Елена Гелд (1872-1918) – Бродвей сахнасындағы француз әртісі, Флоренц Зигфелдтің жұбайы. Ұзақ жылдар бойы аңызға айналған актриса, "Ziegfeld Follies" шабыт көзі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бродвей сахнасының шебері (1872–1918)
Broadway stage performer (1872–1918)
Хелен Анна Хелд (19 наурыз 1872 – 12 тамыз 1918) – Польшада туған, еврей тегіндегі француз сахна шебері, Бродвейде өнер көрсеткен. Лондонда өнер көрсетіп жүргенде оны импресарио Флоренц Зигфельд байқап, Америкаға әйелі ретінде алып келді. 1896 жылдан 1910 жылға дейін ол Бродвейдің ең танымал актрисаларының бірі болды, бірнеше мюзиклде әдемі, көңілді париждік әнші және комедия актрисасы ретінде танылды. Оның дене пішіні сағат құмына ұқсас, сахнадан тыс өмірінде ерекше мінез-құлқымен көзге түсті, мысалы, терісінің әдемі болуы үшін күніне 40 галлон сүтке шомылушы еді. Оның атақтылығына оның өзіндік талантынан гөрі Зигфельдтің жарнамалық шеберлігінің әсері зор дегендер де болды, бірақ оның көрермендерге әсері он жылдан астам уақыт бойы даусыз болды, ал бірнеше қойылымы сол кездегі көрермендер саны бойынша рекордтарды жаңартты. Оның шексіз еркіндігі Зигфельд ақымақтықтары деп аталатын, ұзақ жылдар бойы сәнді болған ревюлер сериясына да ықпал етті.
Helene Anna Held (19 March 1872 – 12 August 1918) was a Polish born French stage performer of Jewish origin on Broadway. While appearing in London, she was spotted by impresario Florenz Ziegfeld, who brought her to America as his common law wife. From 1896 through 1910, she was one of Broadway's most celebrated leading ladies, presented in a succession of musicals as a charming, coquettish Parisian singer and comedienne, with an hourglass figure and an off stage reputation for exotic behavior, such as bathing in 40 gallons of milk a day to maintain her complexion. Detractors implied that her fame owed more to Ziegfeld's promotional flair than to any intrinsic talent, but her audience allure was undeniable for over a decade, with several of her shows setting house attendance records for their time. Her uninhibited style also inspired the long running series of popular revues, the Ziegfeld Follies.
Ерте өмір
Варшавада, Польша Конгресі, Ресей империясында дүниеге келген Хелен Анна Хелд, неміс еврейі қолғап шебері Шиммле (сонымен қатар Морис) Хелд пен оның француз еврей әйелі Ивонн Пьердің қызы болды. Көздерде туған жылы 1865-тен 1873-ке дейін әртүрлі көрсетілген, бірақ 1872 жыл қабылданған. 1881 жылы антисемиттік қарақшылықтар отбасын Парижге, Францияға қашуға мәжбүр етті. Әкесінің қолғап жасау бизнесі сәтсіз аяқталғаннан кейін, ол күзетші болып жұмыс істеді, ал анасы кошер мейрамханасын ашты. Хелд киім өндірісінде жұмыс істей бастады, содан кейін Париждегі еврей театрларында әнші болып жұмысқа орналасты, ал әкесі қайтыс болғаннан кейін Лондонға кетті, онда ол Жакоб Адлердің қойған Абрахам Голдфаденнің «Шуламит» пьесасындағы бас рөлді ойнады; ол сондай-ақ Голдфаденнің Париж труппасында болды, олардың кассирі ақшаларын ұрлап алғаннан кейін ешқашан қойылым көрсетпеді. Францияда жас кезінде Хелд католицизм дініне ауысты.
Born in Warsaw, Congress Poland, Russian Empire, Held was named Helene Anna Held, daughter of a German Jewish glove maker, Shimmle (aka Maurice) Held, and his French Jewish wife, Yvonne Pierre. Sources list a variety of birth years, ranging from 1865 to 1873, but 1872 has been accepted in general. In 1881, anti Semitic pogroms forced the family to flee to Paris, France. When her father's glove manufacturing business failed, he found work as a janitor, while her mother operated a kosher restaurant. Held began working in the garment industry, then found work as a singer in Jewish theatres in Paris and, later, after her father's death, London, where her roles included the title role in a production by Jacob Adler of Abraham Goldfaden's Shulamith; she was also in Goldfaden's ill fated Paris troupe, whose cashier stole their money before they ever played publicly. As a young woman in France, Held converted to Roman Catholicism.
Алғашқы жылдар
Оның көңілді және жанды мінезі танымал болды және сахнадағы өнерге қатысты мансабы дамыды, себебі ол өткір әндерімен, құлықты мінезімен және сахнада аяқтарын көрсетуге дайындығымен белгілі болды. 1894 жылы ол өзінен әлдеқайда үлкен уругвайлық әуесқой Максимо Каррераға үйленді, олардан Лианна (1895–1988) деген қызы дүниеге келді, ол актриса және продюсер болды, кейде Анна Хелд кіші деп таныстырылды.
Her vivacious and animated personality proved popular and her career as a stage performer gained momentum as she became known for her risqué songs, flirtatious nature and willingness to show her legs on stage. In 1894, she married the much older Uruguayan playboy Maximo Carrera, with whom she had a daughter, Lianne (1895–1988), who was also an actress and producer, sometimes billed as Anna Held Jr.
Еуропа бойынша гастрольдік сапарда жүргенде, Хелд 1896 жылы Лондонда Флоренц Зигфелдпен кездесті, ол онымен бірге Нью-Йоркке қайтуын өтінді. Ол америкалық баспасөзге оның қабырғаларын хирургиялық жолмен алып тастағаны туралы әңгімелер таратып, оған деген қызығушылықты қоздырды. Хелд пен Зигфелд Нью-Йоркке келген кезде ол көпшіліктің қызу талқыбына түсті.
Touring through Europe, Held was appearing in London in 1896, when she met Florenz Ziegfeld, who asked her to return to New York City with him. He set about creating a wave of public interest in her, feeding stories to the American press, such as her having had ribs surgically removed. By the time Held and Ziegfeld arrived in New York, she was already the subject of intense public speculation.
Бродвейдегі табысы
Уилфрид Лориер университетінің Дэвид Монод Хелд талантқа қарағанда беделімен көбірек көзге түскенін айтты, ол жаңа әлеуметтік еркіндіктерді зерттей бастаған Виктория дәуірінен кейінгі көрермендерге ұсынған иллюзия еді. 1896 жылдан бастап Хелд Бродвейде бірнеше сәттіліктерге қол жеткізді, оның ішінде «Кішкентай герцогиня» (1901) және «Париждік модель» (1906–1907) қойылымдары бар. Бұл, Зигфельдтің қалтасын толықтырғаннан басқа, оның өзінің миллионері болуына мүмкіндік берді. Зигфельдтің жарнамалық әрекеттер жасау қабілеті Хелдтің атын көпке танытты. Бұл мәлімдеме Хелдтің «Анна Хелд және Фло Зигфельд» атты автобиографиясында қайталанды, бірақ Ричард және Полетт Зигфельд («The Ziegfeld Touch» кітабының авторлары) Хелд өзінің естеліктерін жазбағанын және Лианна автобиографияның нағыз авторы болғанын анықтады. Хелдтің өмірбаясын жазған Ев Голден Лианнаның түсік тастағаны туралы айтқан сөзінің Лианна жек көретін Зигфельдті қаралау үшін ойлап тапқан өтірік болғанын жазды.
David Monod of Wilfrid Laurier University has suggested that Held succeeded more on image than talent, the illusion she presented to post Victorian era audiences who were beginning to explore new social freedoms. From 1896, Held enjoyed several successes on Broadway, including The Little Duchess (1901) and A Parisian Model (1906–1907). These, apart from bolstering Ziegfeld's fortune, made her a millionaire in her own right. Ziegfeld's talent for creating publicity stunts ensured that Held's name remained well known. The claim was repeated in an autobiography by Held entitled Anna Held and Flo Ziegfeld, however, Richard and Paulette Ziegfeld, (authors of The Ziegfeld Touch) concluded that Held never wrote her memoirs, and Lianne was the real author of the autobiography. Eve Golden, Held's biographer, wrote that Lianne's abortion claim was likely a lie designed to demonize Ziegfeld, whom Lianne loathed.
Фильм
Нью-Йорк ойын-сауық кәсіпкері Оливер Мороско 1916 жылы «Мадам ла Президент» спектаклінде басты рөлге Хелдті бекітті. Motion Picture Classic журналына Хектор Эймске берген сұхбатында ол осы рөлі үшін 25 000 доллар алғанын мәлімдеді.
New York entertainment entrepreneur Oliver Morosco cast Held in the lead for Madame la Presidente in 1916. According to an interview she gave to Hector Ames for Motion Picture Classic, she was paid $25,000 for her performance.
Кейінгі жылдар және өлім
Мисс Бейкүнәден кейін Хелд Бродвейді тастап кетті. Бірінші дүниежүзілік соғыс жылдарында ол водевильде жұмыс істеді және Франция бойынша гастрольде болып, француз әскерлеріне өнер көрсетіп, соғысқа қаржы жинады. Ол өз үлесі үшін соғыс қаһарманы деп есептелді және майданға барып, көмектесе алатын жерде болуы үшін көрсеткен батылдығына жоғары баға берілді. 1917 жыл Хелд үшін үздіксіз гастрольдермен өтті; ол «Follow Me» қойылымымен АҚШ-ты аралап, 1918 жылдың қаңтарында денсаулығына байланысты қойылымды жабуға мәжбүр болды. Содан кейін ол Нью-Йорктегі «Savoy» қонақ үйіне орналасты, онда денсаулығы нашарлай берді. «Вашингтон таймс» газетінің мәліметінше, Хелд шамамен бір апта бойы есінен танып, кейде есін жинап, кейде жоғалтып жүрді. 1918 жылдың 12 тамызында дәрігер оның қайтыс болғанын жариялады, және бұл туралы ақпарат құралдарына хабарланды. Шамамен екі сағаттан кейін Хелд қайтадан жанға қайырып, ақпарат құралдары оның тірі екенін хабарлады, бірақ көп ұзамай Хелд қайтыс болды. Хелдтің қосылу рәсімі 14 тамызда Манхэттендегі Сент-Патрик соборында өтті. Флоренц Зигфельд қатыспады, өйткені ол өлімге қорқынышпен қарады және ешқашан қосылу рәсіміне бармады. Хелд Нью-Йорктің Хоторн қаласындағы «Аспан қақпасы» зиратында жерленген. 1978 жылы «Columbia Pictures» компаниясы NBC телеарнасында «Цигфельд: Адам және оның әйелдері» атты телефильмді шығарды. Хелдтің рөлін Барбара Паркинс ойнады. Американдық ақын Карл Сэндбург Анна Хелдке арналған «Электр белгісі қараңғыға айналады» атты естелік өлеңін «Түтін мен болат» жинағында жариялады. 1976 жылы Хелдтің қызы Лианна Каррера Калифорния штатының Сан-Хасинто қаласында анасының жеке және сахналық заттарынан мұражай ашты.
After Miss Innocence, Held left Broadway. She spent the years of World War I working in vaudeville and touring France, performing for French soldiers and raising money for the war effort. She was considered a war heroine for her contributions, and was highly regarded for the courage she displayed in traveling to the front lines, to be where she could do the most good. The year 1917 was one of constant touring for Held; she toured the United States in a production of Follow Me until ill health caused her to close the show in January 1918. She then checked into the Hotel Savoy in New York City where her health continued to decline. According to the Washington Times, Held had been in and out of consciousness for about a week. On 12 August 1918, her doctor pronounced her dead, and the media was alerted. Approximately two hours later, Held revived, and the media notified she was still alive, only to have Held finally die shortly thereafter. Held's funeral was held at St. Patrick's Cathedral in Manhattan on 14 August. Florenz Ziegfeld did not attend; he had a phobia about death and never attended funerals. Held is interred at Cemetery of the Gate of Heaven in Hawthorne, New York. In 1978, Columbia Pictures released a made for television film on NBC, Ziegfeld: The Man and His Women. Held was portrayed by Barbara Parkins. The American poet Carl Sandburg wrote a memorial poem for Anna Held, An Electric Sign goes Dark, in the collection Smoke and Steel. In 1976, Held's daughter Lianne Carrera opened a museum of her mother's personal and stage items in San Jacinto, California.
Сахна
Ана Хелдтің Бродвейдегі жұмыстары
Жыл Атауы Рөл Театр Өндіруші Ref(s) (Reference(s))
1896 «Салонға үйлену» — Геральд Сквер Театры Флоренц Зигфелд ЖШ.
1897 «Француз қызы» Сюжетт Геральд Сквер Театры Флоренц Зигфелд ЖШ. және Чарльз Э. Эванс
1897 «Куыршақ» Алесия Олимпиада Театры Оскар Хаммерштейн I
1899–1900 «Әкесінің әйелі» Анна Манхэттен Театры Флоренц Зигфелд ЖШ.
1901–02 «Кішкентай герцогиня» Кішкентай герцогиня Казино Театры, Ұлы Опера үйі Флоренц Зигфелд ЖШ.
1903–04 «Наполеонның қызы» Мадемуазель Марс Никербокер Театры Флоренц Зигфелд ЖШ.
1904–05 «Шатасқан-қуантасқан» Мими де Шартрез Вебердің музыка залы Флоренц Зигфелд ЖШ. және Жозеф М. Вебер
1907–08 «Париждік модель» Анна Бродвей Театры Флоренц Зигфелд ЖШ. және Фрэнк Макки
1908–09 «Күнәсіз қыз» Анна, Күнәсіз қыз Нью-Йорк Театры Флоренц Зигфелд ЖШ.
1913–14 «Ана Хелдтің жұлдызды вариетесі» Өзі Казино Театры Джон Корт
1916–17 «Мені іздеңіз» Клэр Латур Казино Театры Ли Шуберт және Джейкоб Дж. Шуберт
+ Broadway credits of Anna HeldYearTitleRoleTheatre Produced byRef(s) (Reference(s)) 1896A Parlor Match —Herald Square TheatreFlorenz Ziegfeld Jr.1897The French MaidSuzette Herald Square TheatreFlorenz Ziegfeld Jr. and Charles E. Evans1897La poupéeAlesia Olympia TheatreOscar Hammerstein I1899–1900Papa's WifeAnnaManhattan TheatreFlorenz Ziegfeld Jr. 1901–02The Little DuchessThe Little Duchess Casino Theatre Grand Opera HouseFlorenz Ziegfeld Jr. 1903–04Mam'selle NapoleonMademoiselle Mars Knickerbocker TheatreFlorenz Ziegfeld Jr. 1904–05Higgledy PiggledyMimi de Chartreuse Weber's Music HallFlorenz Ziegfeld Jr. and Joseph M. Weber 1907–08A Parisian ModelAnnaBroadway TheatreFlorenz Ziegfeld Jr. and Frank McKee1908–09Miss InnocenceAnna, Miss InnocenceNew York TheatreFlorenz Ziegfeld Jr. 1913–14Anna Held's All Star Variete JubileeSelfCasino TheatreJohn Cort 1916–17Follow MeClaire LaTour Casino TheatreLee Shubert and Jacob J. Shubert