Кіріспе
2016-2017 жылдары Жаңа Зеландияның премьер-министрі болған Сэр Саймон Уильям Инглиш (30 желтоқсан 1961 жылы туған) – Жаңа Зеландияның бұрынғы Ұлттық партиясының саясаткері, 2016-2017 жылдары Жаңа Зеландияның 39-шы премьер-министрі қызметін атқарды. Ол бұрын Жаңа Зеландияның 17-ші вице-премьері және 2008-2016 жылдар аралығында Джон Кей мен Бесінші Ұлттық үкіметі кезінде қаржы министрі болған. Саясатқа кіріспес бұрын фермер және мемлекеттік қызметкер болған Инглиш, Ұлттық партияның кандидаты ретінде Уоллес сайлау округінен Жаңа Зеландия Парламентіне сайланды. 1996 жылы ол үкімет құрамына енді, ал 1999 жылы қаржы министрі болды, бірақ 1999 жылғы жалпы сайлауда партиясының жеңілісіне байланысты бір жылдан кем уақыт қызмет етті. 2001 жылдың қазанында Инглиш Джени Шиплині Ұлттық партиясының (демек, Оппозиция жетекшісі) төрағасы ретінде алмастырды. Ол партияны 2002 жылғы жалпы сайлаудағы ең ауыр жеңіліске ұшыратты, соның салдарынан 2003 жылдың қазанында Дон Браш оның орнына келді. 2006 жылдың қарашасында Браштың отставкасынан кейін Инглиш Джон Кейдің орынбасары болды. 2008 жылғы жалпы сайлауда Ұлттық партияның жеңісінен кейін ол вице-премьер болды және екінші рет қаржы министрі тағайындалды. Инглиштің басшылығымен Жаңа Зеландия экономикасы Ұлттық үкіметінің үш мерзімі бойы тұрақты өсімді қамтамасыз етті. 2014 жылғы жалпы сайлауда сайлау округінен депутаттығынан бас тартып, тізімдік депутат болды. Джон Кей 2016 жылдың желтоқсанында Ұлттық партиясының жетекшісі және премьер-министр лауазымынан кетті. Инглиш қарсылығызсыз жеңіске жетіп, 2016 жылдың 12 желтоқсанында премьер-министр болып ант берді. Оның биліктегі мерзімі он айға созылды, оның ішінде үш айлық сайлау кампаниясы бар болды. 2017 жылғы жалпы сайлауда Ұлттық партия ең көп мандатты жеңіп алды, бірақ көпшілік дауысқа жетпеді. Биліктің тепе-теңдігін ұстап тұрған партиялар қолдау көрсетпеді, нәтижесінде Инглиштің орнына Еңбек партиясының жетекшісі Жасинда Ардерн премьер-министр болды. Инглиш бастапқыда Оппозиция жетекшісі ретінде қызметін жалғастырды, бірақ 2018 жылдың 27 ақпанында Ұлттық партиясының жетекшісі лауазымынан кетіп, екі аптадан кейін парламенттен шықты.
Sir Simon William English (born 30 December 1961) is a New Zealand former National Party politician who served as the 39th prime minister of New Zealand from 2016 to 2017. He had previously served as the 17th deputy prime minister of New Zealand and minister of finance from 2008 to 2016 under John Key and the Fifth National Government. A farmer and public servant before entering politics, English was elected to the New Zealand Parliament in as the National Party's candidate in the Wallace electorate. He was elevated to Cabinet in 1996 and in 1999 was made minister of finance, although he served for less than a year due to his party's loss at the 1999 general election. In October 2001, English replaced Jenny Shipley as the leader of the National Party (and consequently as Leader of the Opposition). He led the party to its worst defeat at the 2002 general election, and as a consequence, in October 2003 he was replaced as leader by Don Brash. In November 2006, after Brash's resignation, English became deputy leader under John Key. After National's victory at the 2008 general election, he became deputy prime minister and was also made minister of finance for the second time. Under English's direction New Zealand's economy maintained steady growth during National's three terms of government. He became a list only MP after stepping down as an electorate MP at the 2014 general election. John Key resigned as leader of the National Party and prime minister in December 2016. English won the resulting leadership election unopposed and was sworn in as prime minister on 12 December 2016. His tenure was only ten months, and included a three month election campaign. In the 2017 general election, National won the largest number of seats but fell short of a majority. The parties holding the balance of power declined to support the existing government, and English was subsequently replaced as prime minister by Jacinda Ardern, leader of the Labour Party. English initially continued on as Leader of the Opposition, but resigned as leader of the National Party on 27 February 2018 and left parliament two weeks later.
Ерте өмір
Инглис 1961 жылғы 30 желтоқсанда Лумсдендегі Лумсден аналар орталығында дүниеге келді. Ол Мервин Инглиш пен Нора (құрметті әкесі О'Брайен) Инглиштің он екі баласының он біріншісі. Оның ата-анасы 1944 жылы Мервиннің інісі Винсент Инглиштен Диптон, Саутлендтегі «Розедейл» атты қой шаруашылығымен және егін өндірумен айналысатын шаруашылықты сатып алды. Инглис Лумсдендегі босандыру бөлімінде дүниеге келді. Инглис Винтондағы Сент-Томас мектебінде оқыды, содан кейін Үстіңгі Хатттағы Сент-Патрик колледжінде пансионда оқыды, онда ол бас оқушы болды. Ол мектептің регби командасының бірінші құрамында ойнады. Инглис Отаго университетінде коммерция мамандығын оқыды, онда Сельвин колледжінде тұрды, содан кейін Веллингтондағы Виктория университетінде ағылшын әдебиеті бойынша мамандық дипломын аяқтады. Оқуын бітірген соң Инглис Диптонға оралып, бірнеше жыл шаруашылықпен айналысты. Инглис 1980 жылы Виктория университетінде оқып жүргенде Ұлттық партияға қосылды. Ол Жастар ұлттықтарының Оңтүстік бөлімшесінің төрағасы болып қызмет етті және Уоллес сайлау округі комитетінің мүшесі болды. Веллингтонға көшкеннен кейін ол Арал шығанағы және Мирамар сайлау округі комитеттерінде қызмет етті.
Төртінші ұлттық үкімет (1990-1999)
1990 жылғы жалпы сайлауда Инглиш Уоллес округінде Ұлттық партияның кандидаттығына түсті, бұл округ Ұлттық партияның тұңғыш толық уақытты жетекшісі Адам Гамильтонның бұрынғы сайлау округі болған. Ол кездегі депутат Дерек Ангус зейнетке шықты. Инглиш сол жылы Ұлттық партияның үлкен жеңісімен бірге үлкен артықшылықпен сайланды. Ол 1996 жылы Клута-Саутленд деп аталған осы мандатты 2014 жылға дейін сақтап қалды. Ол және тағы үш жаңадан сайланған Ұлттық партия депутаты (Тони Райалл, Ник Смит және Роджер Соури) Жаңа Зеландия саясатындағы жас дауылпаздар ретінде танылды және әртүрлі уақытта "брат пакеті", "төрттік", "жас түріктер" деп аталды. Парламенттегі алғашқы мерзімінде Инглиш әлеуметтік қызметтер жөніндегі комитеттің төрағасы болды. 1993 жылы ол Денсаулық сақтау министрінің парламенттік орынбасары болып тағайындалды.
Министрліктегі алғашқы кезең (1996-1999)
1996 жылдың басында Премьер-министр Джим Болгер Инглишті кабинетке көтерді, осылайша Корольдік денсаулық сақтау кәсіпорындары министрі және Білім министрінің орынбасары (Уайатт Кричке) болды. Ол кезде ол 34 жаста болғандықтан, кабинеттегі ең жас мүше атанды. 1996 жылғы жалпы сайлаудан кейін Ұлттық партия үкіметте қалу үшін «Жаңа Зеландия біріншісімен» коалиция құруға мәжбүр болды. Соның нәтижесіндегі кабинеттегі өзгерістерде Инглиш Денсаулық сақтау министрі болып тағайындалды. Бірақ коалициялық келісім шарты бойынша «Жаңа Зеландия біріншісінен» Нил Киртон (бірінші мерзімдегі депутат) Денсаулық сақтау министрінің орынбасары болып тағайындалды, ол тиімді түрде Инглиштің орынбасары болды. Бұл келісім баспасөзде «мәжбүрлі неке» деп сипатталды, және екі министрдің арасында жиі пікір келіспеушіліктер туды. Олардың қарым-қатынасы жұмыс істемейтін болғаннан кейін, Киртон 1997 жылдың тамызында «Жаңа Зеландия біріншісінің» лидері Уинстон Петерстің келісімімен қызметтен босатылды. Денсаулық сақтау министрі ретінде Инглиш 1990 жылғы жалпы сайлаудан кейін Ұлттық партия бастаған мемлекеттік денсаулық сақтау жүйесіндегі реформаларды жалғастыруға жауапты болды. Бұл реформалар халыққа ұнаған жоқ, денсаулық сақтау саласы үкіметтің әлсіз тұсы ретінде қарастырылды, сондықтан бұл портфель үлкен сынақ болды. Инглиш реформалардың танымалдылығын жеткіліксіз насихаттаумен байланыстырды және Ұлттық партияның әріптестерін бюрократиялық және қаржылық терминологияны (мысалы, «баланс есептері» және «қолданушы төлемдері» сияқты) қолданудан аулақ болуға, орнына үкіметтің реформаларының нәтижесінде қызметтердің жақсаруы туралы сөйлеуге шақырды. Сондай-ақ ол мемлекеттік ауруханаларды коммерциялық кәсіпорындар ретінде басқару идеясын қабылдамады, бұл идеяны оның кейбір әріптестері бұрын қолдаған болатын. 1997 жылдың басында Болгердің басшылығына наразылық күшейген кезде, Инглиш Джени Шипли мен Даг Грэммен бірге болашақ көшбасшы ретінде қарастырылды. Оның жасы (35) табысты көшбасшылыққа қол жеткізуге басты кедергі ретінде саналды. Ұлттық партияның басшылық мәселелері 1997 жылдың желтоқсанында шешілді, Болгер отставкаға кетіп, Шипли қарсылықсыз көшбасшы болып сайланды. Инглиш Болгерді көшбасшы ретінде қолдаған болатын, бірақ Шипли оны жаңа кабинетінде Денсаулық сақтау министрі қызметіне қайта тағайындады.
Қарсылық (1999-2008)
Ұлттық партия 1999 жылғы сайлауда Хелен Кларктың Еңбек партиясына ұтылғаннан кейін, Англия қаржы саласы бойынша Ұлттық партияның көлеңкелік кабинетіндегі өкілі ретінде қызметін жалғастырды. Уайт Крич отставкаға кеткеннен кейін 2001 жылғы ақпанда партия төрағасының орынбасары болып сайланды, ал Герри Браунли бұл сайлауда жеңіліске ұшырады.
Оппозиция басшысы
2001 жылдың қазан айында, бірнеше ай бойы күмәнданулар болғаннан кейін, Дженни Шипли партиялық фракцияның қолдауы болмай қалғаны туралы хабарланғаннан кейін Ұлттық партия төрағасы лауазымынан кетті. Инглиш оның орнына қарсылығызсыз сайланды (Роджер Соури оның орынбасары болды) және осылайша оппозиция жетекшісі атанды. Дегенмен, ол Шиплиге ашық түрде қарсы ұйымдасқан жоқ, ал The Southland Times газетінің мәліметінше, «Инглиш мырзаның билікке келуіне» «жарайды, мен де осыны істеймін» деген сезіммен қарады. Оның сайланған кезде 39 жасы болған Инглиш, Джим Маклейден кейін (1984 жылы 38 жасында сайланған) Ұлттық партия тарихындағы екінші жас көшбасшы болды. Сонымен қатар, ол Джозеф Уорд пен Адам Хамильтоннан кейін Жаңа Зеландияның ірі саяси партиясын басқарған үшінші оңтүстік аймақтың өкілі атанды. Алайда, Инглиш партияның көрсеткіштерін жақсарта алмады. 2002 жылғы сайлауда Ұлттық партия ең ауыр жеңіліске ұшырап, дауыстардың жиырма пайызынан аспады. Инглиш бұл күнді «саяси өмірімдегі ең қаралы күн» деп атады. Жеңіліске кімнің кінәлі екеніне қатысты партия ішінде де, жалпы халық арасында да пікір қақтығысы болды, бірақ көптеген партия мүшелері Инглиштің Ұлттық партияның қолдауын қайта қалпына келтіре алады деп сенді. Алайда, 2003 жылдың соңына қарай партияның рейтингтері нашар болып қала берді. Сайлаудан кейінгі жылы партия танымалдылығы шамалы өссе де, қазан айына қарай қолдауы соңғы сайлаудағы көрсеткіштен аздап жоғары болды. Инглиш сондай-ақ қайырымдылық акциясы аясында әртіс Тед Кларкпен бокс төбелесіне қатысты. Бұл оның және Ұлттық партияның рейтингін арттырмады, тіпті кейбір бақылаушылар оның саясаткер ретіндегі беделін түсірді деп санайды. Резерв банкінің бұрынғы басқарушысы және саясатта жаңадан бастаған Дон Браш Инглиштің орнына өту үшін қолдау жинамай бастады. 28 қазанда Браш фракцияда Инглишті жеңіп, көшбасшылыққа ие болу үшін жеткілікті дауыс жинады.
Көлеңкелі кабинет рөлдері және жетекшінің орынбасары
2003 жылғы 2 қарашада Браш кейбір депутаттардың міндеттерін өзгертетін кезде, Инглиш Ұлттық партиясының білім беру жөніндегі өкілі болып тағайындалды және партияның парламенттік иерархиясында бесінші орынға ие болды. Ол 2005 жылғы сайлаудан кейін де парламентте қалды. Жаңа көлеңкелік білім беру портфелінде Инглиш жақсы нәтижелер көрсетті, 2002 жылы партия басшысы сайлауында жеңіліске ұшырағанына қарамастан, партияның сүйіктісі болып қала берді және 2004 жылдың тамызында қаржы портфеліне орынбасар ретінде қайта оралды (бірақ білім беру саласындағы жауапкершілігін сақтап қалды). 2006 жылдың қарашасында Браш партия басшылығынан кетті. Инглиш келесі басшылық сайлаудағы потенциалды көшбасшы (Джон Киге қарсы) немесе көшбасшының орынбасары (қазіргі Герри Браунлиге қарсы) ретінде қарастырылды. Алайда, партия бірлігін көрсету мақсатында депутаттар Ки/Инглиш тіркемесін қарсылығызсыз ұсынуға келіскен соң, бәсекелестік болдырмады.
Премьер-Министрдің орынбасары және Қаржы министрі (2008-2016 жж.)
2008 жылғы сайлауда Инглиш сайлаушыларымен қайта сайланды, шамамен 15 500 дауыспен жеңіске жетті. Ол Ұлттық үкіметінің бесінші құрамында Жаңа Зеландияның Премьер-министрінің орынбасары және Қаржы министрі болды, 19 қараша 2008 жылы қызметке кірісіп, 12 желтоқсан 2016 жылы Премьер-министр болғанға дейін осы лауазымдарда қызмет етті. Ол сондай-ақ Ұлттық үкіметінің бірінші мерзімінде Инфрақұрылым министрі, ал үшінші мерзімінде Жаңа Зеландия Тұрғын үй Корпорациясына жауапты министр және Жаңа Зеландия туын қарастыру процесіне жауапты министр болды. Инглиш 2011 жылғы сайлауда Клута Саутлендтен оңай қайта сайланды, бірақ 2014 жылы партиялық тізім бойынша үміткер болуды жөн көрді. Ұлттық партияның басшысы Джон Ки мен оның орынбасары Инглиштің жұптасуын Австралиядағы Боб Хоук пен Пол Китинг, ал Ұлыбританиядағы Тони Блэр мен Гордон Браунмен салыстырды. Инглиш қаржы дағдарысы салдары толассыз жалғасқан кезде Қаржы министрі лауазымына келді. Жаңа Зеландияның қарызының өсуіне жауап ретінде Инглиш бюджет тапшылығын азайтуды басты міндет етті. Оның алғашқы бюджеті Жаңа Зеландияның қаржылық жағдайының қалпына келуіне үш бағытты белгіледі: «кәсіби ортаны жақсарту және өсуге кедергі келтіретін факторларды жою; өнімді инфрақұрылымға инвестиция салу; және үкіметтің жұмыс істеу жолдарын жетілдіру». Оның бірінші қадамдарының бірі – инфрақұрылымдық жобалар мен инвестициялар жоспарын жасауға жауапты Ұлттық инфрақұрылым бөлімін құру болды. 2011 жылғы сайлауда Ұлттық үкімет экономикалық жетістіктерін басты назарға алды. Үкімет 2010 жылдың ортасына дейін бес тоқсан қатарынан өсімді көрсетті, ол нақты ЖІӨ-нің 1,6%-ын құрады. Мықты өсім 2015/16 қаржы жылында 473 миллион долларлық профицитке әкелді, ал 2020/21 жылға қарай бұл көрсеткіш 8,5 миллиард долларға жетеді деп күтілуде. 2016 жылғы Экономикалық және фискалдық жаңарту туралы мәлімдемесінде Инглиш қарызды азайту және 2016 жылғы Кайкура жер сілкінісінің салдарымен күресу салық ставкаларының төмендеуінен гөрі маңыздырақ екенін айтты.
Квоталар беру
2009 жылы TVNZ және TV3 сияқты БАҚ ағылшынның Веллингтондағы 1,2 миллион долларлық үйінде тұруы үшін министрлерге берілетін күнкөріс жәрдемақысының бір бөлігі ретінде аптасына 900 доллар алатынын хабарлады. Ол кезде Инглиш вице-премьер ретінде жылдық жалақысы 276 200 долларды құрады. Сондай-ақ, бас қалада үйі бар басқа министрлер де тұрғын үй жәрдемақысын алғаны анықталды. 2009 жылдың 3 тамызында премьер-министр Джон Кей министрлер кабинетінің тұрғын үй жәрдемақысын қарауды бастады. Соңынан Инглиш 12 000 доллар қайтарды және жылына шамамен 24 000 доллар күнкөріс жәрдемақысын алды. Бас аудитордың кеңсесі 2009 жылдың қыркүйегінде Прогрессивті партия жетекшісі Джим Андертонның шағым хатына жауап ретінде парламенттік тұрғын үй шығыстарына "алдын ала сауалдау" жүргізілетінін мәлімдеді. Екі күннен кейін Инглиш енді ешқандай тұрғын үй жәрдемақысын алмайтынын және 2008 жылдың қараша айындағы сайлаудан бері алған барлық жәрдемақысын қайтарғанын айтты.
Премьер-министр (2016-2017 жж.)
Джон Кей 12 желтоқсанда отставкаға кетті және оның орнын басушыны қолдауды білдірді, нәтижесінде өткен басшылық сайлауда. Джудит Коллинз бен Джонатан Коулман басшылық сайлаудан бас тартқаннан кейін, Инглис 2016 жылдың 12 желтоқсанында Жаңа Зеландияның 39-шы премьер-министрі болып ант берді. Инглис 18 желтоқсанда өзінің алғашқы кабинетін тағайындады. Ол Стивен Джойсті қаржы министрі етіп тағайындады, ал көптеген министрлік портфельдер өзгеріссіз қалды. 2017 жылдың ақпан айында Инглис тарихи келісім-шарт алаңындағы Вайтанги күнін еске алу шараларына қатыспады, бұл Ngāpuhi iwi-нің премьер-министрдің марада сөйлеуіне кедергі келтіру туралы шешіміне жауап ретінде болды. Инглис ресми түрде шақырылған еді; оның қатыспауына Нгапухи ақсақалдары мен оппозиция жетекшісі Эндрю Литтл сын көтерді. Премьер-министр ретінде алғашқы шетел сапарында Инглис Еуропаға сауда байланыстарын талқылау үшін барды, соның ішінде Жаңа Зеландия мен Еуропалық Одақ арасындағы болашақ еркін сауда келісімін. Ол 13 қаңтарда Лондонда британ премьер-министрі Тереза Мэймен кездесті. Сауда қатынастарын талқылауда Инглис екі елдің «табиғи серіктестер» екенін және Ұлыбританияның ЕО-дан шығудан кейін «байланыстарды нығайтуға» жалғастыратынын айтты. Ол сондай-ақ Лондон мэрі Садик Ханмен, Бельгия премьер-министрі Шарль Мишельмен және Германия канцлері Ангела Меркельмен кездесулер ұйымдастырды. 16 қаңтарда Инглис өзінің үкіметінің АҚШ-тың келісімнен шығу шешіміне қарамастан, ТТЖК-ны ілгерілетуін мәлімдеді. Ол Оңтүстік-Шығыс Азия елдерінің келіссөздерде басымдыққа ие болатынын түсіндірді және АҚШ сауда келісімін қабылдамау арқылы Қытайға ықпал ету мүмкіндігін беріп отырғанын айтты. 1 ақпан 2017 жылы Beehive-де өткен баспасөз конференциясында Инглис 2017 жылғы жалпы сайлаудың 23 қыркүйекте өтетінін хабарлады. Кейін премьер-министр сайлаудан кейін үкімет құру үшін сенім мен қолдау келісімдері қажет болса, оның партиясы ACT, United Future және Māori партиясына жүгінетінін растады. 24 сәуірдегі екінші кабинеттік өзгерісте Инглис Герри Браунлиді жаңа Сыртқы істер министрі етіп тағайындады; сондай-ақ ол Никки Кейді Білім министрі қызметіне көтерді және Марк Митчеллді қорғаныс министрі болу үшін кабинетке көшірді. Бұл өзгеріс сайлауға дайындық ретінде қарастырылды. 13 ақпан 2017 жылы Инглис Веллингтонда Австралия премьер-министрі Малкольм Тернбуллды күтіп алды. Екі лидер сауда мәселелерін талқылады, сондай-ақ Жаңа Зеландиядан келген тұрақты тұрғындарға қатысты Австралия азаматтығына қол жеткізу шарттарындағы өзгерістерді талқылады. 19 маусымда Clutha Southland округіндегі депутаттық мандатты Инглиснен кейін алған Тодд Барклейдің өткен жылы бір қызметкерінің әңгімесін жасырын жазғаны және Джон Кейдің басшылық бюджеті қызметкер отставкаға кеткеннен кейін құпия келісімді төлеуге жұмсалғаны хабарланды. Инглис заңсыз жазба туралы және келісім туралы білгенін мойындады, осылайша оның оқиғаға қатысы бар екенін көрсетті. 2017 жылғы Ұлттық науқанның ашылуында Инглис 379 миллион долларлық әлеуметтік инвестициялық пакетін ұсынды, оның ішінде жоғары мектеп оқушылары үшін цифрлық оқу академиялары, математикаға арналған қосымша ресурстар, мектептерде екінші тілдерді оқытуға қолдау көрсету және мектеп оқу бағдарламасында Ұлттық стандарттарды сақтау кірді. Премьер-министр Инглис сондай-ақ Ұлттық қаржылық басқару мен экономикалық жетістіктерін қорғауға тырысты және оппозициялық Еңбек партиясы салықты көтеретінін мәлімдеді. Алдын ала сауалнамалар Еңбек партиясының сайлауда нашар көрсеткенін болжады, бірақ тамыз айының басында 37 жастағы Жасинда Ардерн Еңбек партиясының жетекшісі болды және жас сайлаушыларды белсендірді. 2017 жылғы жалпы сайлауда Ұлттық партия партиялық дауыстардың ең көп үлесін (44,4%) және Өкілдер палатасындағы ең көп орынды (56) жеңіп алды. Алайда, партияның екі қолдаушы серіктесі – Маори партиясы мен Біріккен болашақ партиясы парламенттік орындарын жоғалтқандықтан, Ұлттық партияның жалғыз өзі үкімет құруға жеткілікті орын болмады. Оған жауап ретінде Инглис партиясының Жаңа Зеландия біріншілігімен коалиция құру туралы келіссөздерге кірісетінін мәлімдеді. Екі ірі партиямен келіссөздер жүргізілгеннен кейін, Жаңа Зеландия біріншілігі Еңбек партиясымен коалициялық келісімге келді. 26 қазанда Премьер-министр лауазымына Жасинда Ардерн тағайындалды.
Оппозиция басшысы
2017 жылдың 24 қазанында Инглиш Ұлттық партиясының төрағасы болып қайта сайланды. Қайта сайланғанда Инглиш келесі жалпы сайлауға дейін төрағалыққа қалу ниетін жариялады. Алайда, 2018 жылдың 13 ақпанында жеке себептерге байланысты Ұлттық партиясының төрағасы лауазымынан бас тартып, партияға жаңа төраға сайлау процесін бастауды тапсырды. Ол сондай-ақ парламенттен де кетті. 27 ақпанда сол күні өткен сайлау қорытындысы бойынша Саймон Бриджес партияның жаңа төрағасы болып тағайындалды.
Премьер-министрден кейінгі мансап
2018 жылы Англиш австралиялық конгломерат Wesfarmers басқармасына қосылды. Англиш Mount Cook Alpine Salmon, Impact Lab Ltd және Manawanui Support Ltd компанияларының төрағасы болып қызмет етеді. Ол сонымен қатар The Instillery, Centre for Independent Studies және The Todd Corporation Limited директорлар кеңесінің мүшесі, ал Macquarie Infrastructure and Real Assets компаниясының әсерді бағалау тобында қатысады. 2023 жылдың желтоқсан айының ортасында Ұлттық партиясы басқаратын коалициялық үкімет Англишті Kāinga Ora тұрғын үй агенттігінің қаржылық жағдайына, мемлекеттік сатып алуларына және активтерді басқару жүйесіне тәуелсіз тексеру жүргізуге тағайындады.
Саяси және әлеуметтік көзқарастар
Ағылшын өзінің бұрынғы премьер-министрі Джон Кейге қарағанда әлеуметтік тұрғыдан консервативті саналады. Ол ерікті эвтаназияға және дәрігердің көмегімен өлімге, бір жынысты азаматтық одақтарға, сондай-ақ проституцияны қылмыстан босатуға қарсы екенін айтты. Премьер-министр ретінде ол аборт заңдарын "либерализациялауға" қарсылық танытты. 2004 жылы Ағылшын бір жынысты және әртүрлі жынысты жұптар үшін азаматтық одақтар құру туралы заң жобасына қарсы дауыс берді. 2005 жылы ол Неке (Жыныс анықтамасы) түзету туралы заңға дауыс берді, бұл заң Неке заңын өзгертіп, некенің тек ер және әйел арасындағы одақ екенін анықтауға бағытталған. Ағылшын Неке (Неке анықтамасы) түзету туралы заңға қарсы дауыс берді, бұл заң Жаңа Зеландияда бір жынысты некелерді заңдастырды. Алайда, 2016 жылдың желтоқсанында ол: "Қазіргі кезде гомосексуалдық неке мәселесі бойынша басқаша дауыс берер едім. Мен гомосексуалдық некелер ешкімнің де некесіне қауіп төндірмейді деп ойлаймын" деді. 2009 жылы Ағылшын Есірткілерді теріс пайдалану (Дәрілік марихуана) түзету туралы заңға қарсы дауыс берді, бұл заң есірткілерді теріс пайдалану заңын өзгертіп, марихуананы медициналық мақсаттарда қолдануға мүмкіндік беруді көздеді.
Құрметтер
2018 жылы Королеваның туған күні құрметіне, Англия 27 жылдан астам мемлекеттік қызметтері үшін Жаңа Зеландияның Еңбегі үшін орденінің серігі атағымен марапатталды.