Кіріспе
Американдық жеңіл атлетика спортшысы
Гарри Ливингстон Хиллман (8 қыркүйек 1881 – 9 тамыз 1945) 1910-1945 жылдар аралығында Дартмут университетінің жеңіл атлетика командасын ең ұзақ уақыт жаттықтырған бапкерлердің бірі болды, сонымен қатар 1904 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында үш алтын және 1908 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында күміс медаль жеңіп алған американдық жеңіл атлетикашы.
Өмірбаян
Бруклинде (Нью-Йорк) туған Хиллман ғасыр басында үш Олимпиада құрамасының құрамына кірді. Ол сонымен қатар Дартмут колледжінде бапкер болды және 1924-1932 жылдар аралығында үш Олимпиада ойынында АҚШ Олимпиада құрамасының жетекші жаттықтырушысы болды. Лоусон Робертсон сияқты, көптеген Нью-Йорк спортшыларымен бірге, ол Нью-Йорк Ұлттық гвардиясының Е компаниясында, Бруклиннің ескі 13-ші полкінде лейтенант қызметін атқарды. Робертсон, кейіннен Пенсильвания университетінің жеңіл атлетикадан бапкері болған, Хиллменмен бірнеше Олимпиада құрамасында болды және Бруклин ұлдар мектебін бітірген. Хиллманның алғашқы маңызды жеңістері 1902 жылы ААУ-ның жасөсперімдер және ересектер арасындағы 220 ярдтық кедергілерден болды, ал келесі жылы ол ААУ-ның ересектер арасындағы ашық 400 метрлік жүгіруде де жеңіске жетті.
1904 жылғы Олимпиада ойындары
Хиллман 1904 жылы Миссури штатының Сент-Луис қаласында өткен Олимпиада ойындарында үш алтын медаль жеңіп алды – 400 метрге жүгіру, 200 метрлік кедергілермен жүгіру және 400 метрлік кедергілермен жүгіруде. Ол барлық үш жарыста да Олимпиадалық рекордтық уақыт көрсетті, бірақ 400 метрде бір кедергіге шалынып, құлады, нәтижесінде оның 53,0 секундтық уақыты әлемдік рекорд ретінде есептелмеді (рекорд 1891 жылдан бері 57,2 секундты құрады). Бұған қоса, жарыс қалыпты 91,4 см орнына 76 см биіктіктегі кедергілермен өткізілді.
Дартмут жарыс жаттықтырушысы
Оның мансабының басты нүктесі – 1910 жылдан 1945 жылы қайтыс болғанға дейін 35 жыл бойы Дартмут колледжінде жеңіл атлетика және кросс-кантри жаттықтырушысы болып жұмыс істеуі болды. Хиллман 1919 жылы Дартмут университетінде дене тәрбиесі пәнінің доценті, ал 1922 жылы шектеусіз доцент болып сайланды. 1921-1925 жылдары кафедра төрағасы қызметін атқарды. Дартмутте Хиллман кедергілермен жүгіретін спортшыларға шикі жұмыртқа жеуді ұсынды, оның пікірінше, бұл "жел және асқазан үшін өте пайдалы". Ол Дартмутте дамытқан, кедергілер мен жүгіруде өте жақсы нәтижелер көрсеткен спортшылардың арасында Дон Бернхам '44 (мильде), Гас Браун '15, Монти Уэллс '28 және Джек Донован '38 (кедергілер) бар еді. Биіктікке секіруде ол жаттықтырған жоғары оқу орындары арасындағы чемпиондар қатарында Рас Палмер '10, Рой Браун '23 және Том Мейнард '29 болды. Ол сондай-ақ Марк Райт '13, C. E. Buck '13 және Лэдди Майерс '20-ны ұсқынмен секіруде, Бад Уитни '15, Джек Шелберн '19, В. С. Бирс '21 және Тони Гениавич '37-ні ядроны лақтыруда жаттықтырды. Оның ең танымал спортшыларының бірі – 1920 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында 110 метрлік кедергілерде алтын медаль жеңіп алған канадалық кедергіші Эрл Томсон, Дартмуттың 22-ші түлегі болды. 1930 жылы Хиллман, Томсон және Гарольд Барронмен бірге құлау және жарақат алу қаупін азайту мақсатында жаңа, қауіпсіз кедергілерді жобалауға қатысты. Хиллман сонымен қатар Америка Колледждерінің Жеңіл Атлетика Жаттықтырушылар Ассоциациясының хатшы-қазынашысы болып қызмет етті. Ол The Boston Herald, The New York Times, The Athletic Journal және The Scholastic Coach газеттері мен журналдарына жеңіл атлетика және дене шынықтыру туралы көптеген мақалалар жазды.