Олдсмобил: Американ автомобиль тарихындағы белгілі бір кезең

Кіріспе

General Motors компаниясының бұрынғы деңгейдегі сәнді бөлімшесі

Oldsmobile (ресми түрде General Motors компаниясының Oldsmobile бөлімшесі) – өзінің көп бөлігінде General Motors компаниясы өндірген американдық автомобильдердің танымал бренді. 1897 жылы Рэнсом Э. Олдс құрған «Олдс моторлы көлік компаниясы» 35 миллионнан астам көлік құралын, оның ішінде кем дегенде 14 миллион данасын Мичиган штатының Лансинг қаласындағы зауытында шығарды. General Motors компаниясының бөлімшесі ретінде Oldsmobile GM-нің бес жолаушы автомобиль бөлімшесінің арасындағы ортаңғы сатыда орналасты (Chevrolet пен Pontiac-тан жоғары, бірақ Buick пен Cadillac-тан төмен). Бұл бренд сонымен қатар бірнеше маңызды технологиялар мен дизайндық жаңалықтармен танымал болды. Oldsmobile-дің сатылымы 1983 жылдан 1986 жылға дейін жылына бір миллионнан асып түсті, бірақ 1990 жылдары бөлімше премиум-классқа жататын импорттық брендтердің күшейген бәсекелестігіне тап болды, нәтижесінде сату көлемі төмендеді. 2004 жылы жабылған кезде Oldsmobile – Peugeot, Renault, Fiat және Opel брендтерінен кейін әлемдегі ең көне американдық автомобиль бренді саналды.

Ерте тарих

Оллдсмобильдерді алғаш рет 1897 жылы Рэнсом Э. Олдс құрған Мичиган штатының Лансинг қаласындағы Олдс моторлы көлік компаниясы өндірді. 1901 жылы (сол жылы Хорас пен Джон Додж Оллдзмобиль компаниясы үшін берілістерді өндіруге келісімшарт алған), компания 635 автомобиль өндірді, бұл оны бензинмен жұмыс істейтін алғашқы жаппай өндірілген автомобиль өндірушісі етті (электр машиналарын өндірушілер, мысалы, Columbia Electric және бумен жұмыс істейтін автомобиль өндірушілер, мысалы, Locomobile бірнеше жыл бұрын жоғары көлемге ие болды). Оллдзмобиль 1903–1904 жылдары бірнеше жыл бойы АҚШ-та ең көп сатылатын автомобиль компаниясы болды. 1904 жылы Рэнсом Олдс компаниядан кетіп қалды, себебі ол сату менеджері Фредерик Л. Смитпен келіспеушілікке ұшырады, ол өндіріс техникасына күмән келтіріп, Олдс мырзадан зауыттан шыққан әрбір машинаның ақаусыз екенін растауын талап етті. Смит мырза содан кейін Олдс мырзаның білімі мен келісімінсіз тәжірибелік инженерлік шех құрды, бұл 1904 жылы Олдс мырзаны кетіп қалуға мәжбүр етті және REO Motor Car Company компаниясын құрды. Бұл Генри Фордтың өзі құрған компаниясынан (Henry Ford Company) шығарылып, 1903 жылы Ford Motor Company-ны бастаған кезде кездескен жағдайға ұқсас болды. 1902–1907 жылдардағы Oldsmobile Model R "Curved Dash" алғашқы жаппай өндірілген автомобиль болды, ол алғашқы автомобиль құрастыру желісінен жасалған, бұл өнертабыс көбінесе Генри Форд пен Ford Motor Company-ға дұрыс емес жатқызылады. Форд алғашқы болып жылжымалы құрастыру желісінде автомобильдер өндірді, ал Олдс стационарлық құрастыру желісін қолданды, яғни құрастырылып жатқан көлік бір жерде қалды және жұмысшылар бір машинадан екіншісіне ауысып, бір белгілі тапсырманы орындады. Бұл бұрынғы қолмен жасалған көліктерден ерекшеленді, онда әртүрлі жұмысшылар бір машинада жұмыс істейтін, оны аяқтағанша, бұл еңбек пен уақытты көп қажет етті. 1899 жылы Рэнсом Олдс Olds Motor Vehicle Co. компаниясын Olds Gas Engine Works компаниясымен біріктіргеннен кейін, жаңа құрылған ұйым Olds Motor Works деп аталды. Компания Шығыс Джефферсон даңғылы мен МакАртур көпірінің бұрышында орналасқан Детройттегі жаңа зауытқа көшірілді. 1901 жылдың наурызына қарай Olds Motor Works зауытында жаппай өндіріске дайын модельдер желісі пайда болды. Алайда сол айда зауыт өртеніп, ішіндегі барлық прототиптер жойылды. Өрттен аман қалған жалғыз көлік Curved Dash прототипі болды, оны екі жұмысшы өртеніп жатқан ғимараттан құтылу үшін зауыттан шығарып салды. Зауыт сақтандыру ақшасына қайта құрылған кезде, өндірісті жалғастыру үшін көптеген қосалқы мердігерлер пайдаланылды, соның ішінде Генри М. Лиланд қозғалтқыш өндірісі және Dodge бауырлары. Оллдс 1908 және 1909 жылдар аралығында General Motors бөлімдеріне айналғанға дейін басқа тәуелсіз компаниялар Buick және Cadillac-қа күшті бәсекелес болды. Кейін Олдс мырза компаниядан кеткеннен кейін, Oldsmobile өндірісі Лансингке көшірілді. Ресми түрде, машиналар "Olds automobiles" деп аталды, бірақ олар "Oldsmobiles" деп аталатын. Осы есім, әсіресе Curved Dash Olds-қа қолданылған, 1905 жылы "In My Merry Oldsmobile" әнінің сөздері мен атауында танымал болды. Соңғы Oldsmobile Curved Dash 1907 жылы шығарылды. General Motors компанияны 1908 жылдың 12 қарашасында сатып алды. GM операцияларды басталған кезде платформаны ортақтастыру Buick өнімдерімен басталды және Oldsmobile ортақ платформалары "Series" префиксімен, содан кейін санмен, ал GM инженерлері әзірлеген модельдер "Model" префиксімен, содан кейін әріппен анықталды. Алғашқы кездері Oldsmobile Hudson компаниясына бәсекелес болды, өйткені Oldsmobile-дің кейбір бұрынғы инженерлері Hudson компаниясында жұмыс істеді.

Oldsmobiles were first manufactured by the Olds Motor Vehicle Company in Lansing, Michigan, a company founded by Ransom E. Olds in 1897. In 1901 (the same year that Horace and John Dodge won a contract to produce transmissions for the Oldsmobile company), the company produced 635 cars, making it the first high volume gasoline powered automobile manufacturer (electric car manufacturers such as Columbia Electric and steam powered car manufacturers such as Locomobile had higher volumes a few years earlier). Oldsmobile became the top selling car company in the United States for a few years around 1903–1904. Ransom Olds left the company in 1904 because of a dispute with sales manager Frederic L. Smith, who was questioning production techniques and wanted Mr. Olds to certify that each car that left the plant was free from defects. Mr. Smith then set up an experimental engineering shop without Mr. Olds' knowledge or consent, causing Mr. Olds to leave in 1904 and formed the REO Motor Car Company. This was a similar situation Henry Ford encountered when he was forced out of the company he founded (the Henry Ford Company) and started the Ford Motor Company in 1903. The 1902 to 1907 Oldsmobile Model R "Curved Dash" was the first mass produced car, made from the first automotive assembly line, an invention which is often incorrectly credited to Henry Ford and the Ford Motor Company. Ford was the first to manufacture cars on a moving assembly line, while Olds used a stationary assembly line, meaning that the vehicle being assembled remained in one place and workers would move from one car to the next and perform one assigned task. This differed from hand made vehicles in the past where various workers would work on one car until it was completed and was labor and time intensive. After Ransom Olds merged Olds Motor Vehicle Co. with the Olds Gas Engine Works in 1899, the newly formed entity was known as Olds Motor Works." The company moved to a new plant in Detroit, located at the corner of East Jefferson Avenue and MacArthur Bridge. By March 1901, Olds Motor Works had a whole line of models ready for mass production. However, that month the factory caught fire and burned to the ground, destroying nearly all of the prototypes that were inside. The only car that survived the fire was a Curved Dash prototype, which was wheeled out of the factory by two workers while escaping the burning building. While the factory was being rebuilt from insurance, many subcontractors were used to keep production going, including Henry M. Leland for engine production and the Dodge Brothers. Olds was a strong competitor to other independent companies Buick and Cadillac before they became divisions of General Motors between 1908 and 1909. Later after Mr. Olds left the company, Oldsmobile production was moved to Lansing. Officially, the cars were called "Olds automobiles," but were colloquially referred to as "Oldsmobiles." It was this moniker, as applied especially to the Curved Dash Olds, that was popularized in the lyrics and title of the 1905 hit song "In My Merry Oldsmobile". The last Oldsmobile Curved Dash was made in 1907. General Motors purchased the company on November 12, 1908. When GM assumed operations, platform sharing began with Buick products and Oldsmobile shared platforms were identified with the prefix "Series" followed by a number, while models developed by pre GM engineers were identified with the prefix "Model" followed by a letter. Early on, Oldsmobile was a competitor to Hudson as some former engineers of Oldsmobile took positions with Hudson.

1910-шы жылдар

1910 жылғы Limited Touring Series 23 компания үшін ертедегі, амбициялық және маңызды жетістік болды. 42 дюймдік (1067 мм) дөңгелектермен және зауыттық "ақ" шиналармен жабдықталған Limited, Oldsmobile-дің екі модельдік қатарындағы престижді модель болды, ал кіші Oldsmobile Autocrat Series 32 36 дюймдік дөңгелектерге ие болды. Limited 4600 АҚШ долларына (доллармен) сатылды, бұл үш бөлмелі үйдің жаңасының бағасынан асып түседі. Алған сатып алушылар ешкі терісінен жасалған обивканы, 60 а.к. (45 кВт) 707 CID (11,6 л) Т тәрізді тік алты цилиндрлі қозғалтқышты, Bosch Magneto стартерін, қадамдарды және бес адамға арналған орынды алды. Көрсеткіш приборы, сағат және толық шыныдан жасалған алдыңғы әйнек қосымша опциялар тізіміне кірді. Лимузин нұсқасының бағасы 5800 долларды құрады (доллармен). Oldsmobile өндірістің үш жылы ішінде 725 Limited сатты, бірақ бұл автомобиль атақты 20th Century Limited пойзына қарсы өткен жарысты жеңіп алғаны үшін танымал, бұл оқиға Уильям Харднер Фостердің "Темпті белгілеу" картинасында бейнеленген. Limited сол кезде технологиялық тұрғыдан жетілген және инновациялық деп есептелді, бірақ қымбатқа түсетін, алайда ол бөлімнің жаңалықтарға ұмтылыс репутациясын қалыптастырды. 1912 жылы Oldsmobile Series 40 ұсынылды, ол әлдеқайда қолжетімді және кішкентай болды, ал кейін 1916 жылы Oldsmobile Light Eight ұсынылды. Oldsmobile 1923 жылға дейін Cadillac-тен алынған flathead V8 қозғалтқышын ұсынды, ал Buick 1930 жылға дейін өз бөлімшесіне тән үстіңгі клапанды тік алты цилиндрлі қозғалтқышымен қалды. 1910 жылдан бастап, кузовтарды Fisher Body жеткізіп келді, бұл ұзақ жылдарға созылған дәстүр, нәтижесінде компания кейінірек GM құрамына енді.

1920-шы жылдар

1926 жылы Oldsmobile Six бес корпус нұсқасында шықты және Buick өнімдерімен ортақ болатын "GM B платформасы" деп аталатын жаңа GM корпус платформасын енгізді. 1929 жылы General Motors компаниясының серіктес маркалар бағдарламасының аясында Oldsmobile компаниясы Oldsmobile дилерлік желісі арқылы сатылатын жоғары деңгейлі Viking маркасын таныстырды. Viking 1930 жылғы модель жылының соңында тоқтатылды, бірақ қосымша 353 автомобиль 1931 жылғы модельдер ретінде сатылды.

1930 жылдар

1930 жылдары Oldsmobile екі типті автомобиль кузовын шығарды: F сериясы (тікелей 6 цилиндрлі) және ұзын L сериясы (тікелей 8 цилиндрлі). 1933 жылы CBS радиосында "Oldsmobile" бағдарламасы екі жыл бойы эфирге шықты, бұл өнімдер мен қызметтерді сатудың жаңа жарнамалық тәсілі болды. 1937 жылы Oldsmobile "Автоматты қауіпсіздік трансмиссиясы" деп аталған төрт жылдамдықты жартылай автоматты трансмиссияны енгізуде алғашқылардың бірі болды, бірақ бұл аксессуарды Buick жасады, ол 1938 жылы өз машиналарын да осымен жабдықтады. Бұл трансмиссияда әдеттегі аяқ педалі бар, жүргізуші "төмен" немесе "жоғары" диапазонды таңдау алдында оны басу керек. "Төмен" диапазонда автомобиль бірінші және екінші берілістер арасында ауысады. "Жоғары" диапазонда автомобиль бірінші, үшінші және төртінші берілістер арасында ауысады.

1940 жылдар

1940 жылғы модель үшін Oldsmobile төрт жылдамдықпен алға жылға берілетін, «Гидраматик» деп аталған толық автоматты берілісті ұсынған алғашқы автокөлік өндіруші болды. Онда газ және тежегіш педальдары бар, бірақ әдеттегі аяқпен басқарылатын қосқыш педалі жоқ. Беріліс селекторы руль бағанасында орналасқан. 1941 жылдан бастап 1999 жылға дейін Oldsmobile екі таңбалы модельдік белгілеуді пайдаланды. Алғашқы жүзеге асырылғанда, бірінші таңба кузов өлшемін, ал екіншісі – цилиндрлер санын білдірді. Кузов өлшемдері 6, 7, 8 және 9 болды, ал тік 6 және тік 8 цилиндрлі қозғалтқыштар ұсынылды. Осылайша, Oldsmobile «66»-дан «98»-ге дейін аталды. 1942 жылдың 1 қаңтарына дейін бөлім әлі де ресми атауымен, «Олдс Мотор Уоркс» деп танылды, содан кейін ол автомобильдерге таныс болған жалпы атауға, «Олдсмобиль» деп өзгертілді. Осылайша, бөлім ресми түрде General Motors компаниясының Oldsmobile бөлімшесі болып жарияланды. Соғысқа дейінгі соңғы Oldsmobile 1942 жылдың 5 ақпанында конвейерден түсті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Oldsmobile соғысқа қажетті көптеген материалдарды, соның ішінде ірі калибрлі қарулар мен оқ-дәрілерді өндірді. Өндіріс 1945 жылдың 15 қазанында жаңадан жаңартылған 1942 жылғы модель 1946 жылға ұсыныс ретінде тағайындалды. Oldsmobile 1949 жылғы модельде «Rocket» қозғалтқышын енгізгенде тағы да алғашқылардың бірі болды, ол сол кезде басым болған «жазық басты» сегіз цилиндрлі қозғалтқыштан гөрі жоғары орналасқан клапанды V8 дизайнын пайдаланды. Жоғары орналасқан клапан технологиясын алғаш рет Buick ойлап тапқан және оны өнімдерінің барлығында ұсынғандықтан, бастапқыда ол Buick компаниясына ғана тән болды. Бұл қозғалтқыш сол дәуірде танымал болған басқа қозғалтқыштарға қарағанда әлдеқайда қуатты болды және «hot rodder»лер мен жарыс машиналарын жүргізушілердің ықыласына ие болды. Негізгі конструкция, бірнеше ұсақ өзгерістермен, 1960 жылдардың ортасында Oldsmobile V8 қозғалтқыштарын қайта жасағанға дейін сақталды.

1950 жылдар

1950 жылдары «Олдсмобиль» өзінің «Ракета» қозғалтқыштары мен ғарыш жарысына бағытталған имидждік кампаниясын бастады, ал оның машиналарының сыртқы түрі соған сәйкес келді. «Олдсмобильдің» Rocket V8 қозғалтқышы өнімділік бойынша көшбасшы болды; оның машиналары нарықтағы ең жылдам деп саналды; және 1950 жылдардың ортасына қарай олардың стилінде алғашқылардың бірі ретінде кең, «ашық ауыз» тор пайда болды, ол реактивті ұшақтың қозғалтқышын еске салады. 1948 жылдан 1957 жылға дейін «Олдсмобиль» Солтүстік Американы бейнелейтін дөңгелек шар нышанын қабылдады, маркетингшілердің пікірінше, бұл оның жалпыға ортақ тартымдылығын көрсетеді. 1958 жылдан бастап, тор логотипі қайта өзгерді, ол 1950 жылдардың соңында қолданылған зымыран бейнесін көрсетеді, ал бренд өзінің «Rocket» тақырыбына сілтеме ретінде екі реактивті қозғалтқыш стиліндегі артқы шамдарды қолданды. 1950 жылы «Олдсмобиль» «Holiday coupe» деп аталатын нағыз қатты шатырлы модельді шығарды (Buick нұсқасы «Riviera» деп аталды, ал Cadillac «Coupe De Ville» деп аталды), сонымен қатар ол алғашқы бөлімдердің бірі болды (Buick және Cadillac-пен бірге) айналып тұрған жел әйнегін пайдаланды, бұл үрдіс ақырында барлық американдық маркалар 1953 және 1964 жылдар аралығында бөліседі. 1954 жылы 98 купе және кабриолеттерде (Starfire) алдыңғы және артқы «sweep cut» қанаттары болды, бұл Chevrolet-те 1956 жылға дейін, ал Pontiac-та 1957 жылға дейін пайда болмады. 1953 жылғы модельдер 12 вольт электр жүйесіне ауысты, бұл іске қосуды жеңілдетті. 1950 жылдары номенклатура қайта өзгерді, ал сапа деңгейлері де модель нөмірлерімен үйлесімді атауларды алды. Бұл «Олдсмобиль» 88 базалық Dynamic 88 және жоғары сапалы Super 88 ретінде пайда болды. Басқа толық өлшемді модельдердің атауларына қатты шатырлы модельдерде қолданылатын «Holiday» және оның универсалдарында қолданылатын «Fiesta» кірді. 88 1999 жылы зейнеткерлікке шыққанда (50 жылдық мерейтойлық басылыммен), оның қызмет ету ұзақтығы Chrysler New Yorker-ден кейін американдық автомобильдерде қолданылатын ең ұзақ модель атауы болды. 1955 жылдың ортасында төрт есікті Holiday тірегі жоқ қатты шатыры, индустриядағы алғашқысы (Buick-пен бірге) таныстырылды. General Motors стилі 1957 жылы Chrysler Virgil Exner-дің «алға қарай бағытталған» дизайнын енгізген кезде өзінің көшбасшылығын жоғалтты. Бір-бірімен салыстырғанда, «Олдсмобиль» бағалық санатындағы бәсекелестері DeSoto және Mercury-ге қарағанда көне көрінді. «Олдсмобиль» және «Буик» үшін мәселені күрделілендіргені – GM «StratoRoof» деп атаған стильдік қателік, ол Convair B 36 Peacemaker биіктіктегі бомбалаушысында қолданылатын «жылыжай» шатырын еске салады. Екі маркада да артқы терезесінде үлкен рамкасы бар модельдер болды, бірақ Детройт шамамен он жыл бойы үлкен иілген артқы жарықтармен жұмыс істеді. Тұтынушылар шатырды және оның соқыр нүктелерін ұнатпады, бұл GM-ді кейбір модельдерінде қайта жобалауды өндіріске енгізуге мәжбүр етті. 1950 жылдары «Олдсмобильдің» ең жаман жылы 1958 жыл болды. Ел соғыстан кейінгі алғашқы маңызды рецессияның нәтижелерін сезіне бастады, ал АҚШ автомобильдерінің сатылымы модельдік жыл үшін төмендеді. «Олдсмобиль», «Буик» және «Кадиллак» 1957 жылғы GM дизайнының күшті өзгерісін қабылдады. 1958 жылы шыққан «Олдсмобиль» өзінің алдыңғыларының дизайнына көп ұқсамайды; оның орнына автомобиль үлкен, тым безендірілген «хромомобиль» ретінде пайда болды, ол көпшілікке тым көрнекті стильге ие болды. Алдыңғы жағында 1958 жылғы барлық «Олдсмобильдерге» General Motors-тың қатты стильді алдыңғы фациясы және төрт фарасы берілген. Фаралардың шетінен қашықтықта қарапайым 88-де екі жолақты хромнан, Super 88-де үш жолақтан және 98-де үш жолақтан (жоғары және төменгі жұқа, ішкі қалың) құралған кең белдік болды, ол автомобильдің ортасында нүктемен аяқталды. Артқы қанаттың төменгі жағында алға қарай бағытталған жартылай түтікшенің қалың штампы орнатылған, оның үстінде төрт көлденең хромды жылдамдық сызықтары бар хромды құралым бар, олар тік штангаға аяқталады. Көліктің құйрығында үлкен тік хромды артқы жарық корпустары бар. Екі хромды жұлдыз багаж қақпағына орнатылған. Фордтың стильдік кеңесшісі Алекс Тремулис (1948 жылғы Такер седанының дизайнері) 1958 жылғы «Олдсмобильді» көліктің карикатураларын салып, артқы жиһаз құрамына музыкалық ноталар қойып мазақ етті. Фордтың басқа бір Детройт стилисті 1960 жылдардың басында 1958 жылғы пайдаланылған «Олдсмобильді» сатып алып, оны күнделікті жұмысқа алып барады. Ол өзінен және әріптестерінен «жаман» автокөлік дизайнының өз бизнесі үшін қандай екенін еске түсіру үшін «Oldsmobile» жазуын бөліп, оны решеттің үстінде «slobmodel» деп жазу үшін қайта ұйымдастырды. 1959 жылы «Олдсмобиль» модельдері алдынан артқы жағына қарай зымыран мотивімен толыққантай қайта жобаланды, алдыңғы қанаттардың жоғарғы жағында хромды зымыран болды, ал корпус ұзындығындағы қанаттар зымыран шығару құбырларының пішінінде жасалған, олар 98 модельдерінде дөңес, ал 88 модельдерінде ойыс артқы шамдармен аяқталды. 1959 жылғы модельдерде де төрт есікті седан сияқты жылдам артқы терезесі бар және «Holiday SportSedan» сияқты жазық шатырлы тірегі жоқ қатты шатыр, алдыңғы және артқы әйнегі айналып тұрған модельдер сияқты бірнеше шатырлар ұсынылды. 1959 жылғы модельдер «сызықты көрініс» деп сатылды, сонымен қатар жасыл индикаторды көрсеткен, содан кейін қызғылт сарыға, содан кейін ең жоғары жылдамдыққа дейін қызылға ауысқан бағандық спидометр де болды. 98 модельдерінде электр терезелері, сондай-ақ электр қуатымен жұмыс істейтін жел әйнегі жуғыштары бар екі жылдамдықты электр жел әйнегі сүрткіштері қол жетімді болды. 88 модельдері әлі де жуғышсыз вакуумдық жел әйнегі сүрткіштеріне сенді. 1959 жылғы «Олдсмобильдер» «Autronic Eye» (таблода орнатылған автоматтік фараны азайту құрылымы), сондай-ақ зауытта орнатылған кондиционер және опция ретінде электр қуатымен жұмыс істейтін алдыңғы орындық ұсынылды. 1959 жылғы стиль 1960 модельдік жылына дейін жалғасты, бірақ 1960 жылға қарай қанаттар азайтылды және артқы шамдар қанаттардың төменгі жағына көшірілді.

Oldsmobile entered the 1950s following a divisional image campaign centered on its 'Rocket' engines and the Space Race, and its cars' appearance followed suit. Oldsmobile's Rocket V8 engine was the leader in performance; its cars were generally considered the fastest on the market; and by the mid 1950s their styling was among the first to offer a wide, "open maw" grille, suggestive of fighter jet propulsion. From 1948 to 1957, Oldsmobile adopted a ringed globe emblem depicting North America to stress what marketers felt was its universal appeal. Starting in 1958, the grille logo changed again to reflect the rocket image, that was used throughout the late 1950s, the make used twin jet pod styled taillights as a nod to its "Rocket" theme. Oldsmobile was among the first of General Motors' divisions to receive a true hardtop in 1950 called the "Holiday coupe" (Buick's version was called the "Riviera", and Cadillac's was called the "Coupe De Ville"), and it was also among the first divisions (along with Buick and Cadillac) to receive a wraparound windshield, a trend that eventually all American makes would share at sometime between 1953 and 1964. New for 1954 on 98 coupes and convertibles (Starfire) would be front and rear "sweep cut" fender styling, which would not show up on a Chevrolet until 1956 and not until 1957 on a Pontiac. 1953 models changed to a 12 volt electrical system that made starting easier. In the 1950s the nomenclature changed again, and trim levels also received names that were then mated with the model numbers. This resulted in the Oldsmobile 88 emerging as base Dynamic 88 and the highline Super 88. Other full size model names included the "Holiday" used on hardtops, and "Fiesta" used on its station wagons. When the 88 was retired in 1999 (with a Fiftieth Anniversary Edition), its length of service was the longest model name used on American cars after the Chrysler New Yorker. Mid 1955 also saw the introduction of the four door Holiday pillarless hardtop, the industry's first (along with Buick). General Motors' styling as a whole lost its frontrunner status in 1957 when Chrysler introduced Virgil Exner's "forward look" designs. When compared side to side, Oldsmobile looked dated next to its price point competitors DeSoto and Mercury. Compounding the problem for Oldsmobile and Buick was a styling mistake which GM called the "StratoRoof", which was reminiscent of the "greenhouse" canopy used on the Convair B 36 Peacemaker high altitude bomber. Both makes had models which contained the heavily framed rear window, but Detroit had been working with large curved backlights for almost a decade. Consumers disliked the roof and its blind spots, forcing GM to rush a redesign into production on some of its models. Oldsmobile's only off year in the 1950s was 1958. The nation was beginning to feel the results of its first significant post war recession, and US automobile sales were down for the model year. Oldsmobile, Buick and Cadillac received a heavy handed makeover of the 1957 GM designs. The Oldsmobile that emerged in 1958 bore little resemblance to the design of its forerunners; instead the car emerged as a large, over decorated "chromemobile" which many felt had overly ostentatious styling. Up front, all 1958 Oldsmobile's received one of General Motors' heavily styled front facias and quad headlights. Streaking back from the edge of the headlights was a broad belt consisting of two strips of chrome on regular 88s, three strips on Super 88s, and three strips (top and bottom thin, inside thick) on 98s that ended in a point at mid body. The bottom of the rear fender featured a thick stamping of a half tube that pointed forward, atop which was a chrome assembly of four horizontal chrome speed lines that terminated into a vertical bar. The tail of the car featured massive vertical chrome taillight housings. Two chrome stars were fitted to the trunklid. Ford styling consultant Alex Tremulis (designer of the 1948 Tucker sedan) mocked the 1958 Oldsmobile by drawing cartoons of the car, and placing musical notes in the rear trim assembly. Another Detroit stylist employed by Ford bought a used 1958 Oldsmobile in the early 1960s, driving it daily to work. He detached and rearranged the Oldsmobile lettering above the grille to spell out slobmodel as a reminder to himself and co workers of what "bad" auto design meant to their business. In 1959, Oldsmobile models were completely redesigned with a rocket motif from front to rear, as the top of the front fenders had a chrome rocket, while the body length fins were shaped as rocket exhausts which culminated in a fin top taillight (concave on the 98 models while convex on the 88 models). The 1959 models also offered several roof treatments, such as the pillared sedan with a fastback rear window and the Holiday SportSedan, which was a flat roofed pillarless hardtop with wraparound front and rear glass. The 1959 models were marketed as "the linear look", and also featured a bar graph speedometer which showed a green indicator through , then changed to orange until , then was red above that until the highest speed read by the speedometer, Power windows were available on the 98 models, as were two speed electric windshield wipers with electrically powered windshield washers. The 88 still relied on vacuum operated windshield wipers without a washer feature. 1959 Oldsmobiles were offered with "Autronic Eye" (a dashboard mounted automatic headlight dimmer) as well as factory installed air conditioning and power operated front bench seat as available options. The 1959 body style was continued through the 1960 model year, but the fins were toned down for 1960 and the taillights were moved to the bottom of the fenders.

Oldsmobile әкімшілік ғимараты

Оллдсмобиль әкімшілік ғимараты, сонымен қатар 70-ғимарат деп те аталады, 1966 жылы компанияның басты әкімшілік бөлімдерін орналастыру үшін салынған. Қазіргі GM Лансинг Гранд Ривер құрастыру зауытында орналасқан, 920 Таунсенд даңғылындағы бұл ғимаратқа Oldsmobile компаниясы бұрын General Motors стилі бөлімінде қызмет еткен танымал мүсінші Сэмюэл Кэшванның екі көрнекті мүсінін тапсырды. Сыртқы Кашван мүсіні, «Ашық қоршау» деп аталып, бұрын Әкімшілік ғимаратының басты кіреберісінің алдында тұрған, 2006 жылы Р.Е. Олдс көлік мұражайының кіреберісіне қойылды, содан кейін Лансинг Р.Е. Олдс көлік мұражайына да сыйға берілді. 1996 жылға қарай компанияның қалған қызметкерлері Детройт қаласындағы Ренессанс орталығына көшірілді.

Еуропа

Еуропа нарығында 1994 және 1997 жылдар аралығында Oldsmobile Silhouette, Oldsmobile логотипін Pontiac логотипімен және Pontiac доңғалақтарымен алмастыру арқылы Pontiac Trans Sport ретінде сатылды. Еуропадағы сату американдық импорт үшін жақсы деңгейде болды, бірақ еуропалық нарық үшін жеке модель жасау экономикалық тұрғыдан тиімді көлемге жетпеді. Оның ізбасарлары Chevrolet Trans Sport (екінші буын Pontiac Trans Sport, Chevrolet ретінде қайта белгіленген) (ұзын базалық модель) және Opel/Vauxhall Sintra (қысқа базалық модель) болды. Oldsmobile Alero 1999 және 2001 жылдар аралығында Еуропаның таңдалған елдерінде (және Израильде) Chevrolet Alero ретінде сатылды және тек 4 есікті седан түрінде қол жетімді болды. Автомобиль Chevrolet брендімен сатылса да, Oldsmobile логотиптері сақталды, бірақ еуропалық тұтынушылардың көпшілігі оларды танымайтындықтан, 2000 модельдік жылына радиатор торына және артқы бөлігіне Chevrolet логотиптері қосылды. Alero Израильде өндіріс кезеңінің барлық уақытында Chevrolet эмблемаларын таңды. Alero Еуропа мен Израильде GM Daewoo өндірісіндегі Chevrolet Evanda/Epicaмен алмастырылды.

NASCAR

Оллдсмобиль NASCAR жарыстарындағы өнер көрсетуімен ерекше танымал. Rocket 88 үлгісінен бастап, Oldsmobile автокөлік жарыстарында өте бәсекеге қабілетті екенін көрсетті. 1960-шы жылдары Rocket 88 үлгісі 442 үлгісімен алмастырылды. Соңында, Cutlass үлгісі GM компаниясы Chevrolet және Pontiac үлгілерімен қатысуын 1990-шы жылдары азайтуға дейін Oldsmobile-ды 1980-шы жылдарға жеткізді. Cutlass Supreme үлгісінің жаңа дизайны (Chevrolet Monte Carlo, Buick Regal және Pontiac Grand Prix үлгілерімен бірге) NASCAR кубогы жарысына кіретін үлкен емес машиналарды енгізді. Cutlass, Buick Regal үлгісімен шамалы ғана ерекшеленгенмен (1981-1985 жылдар аралығында 35-тен астам жеңіс одісқан), Cutlass (Dodge Mirada сияқты) бір де бір жеңіске ие болмады, көптеген командалар 1983 жылы Regal, Grand Prix және жаңа дизайндағы Monte Carlo SS үлгілеріне көшті. Бұл NASCAR трассасында жеңіске дағдыланған Oldsmobile үшін күтпеген жағдай болды. 1988 жылғы 92 Cutlass үлгісінің дизайны NASCAR жарыстарында жеңімпаз болды және 1989 мен 1992 жылдар аралығында 13 рет жеңіске жетті, содан кейін Oldsmobile жарыс бағдарламасын тоқтатты.

IMSA GT

IMSA GT чемпионатында Oldsmobile Chevrolet және Buick-пен қатар IMSA GT прототиптеріне қуат берді. Cutlass IMSA GTO-да, сондай-ақ Trans Am және NASCAR жарыстарында қолданылатын басқа көліктермен бірге пайдаланылды.

Индикар

1997 жылдан бастап Олдсмобиль Инфинитимен қатар IndyCar сериясы үшін қозғалтқыштарды жабдықтады.

Trans Am сериясы

Cutlass 1980-ші жылдары Trans Am сериясында қолданылды. Сол кезде NASCAR-да да қолданылған көптеген көліктер Trans Am және IMSA GTO жарыстарында да пайдаланылды.