Кіріспе
Американдық жеңіл атлетика споршысы Льюисті бастапқыда әкесі жаттықтырған, ол басқа да жергілікті спортшыларды элиталық деңгейге жеткізді. 13 жасында Льюис ұзындыққа секіруден жарыса бастады және туған қаласы Уиллингборо қалашығындағы Уиллингборо орта мектебінде Энди Дудек пен Пол Минордың баптауымен болашақтың жарқын спортшысы ретінде көзге түсті. Ол барлық уақыттағы жасөспірімдер арасындағы ұзындыққа секірушілердің тізімінде 4-орынды иеленді. 1979 жылдың соңында Track and Field News журналының мәліметінше, Льюис ұзындыққа секіруде әлемде 5-орынға тұрды. Оның бұрынғы тізе жарақаты оқу жылдың соңында қайтадан күшейіп, физикалық жағдайына әсер еткен болуы мүмкін. Льюис Тельезбен бірге жұмыс істеді және техникасын өзгертіп, ауырсынусыз секіруге қол жеткізді, содан кейін 1980 жылы Ұлттық колледждік атлетика қауымдастығының (NCAA) чемпионатында желдің көмегімен жеңіске жетті. Ол 1980 жылғы Олимпиада ойындарына қатысу мүмкіндігінен айырылған спортшылар үшін арнайы жасалған 461 Конгресс алтын медалінің бірін алды. Жыл соңында ол ұзындыққа секіруде әлемде 6-орынды, ал 100 метрлік жүгіруде 7-орынды иеленді.
Lewis was initially coached by his father, who also coached other local athletes to elite status. At age 13, Lewis began competing in the long jump, and he emerged as a promising athlete while coached by Andy Dudek and Paul Minore at Willingboro High School in his hometown of Willingboro Township, New Jersey. He achieved the ranking of fourth on the all time World Junior list of long jumpers. By the end of 1979, Lewis was ranked fifth in the world for the long jump, according to Track and Field News. An old knee injury had flared up again at the end of the high school year, and this might have had consequences on his fitness. Lewis worked with Tellez and adapted his technique so that he was able to jump without pain, and he went on to win the 1980 National Collegiate Athletic Association (NCAA) title with a wind assisted jump of He received one of 461 Congressional Gold Medals created especially for the athletes precluded from competing in the 1980 Olympics. At year's end, he was ranked sixth in the world in the long jump and seventh in the 100 m.
1981 және 1982 жылдардағы жетістіктер
1981 жылдың басында Льюис ең жақсы заңдық қашықтыққа секіру көрсеткішін 1979 жылғы мектеп рекордымен аяқтады. 20 маусымда Льюис, әлі жасөспірім кезінде TAC чемпионатында секіріп, жеке рекордтық көрсеткішін шамамен жарты метрге жақсартты. Әлемдік рекордтар биік таулардағы жұқа ауада орнатылса да, Льюис рекордтарын теңіз деңгейінде жасауға ниеттенді. 1982 жылы биіктікте өткен ұзындыққа секіру жарысына қатыспауы туралы сұраққа жауап ретінде ол: "Мен рекордты қалаймын және оны алуды жоспарлап отырмын, бірақ биіктікте емес. Мен көрсеткіштен кейін "(A)" [биіктік] белгісін қаламаймын" деді. 1980-жылдардың басында танымал болған кезде, барлық ерлер арасындағы 100 м және 200 м, сондай-ақ ұзындыққа секіру рекордтары Мексика қаласының биіктігінде орнатылған еді. Льюис алғаш рет 100 м және ұзындыққа секіруден әлемде бірінші орынға ие болды. Ол 100 м және ұзындыққа секіруден алғашқы ұлттық титулдарды жеңіп алды. Сонымен қатар, ол АҚШ-тың үздік әуесқой спортшысы ретінде Джеймс Э. Салливан сыйлығын жеңіп алды. 1982 жылы Льюис үстемдігін жалғастырды, және алғаш рет 1968 жылғы Олимпиада ойындарында Боб Бимонның ұзындыққа секірудегі әлемдік рекордына біреу қарсы шығатын сияқты болды, бұл көрсеткіш көбінесе ең ұлы спорттық жетістіктердің бірі деп сипатталады. Льюиске дейін Бимон мен 1980 жылғы Олимпиада чемпионы Латц Домбровски екі рет осы көрсеткішті асып өткен. 1982 жылы Льюис ашық ауада бес рет, жабық ауада екі рет секіріп, 24 шілдеде Индианаполисте рекордты жақсартты. Сонымен қатар, ол 100 метрлік жарыста 10.00 секунд көрсетіп, әлемдегі ең жылдам уақытты тіркеді. Ол сол күні екі рет секіріп, 10.00 секунд көрсетті, ал Индианаполисте жаңа төменгі биіктіктегі рекордын тіркеген күні үш рет қателік жасады, оның екеуі Бимонның рекордын асып түсті, үшіншісі, бірнеше бақылаушылардың айтуынша, Льюиске тиесілі болуы керек еді, өйткені трасса қызметкерлері қателік ережесін дұрыс түсінбеген. Ол 100 м және ұзындыққа секіруде бірінші орынды қайтадан иеленді, ал 200 м-де алтыншы орынды алды. Сонымен қатар, ол Track and Field News журналының "Жылдың спортшысы" атағына ие болды. 1981 жылдан 1992 жылға дейін Льюис 100 метрлік рейтингте алты рет бірінші орынға шықты (егер Бен Джонсонның 1987 жылғы бірінші орыны ескерілмесе, жеті рет), және үшінші орыннан төмен емес. Сондай-ақ, ол 100 метрлік жүгіруде жеңіске жетті. Сол жылы 9.93 секундпен 100 метр биіктікте жаңа әлем рекордын орнатып қойған Кальвин Смит Льюиске 10.07 секундтан 10.21 секундқа дейін есе жіберді. Смит 200 метрлік жарыста жеңімпаз атанды, бірақ Льюис қатыспаған, бірақ сол жылы Льюис осы жарыста американдық рекорд орнатты. Ол 19 маусымда TAC / Mobil чемпионатында 19.75 секундта 200 м-де жеңіске жетті, бұл тарихтағы екінші ең жылдам уақыт және төменгі биіктіктегі рекорд, Пьетро Меннеаның 1979 жылғы көрсеткішінен 0,03 секунд қана артта қалды. Көрермендер Льюис соңғы метрлерде баяулап, қолын көтеріп тойламаса, әлем рекордын бұза алатынын атап өтті. Ақырында, Льюис 4 × 100 м эстафетасында зәкірді жүгіріп, 37,86 секундта жеңіп алды, бұл жаңа әлемдік рекорд және Льюис мансабындағы алғашқы рекорд. Льюис 100 м және ұзындыққа секіруде әлем чемпионатында емес, басқа да жарыстарда үздік көрсетті. Ол 14 мамыр күні Модестода 9.97 секундпен төменгі биіктікте 100 метрді 10 секундтан төмен жүгірген алғашқы адам болды. Ол әлем чемпионатында алтын медальді және басқа да жылдам уақыттарды иеленіп, сол жылы Кальвин Смит әлем рекордын тіркегеніне қарамастан, әлемдегі бірінші орынды иеленді. 19 маусымда TAC чемпионатында ол ұзындыққа секіруде жаңа төменгі биіктіктегі рекорд орнатты, Track and Field News оны 200 м-де екінші орынға қойды, оның төменгі биіктіктегі рекорды 19,75 секунд болса да, Хельсинкиде алтын медальді жеңген Смиттен кейін. Льюис тағы да журналдың "Жылдың спортшысы" атағына ие болды.
1984 жылғы жазғы Олимпиада ойындары: Джесси Оуэнске еліктеу
1984 жылы Лос-Анджелесте өткен Олимпиада ойындарында Льюис төрт түрлі жарысқа қатысып, олардың әрқайсысында жеңіске жету мүмкіндігіне ие болды, соның арқасында 1936 жылғы Берлин ойындарында Джесси Оуэнстің жеткен жетістігін қайталауға ұмтылды. Льюис Оуэнстің рекордын жаңаруға деген ұмтылысын 100 метрлік жүгіруде сенімді жеңіспен бастады, 9.99 секунд көрсетіп, ең жақын қарсыласы, америкалық Сэм Грэддиді 0,2 секундке еселеп оқсыды. Келесі жарыс – ұзыққа секіруде Льюис салыстырмалы түрде жеңіске жетті. Оның осы жарыста жеңіске жетуі дау тудырды, бірақ тәжірибелі сарапшылар оның тактикасы дұрыс екеніне келісті. Льюис 200 метрлік және 4х100 метрлік эстафетада да қатысуы керек болғандықтан, ол жарысты жеңіп алу үшін қажетті ең аз секіруді жасауды жөн көрді. Күндізгі салқын ауа райында жарақат алу қаупі болды, сондай-ақ төрт алтын медальді жеңіп алу мақсаты да қауіпке ұшырауы мүмкін еді. Ол өзінің алғашқы секіруінің жарысты жеңіп алу үшін жеткілікті екенін білді. Келесі секіруінде қате жіберіп, қалған төрт секіруін өткізіп жіберді. Льюис оңай жеңіске жетіп, австралиялық Гари Ханни күміс медальді иеленді. Финал алдындағы телеарнадағы жарнамада рекорд иегері Беймон: "Сен жеңіп шығасың деп үміттенемін, жігіт" деген сөздерін айтқан еді. Сондықтан Льюис рекордты жаңаруға тағы да тырыспағанда, көрермендер оны ызылдатып сөккен. Осы ызылдау туралы сұраққа Льюис: "Бастапқыда қатты таңқалдым. Бірақ ойланып қарасам, олар Карл Льюисті көбірек көргісі келгендіктен ғана ызылдаған екенін түсіндім. Бұл маған құрмет көрсету деп ойлаймын" деді. Оның үшінші алтын медалін 200 метрлік жүгіруде жеңіп алды, онда ол 19.80 секунд көрсетіп, жаңа Олимпиада рекордын жасады және тарихтағы үшінші жылдам нәтиже тіркелді. Соңында, ол 4х100 метрлік эстафетада төртінші алтын медалін жеңіп алды, соңғы кезеңді аяқтағанда 37.83 секунд көрсетіп, жаңа әлемдік рекорд орнатты. Бұдан бөлек, Льюистің агенті Джо Дуглас оны поп-жұлдыз Майкл Джексонмен салыстырды, бірақ бұл салыстыру көпке ұнаған жоқ. Дуглас өзінің сөзін дұрыс түсінбегендерін айтты, бірақ Льюис өзімшіл және жабық екендігі туралы пікір 1984 жылғы Олимпиада ойындарының соңында көпшіліктің санасына берік орнықты. Сонымен қатар, сол кезде Льюис гомосексуал екендігі туралы әңгімелер тарады, және Льюис бұл әңгімелерді жоққа шығарса да, олар оның танымалдылығына кері әсер етті. Ойындардағы Льюис бейнесі – қысқа шашты және әсем киім киген түрі, осы әңгімелерге отын құйды. "Карл Льюистің сексуалдық бағыты маңызды емес", - деді биікке секіруші Дуайт Стоунс. "Мэдисон авеню оны гомосексуал ретінде қабылдайды". Coca-Cola Олимпиадаға дейін Льюиске тиімді келісім-шарт ұсынды, бірақ Льюис пен Дуглас оны қабылдамады, өйткені Олимпиададан кейін Льюиске одан да көп пайда болатынына сенді. Бірақ Coca-Cola Олимпиададан кейін бұл ұсынысты қайтарып алды. Nike Льюиспен бірнеше жылдан бері келісім-шарт жасасқан, тіпті оның әуесқой статусына қалай әсер ететіні туралы сұрақтар туғанмен де, ол Nike телеарналарындағы жарнамалар мен жарнама тақталарында пайда болды. Nike Льюистің жаңа бейнесіне наразылық білдіріп, Олимпиададан кейін онымен келісім-шартты бұзды. "Егер сіз ер адам болсаңыз, американдықтар сіздің еркектей көрінуіңізді қалайды", - деді Nike өкілі Дон Коулман. Сол сияқты, Льюис 1984 жылғы NFL драфтының 12-ші раундында Dallas Cowboys командасының қабылдаушысы ретінде таңдалды, тіпті ол колледжде футбол ойнамаған болса да. Бірақ ол NFL-де де ойнаған жоқ.
Бен Джонсон мен 1987 жылғы әлем чемпионаты
1984 жылғы Олимпиададан кейін Льюис, әсіресе ұзақ секіруде үстемдігін сақтап, келесі жеті жыл бойы жеңіліске ұшырамады. Бірақ 100 метрлік спринтте оның үстемдігіне қарсы тұратын жаңа қарсыластар пайда болды. Оның төмендіктегі рекордын 1984 жылғы Олимпиадаға дейін америкалық Мель Латтани 9.96 секундпен басып өтті. Алайда, Льюиске ең үлкен қарсылас 1984 жылғы Олимпиадада одан кейін қола жүлде алған канадалық Бен Джонсон болды. Джонсон 1985 жылы Льюисті бір рет жеңді, бірақ Льюис өзге спортшыларға да жеңіліп, көптеген жарыстарда жеңіске жетті. Сол жылы Льюис бірінші орынды сақтап, Джонсон екінші орынға табан тіреді. Бірақ сол күні Эммианның көрсеткен ең жақсы нәтижесі Льюиске қарағанда екінші болды, ал Льюис төрт рет жеңіске жетті. 4x100 метрлік эстафетада Льюис алтын медальді ұтып алған командаға 37.90 секундпен үлкен үлес қосты, бұл көрсеткіш тарихымыздағы үшінші ең жылдам нәтиже. 100 метрлік финал ең қызығушылық тудырған және драматизмге толы оқиға болды. Джонсон Римге дейін бір жыл ішінде үш рет 10.00 секундтан төмен нәтиже көрсеткен, ал Льюис 10.00 секундтық шекараны еңсере алмады. Льюис 100 метрлік жарыстың іріктеу кезеңдерінде күшті өнер көрсетіп, жартылай финалда 10.03 секундпен чемпионат рекордын жаңартты, бірақ желдің қарсы соғуына тап болды. Алайда, финалда Джонсон осыған дейін ешкімнің күшіне жетпеген 9.83 секундпен жеңіске жетіп, жаңа әлемдік рекордты орнатты. 9.93 секунд көрсеткен Льюис әлемдік рекордты теңестірді, бірақ бұл жеткіліксіз болды. Джонсон жеңісінің қуанышына бөленген кезде Льюис жеңілісін түсіндіруге тырысты. Ол бастапқыда Джонсон бұрыс старт алғанын айтты, содан кейін оны әлсіреткен асқазан ауруына сілтеме жасады, ал соңында есімдерін атамай: "Көптеген адамдар ештен келді. Олар есірткісіз мұны істей алмайды деп ойлаймын" деді. Ол: "Егер мен бірден есірткі қолдансам, 100 метрді 9.8 секундтан да жылдам жүгіре аламын" деп қосты. Осылайша Льюис жеңіл атлетика спортында допингтің қолданылуын тоқтатуға шақырды. Оның қарсыластары бұл мәселе спортта көп жылдар бойы болғанын және Льюис үшін тек жеңілгеннен кейін ғана маңызды болғанын атап өтті. Джонсон айыптауларға жауап ретінде: "Карл Льюис бәрін жеңіп жатқанда, мен оған қарсы бір сөз айтпадым. Ал келесі спортшы мені жеңсе, мен де наразылық білдірмеймін" деді.
1988 жылғы жазғы Олимпиада ойындары
Льюис 1987 жылы атлетикадағы ең көп талқыланған жарыстан ғана емес, сонымен қатар әкесінен де айырылды. Уильям Льюис 60 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болғанда, 1984 жылы 100 метрлік жарыста жеңген алтын медалін қолына алып, онымен бірге жерледі. Ол анасына: "Уайымдама. Басқасын да аламын", - деді. Льюис 1988 жылғы маусымда әкесін өзіне күш-қуат беретін фактор ретінде жиі айтты. "Өткен жылы мен үшін көп нәрсе болды, әсіресе әкемнің қазасы. Бұл мені осы маусымда ең жақсы болуға талпындырды", - деді ол 17 тамызда Цюрихте Джонсонды жеңгеннен кейін. 1988 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының 100 метрлік финалы жылдың ең сенсациялық спорт оқиғаларының бірі болды және оның күтпеген нәтижесі ғасырдың ең танымал спорт оқиғаларының бірі саналды. Джонсон 9.79 секундта жеңіп, жаңа әлемдік рекорд орнатты, ал Льюис 9.92 секундта жаңа американдық рекорд орнатты. Үш күннен кейін Джонсонның допинг-тестісі оң нәтиже берді, оның медалі алынып тасталды және Льюис алтын медальмен марапатталды, сондай-ақ жаңа Олимпиада рекордына ие болды. Ұзындыққа секіруде Роберт Эммиян жарақат алғандықтан жарыстан шықты, ал Льюистің басты қарсыластары – америкалық ұзындыққа секіруші Майк Пауэлл және ұзақ жылдар бойы бәсекелес болған Ларри Майрикс болды. Льюис төмен биіктіктегі Олимпиада рекордын орнатып секірді, ал оның қарсыластары оған тең келе алмады. Америкалықтар 84 жылдан бері алғаш рет бұл жарыста барлық медальдарды жеңіп алды. 200 метрде Льюис 1984 жылғы Олимпиада рекордын 19.79 секундқа төмендетті, бірақ Джо Делоач 19.75 секундта жаңа рекорд пен Олимпиада алтынын жеңіп алды, осылайша Льюисті екінші орынға ықтырды. Ол қатысқан соңғы жарыс – 4x100 метрлік эстафетада, американдықтар эстафета таяқшасын алмастыру кезінде қателік жіберіп, дисквалификацияланды. Бірақ кейін Льюис Сеулде 9.92 секунд көрсеткені үшін 100 метрлік әлем рекордымен марапатталды. Бен Джонсонның 9.79 секундтық уақыты әлемдік рекорд ретінде мойындалмаса да, оның бір жыл бұрын көрсеткен 9.83 секундтық нәтижесі мойындалды. Алайда, допингке қатысты даудың салдарынан Канадада тергеу жүргізілді, онда Джонсон ұзақ жылдар бойы стероидтар қолданғанын мойындады. IAAF Джонсонның рекордын және әлем чемпионатындағы алтын медалін алып тастады. Льюис 1988 жылғы Олимпиадада көрсеткен өнері үшін әлем рекордшысы деп танылды және 1987 жылғы 100 метрлік әлем чемпионы атанды. IAAF сондай-ақ Льюис 1987 жылғы әлем чемпионатында "нағыз" әлем рекордын (9.93 секунд) екі рет теңестіргенін және 1988 жылы Цюрихте Джонсонды жеңгенін мәлімдеді. Алайда, бұл уақыт ресми рекорд ретінде расталмады. 1990 жылдың 1 қаңтарынан бастап Льюис 100 метрлік қашықтықтағы әлем рекордын ұстады. Бірақ бұл рекорд ұзаққа созылмады, өйткені америкалық және Хьюстон университетінің командаласы Леррой Беррелл 1991 жылдың 14 маусымында 9.90 секунд көрсетіп, Льюис рекордын бұзды. Льюис 1988 жылы 200 метрлік және 1989 жылы 100 метрлік қашықтықтағы рейтингінде де бірінші орыннан түсіп қалды. 1990 жылы ол ұзындыққа секіруден де көшбасшылықты жоғалтты, бірақ 1992 жылы оны қайтадан иеленді. Бұрын әлем рекордын ұстаған болса да, ол алғаш рет телеэкранда есімінің жанында "WR" деген жазуды көрді және жетістігін осы сәтте сезіне алды. Ол кейін көзінен жас шығып тұрғанын байқады. "Менің өмірімдегі ең жақсы жарыс", - деді Льюис. "Ең жақсы техника, ең жылдам. Мен оны отыз жасымда жасадым". Льюис соңғы жылдардағы басты қарсыласы Майк Пауэллге қарсы шықты, ол 1988 жылғы Олимпиада ойындарының күміс жүлдегері және 1990 жылғы ең үздік ұзындыққа секіруші еді. Льюис сол кезде он жыл бойы ұзындыққа секіруден жеңіліс таппаған, ол қатарынан 65 жарыста жеңіске жеткен. Пауэлл Льюисті жеңе алмады, кейде әлемдік рекордқа жақын секірулер жасаса да, олар бұрыс деп танылды немесе Ларри Майрикс сияқты басқа бәсекелестер Льюистің өзі сирек асып түсетін секірулер жасады, бірақ Льюис оларды келесі немесе соңғы әрекетімен асып түсетін. Льюистің алғашқы секіруі – әлем чемпионатының рекорды, және осы көрсеткішті Льюис пен тағы үш адам ғана бағындырған. Пауэлл бірінші болып секіріп, бірінші раундта нашар көрсетті, бірақ екінші раундта екінші орынды иелену үшін секірді. Льюис үшінші раундта желдің көмегімен секіріп, тарихтағы барлық ұзындыққа секіру жарыстарының арасында тек екі рет ғана жеңіске жеткен көрсеткішті жасады. Пауэлл ұзақ бұрыс секіру жасады, ол Льюистің келесі секіруіне шамамен тең болды. Льюистің келесі секіруі тарихқа енді: Боб Бимонның рекордын алғаш рет асып түскен секіру. Жел өлшегіші секіру желдің көмегімен жасалғанын көрсетті, сондықтан ол рекорд ретінде есептелмейді, бірақ жарыста есептеледі. Бұл секіру кез келген жағдайда жасалған ең ұзын секіру болды. Пауэллдің секіруі және Льюистің соңғы екі секіруі 2024 жылғы наурыз айының мәліметтері бойынша төмен биіктіктегі ең үздік үш секіру ретінде саналады. Соңғы жылдары ешкім заңды жағдайларда одан да ұзын секірген жоқ. Льюис бұл спорттың тарихындағы ең ұлы жарыстардың бірі болған жарысқа Пауэллдің жетістігін мойындады. Пауэлл кейіннен екі рет одан да ұзын секірді, бірақ екеуі де желдің көмегімен және биік жағдайда жасалды: 1992 жылы және 1994 жылы. Льюис кейіннен желдің көмегімен екі секіру жасады, сондай-ақ Барселона Олимпиадасының іріктеу кезеңінде заңды жағдайда секірді. 1991 жылғы әлем чемпионатындағы өнері туралы Льюис: "Бұл менің өмірімдегі ең жақсы жарыс болды", - деді. Track and Field News одан да әрі барып, осы чемпионаттан кейін "Ол трассаға немесе алаңға еңіп кірген ең ұлы атлет емес пе екеніне таласу қиын болды" деді. Бірақ ол 100 метрлік және 200 метрлік қашықтықтарда Олимпиада құрамына ілікпеді. Соңғы жарыста ол өсудегі жұлдыз Майкл Джонсоннан жеңіліп, 19.79 секунд көрсетті, ол оның жеке рекорды болды. Олар трассада алғаш рет кездесті. Алайда Льюис ұзындыққа секіруге ілікті, Пауэллдан екінші орынды иеленді және 4x100 метрлік эстафета командасына қатысуға құқылы болды. Барселонадағы Олимпиадада Льюис ұзындыққа секірудің бірінші раундында секірді, Пауэллді жеңіп, ол соңғы раундта секірді. 4x100 метрлік эстафетада Льюис әлемдік рекордты 37.40 секундта бекітті, бұл рекорд 16 жыл бойы сақталды. Ол соңғы кезеңді 9.85 секундта аяқтады, бұл ресми тіркелген ең жылдам эстафеталық кезең болды. Льюис 1993 жылы Штутгартта өткен төртінші әлем чемпионатында 100 метрлік қашықтықта төртінші орынды иеленді және ұзындыққа секіруге қатыспады. Алайда ол 200 метрлік қашықтықта әлем чемпионатында алғаш рет медаль – 19.99 секунд көрсетіп, қола жүлдегер атанды. Бұл медаль оның жеңіл атлетикадағы соңғы Олимпиада немесе әлем чемпионаты медалі болды. Жарақаттар Льюисті келесі бірнеше жыл бойы жарыстардан шеттетіп, ол 1996 жылғы маусымда қайтадан қатыса бастады. 1996 жылы Льюис ұзындыққа секіруден Олимпиада құрамына бес рет іліккен америкалық ер адам болды. 1996 жылғы Олимпиадада әлем рекордшысы Майк Пауэлл мен әлемдегі жетекші ұзындыққа секіруші Иван Педросоның жарақаттары олардың өнерін әсер етті. Льюис, керісінше, жақсы формада болды. Ол бұрынғы көрсеткіштеріне жете алмаса да, үшінші раундтағы секіруі алтын медальді жеңіп алды, ямайкалық Джеймс Бекфордтан 8 сантиметрге басым түсті. Ол Даниялық темірқазықшы Пол Элвстрём және америкалық дискіні лақтырушы Ал Оертермен бірге жекелей жарыста төрт рет жеңіске жеткен үшінші олимпион болды, ал 2016 жылы американдық жүзуші Майкл Фелпс оларға қосылды. Льюистің тоғыз алтын медалі оны Майкл Фелпс-тен кейін көптеген Олимпиада алтын медальдерінің тізімінде екінші орынға қойды. Льюистің секіруі сондай-ақ 35-39 жас тобындағы рекордты Ларри Майрикспен бірге ресми түрде тең деп жарияланды. Бірақ Track and Field News айтқандай, "Льюистің бірнеше күн бұрынғы эстафетадағы мінез-құлқы оның соңғы алтын медалінің сәнін кетірді". Льюис 1997 жылы жеңіл атлетикадан зейнеткерлікке шықты.
Lewis' reaction to what was one of the greatest competitions ever in the sport was to offer acknowledgment of the achievement of Powell. Powell did jump as far or farther on two subsequent occasions, though both were wind aided jumps at altitude: in 1992 and in 1994. Lewis's best subsequent results were two wind aided leaps at , and an under legal conditions while in the qualifying rounds at the Barcelona Olympics. In reference to his efforts at the 1991 World Championships, Lewis said, "This has been the greatest meet that I've ever had." Track and Field News was prepared to go even further than that, suggesting that after these Championships, "It had become hard to argue that he is not the greatest athlete ever to set foot on track or field." he failed to qualify for the Olympic team in the 100 m or 200 m. In the latter race, he finished fourth at the Olympic trials behind rising star Michael Johnson who set a personal best of 19.79 s. It was the first time the two had ever met on the track. Lewis did, however, qualify for the long jump, finishing second behind Powell, and was eligible for the 4 × 100 m relay team. At the Games in Barcelona, Lewis jumped in the first round of the long jump, beating Powell who did a final round In the 4 × 100 m relay, Lewis anchored another world record, in 37.40 s, a time which stood for 16 years. He covered the final leg in 9.85 seconds, the fastest officially recorded anchor leg. Lewis competed at the 4th World Championships in Stuttgart in 1993, but finished fourth in the 100 m, and did not compete in the long jump. He did, however, earn his first World Championship medal in the 200 m, a bronze with his 19.99 s performance. That medal would prove to be his final Olympic or World Championship medal in a running event. Injuries kept Lewis largely sidelined for the next few years, then he made a comeback for the 1996 season. In 1996, Lewis qualified for the Olympic team in the long jump for the fifth time, the first time an American man has done so. At the 1996 Olympics, injuries to world record holder Mike Powell and the leading long jumper in the world, Iván Pedroso, affected their performances. Lewis, on the other hand, was in good form. Though he did not match past performances, his third round leap of won gold by over second place finisher James Beckford of Jamaica. He became the third Olympian to win the same individual event four times, joining Danish sailor Paul Elvstrøm and American discus thrower Al Oerter; the three would be joined by American swimmer Michael Phelps in 2016. Lewis's nine gold medals also tie him for second on the list of multiple Olympic gold medalists with Paavo Nurmi, Larisa Latynina, and Mark Spitz behind Phelps. Lewis' jump was also officially declared tied with Larry Myricks for the masters record for the 35–39 age group. Controversy struck when, as Track and Field News put it, "Lewis' attitude in the whole relay hoo hah a few days later served only to take the luster off his final gold." Lewis retired from track and field in 1997.
Стимуляторларды қолдану
2003 жылы 1991 жылдан 2000 жылға дейін АҚШ Олимпиада комитетінің допингке қарсы бақылау басқармасының директоры Уэйд Эксум 1988 жылдан 2000 жылға дейін 100-ге жуық американдық спортшының допинг-тесттерде сүрегіп қалғанын, оларға Олимпиадаға қатысуға тыйым салу керек болғанын, бірақ оларға бәрібір қатысуға рұқсат берілгенін көрсететін құжаттардың көшірмелерін Sports Illustrated журналына тапсырды. Sports Illustrated журналына құжаттарды көрсетуге дейін Эксум оларды USOC-қа қарсы сотқа беруге тырысты, ұйымды нәсілдік дискриминация жасады және оны жұмыстан заңсыз босатып, сүрегіп қалған тесттерді жасыруға тырысқан деп айыптады. Оның ісі Денвер федералды сотында дәлелдердің жетіспеуіне байланысты тоқтатылды. USOC оның ісін "негізсіз" деп мәлімдеді, өйткені ол өзі ұйымның допингке қарсы тест бағдарламасын бақылауға және спортшылардың ережелерге сәйкес таза екенін анықтауға жауапты болды. Льюис аталған спортшылардың бірі болды және Эксумның құжаттары 1988 жылғы Олимпиада іріктеу кезеңінде ол псевдоэфедрин, эфедрин және фенилпропаноламинге бірлескен тестте үш рет оң нәтиже көрсеткенін көрсетті. Бәрі де олардың стимуляторлық әсеріне байланысты спортта тыйым салынған, бірақ сол кезде барлығын рецептсіз диеталық қосымшалар немесе суық тию және аллергия симптомдарына ем ретінде алуға болады еді. Үш тізбекке келген тесттерде анықталған осы стимуляторлардың жиынтық концентрациясы 2 ppm, 4 ppm және 6 ppm болды. Льюис көрсеткен стимуляторлардың ең жоғары деңгейі 6 ppm болды, бұл 1988 жылы оң нәтиже деп есептелді, бірақ қазір теріс нәтиже деп есептеледі. Эфедрин үшін қабылданатын деңгей миллионға 10 бөлікке, ал басқа заттар үшін миллионға 25 бөлікке дейін көтерілді. Сол кездегі ХОК ережелеріне сәйкес, 10 ppm-ден төмен деңгейдегі оң нәтижелер қосымша тергеуге себеп болар еді, бірақ дереу қатысудан шеттетуге әкелмейтін еді. Сан-Франциско университетінің медицина профессоры Нил Беновиц 2003 жылы: "Бұл [деңгейлер] суық тиюге немесе аллергияға қарсы дәрі-дәрмектерді қабылдаған адамда байқалатын деңгейлер және олардың өнімділікке әсер етуі екіталай" деді. "Карл ешқандай қателік жасаған жоқ. Мұнда ешқандай ниет болған жоқ. Оған ешқашан "Сіз ережелерді бұздыңыз" демеген", - деді Льюис адвокаты Мартин Д. Сингер, ол Льюис рецептсіз шөптік құралда тыйым салынған стимуляторларды жаңсақ түрде қабылдағанын айтты. 2003 жылғы сәуір айындағы сұхбатында Льюис 1988 жылы үш рет оң нәтиже көрсеткенін, бірақ сол кездегі қалыпты тәжірибе болғандықтан босатылғанын мойындады. "Менің ойымша, Уэйд Эксумның жасағандары өкінішті", - деді Льюис. "Адамдар ештеңеден не нәрсе жасауға тырысып жатыр екенін білмеймін, өйткені бәріне бірдей қарады, сондықтан біз не туралы сөйлеп отырмыз? Мен түсінбеймін".
Жетістіктер мен марапаттар
Льюис – Олимпиадалық ұзындыққа секіру титулын сәтті қорғаған жалғыз адам. Ашық ауада Льюис барлық уақыттағы 20 ең ұзын секірудің 14-ін жасаған. (Қосалқы көрсеткіштер – жарамды, бірақ сериядағы ең ұзын көрсеткіш емес.)
Құрметтер
1999 жылы Люис Халықаралық Олимпиада комитеті тарапынан "Ғасырдың спортшысы" деп дауыс беріліп танылды, ал Sports Illustrated журналы оны "Ғасырдың олимпияшысы" деп атады. 2000 жылы оның бітірген Хьюстон университеті Карл Льюис атындағы халықаралық кешен деп аталды. 2010 жылы Люис Нью-Джерси штатының Даңқ залына енгізілді. 2016 жылы Люис Техас штатының жеңіл атлетика және дала жаттықтырушылары қауымдастығының Даңқ залына енгізілді.
Кино және теледидар
Льюис көптеген фильмдерде және телешоуларда ойнаған. Олардың ішінде ол "Perfect Strangers", "Speed Zone", "Alien Hunter" және "Material Girls" фильмдерінде эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол "Иә, әлсіз буын" ойынында қатысты. Сонымен қатар, ол телефильм үшін түсірілген "Атомдық Твистер" фильмінде Стю рөлін сомдады. 2011 жылы Льюис "Қиындыққа төтеп беру мүмкін емес" деген қысқаметражды деректі фильмінде пайда болды, онда қайтыс болған рухани ұстаз және бейбітшілік жақтасы Шри Чинмойдың көрсеткен күш-қуаты баяндалған. Льюис 2006 жылы "Соңғы Адам" фильмінде де ойнады.
Ұлттық әнұранның орындалуы
1993 жылғы 21 қаңтарда Нью-Джерси Нетс пен Чикаго Буллс командалары арасындағы НБА ойыны басталар алдында, Брендан Бёрн Аренасында Льюисті "Жұлдызды ту" әнін орындауға шақырды. Ыңғайсыздық тудырған Льюис әнді аспапсыз орындады, "And the rocket's red glare" деген сөздерде дауысы дірілдеді. Ол ұлттық әнұранды аяқтады, бірақ алаңдағы ойыншылар мен көрермендердің реакциясы әртүрлі болды – кейбіреулері қызықтап, кейбіреулері ұялды. Бұл орындалымның видеосы кейін телеарналарда, әсіресе ESPN-нің SportsCenter бағдарламасында кеңінен тарады. Бағдарлама жүргізушісі Чарли Штайнер Льюистің әнді нашар орындағанын көріп, күліп, тоқтай алмады. Оның атақты пікірі бойынша, ән автор Фрэнсис Скотт Кидің есімімен ойын жасап, ән "Франсис Скотт оф Ки" деп жазылған. Бірнеше жыл өткен соң, Штайнер бұл орындалымның қызық болғанымен, Льюистің үлкен спорттық жетістіктерін көлеңкеге түсіргеніне өкінді.
Нью-Джерси штатының сенатына үміткер
2011 жылдың 11 сәуірінде Льюис Бурлингтон округінің штаттың 8-ші заңнамалық округінде Нью-Джерси Сенатына демократ ретінде түсу үшін өтініш берді. Екі аптадан кейін, ол губернатордың орынбасары және мемлекеттік хатшы Ким Гуадагно тарапынан кандидаттықтан шеттестірілді, себебі ол сенаторлыққа үміткерлердің Нью-Джерсиде төрт жыл тұруы керек деген талапты орындамады. Льюис бұл шешімге Үшінші апелляциялық сотқа шағымданып, алғашқыда сот оның шағымын қабылдады, бірақ бірнеше күннен кейін сот өз шешімін кері қайтарып, Льюис өтінішін қайтарып алды.
Жаттықтыру
2018 жылдан бері Льюис Хьюстон университетінде, өзі бітірген оқу орнында, жеңіл атлетикадан көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істейді.
Жеке өмір
Льюистің Баким есімді ұлы бар, ол әнші-құрастырушы және Техас штатының Хьюстон қаласында тұрады. Льюис 1990 жылы, жиырмасыншы жасының соңында веган болды және 1991 жылғы тамаша нәтижелерінің бір бөлігін вегандық диетасына байланысты деп айтады. Ол осы диета оған жақсырақ келгенін, себебі бұл диетада ол көп мөлшерде тамақтанса да, спорттық қабілетіне әсер етпейді, сондай-ақ вегандық диетаға ауысу спорттық көрсеткіштерді жақсартады деп сендіреді. Льюис 1993 жылы «Нью-Джерси Нетс» және «Чикаго Буллс» командалары арасындағы НБА ойыны алдында «Жұлдызды ту» әнін есте қаларлықтай орындады.