Неміс бейбіт қоғамы (DFG) 1892 ж. құрылған, қазір Stuttgart қаласында. Пацифистер, соғысқа қарсылық танытушылар ұйымы, «Zivilcourage» журналын шығарады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс бейбітшілік қоғамы (Deutsche Friedensgesellschaft (DFG)) 1892 жылы Берлинде құрылған. 1900 жылы кеңсесін Штутгартқа көшірді. Қоғам әлі де жұмыс істеп келеді және Deutsche Friedensgesellschaft Vereinigte KriegsdienstgegnerInnen (DFG VK; Неміс бейбітшілік қоғамы Біріккен соғысқа қарсы тұрушылар) деп аталады. Бұл саяси пацифистер мен соғысқа қарсы тұрушылардан құралған ұйым. DFG VK жылына шамамен төрт-алты рет «Zivilcourage» журналын жариялайды. DFG VK ұлттық және халықаралық деңгейдегі түрлі пацифистік және антимилитаристік альянстарға қатысады және War Resisters’ International ұйымының ең ірі мүше ұйымы болып табылады.
The German Peace Society (Deutsche Friedensgesellschaft (DFG)) was founded in 1892 in Berlin. In 1900 it moved its headquarters to Stuttgart. It still exists and is known as the Deutsche Friedensgesellschaft Vereinigte KriegsdienstgegnerInnen (DFG VK; German Peace Society United War Resisters). It's an organisation consisting of political pacifists and war resisters. About four to six times a year, the DFG VK is publishing its magazine Zivilcourage. The DFG VK is participating in a variety of pacifist and antimilitarist alliances on a national as well as international level and is the biggest member organisation of War Resisters’ International.
Тарих
1892 жылғы 21 желтоқсанда Германияның бейбітшілік қоғамы құрылды, ол бүкіл Германия империясын білдіретін пацифистердің алғашқы ұйымы деп мәлімдеді. Бұл процедураға сол кездегі ең танымал неміс әйелдерінің бірі Берта фон Сюттнер мен Альфред Герман Фрид жауапты болды. Германияның бейбітшілік қоғамы неміс бейбітшілік қозғалысының маңызды бөлігі болды және 1890 жылдардың ортасынан бастап елеулі рөл атқарды. Мұның себебі халықаралық шиеленістің күшеюі және империализм жарысында өз күшін көрсетуге тырысқан көптеген елдердің қайта қарулануы болды. Германияның бейбітшілік қоғамы империализмге, милитаризмге, азшылықтарды кемсітуге және жастарды шовинистік рухта тәрбиелеуге қарсы тұрды. 1899 жылы Германияның бейбітшілік қоғамы штаб-пәтерін Штутгартқа көшірді. 20 ғасырдың басында Людвиг Квидде осы қоғамның ең маңызды мүшелерінің бірі болды, ол халықаралық бейбітшілік конгресіндегі Германия делегациясын жүйелі түрде басқарды және әлемдегі басқа бейбітшілік ұйымдарымен байланысын сақтап келді. 1902 жылы Германияның бейбітшілік қоғамы 60 жергілікті тобында 6000 мүшесі болды. 1914 жылдың мамыр айына дейін жергілікті топтардың саны шамамен 100-ге жетті. Көптеген жетекші мүшелері жоғарғы тапқа жатса да, мүшелердің негізгі құрамы шағын бизнес иелері, зиялылар, сондай-ақ дәрігерлер, заңгерлер және фармацевттер сияқты төменгі орта таптан шыққан адамдардан тұрды. Дегенмен, мемлекеттік қызметкерлер, жұмысшылар немесе фермерлер Германияның бейбітшілік қоғамында кездеспеді. 1914 жылдың мамыр айында қоғам ішінде әйелдердің алғашқы бастамасы құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін мүшелері жасырынып, қуғын-сүргінге ұшыраудан сақтану үшін пацифистік үгіл-насихатқа қарсы жалпы наразылық тудырғандықтан, жариялылықтан тыс өмір сүрді. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Германияның бейбітшілік қоғамы социал-демократтар арасында танымал болды. Алайда, «артынан шабуыл» мифінің салдарынан пацифистер де шабуылға ұшырап, Германияның соғыста жеңілуіне жауапты деп айыпталды. Осыған қарамастан, 1927 жылы мүшелердің саны шамамен 30 000-ға жетті. Мүшелердің көптігі қоғам ішіндегі және болашақ бағыттарындағы қақтығыстарға әкелді. Бұл, негізінен, дәстүрлі жоғарғы таптық пацифизмге (ол ішінара қорғаныс соғыстарын қолдайды) және төменгі таптың жұмысшылары мен мүшелері жүзеге асырған, жаңадан пайда болған радикалды пацифизмге қатысты. Ақырында, олар өздерінің радикалды идеяларын жүзеге асырып, он бір басқарма мүшесінің және жаңадан сайланған басшы Пауль фон Шёнайхтың кетіп қалуына себеп болды. 1933 жылы НСДАП билікті басып алғаннан кейін Германияның бейбітшілік қоғамы қысымға ұшырады. Көптеген жетекші мүшелері елден қашып кетті, түрмеге қамалды немесе өлтірілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германияның бейбітшілік қоғамы 1946 жылы қайта құрылды. 1948 жылға дейін ол 10 000-нан астам мүшесін қайта жинады. Суық соғыс кезеңінде қоғам бірнеше кері соққыларға ұшырады. Бұл мүшелердің көптеп жоғалуы, Германиядағы кеңестік оккупациялық аймақтағы тыйым салынған мәртебесі және коммунистердің қоғамға енгендігі туралы қауесеттерді қамтыды. Дегенмен, қоғам Германияның қайта қарулануы және неміс «Сәуірлік наразылықтары» сияқты мәселелерде маңызды рөл атқарды. 1950 жылдары Германияның бейбітшілік қоғамының негізгі тақырыптары бейбіт өмір сүру, Шығыс пен Батыстың қарусыздануы және соғысқа қарсылық білдірушілердің тәжірибесі болды, бұл 1972 жылы өткен үлкен науқанның бір бөлігі болды. 1968 жылы бұрынғы соғысқа қарсы тұрушылар интернационалымен (IdK; Internationale der Kriegsdienstgegner) DFG/Idk (Батыс Берлиннен басқа) және бес жылдан кейін Біріккен соғыс қарсыластары (VK; Verband der Kriegsdienstverweigerer) ұйымымен біріккеннен кейін, ұйым Deutsche Friedensgesellschaft Vereinigte KriegsdienstgegnerInnen (DFG VK; Германияның бейбітшілік қоғамы Біріккен соғыс қарсыластары) деген атаумен жұмыс істеді.
On 21 December 1892, the German Peace Society was founded, claiming to be the first organisation of pacifists that represents the whole German empire. Responsible for the procedure were Alfred Hermann Fried and Bertha von Suttner, one of the most known German women of that time. The German Peace Society was a key part of the German peace movement and played a prominent role since the mid 1890s. This was the result of growing international tensions and the rearmament of many nations that wanted to show their strength in the international race of imperialism. The German Peace Society protested against imperialism, militarism, the discrimination of minorities and the chauvinist upbringing of young people. In 1899, the German Peace Society moved their headquarters to Stuttgart. In the beginning of the 20th century, one of the most important members to this day was Ludwig Quidde, who was regularly leading the German delegation to the International Peace Congress and kept maintaining contact to other peace organisations worldwide. In 1902, the German Peace Society counted 6.000 members in 60 local groups. Until May 1914, the number of members grew to 10.000 in almost 100 local groups. Although many of the leading members were part of the upper class, the actual base of members was deriving from a lower middle class background like small business owners, intellectuals as well as doctors, lawyers and pharmacists. However, public servants, workers or farmers were almost non existent in the German Peace Society. In May 1914, the first women’s initiative inside the Society was established. After the beginning of the First World War, members started to go into exile or were hiding from publicity to avoid oppression of any kind due to a general disaffirmation towards a pacifist agitation. With the end of the First World War, the German Peace Society gained popularity amongst social democrats. However, due to the existing Stab in the back myth, pacifists were also under attack and made responsible for the German loss of the war. Despite this circumstance, the number of members rose to about 30.000 by 1927. The high number in members also caused conflicts within the Society and its future path. This concerns mainly the direction of a traditional upper class pacifism (which also partly supports defensive wars) and a newly rising, more radical pacifism carried out by works and members of the lower classes which in the end, enforced their radical ideas and ended with the withdrawal of eleven board members and the new elected head Paul von Schoenaich. In 1933, after the takeover by the NSDAP, the German Peace Society was cracked down. Leading members were either fleeing into exile, were imprisoned or killed. After the Second World War, the German Peace Society was re founded in 1946. Until 1948, it regained over 10.000 members. During the Cold War, the Society had several setbacks to suffer. This included the loss of many members, the still forbidden status in the Soviet occupied territory in Germany and the rumours of being infiltrated by communists. Still, the Society played an important role on topics like the rearmament of Germany and the German "Easter Protests”. In the 1950s, the main topics of the German Peace Society were peaceful co existence, the disarmament of East and West and the practice of war objectors which was also part of a big campaign in 1972. After the successful unification with the former International of War Resisters (IdK; Internationale der Kriegsdienstgegner) to form the DFG/Idk (West Berlin excluded) in 1968 and the fusion with the organisation United War Resisters (VK; Verband der Kriegsdienstverweigerer ) five years later, the organisation was now working under the name Deutsche Friedensgesellschaft Vereinigte KriegsdienstgegnerInnen (DFG VK; German Peace Society United War Resisters).
Үгіт-насихат
Неміс бейбітшілік қоғамы бірнеше халықаралық бастамалар мен одақтардың мүшесі, мысалы, Соғысқа қарсылық танытушылардың халықаралық ұйымы, Халықаралық бейбітшілік бюросы, Ар-ождан бойынша наразылық білдіру жөніндегі Еуропалық бюро және Ядролық қаруды жою жөніндегі халықаралық науқан. Міндетті әскери қызмет тоқтатылғаннан кейін, Қоғам әскери қызметке шақыру туралы жарнамаға қарсы наразылық көрсетуге баса назар аударды, әсіресе университеттердің, мектептердің, жұмыс орындарының алдында және жыл сайынғы Бундесвер күнінде (Tag der Bundeswehr). Қоғам әскери қызметті қайта жандандыруға және Бундесвер қатарына алынған жасөсперіндерді қорғауға қарсы тұрады. 2011 жылы Қоғам адам құқықтары мен халықаралық құқық стандарттарын сақтамайтын мемлекеттерге қару-жарақ жеткізуге қарсы науқан ұйымдастырды. Бұл науқанның негізгі өкілдерінің бірі – Германияның Бейбітшілік қоғамы басқармасының мүшесі Юрген Грасслин.
The German Peace Society is a member of several international initiatives and alliances such as War Resisters' International, International Peace Bureau, European Bureau for Conscientious Objection, and the International Campaign to Abolish Nuclear Weapons. After the end of compulsory military service, the Society focused on the protest against advertisement for military service, especially in front of universities, schools, job markets or their yearly upcoming Tag der Bundeswehr (day of Bundeswehr). The Society advocates against a reactivation of the military service and the protection of minors that are recruited by the Bundeswehr. In 2011, the Society founded a campaign against the delivery of weapons to states that fail to meet certain standards of human rights and international law. One of the main representatives of this campaign is Jürgen Grässlin who is also part of the board of the German Peace Society.
Берта-вон-Саттнер қоры
Неміс бейбітшілік қоғамының негізін қалаушысы Берта фон Саттнер атымен аталатын Берта фон Саттнер қоры халықаралық ынтымақтастық, байланыс және бейбітшілік идеясын қолдайтын ғылыми шаралар мен зерттеу бағдарламаларын, сондай-ақ ғылыми жарияланымдар мен бұқаралық ақпарат құралдарын қолдайды. Қордың төрағасы – Дэвид Шойинг, ол «Wissenschaft & Frieden» журналының редакциялық қызметкері де болып жұмыс істейді.
Named after the founder of the German Peace Society, the Bertha von Suttner Foundation supports scientific events and research programs as well as scientific publications and media that is supporting the idea of international cooperation, communication and peace. Head of the foundation is David Scheuing, who is also editorial journalist of the magazine Wissenschaft & Frieden.
Карл-фон-Оссиетцкий-фонды
Карл фон Оссиетцкий қоры – бейбітшілік пен соғысқа қарсы қызметтері барысында заңмен келіспеушілікке ұшыраған белсенділерді қолдау үшін құрылған қор. Ол сотталған жағдайда туындауы мүмкін шығындар мен оған байланысты төлемдерді жабуға көмектеседі. Қор, неміс бейбітшілік қоғамының бұрынғы хатшысы Карл фон Оссиетцкийдің құрметіне аталған.
The Carl von Ossietzky Fonds is a fund to support activists that came into conflict with the law through peace and anti war activities. It helps to cover possible costs of a conviction and corresponding fees. It is named after the former secretary of the German Peace Society Carl von Ossietzky.