Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жалпы антропософиялық қоғам – «рухани әлем туралы нағыз білім негізінде жеке адамның және адамзат қоғамының жан өмірін дамытуға ниеттенген адамдардың бірлестігі». Ұйым ретінде ол Рудольф Штайнер әзірлеген антропософия деп аталатын ішкі рухани жолға қызығушылық танытқандардың қауымдастығын қолдауға арналған. Антропософиялық қоғам 1912 жылдың 28 желтоқсанында Германияның Кёльн қаласында, шамамен 3000 мүшесімен құрылды. Рудольф Штайнер осы қоғамның негізін салушы болды және кеңесші, лекция оқып жүргізуші ретінде қатысты. Оның алғашқы басқару кеңесінің мүшелері – Мари фон Сиверс, Майкл Бауэр және Карл Унгер. Қоғам 1923/24 жылдары Швейцарияның Дорнах қаласында Жалпы антропософиялық қоғам ретінде қайта құрылды. Оның құрамында рухани ғылымның эзотерикалық мектебі бар. Қоғамның бас кеңсесі Швейцарияның Солотхурн кантонындағы Дорнах қаласында орналасқан Гётеанумда орналасқан. Қоғамның көптеген елдерде, соның ішінде барлық ағылшын тілді елдерде ұлттық қоғамдары бар. Оның негізгі қызметтеріне мүшелердің жиналыстарын және конференцияларын ұйымдастыру, зерттеулерді қолдау және түрлі мақсаттар үшін байланыс құралдарын ұсыну кіреді. Сондай-ақ, қоғам мүшелері белсенді қатысатын көптеген практикалық салалардағы тұрақты бастамаларды ынталандырады. 2013 жылғы мәліметтер бойынша, қоғамда шамамен 52 000 мүше бар. Қоғамның ресми бөлімшелері 50 елде құрылған, ал кішігірім топтар тағы 50 елде белсенді қызмет атқарады. Антропософия негізінде жұмыс істейтін шамамен 10 000 мекеме бар, олардың ішінде мектептер, шаруашылықтар, медициналық орталықтар және мүмкіндігі шектеулі адамдарға арналған қауымдастықтар бар.
The General Anthroposophical Society is an "association of people whose will it is to nurture the life of the soul, both in the individual and in human society, on the basis of a true knowledge of the spiritual world." As an organization, it is dedicated to supporting the community of those interested in the inner path of schooling known as anthroposophy, developed by Rudolf Steiner. The Anthroposophical Society was founded on December 28, 1912 in Cologne, Germany, with about 3000 members. Central to this founding was Rudolf Steiner, who acted as an advisor and lecturer. The members of its original Executive Council were Marie von Sivers, Michael Bauer, and Carl Unger. The Society was re founded as the General Anthroposophical Society in 1923/4 in Dornach, Switzerland. It includes an esoteric School of Spiritual Science. The Society's headquarters is at the Goetheanum, located in Dornach, Solothurn, Switzerland. The Society has national Societies in many countries, including every English speaking country. Its primary activities include organizing members' meetings and conferences, supporting research, and providing communication channels for a variety of purposes. The Society also encourages sustainable initiatives in the many practical fields in which its members are active. As of 2013, the Society has approximately 52,000 members. Formal branches of the Society have been established in 50 countries, and smaller groups are active in 50 further countries. About 10,000 institutions base their work on anthroposophy, including schools, farms, medical practices, and communities for the handicapped.
Шығу тегі
Антропософиялық қоғамның тарихы 1902 жылы Рудольф Штайнер Теософиялық қоғамның неміс бөлімшесінің Бас хатшысы болған кезде басталды. Осыған дейін теософия Германияда көп ілгерілемеген; Теософиялық қоғамның негізін қалаушы Хелена Блаватскаяның Германияға және оның көрнекті теософтарына бірнеше рет келгеніне қарамастан, 1891 жылы оның қайтысынан кейін ғана 1894 жылы Берлиндегі бір ғана ложа ресми түрде тіркелді. Оның номиналды басшылығын доктор Хьюбб Шлейден жүзеге асырды, бұл Брокдорф графы мен графинясының үздіксіз күш-жігерімен қолдау көрсетілді. Олардың қолдауымен Штайнер 1900 жылдың тамызында неміс теософтарын қоса алған тыңдаушылар алдында дәріс оқуға алғаш рет шақырылды. Оның рухани идеялары осында жауап тапты, себебі көптеген неміс теософтары теософияда өз нанымдарының толық емес көрінісін ғана тапқан. Штайнердің қызмет мерзімі бойында неміс бөлімшесі Теософиялық қоғамның қалған бөлігінен тәуелсіз жұмыс істеді; әсіресе, Штайнер еуропалық философия мен ғылымға және христиан эзотерикалық дәстүрлеріне байланыс жасауға тырысты, ал Теософиялық қоғам географиялық және рухани тұрғыдан Үндістанның Адьяр қаласында орналасқан. Бесанттың олардың көзқарастарының айырмашылықтарына төзімділігі жылдар өте келе нашарлады. 1907 жылы Штайнер теософиялық терминологиядан өз сөздігіне көшті және оның тәсілінің ерекшелігі көріне бастады, мысалы, 1907 жылдың мамырында Мюнхенде өткен Халықаралық конгресте. Сол жылы "өзара келісім бойынша" Штайнер Теософиялық қоғамның Эзотерикалық бөлімінің (Э.С.) тармағы ретінде құрған эзотерикалық үйір толығымен тәуелсіз мекемеге айналды. Ағылшын антропософиясы Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін шағын, анонимді клубпен шектелді. Жастар арасында жарылыс болғаннан кейін, олардың көпшілігі мектеп, мүгедектерге арналған емдеу орталығы, медициналық клиника және шаруашылық сияқты жаңа бастамаларды құрып немесе оларға белсенді қатысты, сондай-ақ өздерінің "Еркін антропософиялық қоғамын" құрды, ал ескі мүшелер 1923 жылдың желтоқсанында жаңа басшылықпен антропософиялық қоғамды ресми түрде қайта құрды. Екі топ та қоғамның жаңа нұсқасында бірікті. Қоғамды қайта құру үшін алдымен конференция шақырылды. Рождестволық конференция деп аталған бұл конференцияда Штайнер осы оқиғаға арнап жазған медитативтік өлеңін, "Негізгі тастың медитациясын" жаңа антропософиялық қозғалыстың рухани тірегі болуы керек деп ұсынды. Бұл қозғалыс алғаш рет оны дамытқан қоғаммен бірігуі керек еді. Сондықтан Вальдорф мектептеріндегі еврей мұғалімдері жұмыстан босатылды. 1930 жылдардан 1960 жылдарға дейін Штайнердің кітаптарына жариялау құқықтары және қоғамның рухани бағыты сияқты екі бөлек мәселе бойынша даулар Антропософиялық қоғамның аз байланысы бар бірнеше топқа бөлінуіне әкелді. Барлық тараптардың күш-жігерінің нәтижесінде 1960 жылдардың басында оқшауланған топтар қазіргі қоғамға қайта бірікті.
The Anthroposophical Society traces its history back to 1902, when Rudolf Steiner became General Secretary of the German branch of the Theosophical Society. Prior to this time, Theosophy had made little headway in Germany; despite some visits by Helena Blavatsky, a founder of the Theosophical Society, to Germany and its prominent Theosophists, it was not until after her death in 1891 that a single Berlin Lodge was officially chartered in 1894. Its nominal leadership by Dr Huebbe Schleiden was supported by the ongoing efforts of Count and Countess Brockdorff, under whose auspices Steiner was first asked to lecture to an audience including German Theosophists in August 1900. His spiritual ideas found a responsive audience here, as many German Theosophists had found in Theosophy only an imperfect reflection of their own beliefs. Throughout Steiner's term in office, the German branch worked quite independently of the rest of the Theosophical Society; in particular, Steiner sought to link to European philosophy and science and to Christian esoteric traditions, while the Theosophical Society was both geographically and spiritually based in Adyar, India. Besant's tolerance for the differences in their approaches grew strained over the years. By 1907, Steiner had shifted from Theosophical terminology to his own vocabulary and the uniqueness of his approach was becoming increasingly apparent, for example at the International Congress at Munich in May 1907. Later that year, "by mutual consent", the esoteric circle Steiner had founded as an offshoot of the Theosophical Society's Esoteric Section (E. S.) became a wholly independent institution. English anthroposophy was limited to a small anonymous club until after World War I. After a split occurred between younger members, many of whom were founding or active in new initiatives such as a school, a curative home for the handicapped, a medical clinic, and a farm, and who had formed their own "Free Anthroposophical Society," and the older members, the anthroposophical society was formally refounded, with new leadership, in December 1923. Both groups came together in the new version of the society. A conference was first called to refound the society. At this conference, which became known as the Christmas Conference, Steiner suggested that a meditative verse he had created for the occasion, the Foundation Stone Meditation, should become the spiritual cornerstone of a renewed anthroposophical movement. This movement should for the first time become unified with the Society that nurtured it. Jewish teachers at the Waldorf schools were consequently dismissed. From the 1930s until the 1960s, disputes over two separate issues, publishing rights for Steiner's books and the spiritual direction of the society, led to the Anthroposophical Society being effectively divided into several groups with little connection. Through efforts on all sides, the splinter groups merged again into the present Society in the early 1960s.