Аннетт Кинг – жаңазеландиялық саяхатшы, Лейборист партиясының бұрынғы басшысы. Веллингтонда 21 жыл депутат болды, Министр қызметін атқарды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Дам Аннет Фэй Кинг (қызметтік аты Робинсон, 13 қыркүйек 1947 жылы туған) – бұрынғы Жаңа Зеландия саясаткері. Ол 2008 жылдан 2011 жылға дейін Жаңа Зеландия Еңбек партиясының төрағасының орынбасары және оппозицияның төрағасының орынбасары, ал 2014 жылдан 2017 жылдың 1 наурызына дейін қызмет етті. Ол Төртінші және Бесінші Еңбек үкіметтерінде министр болды және 1996 жылдан 2017 жылға дейін Веллингтон округінің депутаты болды.
Dame Annette Faye King (née Robinson, born 13 September 1947) is a former New Zealand politician. She served as Deputy Leader of the New Zealand Labour Party and Deputy Leader of the Opposition from 2008 to 2011, and from 2014 until 1 March 2017. She was a Cabinet Minister in the Fourth and Fifth Labour Governments, and was the MP for the electorate in Wellington from 1996 to 2017.
Ерте өмір
Франк Пейс Робинсон мен Олив Энни Робинсонның (құрметті есімі Рас) қызы Кинг 1947 жылдың 13 қыркүйегінде Мурчисон қаласында дүниеге келді. Мурчисон қаласында бастауыш білім алғаннан кейін, 1960 жылдан 1963 жылға дейін Мурчисон округінің жоғары мектебінде оқыды, ал 1964 жылы Ваймеа колледжінде білім алды. 1965-1967 жылдары мектепте стоматологиялық медбике дипломын алып, 1967-1981 жылдары стоматологиялық медбике болып жұмыс істеді.
The daughter of Frank Pace Robinson and Olive Annie Robinson (née Russ), King was born in Murchison on 13 September 1947. After receiving primary education in Murchison, she attended Murchison District High School from 1960 to 1963, and then Waimea College in 1964. Between 1965 and 1967, she completed a diploma in school dental nursing, and worked as a dental nurse from 1967 to 1981.
Парламент мүшесі
1984 жылғы сайлауда партияның Хоровануа округінен кандидат ретінде ұсынылып, жеңіске жетті. 1987 жылғы сайлауда қайта сайланды. Кинг Төртінші Еңбек үкіметіндегі ең тиімді депутаттардың бірі саналды. 1987 жылғы сайлаудан кейін ол Жұмыспен қамту және әлеуметтік сақтандыру министрінің парламенттік хатшысы болып тағайындалды. 1989 жылдың тамызында ол үкіметте бос орындардың бірін иелену үшін өзін ұсынды және бұрынғы министр Ричард Пребблге қарсы өткен дауыс беруде жеңіске жетті. Кинг Жұмыспен қамту министрі, Иммиграция министрі және Жастар ісі министрі болып тағайындалды. Оған сондай-ақ, Үкімет кабинеті мен партиялық фракция арасында байланыс орнатуға арналған ерекше жауапкершілік жүктелді. 1991 жылдан 1993 жылғы сайлауға дейін Палмерстон Норт кәсіпорнының бас директоры болып қызмет етті.
In the 1984 election, she stood as the party's candidate for Horowhenua, and was successful. She was re elected in the 1987 election. King was considered one of the most effective backbenchers in the Fourth Labour Government. Following the 1987 election, she was appointed parliamentary under secretary to the Minister of Employment and of Social Welfare. In August 1989 she put herself forward to fill one of two vacant seats in cabinet, winning a caucus ballot against ex minister Richard Prebble. King was appointed Minister of Employment, Minister of Immigration, and Minister of Youth Affairs. She was also given special responsibility for liaising between Cabinet and the party caucus. She served as chief executive officer of the Palmerston North Enterprise Board from 1991 until the 1993 election,
Парламентке қайта оралғаннан кейін, жаңа лидер Хелен Кларк 1993 жылдың желтоқсанында оны Иммиграция және Бизнес пен өнеркәсіп салалары бойынша өкіл етіп тағайындады. Бір жылдан аспаған соң, 1994 жылдың қазан айында Питер Данн Еңбек партиясынан бөлінгеннен кейін Кларк Кингке Данннің сауда және кеден портфелін де тапсырды. 1995 жылдың маусымында Клайв Мэтьюсон Еңбек партиясынан кеткеннен кейін Кингке Мэтьюсонның Әлеуметтік сақтандыру министрінің көлеңкелік лауазымы берілді. 1997 жылдың тамызында Кинг тағы да жоғарылатылып, Лианна Далзиелдің орнына Денсаулық сақтау министрінің көлеңкелік лауазымын иеленді, ал Әлеуметтік сақтандыру портфелінен бас тартты.
After re entering parliament new leader Helen Clark appointed her as spokesperson for Immigration and Business & Industry in December 1993. Less than a year later, in October 1994, after Peter Dunne split from Labour, Clark gave King Dunne's commerce and customs portfolios as well. In June 1995, after Clive Matthewson left Labour, King was given Matthewson's position of Shadow Minister of Social Welfare. In August 1997 King was promoted again, replacing Lianne Dalziel as Shadow Minister of Health while relinquishing the Social Welfare portfolio.
Министрлер кабинеті
1999 жылы Лейбористік партия сайлауда жеңіске жеткенде және Хелен Кларк премьер-министр болғанда, Кинг денсаулық сақтау министрі қызметіне тағайындалды.
When Labour won the 1999 election, and Helen Clark became Prime Minister, King was appointed Minister of Health.
Оппозиция көшбасшысының орынбасары
2008 жылғы сайлауда Лейбористік партияны Джон Кей басқарған Ұлттық партия жеңді, Джон Кей бұл саясатта салыстырмалы түрде жаңа есім болатын. Кинг шамамен 7800 дауыспен өзінің мандатын сақтап қалды. 2008 жылдың 11 қарашасында өткен арнайы мәжілісте Майкл Калленнің орнына Лейбористік партияның вице-лидері болып сайланды. Кинг 2011 жылғы жалпы сайлауда Ронготай округінен қайтадан үміткер болды. Ол Лейбористік партияның тізімінде екінші орынды иеленді. 2011 жылғы сайлауда Лейбористік партия жеңіліске ұшырағаннан кейін Анет Кинг 2011 жылдың 13 желтоқсанынан бастап Лейбористік партияның вице-лидері және оппозицияның вице-лидері лауазымдарынан кететінін хабарлады. Кинг Ронготай округіндегі көпшілігін арттырды, бірақ Ұлттық партия 1996 жылғы алғашқы аралас сайлау жүйесінен бері алғаш рет партиялық дауысқа ие болды. 2014 жылғы сайлауда Лейбористік партияның ауыр жеңілісі Дэвид Канлиффтің партия басшысы лауазымынан кетуіне және келесі басшы сайлауына әкеп соқты, онда Кинг уақытша вице-лидер рөлін атқарды. Эндрю Литтл жаңа басшы болып сайланғаннан кейін Кинг тұрақты түрде вице-лидер болып қалды. Литтл оның кем дегенде бір жылға вице-премьер болатынына кепілдік бергенімен, оның болашақта вице-премьер болуын қалағанын көрсетпеді. 2017 жылдың 1 наурызында Кинг бастапқыда тек партиялық тізім бойынша сайлауға қатысатынын айтқан болатын, бірақ саяси мансабынан зейнетке шығу ниетін мәлімдеді. Ол сонымен қатар вице-лидер лауазымынан да бас тартты.
Labour was defeated in the 2008 election by the National Party led by relative newcomer John Key. King retained her seat with a majority of about 7,800 votes. King was elected as the Deputy Leader of the Labour Party in a special caucus meeting on 11 November 2008, replacing Michael Cullen. King stood again for Rongotai in the 2011 general election. She was ranked second on the Labour Party list. Following the defeat of the Labour Party in the 2011 election, Annette King announced she would step down as Deputy Leader of the Labour party, and Deputy Leader of the Opposition effective 13 December 2011. In the , King increased her majority in the Rongotai electorate, but National won the party vote for the first time since the initial MMP election in 1996. Labour's heavy defeat at the 2014 election caused the resignation of David Cunliffe as the party's leader and the next leadership election, with King in an interim capacity as deputy leader. Following the election of Andrew Little as the new leader, King remained as deputy in a permanent capacity. Although Little guaranteed that she would be deputy for at least a year, he did not indicate whether he wanted her to be a future Deputy Prime Minister. On 1 March 2017 King announced her intention to retire from politics at the , despite initially indicating she would only contest the election on the party list. She also stepped down from the deputy leader role.
Жоғары комиссар
2018 жылдың 14 қарашасында Кинг Австралиядағы Жоғары комиссар болып Сыртқы істер министрі Уинстон Петерс тағайындады.
On 14 November 2018, King was appointed as High Commissioner to Australia by Foreign Affairs Minister Winston Peters.
Құрметтер мен марапаттар
Кинг 1990 жылғы Жаңа Зеландия естелік медалін және 1993 жылы Жаңа Зеландия сайлау құқығының 100 жылдығына арналған медалін алды. 2018 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету шарасында Кинг Парламент мүшесі ретіндегі қызметі үшін Жаңа Зеландияның Еңбегі үшін орденінің Дам-компаньоны атағымен марапатталды.
King received both the New Zealand 1990 Commemoration Medal, and the New Zealand Suffrage Centennial Medal in 1993. In the 2018 New Year Honours, King was appointed a Dame Companion of the New Zealand Order of Merit, for services as a member of Parliament.
Отбасы
Кинг үйленген, бір қызы бар және үш өгей ұлы бар. 2013 жылдың қыркүйегінде Финлейсон оған Парламентте ауызша шабуыл жасады. Финлейсон сондай-ақ 2008, 2011 және 2014 жылғы жалпы сайлауларда Ронготай сайлау округінде оған қарсы кандидат болды. 2019 жылы Джон Харви мен Брент Эдвардс бірлесіп жазған Кингтің ресми өмірбаяны жарық көрді.
King is married with one daughter, and has three step sons. She received verbal abuse in Parliament from Finlayson in September 2013. Finlayson also opposed her in the Rongotai electorate at the 2008, 2011 and 2014 general elections. In 2019 an authorized biography of King was published, co written by John Harvey and Brent Edwards.