысалы, ағаштардан) жасалады, бірақ аттың батылдығын сынау үшін ерекше материалдар мен әшекейлер қосылуы мүмкін. Кедергілерге ауылды жерлерді атпен кезіп өту кезінде кездесетін су, ағаштар, ағаш кесінділері, орлар, жартастар мен орлар сияқты барлық нәрсе кіруі мүмкін.
The cross country course is approximately two and three quarter to four miles (6 km) long, comprising some twenty four to thirty six fixed and solid obstacles. Obstacles usually are built to look "natural" (out of logs, for instance), however odd materials and decorations may be added to test the horse's bravery. Obstacles can include all those that might be found if riding across the countryside, including water, trees, logs, ditches, banks and ditches
Барлық кедергілер немесе міндетті өту жолдары қызыл жалаумен оң жақта және ақ жалаумен сол жақта белгіленеді. Қызыл жалаудағы қара жолақ – бұл кедергіге балама нұсқа екенін көрсетеді, және атты жобалаушы қаласа, айыппұлсыз басқа жолмен өтуге болады. Барлық кедергілер нөмірленеді, ал нөмірлеудің түсі бірнеше деңгейдегі жарысқа қатысушылар үшін қоршаудың қай деңгейге арналғандығын көрсетуі мүмкін. (Мысалы, жасыл түсті фондағы ақ нөмірлер – бұл қоршаудың бастапқы деңгейдегі жолы екенін көрсетеді, бірақ британдық жарыстарда бұл түс комбинациясы аралық жолға сілтеме жасайды, сондықтан атты жобалаушылар жол картасын жол белгілері үшін әрқашан тексеруі керек).
All obstacles or compulsory passageways are flagged, with a red flag on the right and a white flag on the left. A black stripe on the red flag indicates that it is an option for the obstacle, and another route may be taken if the rider so chooses, without penalty. All obstacles are numbered, and the color of the numbering can indicate which level the fence is for if multiple levels are competing at the event. (for example, white numbers on a green background indicate that the fence is on the Preliminary level course, however, in British eventing, this color combination would indicate the intermediate track, so riders should always check the course map for course markers).
Дизайн
Жарыспен айналысуға арналған жолдар ашық ауада, далалар мен орманды аймақтарда өткізіледі. Әр жолдың жер бедері ерекше болады, әдетте жол аймақтың табиғи жер бедеріне енгізіледі, сондықтан әлемнің кейбір бөліктеріндегі жарыстар көбінесе тегіс жерде, ал басқаларында – қиын төбелерде өтуі мүмкін. Жақсы жол құрушылар жер бедерін төменгі деңгейдегі тәжірибесіз ат пен шабандозға кедергіге дайындалуға көмектесу үшін немесе тәжірибелі бәсекелестер үшін кедергіні қиындату үшін пайдаланады. Мысалы, жол құрушы орманды аймақтың басына қоршау қоюы мүмкін, нәтижесінде ұшу және қону жері арасында жарық айырмашылығы туындайды. Бұл үшін сақтық пен сенімді ат қажет. Жол құрушылар кедергіні қиындату үшін оны тік беткейдің қасына, төбеге орналастыруы мүмкін (осылайша ат ұшып көтерілгенше қону жерін көре алмайды, батылдығын сынап көреді), немесе табиғи ағаштар мен арықтарды пайдаланып, шабандоздарды қоршауға сәл қиынырақ жолмен жүруге мәжбүрлейді. Жақсы жол құрушы кедергілерді ландшафтқа үйлестіре алады, осылайша олар табиғи көрінеді, бірақ атты сынап, шабандоз қателік жасаса, атқа қашуға мүмкіндік береді. Көптеген жол құрушылар аттың жұмысын қиындату үшін, бірақ оны "атқа ыңғайлы" етіп сақтап, тар беті бар қоршаулар (скиннилер) және бұрыштар сияқты дәлдік қоршауларын қолданады. Барлық жолдар "бастау алаңынан" басталады, онда ат пен шабандоз уақыт сақтаушы санауды бастағанда күтеді. Санау нөлге жеткенше олар алаңның алдынан шығуға немесе жылдамдап жүруге рұқсат етілмейді. Көптеген жақсы жолдардың алғашқы қоршаулары әдетте тікелей және шақырулы болады, мысалы, үлкен бөрене немесе дөңгелек үстел, бұл ат пен шабандоздың сенімін арттыруға, оларды жүйріп өту ырғағына келтіруге және қолдағы жұмысқа назар аударуға көмектеседі. Содан кейін кедергілердің техникалық деңгейі арта бастайды және банктер, арықтар және су сияқты элементтер енгізіледі. Жолдың соңғы қоршаулары әдетте сәл жеңілдетіледі, бұл ат пен шабандозға жақсы нотамен аяқтауға мүмкіндік береді, содан кейін олар финиш сызығына жүгіріп өтеді.
Cross country courses for eventing are held outdoors through fields and wooded areas. The terrain is unique for each course, which usually incorporates the course into the natural terrain of the area, and therefore events in certain parts of the world may be held on mostly flat land, while others are over very strenuous hills. Good course designers will use the terrain to either help the inexperienced horse and rider at the lower levels to prepare for an obstacle, or to make an obstacle more difficult for the experienced competitors. For example, the designer may place a fence at the opening of a wooded area, resulting in a lighting difference between the takeoff and landing side. This requires careful riding and a confident horse. Designers may make an obstacle more difficult by placing it along the side of a steep hill, at the top of a mound (so the horse can not see the landing until he is about to take off, testing bravery), or use the natural trees and ditches to force riders to take slightly more difficult lines to their fences. A good course designer will be able to incorporate the obstacles into the landscape so that they seem natural, yet still fairly test the horse and provide the horse an option to run out if the rider makes a mistake. Most designers use accuracy fences, such as skinnies (fences with a narrow face) and corners, to make the rider's job more difficult, while still being very "horse friendly." All courses begin with a "start box," where the horse and rider wait as the time keeper begins to count down to their start time. They are not allowed to go out the front of the box before the timer reaches zero on the count down, nor are they allowed to have a flying start. The first few fences of most well designed courses are usually straightforward and inviting, such as a large log or roll top, which helps to build the horse and rider's confidence, get them settled in a galloping rhythm, and beginning to focus on the job at hand. The technicality of the obstacles then begins to increase, and elements such as banks, ditches, and water are introduced. The final fences of a course are usually slightly easier, to allow the horse and rider to finish on a good note, before they gallop across the finish.
Аяқпен жүру
Жақсы аяқ жамылғысы көптеген аттылар үшін өте маңызды, себебі ол спорттың аттарға тигізетін тозуды азайтуға және терең немесе сырғақ жерде болуы мүмкін жарақаттарды болдырмауға көмектеседі. Аттылар әрқашан жолды жүріп өткенде аяқ жамылғысын бақылап, әсіресе батпақты, сырғақ немесе кедір-бүдыр жерлерден және ойықтардан сақтану үшін жоспарланған бағытты түзетуі керек. Аяқ жамылғысы ешқашан жолды қиындату үшін қолданылмайды (мысалы, кедергілер әдейі батпақты жерге немесе өткір тастарға орналастырылмайды). Керісінше, көптеген жарыстар аяқ жамылғысын қауіпсіз ұстауға тырысады, ал ірі жарыстардың көпшілігі оны қажетті тығыздыққа жеткізу үшін "түзету" жұмыстарын жүргізеді.
Good footing is very important to most riders, as it helps decrease the wear and tear the sport has on their horses and avoid injury that may occur due to deep or slippery ground. The rider should always take care to note the footing while walking the course, and adjust the planned route to avoid patches that are especially boggy, slippery, or rough, and to avoid holes that may be present. Footing is never used to make a course more difficult (for example, a fence is never purposely placed in a boggy area or one with sharp rocks). Instead, most competitions go out of their way to keep the footing safe, and many of the larger events may "groom" the footing to get it to the appropriate firmness.
Жүру
Жарысқа қатысушылар жарыс жолын, әдетте 1–3 рет аралап шығады, жарыс басталмас бұрын. Бұл оларға жолды бағалауға және әрбір кедергіні қалай өту керектігін анықтауға мүмкіндік береді. Жолды аралап шығу кезінде аттылар мыналарға назар аударуы керек:
Riders walk a cross country course, usually between 1–3 times, before they actually ride it. This allows them to evaluate the course and determine how each jump needs to be ridden. While walking the course, riders need to be sure to pay attention to:
+Сұрақтар Аты Белгілеуі Кедергі түрі Кейбір кедергілерге, мысалы, табын немесе тік құлау, өте кең оксер немесе жалғыз төбелік қоршау сияқты басқа кедергілерге қарағанда жиынтырақталып, баяу жылдамдықпен жақындасу қажет. Тұяқ Жылдамдықты азайту қажеттігін, қандай тұяқ тіреуіші жақсырақ ұстауға көмектесетінін анықтау және жылқыны таң қалдыруы мүмкін тұяқ өзгерістерінен (мысалы, секірудің алдында және қону жерінде көк тас болса, жылқыны тоқтатуы мүмкін) хабарлау үшін. Жарық және қараңғылық Жылқының орманға кіруі немесе одан шығуы, көлеңке арқылы өтуі қажет болғанда туындайды. Жылқының көзі жарыққа жылдам бейімделмейтіндіктен, жарық күрт өзгеретін жерге жақын орналасқан кедергілерге жақындағанда ерекше сақтық қажет. Жер бедері Жоғары немесе төмен қарай орналасқан кедергілерді өту үшін ерекше стиль қажет, сондай-ақ қону жері құлайтын кедергілерді де. Бағыт Кедергіні қалай бағыттап өту керектігі. Бұл, әсіресе, скиннилер мен бұрыштардан тұратын комбинациялар үшін маңызды, өйткені дұрыс бағытты ұстай алмаған аттан жылқы секіруден бас тартады немесе уақытты үнемдеу үшін бұрышталуы керек комбинациялардан қашып кетеді. Арақашықтық Комбинациялық кедергілер арасында жылқының қадамын қысқарту немесе ұзарту қажеттігін көрсету үшін. Бұл арақашықтық кедергінің биіктігіне, еніне, судың ішінде орналасқандығына, төбеде болғандығына немесе төмен қарай құлайтын жерге бағытталғандығына байланысты өзгереді. Ашық кеңістік Дала сияқты ашық жерлер жылқыны алға жылдамдатуға ынталандырады. Ағаштар аралап өтетін жолдар, әсіресе желді болса, жылқының жылдамдығын төмендетуі мүмкін. Жолының құрылымы "Жылдамдыққа" бағытталған, кедергілер арасында кеңістік бар жолдар, батыл емес жылқыны жігерлендіруге көмектеседі, өйткені атты жылқыны алға жылдамдатуға және ырғақты ұстауға жеткілікті кеңістікке ие. Бұл атқа уақытты өтеуге де мүмкіндік береді. Басқа жылқыларға қарай секірілетін кедергілер (мысалы, жылыну немесе тұраққа қарай) жылқыны сенімді және ынталы етеді. Сонымен қатар, жол құрушының қоятын әртүрлі "сұрақтардың" орналасуы жылқының сенімділігін арттыруға көмектеседі: мысалы, жолдың басында суға секіру, кейіннен суға тік құлау кедергісіне жылқыны дайындауға көмектеседі. "Қиын" кедергілер Атқа немесе аттыға қиындық тудыруы мүмкін кедергілер (мысалы, кейбір жылқылар суға немесе арықтан секіру кезінде қорқады). Мұндай кедергілерді өту үшін аттының сенімділігі артуы керек және атпен үнемі байланыста болу қажет. Алаңдатушы факторлар Жақын мал (мысалы, сиырлар мен қойлар), кедергілердегі жылқыны қорқытуы мүмкін әшекейлер, тулар және т.б. Ірі жарыстарда, мысалы CCI**** жарыстарында, көп адам болуы кейбір жылқыларды алаңдатуы мүмкін.
+QuestionsNameDescriptionType of fencecertain obstacles, such as a coffin or drop, need to be approached in a more collected, slower manner than other obstacles, such as a very wide oxer or a single brush fence. Footingto determine when they may need to slow down, which shoe studs would provide the best traction, and to alert them to footing changes which may surprise their horses (such as bluestone on the takeoff and landing of a jump, which back some horses off). Lightinglight and dark questions occur when the horse must gallop into or out of woods or through shadows. Because the horse's eyes do not adjust quickly to light, great care must be taken on the approach to fences that are set near the boundary of a drastic change in light. TerrainFences ridden up or downhill require a particular type of ride, as do fences with a drop on landing. Linethe particular route a rider is going to take over an obstacle. This is especially important for combinations involving skinnies and corners, as a rider that can not hold a line will have a glance off from the horse, or from combinations that need to be angled to make the striding or to save time. Stridingbetween combination obstacles, to indicate whether the rider needs to shorten or lengthen the horse's stride. Striding will vary according to the height and width of the obstacle, whether it is in water, on a hill, or going up or down a bank. Opennessareas that are more open, such as a field, generally encourage forwardness from the horse. Galloping tracks through the woods, especially if they are windy, lose forwardness from the horse. Course layoutcourses that are "gallopy" with plenty of room between fences can help encourage a horse that is less brave, as the rider has plenty of room to get him forward and into a rhythm. They also give the rider a chance to make up time. Fences that are jumped towards other horses (such as toward warmup or stabling) generally make a horse more confident and eager. Additionally, the layout of the various "questions" a course designer asks can help build a horse's confidence: for example, a combination into water at the beginning of a course will help set up the horse for success for a more difficult drop fence into water later on in the course. "Bogey" fencesobstacles that may be of concern to a particular horse or rider (for examples, some horses are less brave when jumping into water or over a ditch). These need to be ridden with extra confidence from the rider, and the rider must keep contact with the horse at all times. Distractorsthis includes livestock that are pastured near the course (such as cows and sheep), decorations on the fences which may scare certain horses, flags, etc. At the larger venues, such as the CCI**** events, crowds can be very distracting to some horses.
Кондиционерлеу
Жылқыны жаяу жүруге дайындауда кондициялық жаттығулар маңызды рөл атқарады. Ең төменгі деңгейдегі жаттығулар үшін аптасына 5-6 күндей шабандоу жеткілікті болса, жоғары деңгейдегі жылқылар қатаң кондициялық бағдарламаларға алынады. Көптеген шабандоздар өз кестелерін алдын ала белгіленген жарыстарға сәйкес жоспарлайды, сонда олар трассаның ұзындығын, жылқыны жарыстыруға болатын климатты, қажетті жылдамдықты және жердің бедерін (мысалы, төбелерді) ескереді. Шығарлы жағдайларда, мысалы, Афина Олимпиадасындағы қатысты ыстыққа жылқыны дайындау үшін, олардың денесіне бейімделуіне көмектесу үшін жылқылар ертерек жеткізіледі. Шабандоз жылқының бастапқы жағдайына, оның тұқымына (салмақты тұқымдар толыққанды жылқылардан көбірек кондициялауды қажет етеді) және ең бастысы, жеке жылқының ерекшеліктеріне назар бөлгені жөн. Бұрын жақсы физикалық формаға жеткен жылқыны, осы деңгейде жұмыс істемеген жылқыға қарағанда, жақсы жағдайға қайтару оңайырақ. Кейбір жылқыларға қашықтықпен жұмыс жасау қажет, ал басқаларына – жылдамдықпен. Бұл факторларды анықтау көбінесе тәжірибе арқылы жүзеге асырылады.
Conditioning is an essential part of preparing a horse for cross country. Although the lowest levels may not require anymore riding than the usual 5 or 6 days each week used to train the horse, all upper level horses are placed into strict conditioning programs. Most riders plan their schedule around per determined events, taking into consideration the length of the particular course, the climate in which they will have to run their horse, the speed that will be required, and the terrain over which they will be traveling (such as hills). In extreme situations, such as when riders had to condition their mounts for the intense heat at the Athens Olympics, horses will be shipped in early to certain locations to help their body adjust. The rider must also consider the starting condition of the horse, the breed which they will be competing (heavier breeds will require more conditioning than most Thoroughbreds), and most importantly, the individual horse. Horses which have been brought to peak fitness before will generally be easier to get back to top condition than a horse that has never had to work at that level. Some horses need more distance work and others more speed work. Determining these factors is generally done through experience.
Ұзақ жүгіруді үйрету
Барлық жылқылар төзімділігін арттыру үшін қашықтықпен, баяу жылдамдықпен (әдетте, жүріс немесе шапшаң жүріс) жұмыс істеуден басталады. Осы "негізгі" дене шынықтыруы жылқының физикалық жағдайының жеткілікті деңгейде болуын қамтамасыз ету үшін маңызды, соның арқасында ол күрделі жұмыстарға, мысалы, жүгіруге дайын болады. Негізгі жағдайы жоқ жылқылардың жұмсақ тіндеріне зақымдану қаупі жоғары. Жылқыға негізгі жағдай қалыптасқаннан кейін, атшылар жүрек-қан тамыр жүйесін жақсарту үшін жүгіру жаттығуларын қосады. Көптеген атшылар интервалдық жаттығуды қолданады, онда жылқының жүрек соғуы белгілі бір деңгейге дейін көтеріліп, содан кейін жылқыға демалуға рұқсат етіледі, ал жүрек толыққандай қалпына келмей тұрып, қайтадан жұмыс істеуге талап қойылады. Бұл жылқының жүрек-қан тамыр жүйесінің жағдайын жақсартады, сонымен қатар жалпы жүгіру көлемін азайтады, осылайша жылқының денсаулығын сақтауға көмектеседі. Дене шынықтыруды жақсарту үшін көлбеуге қарай (тауда жұмыс істеу) ұзаққа созылған жүгіруден әлдеқайда артықшылықты тартуға болады, себебі ол жылқыдан күш салуды талап етеді, бірақ денеге тозу мен жарақаттарды азайтады. Тәжірибелі атшы дөңестің қиындығын бағалап, оның жазық бетте жүгірумен салыстырғанда қаншалықты пайдалы екенін анықтай алады. Жылқының сүйектерін нығайту үшін атшылар оны жолмен немесе басқа қатты беттермен жүргізеді. Алайда, мұндай жаттығу көбінесе жердің жағдайы өте жұмсақ болғанда ғана қолданылады. Британияда кең таралған болса да, көптеген американдық атшылар жолмен жүргізуге қатыспайды. Шамадан тыс қолданса, артритке себеп болуы мүмкін. Кейбір атшылар жылқыға арналған жүгірге жолдар мен бассейндерге де қол жеткізеді. Жүгірге жолдарды сәл көлбеу етіп реттеуге болады, бұл жылқының атшының салмағын қоспағанда жұмыс істеуіне мүмкіндік береді. Жүзу – шамалы күш түсірмей, жылқының жүрек-қан тамыр және бұлшық еттерінің жағдайын арттыруға мүмкіндік беретін тамаша жаттығу түрі.
All horses are started with distance work, at a slow speed (usually a walk or trot), to improve endurance. This "base" of fitness is vital to ensure the horse is physically sound enough to progress to more rigorous work, such as galloping. Horses who do not have a base are much more at risk for soft tissue injury. After a base has been placed on the horse, riders add in galloping sets to improve cardiovascular fitness. Most riders use interval training, in which the heart rate is raised to a certain level before the horse is allowed a rest, and then the horse is again asked to work before the heart has a chance to fully recover. This can improve the cardiovascular fitness of the horse with less overall galloping, helping to maintain the horse's soundness. Work up an incline (hill work) is often favored over longer stretches of galloping for improving fitness, because it requires the horse to work harder while placing less wear and tear on their body. Through experience, a rider may gauge the difficulty of a hill and determine what its comparative worth is to galloping on a flat surface. To condition the horse's bones, riders may walk on roads or other hard surfaces. However, this is generally only used when the ground conditions are quite soft. Although popular in Britain, most American riders do not do road work. If used too much, it can encourage arthritis. Some riders also have access to equine treadmills or swimming pools. Treadmills can sometimes be adjusted to have a slight incline, allowing the horse to work without the added weight of the rider. Swimming is an excellent form of conditioning, and allows the rider to increase the horse's cardiovascular and muscular condition without adding undue stress to the bones or soft tissue.
Қарастырылатын мәселелер
Жүргізушілер жердің жағдайына әрдайым назар аударуы керек. Қатты жерде жаттығу жасау қысқа және ұзақ мерзімді ақсақтық проблемаларын тудыруы мүмкін. Терең, ауыр жерде (мысалы, жаңбырдан кейін) жаттығу жасау шекелерге түсетін күшті арттырады және жұмсақ тіндердің зақымдануына әкелуі мүмкін. Тайғақ жерде жаттығу жасау жылқының сығу қаупін және жұмсақ тіндердің зақымдануын арттырады. Жалпы алғанда, егде жастағы жылқылар жұмсақ жерде жақсырақ жаттығады, себебі ол олардың буындарына қолайлы келеді. Жастардың жұмсақ тіндерінің күші жетілмеген болуы мүмкін, сондықтан оларды аздап қатты жерде жаттықтыру жақсы. Жүргізуші сондай-ақ жұмыс мөлшерін біртіндеп арттыруға көңіл бөлуі керек. Жалпы ереже бойынша, қашықтықты немесе жылдамдықты арттыруға болады, бірақ екеуін бірдей арттыруға болмайды. Жылқыны тым жылдам жетелеу жарақатқа немесе ақсақтыққа әкелуі мүмкін. Жүргізуші жылқының тынысын қадағалап, оның шаршағандығын сезінуі керек. Жоғары деңгейдегі жарысқа дайындалып жатқан жылқыларды көбінесе жүрек соғу мониторымен бақылайды, бұл жүргізушіге жылқының жағдайы туралы толыққанды мәлімет береді. Егер жылқы шаршап қалса немесе тыныс алуы тез болса, жүргізуші жаттығу көлемін азайтуға дайын болуы керек. Ыстық және ылғалды ауа райы жұмысты қиындатады, сондықтан жаттығу кезінде ескеру қажет. Тым көп күш салған жылқы жарақаттануы немесе қызып кетуі мүмкін, бұл дұрыс күтім көрсетілмесе, өлімге әкелуі мүмкін. Жүргізуші сондай-ақ бұлшықеттердің дамуы мен жүрек-қан тамыр жүйесінің жақсаруы жаттығулар басталғаннан кейін бір-екі айда байқалатындықтан, жылқының барлық денесі бірдей жақсы күйде екенін білдірмейтінін түсінуі керек. Жұмсақ тіндердің нығайып, жақсаруына бірнеше ай, ал сүйектерге бір жылға дейін уақыт қажет болуы мүмкін.
Riders should always be wary of the ground conditions. Conditioning on hard ground can cause lameness problems, both short and long term. Conditioning on deep, heavy footing (such as right after a rain) increases the pull on the tendons, and may lead to soft tissue damage. Conditioning on slippery ground increases the risk that the horse will slip and have a soft tissue injury. In general, older horses do better on softer footing, which is kinder to any joint problems they may have. Younger horses, which may not have the same strength of soft tissue, are best worked on slightly firmer ground. The rider should also take care to slowly increase the amount of work. As a general rule, the distance may be increased or the speed may be increased, but not both at once. Pushing a horse too fast can lead to injury or lameness. The rider should also be aware of the horse's breathing, and feel how tired the animal is underneath. Horses conditioning for the upper levels are often conditioned with heart rate monitors, so the rider will have a great insight into the horse's condition over time. The rider should always be willing to cut back conditioning work if the horse feels exhausted or if he has a very high respiration rate. Heat and humidity make work much harder, so should be considered while conditioning. Horses that are pushed too hard may injure themselves or may overheat, which can be deadly if not correctly cared for. The rider must also understand that the muscling and improved cardiovascular fitness that is seen within a month or two of conditioning work does not indicate that the horse's entire body is at the same peak. Soft tissue can take several months to condition, and bone, up to a year.
Идеалдық кросс-кантри тіреу
Ең төменгі деңгейдегі аттардың көпшілігін жаяу жүріп өту трассасында сәтті өтуге жаттықтыруға болады және дұрыс дайындалған жағдайда, көбінесе уақытты орындай алады. Бірақ, ат темір жолшысы деңгей көтерілген сайын, жаяу жүріп өту үшін аттың өте жылдам ойлауы және жақсы жаттығудан өтуі қажет, себебі трасса күрделене түседі және оны өту қиынға соғады. Аттың өте икемді болуы және қате жіберген жағдайда қиыннан шығуға қабілетті болуы керек. Дұрыс жаттығу арқылы ат "бесінші аяққа" ие болады, яғни қоршаудан сүрінсе немесе "қиын" секіріс жасаса да, құлап кетпеу үшін өзін сақтап қалуға шамасы жетеді. Жоғары деңгейдегі аттардың батыл және қайсар болуы керек, түрлі кедергілерді секіруге дайын болуы керек (ең жоғары деңгейде көліктер мен жүк көліктері трассада кездесуі мүмкін). Аттар өздігінен ойлауға үйретіледі, ал дрессажда қажетті жоғары деңгейдегі бағыну міндетті емес, себебі ат әрқашан көмек сұрауы керек емес. Дегенмен, ат мінуге ыңғайлы және бейімделуге қабілетті болуы керек: жаяу жүріп өтуде "басқаруды қолға алып", ат темір жолшысына назар аудармайтын аттар көбінесе күрделі мәселелерді шеше алмайды. Аттар деңгей көтерілген сайын, олардың секіру қабілеті маңыздырақ болады. Аттардың өте "дөңгелек" секіруі қажет емес, шын мәнінде, үлкен басқыштар көбінесе жарыс аттары үшін зиянды, себебі олар энергия мен уақытты ысыраптайды, сондай-ақ кейбір секіру әрекеттерін, мысалы, құлап жатқан қоршауларды, олардың нақты көрінуінен гөрі үлкен етеді. Аттың қауіпсіз секіруі керек, ал алдыңғы аяқтары жерге параллель немесе жоғары болуы керек. Аттың кедергілерді жеңуге жеткілікті кеңдігі болуы керек, олар ешқашан тым жоғары болмаса да (максималды 3"11"), өте кең болуы мүмкін. Деңгейдің артуы жаяу жүріп өту сынағының қиындығының артуына да әкеледі: трасса ұзағырақ болады, секіру элементтерінің саны көбірек болады, физикалық тұрғыдан қиын жерлер көбірек болады және уақытты орындау үшін жылдамдық қажет болады. Сондықтан жоғары деңгейдегі аттар жаттығу арқылы жоғары жылдамдық пен төзімділікке қол жеткізе алуы керек. Ауыр денелі, мысалы, жұмыс аттары немесе қысқа қадамды аттар трассаны аяқтау үшін көбірек энергия жұмсайды және қаншалықты жаттығудан өтсе де, қажетті жылдамдыққа ие болмайды. Аттың жақсы дене бітімі болуы және табиғи түрде сау болуы да керек, себебі дене бітімі нашар аттар оларға қойылатын талаптарға физикалық тұрғыдан шыдамайды. Бүгінгі таңда жарысқа қатысатын аттардың көпшілігі - таза қанды, таза қанды айқыш (оның ішінде ирландтық жылқысы) және жеңіл салынған жылы қанды немесе жылы қандыларда таза қанды қанның үлесі жоғары, мысалы, Тракеннер. Бірақ, егер ат жоғары деңгейдегі трассадан өту үшін қажетті қасиеттерге ие болса, нәсіл спорттық қабілеттен екінші орында тұрады.
At the lowest levels, most horses can be trained to successfully negotiate a cross country course and, with proper conditioning, can usually make the time. As the rider moves up the levels, however, cross country requires that the horse be very quick thinking and well trained, as the course increasingly becomes more technical and difficult to negotiate. The horse must also be very agile, and able to get out of a rough spot should a mistake occur. With proper training, the horse can develop what is referred to as a "fifth leg," or an ability to save himself from falling, even if he trips over a fence or has a "sticky" jump. Horses at the upper levels need to be bold and brave, willing to jump a variety of obstacles (at the highest level, cars and trucks are sometimes on course). Horses are taught to think for themselves, and the high degree of obedience that is required in dressage is not always desirable, as the horse must not always be looking to the rider for help. However, the horse must still be very ride able and adjustable: horses that "take over" on cross country and ignore their rider are usually not able to get through the more technical questions. As horses move up the levels, their jumping ability becomes increasingly more important. Although horses do not need to have a very "round" jump—indeed, large bascule is often detrimental to an event horse while on cross country because it wastes energy and time, and also makes certain jump efforts, such as drop fences, bigger than they really are—the horse should have a safe jump, with the forearms parallel to the ground or higher. The horse should also have enough scope to clear the obstacles, which although they never get exceedingly high (maximum of 3"11") can be very wide. An increase in level will also lead to an increase in the difficulty of the cross country test: the course will be longer, with a greater number of jumping elements, more physically demanding terrain, and a faster speed required to make the time. Therefore, upper level horses must be able to achieve a high level of speed and stamina through training. Horses that are heavily muscled, such as draft horses, or those with short strides will require a greater amount of energy to complete the course and may not have the speed needed, regardless of the training they receive. Horses must also have good conformation and be naturally sound, as poorly conformed horses will not be able to physically hold up to the demands that are placed on them. Most horses that compete today are Thoroughbreds, Thoroughbred crosses (including the Irish Horse), and lightly built Warmbloods, or Warmbloods with a high degree of Thoroughbred blood, such as the Trakehner. However, should the horse possess the qualities needed to get around an upper level course, breed is considered secondary to athletic ability.
Нәрселеу
Ең төменгі ұпай жеңіске ие болғандықтан, жылқы мен шабандоздардың әр комбинациясы кросс-кантриді мүмкіндігінше аз айыппен аяқтауға тырысады. Егер ірі қателер орын алса, мысалы, бірнеше рет бас тарту, жылқы жарыстан шығарылады (E) және бағытты аяқтауға рұқсат етілмейді. АҚШ-та жылқыға қатысы жоқ қате жасалса (мысалы, екі кедергіні дұрыс емес ретпен секіру) техникалық шығару (TE) үшін де бөлінген. Шабандоздар жылқысы нашар өтетін жағдайда бағыттан ерте шығуды (R) таңдауы мүмкін. Бұл жарысты жалғастыруға кедергі келтірсе де, жылқы физикалық немесе психологиялық тұрғыдан қиындыққа тап болса, дұрыс шешім болуы мүмкін. Міндетті тоқтату (MR) жылқы құлаған жағдайда, тіпті көзге көрінбейтін жарақат алса да, жылқының денсаулығын қорғау үшін жасалады. Жылқыны жарыстан алу (W) тек қана жылқы бағытта болмаған кезде ғана жасалады. Шабандоз жылқысына немесе басқа адамдарға қауіп тудырса, дисквалификациялануы (DQ) мүмкін. АҚШ 2007 жылы қауіпті шабандоздау үшін айыптарды қосты, егер шабандоз қауіпсіз емес жолмен бағытты жүрсе (мысалы, тым жоғары жылдамдықпен) төрешілер шешімімен қосылады.
Because the lowest score wins, each combination of horse and rider seeks to complete the cross country with as few penalties as possible. If larger faults occur, such as multiple refusals, the horse will be eliminated (E) from competition and will not be allowed to finish the course. Elimination has also been subdivided in the United States to include Technical Elimination (TE), if a mistake is made that is unrelated to the horse (for example, jumping two fences in the wrong order). Riders may also choose to retire (R) on course if their horse is having a poor run. This prevents the rider from continuing the competition, but is often a good choice if the horse is physically or mentally over faced by the challenges. Mandatory Retirement (MR) occurs if the horse falls, even if he is not noticeably injured, to help protect the horse's welfare. Withdrawing (W) only occurs if the horse is taken out of competition when he is not on course. Rider may be disqualified (DQ) if they endanger their mount or other people on course. The United States added Dangerous Riding penalties in 2007, to be added at the discretion of the ground jury if a rider is going around the course in an unsafe manner (for example, at an extreme speed).
Оқиғалар деңгейлері
АҚШ-та жарыс бастауыш деңгейден басталады, одан кейін жаңадан бастаушы, оқыту, дайындық, аралық және жоғары деңгейлер келеді. Ұлыбританиядағы деңгейлер BE80(T) -ден басталады, бұл әдеттегі сыныптардан сәл өзгеше жүретін оқу деңгейі, содан кейін BE90 (бұрынғы Intro), содан кейін BE100 (бұрынғы Pre novice). 2009 жылы Intro және Pre Novice сыныптары BE90 және BE100 деп өзгертілді (сандар кросс-кантри кедергілерінің биіктігін сантиметрлерде көрсетеді), бұл спортты жалпы жұртшылыққа түсінуді жеңілдету мақсатында жасалды. 2010 жылы Британдық жарыс, жылқының төменгі деңгейдегі жетістіктерін растау үшін BE90 және BE100 деңгейлерінде «Негізгі ұпайлар» жүйесін енгізді. Деңгейлер жаңадан бастаушы, аралық және жоғары деңгейге дейін жалғасады, онда жеңімпаздарға сәттілік ұпайлары беріледі (ұпай алған финишерлердің саны жарысқа қатысушылардың санына байланысты). Жылқы өмірі бойында (міншісіне қарамастан) ұпай жинап, белгілі бір ұпай санына жеткенде келесі деңгейге көтеріледі. Бұған «ашық» сыныптар ерекшелік жасайды, онда жылқы мансабындағы жетістіктеріне қарамастан қатыса алады, сондай-ақ жылқыға «hors concours» ретінде қатысуға рұқсат етілуі мүмкін, яғни оған орын берілмейді немесе жүлделер мен ұпайлар тағайындалмайды. BE100+, Intermediate Novice және Advanced Intermediate – бұл аралық сыныптар, онда дрессаж және секіру жоғары деңгейде, ал кросс-кантри төменгі деңгейде өтеді. Мысалы, Intermediate Novice сыныбында Intermediate деңгейіндегі дрессаж сынағы және Intermediate стандартты секіру қолданылады, бірақ кросс-кантри Novice деңгейіндегі жолмен жүзеге асырылады. Бұл сыныптар жылқы мен мінгенге жоғары деңгейге көтерілуге көмектеседі, сонымен қатар қиын кросс-кантриге бірден бет бұрудың қаупін азайтады. Крос-кантридің ең жоғары деңгейі – 5*, халықаралық 3 күндік жарыстың бөлігі болып табылады.
Жазық Метр қашықтығы Минутына метр жылдамдық Төзімді биіктік Брұшталған биіктік Ең жоғары нүктелік таралу Базалық таралу Дич ені Макс құлау биіктігі Дайындық (АҚШ) 2200–3200 520 24–32 1.10 м (3'7") 1.30 м (3'11") 1.40 м (4'7") 2.10 м (6'11") 2.80 м (9'2") 1.60 м (5'3") Аралық 2600–3600 550 28–36 1.15 м (3'9") 1.35 м (4'5") 1.60 м (5'3") 2.40 м (7'11") 3.20 м (10'6") 1.80 м (5'11") Жоғары 3000–4000 570 32–40 1.20 м (3'11") 1.40 м (4'7") 1.80 м (5'11") 2.70 м (8'10") 3.60 м (11'10") 2.00 м (6'7")
In the United States, eventing begins at the Beginner Novice level, followed by Novice, Training, Preliminary, Intermediate, and then Advanced. Levels in the UK begin with BE80(T) – a training level event which runs slightly differently from normal classes, then BE90 (formerly known as Intro), then BE100 (formerly Pre novice). In 2009, the Intro and Pre Novice classes were renamed BE90 and BE100 (the numbers relate to the height of the cross country fences in centimeters) in the hopes of making the sport easier to understand for the general public. In 2010, British Eventing introduced "Foundation Points" at the BE90 and BE100 levels in order to prove a horse's success at the lower levels. Levels then continue from Novice, through Intermediate to Advanced at which success points are awarded to the top finishers (the number of finishers receiving points depends on the number of competitors in the event). A horse will accumulate points throughout its career (regardless of rider) and when a certain number of points have been reached the horse must compete at the next level up. Exceptions to this are the 'open' classes, at which any horse can compete regardless of career success and also a horse may be allowed to compete in an event as hors concours, which means not eligible to be placed or awarded prizes or points. BE100+, Intermediate Novice and Advanced Intermediate are interim classes where the dressage and show jumping runs at the higher level, with the cross country at the lower level. For example, an Intermediate Novice class uses an Intermediate dressage test and Intermediate standard Show Jumping, but the cross country takes place round a Novice level track. These classes are intended to help horse and rider step up to a higher level without the initial risk of the more demanding cross country. The highest level of Cross Country is 5* forms part of international 3 day eventing. LevelMeter distanceMeters per minute speedEffortsFixed heightBrushed heightHighest point spreadBase spreadDitch widthMax drop heightPreliminary (USA)2200–320052024–321.10m (3'7")1.30 m (3'11")1.40 m (4'7")2.10 m (6'11")2.80 m (9'2")1.60 m (5'3")Intermediate2600–360055028–361.15m (3'9")1.35 m (4'5")1.60 m (5'3")2.40 m (7'11")3.20 m (10'6")1.80 m (5'11")Advanced3000–400057032–401.20 m (3'11")1.40 m (4'7")1.80 m(5'11")2.70 m (8'10")3.60 m (11'10")2.00 m (6'7")
Елі арқылы өтетін кедергілердің түрлері
Аудандар аралық кедергілердің көптеген түрлері бар, олардың барлығы белгілі бір дәрежеде ат пен аттының нақты дала жағдайында кездесуі мүмкін кедергілерді еліктеуге немесе оларға ұқсатуға арналған. Кейбір кедергілер әртүрлі материалдардан жасалған жеке секірулер, немесе "тік" секірулер болып табылады. Ал кейбірі бір секіруде бірнеше элементтен тұруы мүмкін, мысалы, үш жолақты кедергілер немесе оксерлер, олар кейде "кеңейтілген" қоршаулар деп те аталады. Көптеген жарыс жолдарында су кедергілері де, сондай-ақ, ағаштан жасалған секірулер (Log jumps) қолданылады. Тағы басқалары бірнеше элементтің үйлесімінен құралады, олардың ішінде ағаштар, төбелер, су және орлар болуы мүмкін.
There are many different types of cross county obstacles, all designed, in some degree, to imitate or resemble obstacles that a horse and rider could theoretically encounter in actual cross country riding. Some obstacles are single jumps, or "verticals" made of different types of materials. Some may have multiple elements taken in a single jump, such as triple bars or oxers, sometimes called "spread" fences. Water obstacles are also usually used on most courses, as are Log jumps. Yet others are Combinations of several elements including logs, banks, water, and ditches.