Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маргейт – Австралияның Тасмания штатындағы Кингстон қаласының оңтүстігінде, Солтүстік-Батыс шығанағы мен Снаг-Тирс арасындағы Канал тас жолында орналасқан шағын теңіз жағалауындағы қала. Ол көбінесе Кингборо кеңесінің аумағында, ал шамамен 4 пайызы Хун аймағы кеңесінің әкімшілік аймағында (LGA) орналасқан. Маргейт сондай-ақ Үлкен Хобарт статистикалық аймағының құрамына кіреді.
Margate is a small seaside town on the Channel Highway between North West Bay and the Snug Tiers, south of Kingston in Tasmania, Australia. It is mostly in the Kingborough Council area, with about 4% in the Huon Valley Council LGA. Margate is also part of the Greater Hobart statistical area.
Орналасуы және ерекшеліктері
2006 жылғы санақта Маргейт қаласының халқы 1368 адамды құрады, бірақ қаланың төңірегіндегі аймақта одан да көп адам тұрады. Маргейт Кингбороу кеңесінің құрамына кіреді және Оңтүстікке қарай Снаг, Кеттеринг немесе Бруни аралына саяхаттайтындар үшін жиі тоқтау орны болып табылады. Қала мен оның төңірегін жүзімдіктер, жайылымдар мен ағаш отырғызылған алқаптар қоршап тұр. Қаланың өзінде түрлі дүкендер, мектептер және діни ғимараттар, сондай-ақ бірнеше ерекше орындар бар, олардың ішінде Солтүстік-Батыс шығанағының жанындағы Дру Пойнт Екіжылдық паркі де бар. Жақында Маргейт 2000-шы жылдардың басындағы құрылыс шарына байланысты күрт өсімді бастан өткерді, нәтижесінде қаланың барлық бағытында жаңа тұрғын үйлер салынуда. Бұл халықтың демографиялық ерекшеліктерін көрсетеді. Халықтың айтарлық бөлігі үлкен Хобарт аймағында жұмыс істейді, ал қалғандары қызмет көрсету саласында немесе Тассал балық фабрикасы немесе Аустал кеме жасау зауыды сияқты коммерциялық кәсіпорындарда жұмыс істейді. Маргейт бастауыш мектебі 2009 жылғы Австралияның федералдық бюджетінен «үлкен жеңімпаз» атанды және жаңа ғимараттарға 2,5 миллион доллар қаражат бөлді. Бірақ жергілікті ABC Learning орталығы жабылудың аз қана алдында қалды. Соңғы кезде "The Sunday Tasmanian" газетінің ұлттық денсаулық тесті нәтижесі бойынша Маргейт тұрғындары штаттың ең бақытты халқы деп танылды. Маргейтке солтүстік жақтан жақындағанда, Канал тас жолының шығысында Маргейт пойзы деп те аталатын TGR M класты локомотиві MA3-тің соңғы тоқтаған жері орналасқан. Локомотив бұрынғы Генри Джонс IXL алма қоймасының жанында «қоршауда» сақталған, ол қазір екінші қол және антикварлық тауарлар сататын қойма болып табылады. Локомотивте сауда орындары және панкейк кафесі ретінде пайдаланылатын бірнеше вагон бар. Маргейтте сонымен қатар Канал мұра орталығы орналасқан, бұл мұражай Д'Энтрекасто каналы төңірегіндегі өмірдің тарихын баяндайды.
At the 2006 census, Margate had a population of 1,368, although more people live in the immediate region around the town. Margate is part of the Kingborough Council and is a frequent stop for those travelling south towards Snug, Kettering or Bruny Island. Vineyards, grazing fields and stands of trees surround the town and its approaches. The town itself has a range of shops, schools and religious buildings as well as several notable features, including the Dru Point Bicentennial Park on the edge of North West Bay. Recent history has seen Margate strongly affected by the building boom of the early 2000s with new housing developments in almost all directions. This in some ways reflects demographic themes within the population. A fair percentage of the population commute into the greater Hobart area while the rest are employed locally in either the service industry or commercial enterprises such as the Tassal fish factory or the Austal shipyard. Margate Primary School has been declared a "big winner" from the 2009 Australian federal budget, receiving $2.5 million for new buildings. However the local ABC Learning centre narrowly avoided closure. More recently the residents of Margate were found by the Sunday Tasmanian's National Health Test, to be the "happiest in the state". At the northern approach to Margate, just east of the Channel Highway is the final resting place of the TGR M class locomotive, MA3, also known as the Margate Train. The locomotive is "plinthed" near a former Henry Jones IXL apple barn that is now a second hand and antique warehouse. The locomotive has a number of carriages which serve as retail outlets and a pancake cafe. Margate is also home to the Channel Heritage Centre, a museum telling the history of life in the region around the D'Entrecasteaux Channel.
Тарих
1792 жылы Бруни Д'Энтрекасто өз атын алған арнаны жүзіп өтіп, жағалау сызығын картаға түсіріп, жер бедерлеріне атау берді. Ол арнаның жоғарғы бөлігіндегі үлкен шығанақты Солтүстік-Батыс шығанағы деп атады. Экспедиция мұнда таза су жинау үшін тоқтады, және аймақта көптеген тасманиялық аборигендер байқалды. 1802 жылдың қаңтар айында француз саяхатшысы Николя Боден таза су, азық-түлік және ағаш жинау үшін шығанаққа кірді. Күн тұтылуын бақылау үшін Солтүстік-Батыс шығанағы өзенінің сағасындағы шағын аралда обсерватория құрылды, және экспедицияның тоқтау кезінде бірнеше аборигендермен кездесті. Боденнің екі кемесі қолайсыз жел жағдайына байланысты шығанақта қалуға мәжбүр болды және 1802 жылдың 17 ақпанына дейін шыға алмады. Алғашқы Маргейт кенті Бич-роуд бойында орналасқан, себебі көмір жағатын кемелер барлық жабдықты теңіз арқылы жеткізіп берді. Маргейт пошта бөлімі 1866 жылдың 1 шілдесінде ашылды, ал бастауыш мектеп 1869 жылы есігін ашты. 1906 жылдан 1922 жылға дейін Sandfly Colliery Tramway Маргейт портынан Каотадағы көмір шахтасына дейін жүрді. Порттың ұзындығы шамамен 5 метрді құрады.
In 1792 Bruni D'Entrecasteaux sailed up the channel now bearing his name, charting the coastline and naming features. He named the large bay at the top of the channel North West Bay. The expedition anchored there to collect fresh water and many Aboriginal Tasmanians were observed in the area. In January 1802, the French explorer, Nicolas Baudin anchored in the bay to collect fresh water, food and wood. An observatory was set up on a small island at the mouth of the North West Bay River to observe a solar eclipse and a number of Aboriginal people were encountered during the expedition's stay. Baudin's two ships were forced to remain in the bay because of adverse wind conditions and did not leave until 17 February 1802. The original Margate township was along Beach Road because coal burning steamers would bring all the supplies by sea. Margate Post Office opened on 1 July 1866, and the primary school opened in 1869. From 1906 to 1922, the Sandfly Colliery Tramway ran from Margate Wharf to the coal mine at Kaoota. The jetty was about long, and could service ships drawing .